سرمایه داری سیاره را می کشد - وقت آن است که از خرید خودمان خودداری کنیم

در اینجا اسطوره ای در مورد انسانها وجود دارد که همه شواهد را تحمل می کند. این است که ما همیشه بقای خود را در اولویت قرار می دهیم. این در مورد گونه های دیگر صادق است. آنها هنگام مقابله با یک تهدید قریب الوقوع ، مانند زمستان ، منابع زیادی را برای جلوگیری از یا تحمل آن سرمایه گذاری می کنند: به عنوان مثال مهاجرت یا خواب زمستانی. انسانها موضوع متفاوتی هستند.

هنگامی که با یک تهدید قریب الوقوع یا مزمن مانند آب و هوا یا تجزیه اکولوژیکی روبرو هستیم ، به نظر می رسد ما برای به خطر انداختن بقای خود از راه خود خارج می شویم. ما خودمان را متقاعد می کنیم که این چندان جدی نیست ، یا حتی این اتفاق نمی افتد. ما در تخریب دو برابر می شویم و اتومبیل های معمولی خود را برای SUV تعویض می کنیم ، در یک پرواز با مسافت طولانی به Oblivia می پردازیم و همه را در دیوانگی نهایی می سوزانیم. در پشت ذهن ما ، صدایی وجود دارد که زمزمه می کند ، "اگر واقعاً جدی بود ، کسی ما را متوقف می کرد."اگر به هیچ وجه در این مسائل شرکت کنیم ، ما این کار را به روش هایی انجام می دهیم که کوچک ، توکنی ، از نظر طنز با مقیاس مخمصه خود مطابقت دارند. تشخیص ، در پاسخ به آنچه می دانیم ، تقدم غریزه بقا ما غیرممکن است.

این چیزی است که ما می دانیم. ما می دانیم که زندگی ما کاملاً به سیستم های طبیعی پیچیده وابسته است: جو ، جریانهای اقیانوس ، خاک ، شبکه های زندگی سیاره. افرادی که سیستم های پیچیده را مطالعه می کنند ، کشف کرده اند که به روش های مداوم رفتار می کنند. فرقی نمی کند که این سیستم یک شبکه بانکی ، یک کشور ملت ، جنگلهای بارانی یا یک قفسه یخ قطب جنوب باشد. رفتار آن از قوانین ریاضی خاصی پیروی می کند. در شرایط عادی ، سیستم خود را تنظیم می کند و حالت تعادل را حفظ می کند. این می تواند استرس را تا یک نقطه خاص جذب کند. اما پس از آن ناگهان می چرخد. این یک نقطه اوج را پشت سر می گذارد ، سپس در حالت جدیدی از تعادل قرار می گیرد ، که اغلب معکوس کردن غیرممکن است.

جنگل زدایی در Cerrado برزیل: ‘اگر یک سیستم خراب شود ، احتمالاً دیگران را به سمت پایین می کشاند و باعث ایجاد آبشار هرج و مرج معروف به فروپاشی محیط زیست سیستمیک می شود.» عکس: رویترز

تمدن بشری به کشورهای تعادل فعلی متکی است. اما ، در سراسر جهان ، به نظر می رسد سیستم های مهم به نقاط اوج خود نزدیک می شوند. اگر یک سیستم خراب شود ، احتمالاً دیگران را به سمت پایین می کشاند و باعث ایجاد آبشار هرج و مرج معروف به فروپاشی محیطی سیستمیک می شود. این همان اتفاقی است که در طول انقراض های جمعی قبلی رخ داده است.

در اینجا یکی از روشهای زیادی که می تواند رخ دهد وجود دارد. کمربند ساوانا ، معروف به Cerrado ، برزیل مرکزی را در بر می گیرد. پوشش گیاهی آن به شکل گیری شبنم بستگی دارد ، که به نوبه خود به درختان ریشه ای عمیق که آبهای زیرزمینی را می کشند بستگی دارد و سپس آن را از طریق برگهای آنها به هوا آزاد می کند. اما در طی چند سال گذشته ، تراکت های وسیعی از Cerrado برای گیاهان کاشت - عمدتا سویا برای تغذیه مرغ و خوک جهان پاک شده اند. با ریزش درختان ، هوا خشک تر می شود. این بدان معنی است که گیاهان کوچکتر می میرند ، و اطمینان می دهند که حتی آب کمتری نیز در گردش است. در ترکیب با گرمایش جهانی ، برخی از دانشمندان هشدار می دهند ، این چرخه شرور - به زودی و ناگهان - کل سیستم را به کویر می چرخاند.

