این فصل دستورالعمل ها و دستورالعمل های گام به گام را برای پیکربندی فضای تعویض اضافی پس از نصب سیستم عامل Solaris ارائه می دهد.

این لیستی از دستورالعمل های گام به گام در این فصل است.

این فهرستی از اطلاعات کلی در این فصل است.

درباره Swap Space

برای تعیین موارد زیر باید ویژگی های مکانیسم تعویض SunOS TM را درک کنید:

نیازهای فضایی را تعویض کنید

رابطه بین فضای مبادله و سیستم فایل TMPFS

نحوه بازیابی از پیام های خطای مربوط به فضای مبادله

جابجایی فضا و حافظه مجازی

نرم افزار سولاریس از برخی برش های دیسک برای ذخیره سازی موقت به جای سیستم های فایل استفاده می کند. به این برش ها swap slices می گویند. هنگامی که سیستم حافظه فیزیکی کافی برای مدیریت فرآیندهای جاری را ندارد، از Swap Slices به عنوان مناطق ذخیره سازی حافظه مجازی استفاده می شود.

سیستم حافظه مجازی کپی های فیزیکی فایل های روی دیسک را به آدرس های مجازی موجود در حافظه نگاشت می کند. صفحات حافظه فیزیکی که حاوی داده های این نگاشت ها هستند را می توان با فایل های معمولی در سیستم فایل یا با فضای مبادله پشتیبانی کرد. اگر حافظه با فضای مبادله پشتیبانی شود، به آن حافظه ناشناس گفته می شود زیرا هیچ هویتی به فضای دیسکی که پشتیبان حافظه است اختصاص داده نمی شود.

سیستم عامل Solaris از مفهوم فضای مبادله مجازی استفاده می کند، لایه ای بین صفحات حافظه ناشناس و فضای ذخیره سازی فیزیکی (یا فضای مبادله با پشتوانه دیسک) که در واقع پشتیبان این صفحات است. فضای مبادله مجازی یک سیستم برابر است با مجموع تمام فضای مبادله فیزیکی (با پشتوانه دیسک) به اضافه بخشی از حافظه فیزیکی موجود در حال حاضر.

فضای مبادله مجازی دارای مزایای زیر است:

نیاز به حجم زیادی از فضای مبادله فیزیکی کاهش می یابد زیرا فضای مبادله مجازی لزوماً با ذخیره سازی فیزیکی (دیسک) مطابقت ندارد.

یک سیستم فایل شبه به نام SWAPFS آدرس هایی را برای صفحات حافظه ناشناس ارائه می دهد. از آنجایی که SWAPFS تخصیص صفحات حافظه را کنترل می کند، انعطاف پذیری بیشتری در تصمیم گیری برای اینکه چه اتفاقی برای یک صفحه بیفتد، دارد. به عنوان مثال، SWAPFS ممکن است الزامات صفحه را برای ذخیره سازی مبادله ای مبتنی بر دیسک تغییر دهد.

Swap Space و فایل سیستم TMPFS

سیستم فایل TMPFS به طور خودکار در محیط Solaris با یک ورودی در فایل /etc/vfstab فعال می شود. سیستم فایل TMPFS فایل ها و اطلاعات مرتبط با آن ها را به جای روی دیسک در حافظه (در دایرکتوری tmp/) ذخیره می کند که دسترسی به آن فایل ها را سرعت می بخشد. این ویژگی منجر به بهبود عملکرد عمده برای برنامه هایی مانند کامپایلرها و محصولات DBMS می شود که به شدت از /tmp استفاده می کنند.

سیستم فایل TMPFS از منابع مبادله سیستم ، فضای موجود در فهرست /TMP را اختصاص می دهد. این ویژگی به این معنی است که همانطور که از فضای موجود در فهرست /TMP استفاده می کنید ، از فضای مبادله ای نیز استفاده می کنید. بنابراین ، اگر برنامه های شما از دایرکتوری /TMP به شدت استفاده می کنند و شما نظارت بر استفاده از فضای مبادله را کنترل نمی کنید ، سیستم شما می تواند از فضای مبادله خارج شود.

اگر می خواهید از TMPFS استفاده کنید ، از موارد زیر استفاده کنید ، اما منابع مبادله شما محدود است:

سیستم فایل TMPFS را با گزینه اندازه (-o اندازه) سوار کنید تا میزان منابع مبادله TMPF ها از آن استفاده کند.

