مکانیسم اروپایی برای صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی

Georgios Pavlidis ، دانشگاه Neapolis PAFOS ، قبرس.

اگرچه اتحادیه اروپا (اتحادیه اروپا) ابتکارات و قوانین مشترکی را در مورد شهرک های اوراق بهادار اجرا کرده است ، اما هیچ ابتکار عمل مشابهی برای صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی ارائه نشده است. اتحادیه اروپا با توجه به اینکه صادرکنندگان ابزارهای بدهی یورو هنوز هم باید از کانال ها و رویه های متعدد و غیر هرمون شده استفاده کنند ، به عنوان یک بازار واحد عمل نمی کند. یک چارچوب هماهنگ اروپایی برای صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی یا ایجاد یک سرویس جدید زیرساخت بازار اروپا به طور گسترده ای راهی برای ایجاد یک بازار واحد عمیق و مایع برای ابزارهای بدهی در نظر گرفته شده است. در حالی که چنین تغییر پارادایم نوید می بخشد در مقایسه با چشم انداز موجود در بدهی موجود ، یک مداخله عمومی عجولانه و با طراحی ضعیف ، باعث تحریف بازار می شود و از این طریق پیچیدگی ها را افزایش می دهد و تکه تکه شدن بیشتری را به وجود می آورد.

در ماه مه سال 2019 ، یوروسیستم مشاوره عمومی را راه اندازی کرد و از شرکت کنندگان در بازار دعوت کرد تا نظرات خود را در مورد ایجاد مکانیسم اروپایی برای صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی در اتحادیه اروپا ارائه دهند (بانک مرکزی اروپا [ECB] ، 2019b). ایجاد چنین مکانیسم نه تنها بر صادرکنندگان و سرمایه گذاران ، بلکه بر سپرده های مرکزی اوراق بهادار (CSD) ، متولیان ، فروشندگان ، مأمورین صدور ، پرداخت مأمورین و سایر ذینفعان که باید یاد بگیرند که چگونه با مکانیسم جدید کار کنند ، تأثیر می گذارد. واد

پس از بحران مالی جهانی اخیر، اتحادیه اروپا تلاش ها را برای ایجاد یک بازار سرمایه واحد تسریع کرده است (کمیسیون اروپا [EC]، 2015). یکی از اجزای مهم آن بازار اوراق بهادار بدهی است که در 20 سال گذشته تقریباً سه برابر شده است - 17, 382 میلیارد یورو در سال 2019 در مقایسه با 6, 458 میلیارد یورو در سال 1999 (ECB, 2020). با این وجود، از سال 2001، اتحادیه اروپا مشکلات و محدودیت های متعددی را بر روی فعالیت های فروشندگان اصلی ابزارهای بدهی شناسایی کرده است که در نتیجه بازارسازان اغلب مجبور به راه اندازی عملیات اوراق بهادار محلی و استفاده از سیستم تسویه محلی برای تسویه معاملات هستند (EC, 2003).. مکان ابزارهای مالی و طرف های درگیر در یک تراکنش مالی همچنان بر رویه های صدور، معاملات، تسویه و تسویه اثر می گذارد. ادغام بازارهای مالی ملی در سطح اتحادیه اروپا مستلزم گسستن این پیوند است.

تا کنون، اتحادیه اروپا ابتکارات و قوانین مشترکی را در مورد تسویه اوراق بهادار اجرا کرده است. به عنوان مثال، مقررات سال 2014 در مورد سپرده گذاران اوراق بهادار مرکزی (مقررات CSD؛ مقررات (EU) 909/2014، 2014) قوانین و الزامات قابل اجرا را برای سیستم های تسویه اوراق بهادار عامل CSD تعیین می کند. مثال دیگر ایجاد TARGET2-Securities (T2S)، بستری برای تسویه اوراق بهادار است که امکان پرداخت و تحویل امن و همزمان اوراق بهادار را فراهم می کند (ECB, 2019c؛ ECB, 2018). با این حال، در زمینه انتشار و توزیع اولیه اوراق بدهی، هیچ طرح ادغام مشابهی پیشنهاد نشده است. بنابراین، اتحادیه اروپا در این زمینه به عنوان یک بازار واحد عمل نمی کند و ناشران ابزارهای بدهی یورو همچنان باید به کانال ها و رویه های متعدد و غیر هماهنگ متوسل شوند.