Cerrado منبع برخی از رودخانه های بزرگ آمریکای جنوبی است ، از جمله آنهایی که به سمت شمال به حوضه آمازون می روند. هرچه آب کمتری از رودخانه ها تغذیه می کند ، این می تواند استرس را که جنگلهای بارانی را تحت تأثیر قرار می دهد ، تشدید کند. آنها با ترکیبی کشنده از پاکسازی ، سوزش و گرمایش چکش می شوند و در حال حاضر با فروپاشی سیستمیک احتمالی تهدید شده اند. Cerrado و Rainforest هر دو "رودخانه در آسمان" - جریانهای هوای مرطوب - ایجاد می کنند که بارندگی در سراسر جهان را توزیع می کند و به رانندگی جهانی کمک می کند: حرکت جریان هوا و اقیانوس.

جریان اقیانوس که گرما را از مناطق استوایی به ارمغان می آورد ، تضعیف می شود. بدون آن ، انگلیس آب و هوایی مانند سیبری خواهد داشت

گردش جهانی در حال حاضر آسیب پذیر به نظر می رسد. به عنوان مثال ، گردش خون واژگون کننده نصف النهار اقیانوس اطلس (AMOC) ، که گرما را از مناطق استوایی به سمت قطب ها منتقل می کند ، با ذوب یخ قطب شمال مختل می شود و شروع به تضعیف می کند. بدون آن ، انگلیس آب و هوای شبیه به سیبری خواهد داشت.

AMOC دارای دو حالت تعادل است: روشن و خاموش. تقریباً 12،000 سال است که به دنبال یک ایالت ویرانگر و هزاران سال مرخصی به نام "Dryas جوان (12. 900 تا 11،700 سال پیش) ادامه دارد ، که باعث ایجاد مارپیچ جهانی از تغییرات زیست محیطی شد. هر آنچه را که می دانیم و دوست داریم بستگی به AMOC باقی مانده در حالت دارد.

صرف نظر از اینکه کدام سیستم پیچیده مورد مطالعه قرار می گیرد ، راهی برای گفتن اینکه آیا به یک نقطه اوج نزدیک می شود وجود دارد. خروجی های آن شروع به سوسو زدن می کنند. هرچه به آستانه بحرانی آن نزدیکتر می شود ، نوسانات را وحشی تر می کند. آنچه ما امسال دیدیم ، یک سوسو زدن جهانی است ، زیرا سیستم های زمین شروع به تجزیه می کنند. گنبدهای گرما بر فراز ساحل غربی آمریکای شمالی ؛آتش سوزی عظیم در آنجا ، در سیبری و اطراف مدیترانه. سیل های کشنده در آلمان ، بلژیک ، چین ، سیرالئون - این سیگنالهایی است که در کد آب و هوایی مورس ، "ماه مه" را طلسم می کند.

شما ممکن است انتظار داشته باشید که یک گونه هوشمند با تغییر اساسی در رابطه خود با دنیای زنده ، به سرعت و قطعی به این سیگنال ها پاسخ دهد. اما این نحوه عملکرد ما نیست. هوش عالی ما ، آگاهی بسیار تکامل یافته ما که زمانی ما را تاکنون به دست آورد ، اکنون علیه ما کار می کند.

تجزیه و تحلیل N توسط گروه پایداری رسانه ها آلبرت نشان داد که "کیک" 10 بار از "تغییر آب و هوا" در برنامه های تلویزیونی انگلستان در سال 2020 ذکر شده است. "Scotch Egg" دو برابر ذکر "تنوع زیستی" را دریافت کرد."نان موز" "باد باد" و "انرژی خورشیدی" را در کنار هم قرار داد.

