روندهای نوظهور در روانشناسی: وابستگی فنی

شکی نیست که رشد نمایی فناوری به نفع جامعه بوده است ، اما یک طرف تاریک تر برای ظهور دستگاه وجود دارد. هرچه مردم از نظر فنی بیشتر و بیشتر ارتباط برقرار می کنند ، برخی نگران این هستند که ما جنبه های مهم تجربه بشر را از دست می دهیم ، بی تاب ، تحریک آمیز ، فراموشی و حتی خودشیفتگی می شویم. به همین دلیل کارشناسان وابستگی جامعه به فناوری را زیر سوال می برند: این چه چیزی است ، چگونه این اتفاق افتاده است و ما می توانیم برای کاهش خطرات وابستگی در زمان پیشرفت فناوری انجام دهیم.

صرف نظر از سن ، جنس ، قومیت یا وضعیت اقتصادی ، بیشتر افراد کاربران تلفن های هوشمند هستند - در واقع ، شما احتمالاً اکنون یکی از آنها را دارید. و ما از آنها در همه جا استفاده می کنیم ، از میز شام تا هنگام رانندگی. این بخشی از این است که چرا تلفنها از بین می روند ، مرده یا حتی برای چند دقیقه از دسترس خارج می شویم.

تلفن های هوشمند و سایر دستگاه ها برای زندگی مدرن آنقدر مهم شده اند که بسیاری از آنها برای همه چیز به آنها اعتماد می کنند. آخرین باری که شماره تلفن را بدون چک کردن به یاد آوردید یا صورتحساب خود را از طریق پست پرداخت کرده اید؟برقراری ارتباط با عزیزان ، مدیریت پول ، رسانه های اجتماعی و دستورالعمل های GPS همه به اینترنت و اینترنت اشیاء متصل می شوند و باعث می شود اتصال از گذشته حیاتی تر شود. همه اینها به وابستگی به فناوری کمک می کند ، آنچه در گزارش 2012 ادعا می کند "احتمالاً بزرگترین اعتیاد غیر دارویی قرن بیست و یکم است."

در مورد وابستگی به فناوری

هنگامی که نیویورک تایمز این موضوع را در سال 2010 پوشش داد ، خبرنگار با دکتر الیاس ابوجاود ، روانپزشک و نویسنده واقعاً شما: قدرتهای خطرناک شخصیت الکترونیکی مصاحبه کرد. ارزیابی او کمتر از مثبت بود: "بیشتر و بیشتر ، زندگی شبیه اتاق گپ است. ما به دلیل این سبک زندگی مجازی ، از نظر زندگی شناختی خود قیمت می پردازیم. "و برخی مطالعات نشان داده اند که وابستگی بیش از حد به تلفن های همراه و اینترنت شبیه اعتیاد است. در گذشته ، نگرانی اصلی این بود که این فناوری از روابط بین فردی و هنجارهای اجتماعی محروم می شود. با این حال ، روانشناسان متوجه اثر "ظریف و موذی تر" از حرکت به صورت آنلاین شده اند: "ممکن است این باشد که فوری اینترنت ، کارآیی آیفون و ناشناس بودن اتاق چت هسته اصلی ما را تغییر دهد ،"گزارش های نیویورک تایمز.

اکنون ، یک نام به دلیل ترس از عدم وجود تلفن شما ، ابداع شده است: "Nomophobia" (یعنی هراس موبایل). روانشناسی امروز آن را به عنوان "آن عجله اضطراب و ترس توصیف می کند وقتی متوجه می شوید که با دوستان ، خانواده ، کار و جهان از حلقه خارج شده اید."نظرسنجی ها حاکی از آن است که زنان کمی بیشتر مستعد ابتلا به این اضطراب جدایی هستند: Securenvoy 70 درصد از زنان و 61 درصد از مردان این علائم را تجربه می کنند.

این مهم است که در نظر داشته باشید که اینها فوبیای کلاسیک محسوب نمی شوند و در کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری انجمن روانپزشکی آمریکا (DSM-V) نیستند ، اما این ممکن است تغییر کند. پیشنهاد شده است که در نسخه بعدی ، DSM-VI ، به عنوان یک هراس خاص گنجانده شود. با این حال ، مقیاس های روان سنجی معتبر اکنون به عنوان یک ابزار تشخیصی در دسترس هستند. یک مثال "پرسشنامه وابستگی به تلفن همراه/تست وابستگی به تلفن همراه" است. طبق مقاله "پیش بینی کننده های روانشناختی در مورد استفاده از تلفن همراه مشکل" ، عوامل روانشناختی در استفاده بیش از حد از تلفن های همراه و سایر دستگاه ها نقش دارند. این موارد می تواند شامل عزت نفس پایین ، تحریک پذیری ، احساس حساسیت و شخصیت بسیار برون گرا یا درونگرا باشد. وابستگی به فناوری همچنین می تواند علائم اختلالات موجود مانند هراس اجتماعی ، اختلال اضطراب اجتماعی یا اختلال هراس را افزایش دهد. یک مطالعه گزارش داد که سطح استرس مرتبط با نوموفوبیا معادل موارد "روزهای عروسی" و سفر به دندانپزشک است. اضطراب و سایر احساسات ناشی از وابستگی به فناوری بسیار واقعی است.