فرآیند انتشار اوراق بدهی: نقاط ضعف و چالش ها

در حال حاضر ، مرحله قبل از ISSUANCE شامل تهیه بدهی و کشف قیمت است و بسته به انتخاب صادرکننده ، از طریق سندیکا ، حراج یا قرار دادن خصوصی صورت می گیرد (مجمع تجارت پس از تجارت اروپا ، 2017). بانکهای فروشنده و نمایندگان مشاوره ای را به صادرکننده ارائه می دهند و صدور را تحت پوشش قرار می دهند. این نمایندگی ها همچنین با سرمایه گذاران تعامل دارند و به دنبال ملاحظات نظارتی قابل اجرا ، مانند الزامات دانش یا مشتری (KYC) (انجمن بازارهای مالی در اروپا [AFME] ، 2019) سفارشات را جمع می کنند. بانکهای فروشنده ممکن است ابزارهای اختصاصی لازم برای پشتیبانی از این فعالیت ها را ارائه دهند ، اگرچه می توان از امکانات فنی ارائه شده توسط شخص ثالث نیز استفاده کرد. در پایان این فرایند ، صادرکننده و سرمایه گذاران توافق نامه ای را در مورد شرایط اقتصادی اوراق بهادار به پایان می رسانند و تجارت نهایی می شود.

در همین حال ، در مرحله پس از تجارت ، اوراق بهادار بدهی در CSD ها صادر می شود و به سرمایه گذاران تحویل داده می شود (Wendt et al. ، 2018). توزیع اوراق بهادار بدهی به سرمایه گذاران از طریق واسطه ها و کانال های توزیع چندگانه صورت می گیرد (AFME ، 2015 ؛ Swift ، 2017). در حقیقت ، توزیع یک شماره جدید "اولین مرحله ، کوتاه قبل از شروع عملیات بازار ثانویه" است (انجمن سپرده گذاری اوراق بهادار مرکزی اروپا ، 2019). در طول عمر امنیت بدهی ، بانکهای نماینده از نظر مدیریت اوراق بهادار و حساب های نقدی ، صادرکنندگان را نمایندگی می کنند. یعنی آنها پرداخت های بهره را به سرمایه گذاران که مانده های نهایی با CSD ، متولیان محلی یا متولیان جهانی دارند ، جمع آوری و توزیع می کنند.

ضعف اصلی کانال های توزیع اوراق بهادار موجود ، این واقعیت است که آنها تکه تکه و عمدتاً ملی باقی می مانند. با توجه به تغییرات در مقررات ملی و رویه های صدور و نگهداری اوراق بهادار بدهی (Deutsche Bank [DB] ، 2019) ، سرمایه گذاران ممکن است با هزینه ها و پیچیدگی های غیر ضروری روبرو شوند. در حالی که از صادرکنندگان ، از طرف آنها ، از رسیدن کارآمد به همه سرمایه گذاران به طور مساوی جلوگیری می شود ، به ویژه هنگامی که مسائل بدهی کوچک درگیر می شوند. بدیهی است ، این نباید در یک بازار سرمایه واحد اتفاق بیفتد.

علاوه بر این، به دلیل فقدان مکانیزم صدور پاناروپایی، ناشران به احتمال زیاد بازار داخلی و CSD محلی خود را انتخاب می کنند. بنابراین، فعالان بازار واقع در کشور صادرکننده ممکن است خود را در موقعیت ترجیحی بیابند. تحت رژیم پراکنده کنونی، سرمایه گذاران محلی با تعداد کمتری از واسطه ها و هزینه های کمتری برای نگهداری دارایی ها در مقایسه با سرمایه گذاران خارجی مواجه هستند (گلدبرگ، 2002). چنین موقعیت ممتازی از نظر محل انتشار و مشارکت کنندگان محلی، مانع از ورود سرمایه گذاران دیگر می شود - وضعیتی که با بازار واحد سرمایه ناسازگار است.