من می دانم که رسانه ها جامعه نیستند و ایستگاه های تلویزیونی علاقه ای به ترویج نان و سیرک موز دارند. ما می توانیم در مورد میزان بازتاب رسانه یا اشتها برای کیک بیش از آب و هوا بحث کنیم. اما من گمان می کنم که ، از تمام راه هایی که می توانیم پیشرفت خود را در جلوگیری از فروپاشی سیستمیک زیست محیطی اندازه گیری کنیم ، نسبت کیک به آب و هوای شاخص تعیین کننده است.

نسبت فعلی نشان دهنده تعهد مصمم به عدم ربطی در مواجهه با فاجعه جهانی است. تقریباً در هر ایستگاه رادیویی ، در هر زمان ، تنظیم کنید و می توانید حواس پرتی دیوانه کننده را در محل کار بشنوید. در حالی که آتش سوزی در سراسر جهان خشمگین می شود ، سیل اتومبیل ها را از خیابانها و محصولات زراعی در حال خرد کردن می کند ، بحث در مورد اینکه آیا در هنگام کشیدن جوراب های خود ، یا بحث در مورد تابلوهای کاراکتری برای سگ ها ، می شنوید. من این مثال ها را نمی سازم: من در حالی که در روزهای فاجعه آب و هوا بین کانال ها می لرزید ، در بین کانال ها می لرزیدم. اگر یک سیارک به سمت زمین حرکت می کرد ، و ما رادیو را روشن می کردیم ، احتمالاً می شنویم: "بنابراین موضوع داغ امروز این است - جالب ترین چیزی که تا به حال در هنگام خوردن کباب برای شما اتفاق افتاده است؟"این راهی است که جهان به پایان می رسد ، نه با یک انفجار بلکه با Banter.

بیشتر اخبار سیاسی شایعات است: چه کسی در ، چه کسی بیرون است ، چه کسی گفت چه چیزی است. از آنچه در زیر نهفته است جلوگیری می کند: پول تاریک ، فساد ...

در مواجهه با بحران در مقیاس بی سابقه ، سرهای ما پر از بچه های اصرار شده است. بی اهمیت بودن زندگی عمومی یک حلقه ایجاد می کند: صحبت کردن در مورد هر چیز دیگری از نظر اجتماعی غیرممکن می شود. من پیشنهاد نمی کنم که فقط در مورد فاجعه قریب الوقوع بحث کنیم. من مخالف Bants نیستم. آنچه من مخالفم نیست چیزی جز Bants است.

این فقط در کانال های موسیقی و سرگرمی نیست که این شلاق کشنده غالب است. بیشتر اخبار سیاسی چیزی جز شایعات دادگاه نیست: چه کسی در ، چه کسی بیرون است ، چه کسی گفت چه کسی به چه کسی است. این امر به طرز حیرت انگیزی از آنچه در زیر آن نهفته است ، جلوگیری می کند: پول تاریک ، فساد ، تغییر قدرت به دور از حوزه دموکراتیک ، جمع شدن محیط زیست که باعث ایجاد مزخرف وسواس آن می شود.

من مطمئن هستم که این امر عمدی نیست. من فکر نمی کنم کسی ، که با چشم انداز فروپاشی سیستماتیک محیط زیست روبرو است ، به خودشان می گوید: "سریع ، بیایید موضوع را به تابلوهای شغلی برای سگ ها تغییر دهیم."در سطح عمیق تری از این کار می کند. این یک رفلکس ناخودآگاه است که بیشتر از اقدامات آگاهانه ما در مورد خودمان می گوید. پچ پچ در رادیو مانند سیگنال های دور از یک ستاره در حال مرگ به نظر می رسد.

در اینجا برخی از گونه های CaddIsply وجود دارد که بقای آنها به شکستن فیلم سطحی آب در یک رودخانه بستگی دارد. زن از طریق آن فشار می آورد - بدون هیچ گونه شاهکاری برای چنین موجودات کوچک و ظریف - سپس ستون آب را شنا می کند تا تخم های خود را روی بستر رودخانه بگذارد. اگر او نتواند سطح را سوراخ کند ، نمی تواند دایره زندگی را ببندد ، و فرزندان او با او می میرند.