این که آیا نوموفوبیا یک اختلال روانی واقعی است ، تفسیر و تحقیقات بیشتر است ، اما تأثیر آن بر زندگی افراد قابل توجه است. بیش از یک در دو نفر از کسانی که مورد بررسی قرار می گیرند این اضطراب ها را تجربه می کنند ، گزارش می دهند که آنها هرگز تلفن های خود را خاموش نمی کنند. این امر به این دلیل است که ، همانطور که شارون گیلچست اونیل در مصاحبه با فرقه مک توضیح می دهد ، تماس و متونی وجود دارد که مشتری ها احساس می کنند که باید بتوانند پاسخ دهند. هنگامی که ما دائماً در حال پیش بینی تعامل فناوری - یک تماس تلفنی ، متن ، ایمیل یا اعلان رسانه های اجتماعی هستیم - بدن و مغز ما به شکلی پاسخ می دهند که به عنوان اضطراب ثبت می شود. به طور خلاصه ، تلفن های هوشمند و سایر دستگاه ها یک محیط بازی انتظار ایجاد می کنند. کاربر دائماً نگران این است که از آنچه در دنیای دیجیتال اتفاق می افتد از دست ندهد. روانشناس لری روزن آن را به Computerworld توصیف می کند: "این بین سطح اعتیاد تقسیم می شود ، به این معنی که ما سعی می کنیم لذت ببریم ، در مقابل ... سعی در کاهش اضطراب ما."

عوامل روانی اجتماعی

از آنجا که فناوری آنقدر در زندگی روزمره ما بافته شده است ، اغلب اوقات کاربران چاره ای جز گذراندن ساعت های آنلاین هر روز ندارند. دکتر کیمبرلی یانگ ، روانشناس و نویسنده Caching in Net ، به نیویورک تایمز گفت که وابستگی فناوری و نوموفوبیا مشابه سایر اعتیادها هستند. فناوری در جامعه امروز ضروری است ، بنابراین کسانی که رفتار آنلاین بی نظمی را نشان می دهند ، هرگز نمی توانند از استفاده استفاده کنند. در عوض ، آنها باید اعتدال و خودکنترلی را یاد بگیرند. به همین دلیل است که برخی از کارشناسان پیشنهاد می کنند محدودیت هایی را برای چند بار تلفن هوشمند خود را بررسی کنید و حتی گاهی اوقات آن را در خانه بگذارید. برخی از رستوران ها و سالن های فرودگاه با اجرای سیاستهای "بدون استفاده از تلفن همراه" و "منطقه آرام" ، این انتخاب را برای ما انتخاب می کنند. گرایش به چنین شیوه هایی یادآور چگونگی ممنوعیت استفاده از سیگار در بسیاری از فضاهای عمومی (و خصوصی) است. برای برخی ، نداشتن حواس پرتی تلفن هوشمند باعث می شود یک شب لذت بخش تر شود. برای دیگران ، ممکن است استرس زا و اضطراب باشد.

خصوصیات بالینی نوموفوبیا یا وابستگی به فناوری در تنظیمات اجتماعی به راحتی قابل توجه است. افراد ممکن است تعامل چهره به چهره با دیگران را به میزان قابل توجهی کاهش دهند و ترجیح می دهند تا حد امکان از طریق فناوری ارتباط برقرار کنند. از آنجا که ممکن است کاربران برای جلوگیری از احساس ناراحتی ، درد و رنج یا استرس ، به تلفن های هوشمند و سایر فناوری ها تکیه دهند ، هنگامی که استفاده از اینترنت در فرودگاه ها ، مدارس ، بیمارستان ها و محل کار محدود می شود ، واکنش های شدید یا غیر منطقی نشان می دهند. علائم افسردگی ممکن است هنگامی رخ دهد که کاربر تماس دیجیتالی مانند "لایک" را در عکس فیس بوک دریافت نکند یا به پیام های متنی پاسخ دهد. علائم دلبستگی شامل تمایل به خوابیدن با دستگاه یا داشتن آن در هر زمان است. هنگامی که دستگاه برای آرامش خاطر و امنیت لازم می شود ، وابستگی به فناوری می تواند علت باشد.