در نهایت، فقدان کارایی صدور اوراق بهادار بدهی در اتحادیه اروپا به دلیل قابلیت همکاری ناکافی و سطح پایین دیجیتالی شدن در میان پلتفرم های انتشار چندگانه موجود تشدید می شود (Callsen, 2018). این «شکاف ساختاری» باعث می شود کانال های انتشار و توزیع در اتحادیه اروپا نسبت به سایر حوزه های قضایی مانند ایالات متحده و ژاپن رقابتی تر شود (ECB, 2019a). یک سیستم پاناروپایی می تواند این شکاف را برطرف کند، رقابت را به طور قابل توجهی بهبود بخشد و زمینه بازی را در میان ناشران، سرمایه گذاران و سایر فعالان بازار یکسان کند.

به سوی یک سیستم هماهنگ برای انتشار اوراق بدهی

هماهنگ سازی می تواند راهی برای ایجاد یک بازار واحد عمیق و روان برای ابزارهای بدهی در اتحادیه اروپا باشد. برخلاف مرحله پس از تجارت، که در آن پیشرفت هایی در هماهنگ سازی نظارتی صورت گرفته است (مانند MiFID II، EMIR، مقررات CSD، T2S؛ دستورالعمل 2014/65/EU، 2014؛ مقررات (EU) 648/2012، 2012)، شمارهابتکارات هماهنگ سازی در مرحله پیش از انتشار اجرا شده است.

یک ابزار جدید قانون ثانویه اروپایی در مورد انتشار و توزیع اولیه اوراق بدهی می تواند استانداردسازی و افزایش اتصال بین پلتفرم ها را افزایش دهد، بنابراین دسترسی فعالان بازار به اوراق بدهی را بهبود بخشد. بدیهی است که چنین چارچوب هماهنگ اروپایی باید بر اصل بی طرفی استوار باشد، که تضمین می کند «ساختار بازار مطلوب به گونه ای است که محل صدور (یعنی CSD ناشر و شرکت کنندگان مستقیم آن) را در موقعیت ممتاز قرار نمی دهد. نسبت به سایر واسطه ها و کاربران نهایی که مایل به دسترسی به اوراق بهادار هستند (ECB, 2019a).

استاندارد سازی و هماهنگی می تواند از جمله موضوعات دیگر ، کنوانسیون های گرد ، تعاریف تراز ، به ویژه اصطلاحات استاندارد سازی (گروه دویچه بورس ، 2005) ، بلکه هماهنگ سازی و استاندارد سازی فرآیندها ، از جمله فرآیند حراج ، انتقال سفارش و کتاب سفارش را پوشش دهد. برای جلوگیری از عدم اطمینان قانونی و ناسازگاری ، استاندارد سازی و هماهنگی باید هر دو انتهای زنجیره معامله را از قبل از تصویب تا تجارت پس از تجارت پوشش دهد.

ایجاد یک سرویس زیرساخت بازار اروپا

ایجاد یک سرویس جدید زیرساخت بازار اروپا روش دیگری برای ایجاد یک بازار واحد عمیق و مایع برای ابزارهای بدهی است. یک سرویس مرکزی جدید باعث می شود یک پیشبرد واحد و یک فرآیند توزیع اولیه و همچنین اطمینان از یک سطح بازی برای صادرکنندگان بدهی یورو ، سرمایه گذاران و سایر شرکت کنندگان در بازار ، از این طریق ایجاد یک بازار واحد واقعی را تسهیل کند. ایجاد یک زیرساخت بازار اروپا نباید به عنوان جایگزینی برای هماهنگی باشد. در عوض ، این دو ابتکار می توانند به گونه ای ترکیب شوند که یکدیگر را تکمیل کنند.

برای ایجاد زیرساخت های بازار اروپا ، احزاب درگیر باید یک ترتیب چند جانبه را اتخاذ یا تأیید کنند. یک سؤال عملی این است که آیا این زیرساخت ها باید توسط یک نهاد خصوصی یا یک نهاد عمومی ارائه شود و نقش بانک مرکزی اروپا (ECB) در این زمینه چه خواهد بود. به نظر ما ، عملکرد خدمات باید توسط بخش خصوصی انجام شود ، اگرچه نوعی همکاری دولتی و خصوصی می تواند در مراحل اولیه این پروژه مفید باشد ، جایی که حمایت مالی توسط بخش دولتی مفید خواهد بود.