این همچنین داستان انسانی است. اگر نتوانیم سطح شیشه ای حواس پرتی را سوراخ کنیم و با آنچه در زیر قرار دارد درگیر شویم ، ما بقای فرزندان خود یا شاید گونه های خود را تضمین نمی کنیم. اما به نظر می رسد ما قادر به شکستن فیلم سطحی نیستیم. من از این حالت عجیب به عنوان "تنش سطحی" ما فکر می کنم. این تنش بین چیزی است که ما در مورد بحرانی که با آن روبرو هستیم و بیهودگی که با آن از آن فاصله می گیریم می دانیم.

تنش سطحی حتی وقتی ادعا می کنیم که به تخریب سیستم های پشتیبانی از زندگی خود می پردازیم ، حاکم است. ما روی آنچه که من آن را میکرو مصرف کننده Bollocks (MCB) می نامیم تمرکز می کنیم: مسائل ریز مانند نی پلاستیکی و فنجان های قهوه ، به جای نیروهای ساختاری عظیم ما را به سمت فاجعه سوق می دهد. ما با کیسه های پلاستیکی وسواس داریم. ما معتقدیم که با خرید کیسه های tote به جای آن ، به جای آن ، به یک تخمین ، تأثیر محیطی تولید یک کیسه پنبه ارگانیک معادل 20،000 پلاستیکی است.

افراد ثروتمند می توانند خودشان را متقاعد کنند که سبز شده اند زیرا آنها بازیافت می شوند ، در حالی که فراموش می کنند خانه دوم دارند

ما به درستی از تصویر یک اسب دریایی با دم آن پیچیده شده در اطراف جوانه پنبه وحشت زده شده ایم ، اما ظاهراً در مورد از بین بردن کل اکوسیستم های دریایی توسط صنعت ماهیگیری بی توجه است. ما سر خود را می شکنیم و می لرزیم و راه خود را در طول زندگی دریا می خوریم.

شرکتی به نام Soletair Power به دلیل ادعای خود مبنی بر "مبارزه با تغییرات آب و هوا" با گرفتن دی اکسید کربن که توسط کارگران اداری بازدم می شود ، پوشش رسانه ای گسترده ای را دریافت می کند. اما واحد مکیدن کربن آن-یک برج گران قیمت از فولاد و الکترونیک-فقط 1 کیلوگرم دی اکسید کربن را هر هشت ساعت استخراج می کند. بشریت ، بیشتر با سوزاندن سوخت های فسیلی ، تقریباً 32 میلیارد کیلوگرم از CO تولید می کند₂در همان دوره

من اعتقاد ندارم که تمرکز ما روی راه حل های میکروسکوپی تصادفی باشد ، حتی اگر ناخودآگاه باشد. همه ما در استفاده از کارهای خوبی که برای از بین بردن چیزهای بد انجام می دهیم ، متخصص هستیم. افراد ثروتمند می توانند خود را متقاعد کنند که آنها سبز شده اند زیرا آنها بازیافت می شوند ، در حالی که فراموش می کنند خانه دوم دارند (مسلماً عجیب ترین حمله های خود به دنیای زنده ، زیرا خانه دیگری برای اسکان خانواده ای که داشته اند باید ساخته شودآواره شده)و من گمان می کنم که ، در برخی از شکاف های عمیق و غیرمجاز ذهن ، به خودمان اطمینان می دهیم که اگر راه حل های ما بسیار کوچک باشد ، مشکل نمی تواند خیلی بزرگ باشد.