Nomophobia یا وابستگی به فناوری نیز می تواند مربوط به سایر اختلالات باشد. Bragazzi و Puente این موضوع را در "پیشنهادی برای شامل Nomophobia در DSM-V جدید" پیشنهاد می کنند. کسانی که به اختلالات اساسی اجتماعی مبتلا شده اند ، احتمالاً هنگام جدا شدن یا قادر به استفاده از دستگاه دیجیتالی خود ، "عصبی ، اضطراب ، اضطراب ، تعریق و لرزیدن را تجربه می کنند. تلفن های همراه ، قرص یا لپ تاپ باعث می شود چنین افرادی احساس امنیت ، اعتماد به نفس تر و اضطراب کمتری داشته باشند. به طور خلاصه ، رفتارهای ناموفیوبیک و وابسته به فناوری می توانند تمایلات اضطراب اجتماعی را به عنوان روشی برای کاهش استرس ناشی از اضطراب اجتماعی یا هراس تقویت کنند. درمان های تجربی اثبات شده تاکنون محدود هستند زیرا وابستگی به فناوری یک مفهوم نسبتاً جدید است. با این حال ، روان درمانی شناختی-رفتاری همراه با مداخلات دارویی مانند کلونازپام و ترانیلسپرومین در کاهش اثرات آن موفق بوده اند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که این داروها برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی به جای مستقیم ناموفیوبیا طراحی شده اند. کارشناسان پیشنهاد می کنند که هرگونه اختلال روانی اساسی را که ممکن است به رفتارهای وابسته به عنوان بهترین نقطه شروع کمک کند ، تحقیق ، شناسایی و درمان کنید.

مبارزه با وابستگی به فناوری

اگرچه موارد جدی از نوموفوبیا و وابستگی به فناوری وجود دارد که نیاز به مداخلات حرفه ای پزشکی یا رفتاری را دارند ، اما روش هایی برای کاهش اعتماد به فناوری و شکستن عادت های بد وجود دارد. در زیر نکات و روشهای مؤثر برای حفظ تعادل بین زندگی ما و دنیای دیجیتال وجود دارد.

• بدون پیامک هنگام رانندگی. این باید به دلایل ایمنی ، هم برای خود و هم برای دیگران ، آشکار باشد. استفاده از تلفن های هوشمند را قبل و بعد از رانندگی نگه دارید.
• دستگاه خود را به حمام نمی برید. این استراحت های کوچک اضافه می شود و می تواند به شما کمک کند تا از صفحه خود دور شوید. ناگفته نماند ، این نکته از مرگ تلفن توسط توالت یا سینک جلوگیری می کند.
• با کیف پول خود پرداخت کنید. به نظر می رسد کوچک است ، اما به این فکر کنید که چند بار در هفته یک معامله مالی انجام می دهید. نگه داشتن تلفن در جیب خود در حالی که پرداخت می کنید می تواند زمان صفحه نمایش را به میزان قابل توجهی کاهش دهد ، حتی اگر این فقط به این دلیل باشد که باید آن را برای لحظه ای پایین بیاورید.
• تلفن خود را از رختخواب نگه دارید. این وسوسه انگیز است که هنگام پیمایش از طریق فیس بوک ، خوابیدید ، اما شکستن این عادت راه دیگری برای کاهش وابستگی به فناوری است. همچنین هنگام خواب تلفن را کاملاً خاموش کنید.
• وقتی با دوستان هستید تلفن خود را خاموش کنید. این ممکن است دشوارترین عادت برای شکستن باشد. روی افرادی که با آنها در تعامل هستید ، تمرکز کنید ، نه فقط در رسانه های اجتماعی.
• سعی کنید تلفن خود را در خانه بگذارید. در صورت امکان ، یک روز را بدون فناوری در نوک انگشتان خود گذراند. می توانید با تاریخ شام چند ساعت شروع کنید و سپس برای یک روز کامل به داشتن تلفن خود بروید.

وقتی صحبت از وابستگی به فناوری می شود ، اعتدال شخصی می تواند نقش اصلی را ایفا کند. اگرچه اینترنت برای بسیاری از جنبه های زندگی ما به الزامی تبدیل شده است ، اما هنوز هم بسیاری از مواقع وجود دارد که ارتباط برقرار کردن - و ترجیح داده شود - به یک دستگاه متصل شود. با ادامه نوآوری و تغییر فناوری ، اعتراض به تعادل بین زندگی "واقعی" و زندگی آنلاین دشوارتر خواهد شد. اما همانطور که بیشتر در مورد تمایل ما به ارتباط با فناوری آموخته می شود ، استراتژی ها و حتی درمان ها برای کمک به کاهش رفتارهای منفی مرتبط با آن پدیدار می شوند.

اگر به روانشناسی و رفتارهای اجتماعی در پشت وابستگی به فناوری علاقه دارید ، ممکن است مدرک روانشناسی برای شما مناسب باشد. دانشگاه کنکوردیا ، لیسانس سنت پاول در روانشناسی آنلاین یک پایه آموزشی محکم برای هر دو شغل علوم اجتماعی در سطح ورودی و ادامه تحصیل در برنامه های تحصیلات تکمیلی فراهم می کند.