دو مؤلفه توزیع اروپایی ابزارهای بدهی

طبق پیشنهاد یوروسیستم 2019 برای توزیع اروپایی ابزارهای بدهی (EDDI) ، یک سرویس زیرساخت بازار اروپا می تواند دو مؤلفه را بر اساس یک رویکرد مدولار ، اختیاری و داوطلبانه داشته باشد که به کاربران امکان می دهد انتخاب کنند که آیا می خواهند از هر دو مؤلفه استفاده کنند ،یکی از آنها یا اصلاً

اولین مؤلفه سرویس جدید پیشنهادی یک ابزار فنی برای مرحله قبل از صدور است که به "ارتباط یک مسئله بدهی آینده ، ایجاد کتاب سفارش ، مجموعه سفارشات از سرمایه گذاران و تخصیص بدهی امکان پذیر است. صدور ابزار به این سفارشات "(ECB ، 2019a). این ویژگی ها می توانند به صورت خودکار و در دسترس صادرکنندگان ، نمایندگان صادرکننده و/یا بانکهای فروشنده قرار گیرند ، اگرچه هنوز تعامل وجود خواهد داشت (به عنوان مثال مذاکره ، مشاوره ، مشاوره) که به طور ماهیت آنها نمی تواند بخشی از یک فرآیند خودکار باشد. علاوه بر این ، یک "عملکرد چند منظوره" باید توسعه یابد زیرا این امکان را می دهد که ادی به یک فروشگاه یک مرحله ای برای وام گیرندگان تبدیل شود که بدهی را هم در یورو و هم ارزهای دیگر صادر می کنند.

مؤلفه دوم عملکردی را برای مرحله پس از تجارت اوراق بهادار بدهی ارائه می دهد. به طور خاص ، این تخصیص نهایی را از مرحله قبلی دریافت می کند و سپس ابزارهای بدهی تازه صادر شده را از طریق همکاری CSD های متصل به سیستم توزیع می کند. خدمات اسناد رسمی نیز می تواند ارائه شود ، به ویژه در مورد یکپارچگی مبلغ جهانی صدور. برای چرخه زندگی اوراق بهادار ، مؤلفه پس از تجارت از جریان اطلاعات و پرداخت بهره پشتیبانی می کند و معاملات بازار ثانویه را شامل می شود که شامل CSD های مختلف است. هم افزایی با CSD ها می تواند در چارچوب خدمات هدف ، از جمله عملکرد وطن سازی خودکار T2S (Clearstream ، 2017) توسعه یابد.

استفاده از سیستم جدید باید اختیاری باقی بماند و اجباری نباشد ، یعنی به شرکت کنندگان در بازار فرصت داده شود که تصمیم بگیرند که آیا مزایای ادی به نفع استفاده از آن وزن دارد و ارزش پول را تأمین می کند. این دو ماژول فوق الذکر می توانند در دو مرحله جداگانه معرفی شوند ، با شروع پلتفرم پس از تجارت که از قبل از پشتیبانی شرکت کنندگان در بازار برخوردار است (انجمن خدمات بین المللی بازار سرمایه ، 2019). در هر صورت ، عملکرد بازار مالی واحد نیاز دارد که دسترسی به سیستم جدید نباید به دسته های خاصی از صادرکنندگان محدود شود (به عنوان مثال صادرکنندگان فوق العاده ، حاکمیت ، زیر صدف) و نه به برخی از CSD ها.

مزایای خدمات جدید زیرساخت های اروپایی

از طریق EDDI پیشنهادی ، شرکت کنندگان در بازار به یک بستر واحد و مرکزی دسترسی خواهند داشت که مزایای بی طرفی و استاندارد سازی را ارائه می دهد. بنابراین ، سرویس جدید زیرساخت های اروپا تعامل در بازارها را تسهیل می کند.