من نمی گویم چیزهای کوچک مهم نیستند. من می گویم که آنها نباید برای محرومیت از چیزهایی که بیشتر مهم هستند ، مهم باشند. هر کوچک حساب می شود. اما نه برای خیلی.

o تمرکز خود را بر روی MCB با دستور کار شرکت ها متمرکز کنید. تلاش عمدی برای جلوگیری از دیدن تصویر بزرگتر در سال 1953 با کمپینی به نام Keep America Beautiful آغاز شد. این توسط تولید کنندگان بسته بندی تأسیس شده است ، با انگیزه ای که می توانند با تعویض ظروف قابل استفاده مجدد با پلاستیک یکبار مصرف ایجاد کنند. مهمتر از همه ، آنها می خواستند قوانین ایالتی را غرق کنند و اصرار داشته باشند که بطری های شیشه ای بازگردانده و مورد استفاده مجدد قرار گرفته اند. Keep America Beautiful تقصیر سونامی زباله های پلاستیکی را که تولید کنندگان به "اشکالات بستر" ایجاد کرده اند ، تغییر داد ، اصطلاحی که آن را اختراع کرد.

کمپین "Love Where You Live" ، که در سال 2011 در انگلستان توسط Keep Oking Tidy ، Imperial Tobacco ، McDonald's و سازنده شیرین Wrigley آغاز شد ، به نظر من نقش مشابهی ایفا می کند. این جایزه اضافه شده - همانطور که در کلاسهای درس به شدت نشان می داد - اعطای مواجهه با توتون و مستغلات امپریالیستی در مورد دانش آموزان مدرسه.

تمرکز شرکت بر روی بستر ، تقویت شده توسط رسانه ها ، دیدگاه ما را در مورد همه مسائل زیست محیطی تحریف می کند. به عنوان مثال ، یک بررسی اخیر در مورد اعتقادات عمومی در مورد آلودگی رودخانه نشان داد که "بستر و پلاستیک" بزرگترین علت ای است که مردم نامگذاری شده اند. در واقعیت ، بزرگترین منبع آلودگی آب کشاورزی است و به دنبال آن فاضلاب است. Litter در لیست قرار دارد. این پلاستیک مهم نیست. مشکل این است که تقریباً تنها داستانی است که ما می دانیم.

مانند Keep Keep Tidy ، کمپین تبلیغاتی Keep America Beautiful مسئولیت را از شرکت های بزرگ دور کرد. عکس: آلامی

در سال 2004 ، شرکت تبلیغاتی Ogilvy & Mather که برای غول نفتی BP کار می کند ، با اختراع ردپای کربن شخصی ، این مقصر را تغییر داد. این یک نوآوری مفید بود ، اما همچنین تأثیر فشار سیاسی از تولید کنندگان سوخت های فسیلی را به مصرف کنندگان داشت. شرکت های نفتی در آنجا متوقف نشدند. شدیدترین نمونه ای که من دیده ام سخنرانی 2019 توسط مدیر اجرایی شرکت نفتی Shell ، بن ون Beurden بود. او به ما دستور داد كه "فصلی بخوریم و بیشتر بازیافت كنیم" ، و در ماه ژانویه برای خرید یك توت فرنگی به طور علنی ، به طور علنی كلاهبردار خود را كاهش داد.

انتقال سیاسی بزرگ 50 سال گذشته ، که ناشی از بازاریابی شرکت ها است ، تغییر در پرداختن به مشکلات ما به صورت جمعی به صورت جداگانه به آنها بوده است. به عبارت دیگر ، ما را از شهروندان به مصرف کنندگان تبدیل کرده است. دشوار نیست بدانید که چرا ما در این مسیر گله دار شده ایم. ما به عنوان شهروندان ، با هم پیوستن به خواستار تغییر سیاسی ، ما قدرتمند هستیم. به عنوان مصرف کننده ، ما تقریباً ناتوان هستیم.

واسلی گروسمن در کتاب زندگی خود و سرنوشت ، خاطرنشان می کند که وقتی استالین و هیتلر در قدرت بودند ، "یکی از حیرت انگیزترین صفات انسانی که در این زمان آشکار شد ، اطاعت بود". وی مشاهده کرد که غریزه برای اطاعت ، قوی تر از غریزه برای زنده ماندن بود. به تنهایی ، با دیدن خود به عنوان مصرف کننده ، تثبیت MCB و چیزهای بی اهمیت ذهن ، حتی به عنوان فروپاشی محیطی سیستمیک: اینها اشکال اطاعت هستند. ما ترجیح می دهیم نسبت به شرمساری اجتماعی ناشی از بزرگ کردن موضوعات ناخوشایند و مشکلات سیاسی در مقاومت در برابر نیروهای قدرتمند ، با مرگ تمدن روبرو شویم. رفلکس اطاعت بزرگترین نقص ما ، لگد زدن در مغز انسان است که زندگی ما را تهدید می کند.