از کامپایلر خود استفاده کنیدtmpdirمتغیر محیط برای اشاره به دایرکتوری بزرگتر دیگر.

با استفاده از کامپایلر خودtmpdirمتغیر فقط کنترل می کند که آیا کامپایلر از دایرکتوری /TMP استفاده می کند. این متغیر هیچ تاثیری در استفاده از برنامه های دیگر از فهرست /TMP ندارد.

فضای مبادله به عنوان یک دستگاه زباله

دستگاه زباله معمولاً فضای دیسک است که برای ذخیره اطلاعات زباله تصادف سیستم محفوظ است. به طور پیش فرض ، دستگاه زباله یک سیستم پیکربندی شده است که یک قطعه مبادله در یک محیط ریشه UFS است. در صورت امکان ، شما باید به جای آن ، یک پارتیشن دیسک جایگزین را به عنوان یک دستگاه زباله اختصاصی پیکربندی کنید تا قابلیت اطمینان بیشتری برای زباله های خرابی و زمان راه اندازی مجدد سریعتر پس از خرابی سیستم فراهم شود. می توانید با استفاده از دستور DUMPADM یک دستگاه زباله اختصاصی را پیکربندی کنید. برای اطلاعات بیشتر ، به فصل 17 ، مدیریت اطلاعات تصادف سیستم (وظایف) ، در راهنمای مدیریت سیستم: مدیریت پیشرفته مراجعه کنید.

در یک محیط ریشه ZFS ، مبادله و زباله به عنوان حجم ZFS جداگانه پیکربندی می شوند. مزایای این مدل به شرح زیر است:

لازم نیست یک دیسک را تقسیم کنید تا مناطق مبادله و زباله را شامل شود

دستگاه های مبادله و زباله از معماری خط لوله ZFS I/O زیربنایی بهره مند می شوند

شما می توانید ویژگی هایی مانند فشرده سازی را در دستگاه های مبادله و زباله تنظیم کنید

به راحتی می توانید اندازه دستگاه مبادله و حذف را تنظیم کنید. مثلا:

به خاطر داشته باشید که تنظیم مجدد یک دستگاه زباله بزرگ یک فرایند وقت گیر است.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد استفاده از دستگاه های SWAP و DUMP ZFS ، به پشتیبانی ZFS از دستگاه های مبادله و دفع در راهنمای مدیریت Solaris ZFS مراجعه کنید.

اگر از یک مدیر حجم برای مدیریت دیسک های خود در یک محیط UFS مانند Solaris Volume Manager استفاده می کنید ، دستگاه زباله اختصاصی خود را پیکربندی نکنید تا تحت کنترل آن باشد. شما می توانید مناطق مبادله خود را تحت کنترل Solaris Volume Manager نگه دارید که این یک عمل توصیه شده است. با این حال ، برای دسترسی و دلایل عملکرد ، دیسک دیگری را به عنوان یک دستگاه زباله اختصاصی در خارج از کنترل مدیر Solaris Volume Ponger تنظیم کنید.

جابجایی فضا و پیکربندی مجدد پویا

یک روش خوب این است که فضای مبادله کافی برای پشتیبانی از یک CPU یا برد سیستم خراب در طول پیکربندی مجدد پویا اختصاص داده شود. در غیر این صورت، خرابی پردازنده یا برد سیستم ممکن است منجر به راه اندازی مجدد هاست یا دامنه شما با حافظه کمتر شود.

بدون در دسترس بودن این فضای مبادله اضافی، ممکن است یک یا چند برنامه شما به دلیل حافظه ناکافی شروع به کار نکنند. این مشکل به مداخله دستی یا برای افزودن فضای مبادله اضافی یا پیکربندی مجدد استفاده از حافظه این برنامه ها نیاز دارد.

اگر فضای مبادله اضافی را برای مدیریت از دست دادن حافظه احتمالی در راه اندازی مجدد اختصاص داده اید، ممکن است همه برنامه های فشرده شما طبق معمول شروع شوند. این بدان معناست که این سیستم در دسترس کاربران خواهد بود، شاید به دلیل برخی تعویض های اضافی، احتمالاً کندتر باشد.

برای اطلاعات بیشتر، راهنمای پیکربندی مجدد پویا سخت افزار خود را ببینید.

پیکربندی فضای مبادله در یک محیط SAN

نکات زیر را مرور کنید تا مشخص کنید آیا می توانید فضای مبادله را روی یک دیسک متصل به شبکه، مانند محیط SAN، پیکربندی کنید یا خیر:

تشخیص مشکلات فضای مبادله در یک دیسک متصل به صورت محلی ساده تر از تشخیص مشکلات فضای مبادله در یک دیسک متصل به شبکه است.