از دیدگاه صادرکنندگان ، سرویس EDDI آنها را قادر می سازد تا ابزارهای بدهی را صادر کنند که می توانند در کل اتحادیه اروپا به سرمایه گذاران برسند ، بدون اینکه مکان خاصی از صدور را انتخاب کنند. بنابراین ، به دلیل دستیابی به پان اروپایی ، خدمات جدید می تواند نقدینگی اوراق بهادار صادر شده و تنوع جغرافیایی پایگاه سرمایه گذار را افزایش دهد (کمیته سیستم مالی جهانی ، 2019). در نهایت ، سرویس جدید می تواند به ارتقاء کارآیی و جذابیت صدور اوراق بهادار بدهی یورو کمک کند.

از دیدگاه سرمایه گذاران ، سرویس پیشنهادی EDDI یک کانال ارتباطی واحد و استاندارد را برای کلیه ابزارهای ارائه شده از طریق آن ارائه می دهد. این امر تعامل و جریان اطلاعات بین سرمایه گذاران و صادرکنندگان را تسهیل می کند. این یک پیشرفت قابل توجه در مقایسه با کانال های چندگانه و غیر استاندارد و رابط هایی که در حال حاضر در دسترس هستند ، ایجاد می کند.

از دیدگاه متولیان ، سرویس EDDI تعامل در زنجیره حضانت را تسهیل می کند (چان و همکاران ، 2007 ؛ انجمن خدمات بین المللی اوراق بهادار ، 2017). در چارچوب پیشنهادی ، معیارهای اصلی انتخاب CSD سطح خدمات و هزینه خواهد بود و نه محل صدور. متولیان دیگر نیازی به استفاده از تعدد CSD ها برای صدور اروپایی نخواهند داشت (DB ، 2019) و به همین دلیل ، ادی به آنها کمک می کند تا حضانت دارایی های بدهی را بهینه کنند.

مناطق بالقوه درگیری

پیشنهاد یوروسیستم 2019 روشن می کند که ادی قصد ندارد با واسطه های موجود (نمایندگان ، بانکهای فروشنده ، متولیان و غیره) رقابت کند یا یک تفکیک را مجبور کند. واسطه ها می توانند به خدمات Eddi متوسل شوند و تصمیم به استفاده از هر دو یا هیچ یک از ماژول های آن استفاده کنند. آنها نیازی به رها کردن رویه های اختصاصی خود ندارند. با این وجود ، این به دو چیز نیاز دارد: از یک طرف ، یک مؤلفه قبل از صدور EDDI باید برای پشتیبانی از تجارت پس از تجارت در خارج از EDDI طراحی شود. از طرف دیگر ، یک مؤلفه پس از تجارت EDDI باید به گونه ای طراحی شود که امکان اتصال و پیوند با سیستم عامل های خصوصی قبل از صدور را فراهم کند-چه موجود و چه تازه تأسیس.

ما استدلال می کنیم که ادی نباید تکمیل و توسعه راه حل های جایگزین بازار را تحریف کند. با این حال ، باید اعتراف کرد که ، حتی اگر EDDI به صورت داوطلبانه طراحی شود ، این خطر برای به دست آوردن موقعیت حاکم بر آن باقی می ماند ، به خصوص اگر به عنوان یک مرکز رسمی بخش تنظیم شود ، با توجه به اینکه شرکت کنندگان در بازار تحت فشار قرار می گیرند که ترجیح دهنداین بیش از سایر گزینه ها است.

در هر صورت ، ادی نحوه عملکرد شرکت کنندگان در بازار ، به ویژه CSDS را تغییر خواهد داد. اگر اوراق بهادار از طریق EDDI صادر شود ، رتبه CSD در زنجیره حضانت دیگر اینقدر مرتبط نخواهد بود ، یعنی اینکه CSD برای صدور مورد نظر به عنوان "صادرکننده" یا "سرمایه گذار" عمل می کند. بنابراین ، در روند نزولی ، CSD انحصاری را نسبت به سپرده اولیه فدا می کند که توسط محل صدور تعیین شده است. با این حال ، روند صعودی این است که CSD به اوراق بهادار بی شماری که از طریق EDDI به طور مساوی صادر می شود ، دسترسی خواهد یافت ، بنابراین یک زمین بازی را ایجاد می کند که هیچ مکان دیگری وجود ندارد.