W Hat آیا می بینیم که آیا تنش سطح را می شکیم؟اولین چیزی که با آن روبرو می شویم ، از اعماق خارج می شود ، باید ما را تقریباً از عقل خود بترساند. رشد نامیده می شود. رشد اقتصادی به عنوان یک چیز خوب مورد استقبال جهانی قرار می گیرد. دولت ها موفقیت خود را در توانایی خود در ارائه آن اندازه گیری می کنند. اما برای لحظه ای فکر کنید که معنی آن چیست. ما می گویند ما به هدف متوسط ، که توسط بدنهایی مانند صندوق بین المللی پول و بانک جهانی ارتقا یافته است ، 3 ٪ رشد جهانی در سال را می دهیم. این بدان معناست که تمام فعالیتهای اقتصادی که امروزه می بینید - و بیشتر تأثیرات زیست محیطی ناشی از آن - در 24 سال دو برابر می شود. به عبارت دیگر ، تا سال 2045. سپس تا سال 2069 دوباره دو برابر می شود. سپس دوباره تا سال 2093. این مانند لعنت Gemino در هری پاتر و هالهای مرگبار است که گنج را در طاق لسترژ چند برابر می کند تا اینکه تهدید کند هری و دوستانش را خرد می کندمرگ. تمام بحران هایی که امروز به دنبال آن هستیم که از آن جلوگیری کنیم ، دو برابر سخت تر از این که فعالیت اقتصادی جهانی دو برابر شود ، سپس دو بار دوباره ، سپس دو بار دوباره.

آیا ما هنوز به پایین رسیده ایم؟به هیچ وجهنفرین Gemino فقط یک نتیجه از چیزی است که ما به سختی جرات ذکر آن را داریم. درست همانطور که یک بار کفرآمیز بود که از نام خدا استفاده کند ، حتی این کلمه در جامعه مودبانه به نظر می رسد که تابو باشد: سرمایه داری.

علت اصلی تأثیرات زیست محیطی شما پول شماست. شما خود را متقاعد می کنید که یک مگا مصرف کننده سبز هستید ، اما شما فقط یک مگا مصرف کننده هستید

بیشتر مردم برای تعریف سیستمی که بر زندگی ما حاکم است تلاش می کنند. اما اگر آنها را فشار دهید ، آنها به احتمال زیاد چیزی در مورد سخت کوشی و شرکت ، خرید و فروش می کنند. اینگونه است که ذینفعان سیستم می خواهند آن را درک کنند. در واقعیت ، ثروت های بزرگ که تحت سرمایه داری جمع شده اند از این طریق به دست نمی آیند ، بلکه از طریق غارت ، انحصار و گرفتن اجاره اجاره ، و به دنبال آن وراثت.

یک برآورد حاکی از آن است که ، در طول 200 سال ، انگلیس ها با قیمت های فعلی ، 45 دلار از هندوستان استخراج کردند. آنها از این پول برای تأمین بودجه صنعتی شدن در خانه و استعمار ملل دیگر استفاده کردند که ثروت آنها به نوبه خود غارت شد.

این غارت نه تنها در جغرافیا ، بلکه در طول زمان صورت می گیرد. سلامت ظاهری اقتصادهای ما امروز به توقیف ثروت طبیعی از نسل های آینده بستگی دارد. این همان کاری است که شرکت های نفتی به دنبال حواس پرتی ما با MCB و ردپاهای کربن هستند. چنین سرقت از آینده موتور رشد اقتصادی است. سرمایه داری ، که وقتی توسط یک اقتصاددان اصلی توضیح داده می شود بسیار منطقی به نظر می رسد ، از نظر زیست محیطی چیزی جز یک طرح هرمی نیست.

آیا این بستر رودخانه است؟نه. سرمایه داری فقط ابزاری است که با استفاده از آن حتی بیشتر دنبال می شود. ثروت