عملکرد فضای مبادله روی یک SAN باید با فضای مبادله پیکربندی شده روی یک دیسک متصل به صورت محلی قابل مقایسه باشد.

افزودن حافظه بیشتر به سیستمی که مشکلات عملکردی دارد، پس از تجزیه و تحلیل داده های عملکرد، ممکن است مشکل تعویض روی SAN را بهتر از انتقال سواپ به دیسک متصل به محلی حل کند.

چگونه می توانم بدانم که به فضای مبادله بیشتری نیاز دارم؟

از دستور swa p-l برای تعیین اینکه آیا سیستم شما به فضای swap بیشتری نیاز دارد یا خیر استفاده کنید.

به عنوان مثال، خروجی swa p-l زیر نشان می دهد که فضای مبادله این سیستم تقریباً به طور کامل مصرف شده است یا در تخصیص 100٪ است.

هنگامی که فضای تعویض سیستم در تخصیص 100٪ است، صفحات حافظه برنامه به طور موقت قفل می شوند. ممکن است خطاهای برنامه رخ ندهد، اما عملکرد سیستم احتمالاً آسیب خواهد دید.

برای کسب اطلاعات در مورد افزودن فضای مبادله بیشتر به سیستم خود، به نحوه ایجاد فایل تعویض و در دسترس قرار دادن آن مراجعه کنید.

پیام های خطای مربوط به تعویض

این پیام ها نشان می دهند که یک برنامه در تلاش است حافظه ناشناس بیشتری به دست آورد. با این حال، هیچ فضای مبادله ای برای پشتیبانی از آن باقی نمانده بود.

پیام های خطای مرتبط با TMPFS

در صورتی که هنگام نوشتن یک فایل، صفحه ای تخصیص داده نشود، پیام زیر نمایش داده می شود. این مشکل زمانی رخ می دهد که TMPFS سعی می کند بیشتر از حد مجاز بنویسد یا برنامه های اجرا شده در حال حاضر از حافظه زیادی استفاده می کنند.

پیام زیر به این معنی است که TMPFS هنگام تلاش برای ایجاد یک پرونده یا فهرست جدید از حافظه فیزیکی فرار می کند:

برای اطلاعات در مورد بازیابی از پیام های خطای مربوط به TMPFS ، به TMPFS (7FS) مراجعه کنید.

چگونه فضای مبادله اختصاص داده می شود

در ابتدا ، فضای مبادله به عنوان بخشی از فرآیند نصب Solaris اختصاص می یابد. اگر از طرح خودکار برش های دیسک برنامه نصب استفاده می کنید و اندازه برش Swap را به صورت دستی تغییر نمی دهید ، برنامه نصب Solaris یک منطقه مبادله پیش فرض 512 Mbytes را برای یک محیط ریشه UFS اختصاص می دهد. در یک محیط ریشه ZFS ، اندازه مبادله پیش فرض به طور کلی در محدوده 512 mByte تا 2 Gbyte است.

برای دستورالعمل های عمومی در مورد اختصاص فضای مبادله ، به برنامه ریزی برای فضای مبادله مراجعه کنید.

شما می توانید با ایجاد یک فایل مبادله در یک محیط ریشه UFS ، فضای مبادله اضافی را به سیستم اختصاص دهید. برای اطلاعات در مورد ایجاد یک فایل مبادله ، به اضافه کردن فضای مبادله بیشتر مراجعه کنید.

مناطق مبادله و پرونده /etc /vfstab

پس از نصب سیستم ، برش های مبادله و پرونده های مبادله در پرونده /etc /vfstab ذکر شده است. آنها هنگام بوت شدن سیستم توسط اسکریپت /sbin /swapadd فعال می شوند.

ورود به دستگاه مبادله در پرونده /etc /vfstab شامل موارد زیر است:

نام کامل مسیر Swap Slice یا Swap File

نوع سیستم پرونده SWAP SLICE یا SWAP FILE

سیستم فایل که حاوی یک فایل مبادله است باید قبل از فعال شدن پرونده مبادله نصب شود. بنابراین ، در پرونده /etc /vfstab ، اطمینان حاصل کنید که ورودی سیستم پرونده قبل از ورود که پرونده مبادله را فعال می کند ، وارد می شود.