سرانجام ، اگر ECB در عملکرد پلت فرم EDDI درگیر باشد ، باید نگرانی در مورد درگیری های احتمالی منافع مورد توجه قرار گیرد زیرا دارایی های ECB شامل اوراق بهادار منطقه یورو و همچنین دارایی های حاکمیت و دارایی های پشتیبانی شده است. به همین ترتیب نگرانی های توجیه شده در مورد نقش دوگانه صندوق بین المللی پول به عنوان طلبکار و میزبان مجمع حل و فصل اختلافات در زمینه پیشنهاد 2001 برای مکانیسم بازسازی بدهی مستقل (SDRM) ، پروژه ای که بعداً رها شد (کروگر ، 2002 ؛ بین المللی ؛صندوق پولی ، 2002). به نظر ما ، ECB نباید به هیچ وجه در عملکرد EDDI درگیر شود یا حداقل باید از حفاظت های دقیق معرفی شود تا ECB مزیت اطلاعاتی نسبت به سایر شرکت کنندگان در بازار کسب نکند.

ادی برای ایجاد شفافیت و هماهنگی

صدور بدهی به یورو با ایجاد یک سیستم پان اروپایی به طور قابل توجهی بهبود می یابد. همانطور که مدیر عامل مکانیسم ثبات اروپا به درستی خاطرنشان کرده است ، "یک سیستم واحد برای توزیع اوراق قرضه حاکمیتی به سرمایه گذاران - به ویژه سرمایه گذاران بین المللی - شفافیت و دسترسی بیشتر برای آنها ارائه می دهد" (Regling ، 2018). در ایالات متحده ، یک سیستم واحد با فدرال فدرال نیویورک به عنوان نماینده مالی دولت فدرال فعالیت می کند ، حراج ها را انجام می دهد و شهرک های مربوط به حراج را انجام می دهد (بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک ، 2019). تعیین قوانین اتحادیه اروپا در مورد صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی در نهایت می تواند به دنبال مدل ایالات متحده ، به یک سیستم واحد برای حراج های اوراق بهادار حاکمیت و فرعی منجر شود. چنین ابتکار عمل همچنین می تواند هماهنگی را در زمینه های دیگر ، مانند شرایط و ضوابط اوراق قرضه حاکمیت ایجاد کند.

از نظر ما ، ایجاد ادی یک پیشرفت مهم در جهت اتحادیه بازار سرمایه خواهد بود. از آنجا که ادی یک رویکرد مدولار ، داوطلبانه و اختیاری را اتخاذ می کند ، شرکت کنندگان در بازار ممکن است بسته به استراتژی های صادرکننده ، از کانال های صدور و توزیع موجود در خارج از EDDI استفاده کنند. در این حالت ، شرکت کنندگان در بازار "باید در اصل از بیرونی مثبت دستور کار هماهنگی ادی بهره مند شوند" (ECB ، 2019a).

گنجاندن شرکت کنندگان در بازار برای اطمینان از پشتیبانی از EDDI

با وجود مزایا ، با این وجود ، باید دو موضوع دیگر در طراحی ادی مورد توجه قرار گیرد. اولا ، شرکت کنندگان در بازار باید در مدیریت آینده ادی شرکت کنند تا اطمینان حاصل شود که هزینه های کاربران قابل قبول و تحت کنترل است. ثانیا ، طراحی ادی باید نگرانی های بازار راجع به "دسترسی [" را برطرف کند.] به داده های محرمانه در مورد سرمایه گذاران و فعالیت تجاری مربوطه آنها "(انجمن بین المللی بازار سرمایه ، 2019).

ابتکارات هماهنگ سازی و پروژه های پان اروپایی ، مانند EDDI پیشنهادی ، اغلب از نظر تئوری جذاب هستند و در سطح تحصیلی و سیاست بحث های جالبی ایجاد می کنند. با این حال ، اجرای آنها در عمل دشوار است و توسط شرکت کنندگان در بازار واقعی با شک و تردید روبرو می شوند (انجمن خدمات بین المللی بازار سرمایه ، 2019). تأسیس EDDI نوید می دهد در مقایسه با چشم انداز موجود و توزیع بدهی موجود ، پیشرفت های چشمگیری داشته باشد. با این وجود ، یک مداخله عمومی عجولانه و با طراحی ضعیف باعث تحریف بازار می شود و از این طریق پیچیدگی ها را افزایش می دهد و منجر به تکه تکه شدن بیشتر می شود (انجمن سپرده گذاری اوراق بهادار مرکزی اروپا ، 2019). به همین دلیل ، طراحی دقیق و اجرای واقعی سیستم جدید باید نگرانی های شرکت کنندگان در بازار را در نظر بگیرد و متعاقباً برطرف کند. با انجام این کار ، سیستم جدید ممکن است از بزرگترین طیف ممکن ذینفعان که برای همکاری با سیستم جدید فراخوانده می شوند ، از و اجماع خود پشتیبانی و اجماع کسب کنند.

منابع

انجمن بازارهای مالی در اروپا (2015) ، پس از تجارت توضیح داد: نقش خدمات پس از تجارت در بخش مالی.

انجمن بازارهای مالی در اروپا (2019) ، پاسخ AFME به مشاوره بازار ECB در مورد مکانیسم بالقوه برای صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی در اتحادیه اروپا (EDDI).

Braeckevelt ، F. (2006) ، مسائل مربوط به پاکسازی ، تسویه حساب و سپرده گذاری ، در بانک برای شهرک های بین المللی ، بازارهای اوراق بهادار آسیا: موضوعات و چشم انداز ، مقالات بیس ، 30.

Callen ، G. (2018) ، الکترونیکی در بازارهای اوراق بهادار اولیه ، گزارش سه ماهه ، انجمن بین المللی بازار سرمایه ، 50 (سه ماهه سوم) ، 26-27.

Chan ، D. ، F. Fontan ، S. Rosati and D. Russo (2007) ، صنعت حضانت اوراق بهادار ، مقاله گاه به گاه ECB ، 68.

Clearstream (2017) ، آینده صدور بدهی جهانی ، چشم انداز 2025.

کمیته سیستم مالی جهانی (2019) ، تأسیس بازارهای پایدار سرمایه ، بانک برای شهرک های بین المللی ، مقالات CGFS ، 62.

دویچه بانک (2019) ، با انتقال به آینده اوراق بهادار پس از تجارت ، کاغذ سفید.

گروه Deutsche Börse (2005) ، بازار اروپا پس از تجارت: مقدمه ، کاغذ سفید.

دستورالعمل 2014/65/اتحادیه اروپا پارلمان اروپا و شورای 15 مه 2014 در مورد بازارهای ابزارهای مالی (MIFID II) ، مجله رسمی اتحادیه اروپا ، L173 ، 349-496.

بانک مرکزی اروپا (2018) ، T2S: یک سال کار کامل ، سری ویژه T2S ، 7.

بانک مرکزی اروپا (2019a)، مشاوره بازار در مورد ابتکار بالقوه یوروسیستم در مورد مکانیسم اروپایی برای انتشار و توزیع اولیه اوراق بدهی در اتحادیه اروپا، https://www. ecb. europa. eu/paym/pdf/consultations/بازار_مشاوره_روی_توزیع_اروپا_دینت_بهادار. en. pdf (15 مارس 2020).

بانک مرکزی اروپا (2019b)، مشاوره عمومی، https://www. ecb. europa. eu/paym/cons/html/index. en.html (10 مارس 2020).

بانک مرکزی اروپا (2019c)، TARGET2-Securities (T2S) چیست؟، https://www. ecb. europa. eu/paym/target/t2s/html/index. en.html (15 مارس 2020).

بانک مرکزی اروپا (2020)، انبار داده های آماری، اوراق بهادار بدهی، http://sdw. ecb. int/browse. do? node=9691433 (14 مارس 2020).

انجمن سپرده گذاران اوراق بهادار مرکزی اروپا (2019)، پاسخ ECSDA به مشاوره بازار ECB مربوط به EDDI.

کمیسیون اروپا (2001)، ترتیبات تسویه و تسویه مرزی در اتحادیه اروپا، اولین گزارش جووانینی، https://ec. europa. eu/info/publications/giovannini-reports_en (14 مارس 2020).