برنامه ریزی برای مبادله فضای

مهمترین عوامل در تعیین اندازه فضای مبادله الزامات برنامه های نرم افزاری سیستم است. به عنوان مثال ، برنامه های بزرگ مانند شبیه سازهای طراحی به کمک رایانه ، محصولات مدیریت پایگاه داده ، مانیتورهای معامله و سیستم های تجزیه و تحلیل زمین شناسی می توانند به اندازه 200 تا 1000 MBytes فضای مبادله مصرف کنند.

برای برنامه های کاربردی خود با فروشندگان برنامه خود مشورت کنید.

اگر قادر به تعیین نیازهای مبادله ای از فروشندگان برنامه خود نیستید ، از دستورالعمل های کلی زیر بر اساس نوع سیستم خود برای اختصاص فضای مبادله استفاده کنید.

اختصاص فضای مبادله برای سیستم های مبتنی بر UFS

پس از ارزیابی نیازهای مبادله برنامه های خود ، از دستورالعمل های کلی زیر برای اختصاص فضای مبادله و اندازه دستگاه زباله برای سیستمهایی که سیستم فایل ریشه UFS را اجرا می کنند ، استفاده کنید.

مبادله اندازه فضا

اندازه دستگاه زباله اختصاصی

ایستگاه کاری با حدود 4 gbytes حافظه فیزیکی

سرور میان رده با حدود 8 گرم حافظه فیزیکی

سرور سطح بالا با حدود 16 تا 128 گیگ حافظه فیزیکی

علاوه بر این دستورالعمل های کلی ، اختصاص فضای مبادله یا فضای دیسک را برای موارد زیر در نظر بگیرید:

یک دستگاه زباله اختصاصی

دایرکتوری /var /Crash. محتوای پیش فرض سقوط سیستم فقط صفحات حافظه هسته است و زباله قبل از نوشتن فشرده می شود. در نظر بگیرید که این فهرست را به اندازه دستگاه زباله در نظر بگیرید ، مگر اینکه برای نگه داشتن چندین زباله تصادف سیستم شرکت کنید.

تعیین کنید که آیا برنامه های بزرگ (مانند کامپایلرها) از دایرکتوری /TMP استفاده می کنند. سپس ، فضای مبادله اضافی را برای استفاده از TMPF اختصاص دهید. برای اطلاعات در مورد TMPFS ، به SWAP Space و سیستم فایل TMPFS مراجعه کنید.

اختصاص فضای مبادله برای سیستم های مبتنی بر ZFS

در حین نصب اولیه یک سیستم فایل ریشه ZFS یا یک سولاریس زنده از سیستم فایل UFS به یک سیستم فایل ریشه ZFS ، یک منطقه مبادله به طور خودکار بر روی حجم ZFS در استخر ZFS Root ایجاد می شود ، به طور کلی در 512 MByte تا 2دامنه GBYTE. در مورد مهاجرت UFS به ZFS با استفاده از Solaris Live Upgrade ، حجم مبادله ای بر اساس اندازه مناطق مبادله موجود ایجاد می شود.

در استخر ریشه ZFS ، دستگاه های مبادله از قبل به برش های با اندازه ثابت اختصاص نمی یابند ، بنابراین تغییر اندازه مبادله بعداً بسیار آسان است.

پس از ارزیابی نیازهای مبادله برنامه های خود ، می توانید در صورت لزوم از اندازه پیش فرض مبادله استفاده کرده یا اندازه حجم مبادله را در حین نصب اولیه یا بعد از نصب تنظیم کنید.

در طی نصب اولیه ، اندازه پیش فرض زباله توسط هسته بر اساس اطلاعات DUMPADM و اندازه حافظه فیزیکی محاسبه می شود. در طی یک مهاجرت زنده به روزرسانی از یک سیستم فایل ریشه UFS به یک سیستم فایل ریشه ZFS ، اندازه پیش فرض زباله به نیمی از اندازه حافظه فیزیکی ، بین 512 mbytes و 2 gbytes تنظیم می شود ، در ZFS.

در یک محیط ZFS ، سیستم های فایل از استخر فضا استفاده می کنند تا/var/Crashبسته به اینکه تعداد زباله های تصادف ذخیره می شود ، دایرکتوری آنچه را که لازم دارد مصرف می کند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تنظیم SWAP و اندازه زباله در حین نصب یا بعد از نصب در یک محیط ZFS ، به این سایت مراجعه کنید:

نظارت بر منابع مبادله

دستور/usr/sbin/swap برای مدیریت مناطق مبادله استفاده می شود. دو گزینه ، -l و-s ، اطلاعات مربوط به منابع مبادله را نشان می دهد.