کمیسیون اروپا (2003)، ترتیبات تسویه و تسویه اتحادیه اروپا، گزارش دوم جووانینی، https://ec. europa. eu/info/publications/giovannini-reports_en (14 مارس 2020).

کمیسیون اروپا (2015)، برنامه اقدام برای ایجاد اتحادیه بازارهای سرمایه، COM(2015) 468 نهایی، https://ec. europa. eu/transparency/regdoc/rep/1/2015/EN/1-2015-468-EN-F1-1. PDF (13 مارس 2020).

کمیسیون اروپا (2017)، اطلاعیه در مورد بررسی میان مدت طرح اقدام اتحادیه بازارهای سرمایه، COM(2017) 292 نهایی، https://ec. europa. eu/info/sites/info/files/communication-cmu-بررسی میان مدت-june2017_en. pdf (13 مارس 2020).

بانک فدرال رزرو نیویورک (2019)، مزایده ها و بازپرداخت بدهی خزانه داری به عنوان نماینده مالی، https://www. newyorkfed.org/markets/treasury-debt-auctions-and-buybacks-as-fiscal-agent.

گلدبرگ، ال.، جی. کامبو، جی. ام. ماهونی، ال. رادکی و آ. سارکار (2002)، معاملات اوراق بهادار و تسویه حساب در اروپا: مسائل و چشم انداز، بانک فدرال رزرو نیویورک، مسائل جاری در اقتصاد و امور مالی، 8 (4).

انجمن بین المللی بازار سرمایه (2019)، EDDI - مشاوره بازار در مورد یک ابتکار بالقوه یوروسیستم در مورد مکانیسم اروپایی برای انتشار و توزیع اولیه اوراق بدهی در اتحادیه اروپا.

انجمن خدمات بین المللی بازار سرمایه (2019) ، پاسخ به مشاوره بازار در مورد ابتکار احتمالی یوروسیستم در مورد مکانیسم اروپایی برای صدور و توزیع اولیه اوراق بهادار بدهی در اتحادیه اروپا.

صندوق بین المللی پول (2002) ، هیئت صندوق بین المللی پول در مورد ویژگی های احتمالی مکانیسم بازسازی بدهی حاکمیت جدید ، اطلاعیه اطلاعات عمومی صندوق بین المللی پول بحث می کند.

انجمن خدمات بین المللی اوراق بهادار (2017) ، خطرات ذاتی در زنجیره حضانت جهانی.

Krueger ، A. (2002) ، رویکرد جدیدی برای بازسازی بدهی مستقل ، صندوق بین المللی پول.

مقررات (اتحادیه اروپا) 909/2014 پارلمان اروپا و شورای 23 ژوئیه 2014 در زمینه بهبود تسویه حساب اوراق بهادار در اتحادیه اروپا و سپرده های اوراق بهادار مرکزی و دستورالعمل های اصلاح شده 98/26/EC و 2014/65/اتحادیه اروپا و مقررات (اتحادیه اروپا)) شماره 236/2012 ، مجله رسمی اتحادیه اروپا ، L257 ، 1-72.

مقررات (EU) 648/2012 پارلمان اروپا و شورای 4 ژوئیه 2012 در مورد مشتقات OTC ، همتایان مرکزی و مخازن تجاری (مقررات زیرساخت بازار اروپا-امیر) ، مجله رسمی اتحادیه اروپا ، L201 ، 1-59.

Swift (2017) ، بازپرداخت اوراق بهادار پس از تجارت: چالش ها و فرصت ها به ترتیب جدید ، کاغذ سفید.

Wendt ، F. ، P. Katz and A. Zanza (2018) ، سازماندهی سپرده های اوراق بهادار مرکزی در بازارهای در حال توسعه: 7 ملاحظات ، مقاله کار صندوق بین المللی پول ، WP/18/66.

© نویسنده (ها) 2020

دسترسی آزاد: این مقاله تحت شرایط مجوز بین المللی Creative Commons Attribution 4. 0 (https://creativeecommons.org/ مجوزها/توسط/4. 0/) توزیع می شود.

بودجه دسترسی آزاد ارائه شده توسط ZBW - مرکز اطلاعات Leibniz برای اقتصاد.