برای شناسایی مناطق مبادله یک سیستم از دستور SWA P-L استفاده کنید. دستگاه ها یا پرونده های مبادله فعال در زیر ذکر شده اندچرندستون.

برای نظارت بر منابع مبادله از دستور SWA P-S استفاده کنید.

دراستفاده شدهمقدار به علاوهدر دسترسارزش برابر با کل فضای مبادله روی سیستم است که شامل بخشی از حافظه فیزیکی و دستگاه های مبادله (یا پرونده ها) است.

می توانید از مقدار فضای مبادله موجود و استفاده شده (در خروجی مبادله) به عنوان راهی برای نظارت بر استفاده از فضای مبادله در طول زمان استفاده کنید. اگر عملکرد یک سیستم خوب است ، برای تعیین میزان فضای مبادله از SWA P-s استفاده کنید. هنگامی که عملکرد یک سیستم کند می شود ، میزان فضای مبادله موجود را بررسی کنید تا مشخص شود که آیا کاهش یافته است. سپس می توانید مشخص کنید که چه تغییراتی در سیستم ممکن است باعث افزایش استفاده از فضای مبادله شود.

هنگام استفاده از این دستور ، به خاطر داشته باشید که میزان حافظه فیزیکی در دسترس برای استفاده از مبادله به صورت پویا تغییر می کند زیرا فرآیندهای هسته و کاربر قفل می شوند و حافظه فیزیکی را آزاد می کنند.

فرمان SWA P-L فضای مبادله را در بلوک های 512 بایت نشان می دهد. فرمان SWA P-S فضای مبادله را در بلوک های 1024 بایت نشان می دهد. اگر بلوک های SWA P-L را اضافه کنید و آنها را به Kbytes تبدیل کنید ، نتیجه کمتر از استاستفاده شده + در دسترس(در خروجی مبادله). دلیل این امر این است که SWA P-L در محاسبه فضای مبادله ، حافظه فیزیکی را شامل نمی شود.

خروجی از دستور SWA P-S در جدول زیر خلاصه شده است.

مقدار کل فضای مبادله در بلوک های 1024 بایت که در حال حاضر به عنوان فروشگاه پشتیبان (فضای مبادله ای با حمایت دیسک) اختصاص یافته است.

مقدار کل فضای مبادله در بلوک های 1024 بایت که در حال حاضر اختصاص داده نشده است ، اما توسط حافظه برای استفاده احتمالی در آینده ادعا می شود.

مقدار کل فضای مبادله در بلوک های 1024 بایت که یا اختصاص داده شده یا محفوظ است.

مقدار کل فضای مبادله در بلوک های 1024 بایت که در حال حاضر برای رزرو و تخصیص آینده در دسترس است.

اضافه کردن فضای مبادله بیشتر

با تغییر تنظیمات سیستم و نصب بسته های نرم افزاری جدید ، ممکن است نیاز به اضافه کردن فضای مبادله بیشتری داشته باشید. ساده ترین راه برای افزودن فضای مبادله بیشتر استفاده از دستورات MKFile و مبادله برای تعیین بخشی از سیستم پرونده UFS یا NFS موجود به عنوان یک منطقه مبادله تکمیلی است. این دستورات ، که در بخش های زیر شرح داده شده است ، به شما امکان می دهد فضای مبادله بیشتری را بدون استفاده مجدد از دیسک اضافه کنید.

راه های جایگزین برای افزودن فضای مبادله بیشتر ، بازپرداخت دیسک موجود یا اضافه کردن دیسک دیگر است. برای اطلاعات در مورد نحوه بازپرداخت دیسک ، به فصل 10 ، مدیریت دیسک ها (نمای کلی) مراجعه کنید.

ایجاد یک فایل مبادله

می توانید یک فایل مبادله ایجاد کنید تا در یک سیستم فایل ریشه UFS استفاده شود. پرونده های مبادله در حال حاضر در یک محیط ریشه ZFS پشتیبانی نمی شوند. مراحل کلی زیر در ایجاد یک پرونده مبادله دخیل است:

ایجاد یک فایل مبادله با استفاده از دستور mkfile.

فعال کردن پرونده مبادله با استفاده از دستور مبادله.

اضافه کردن یک ورودی برای پرونده مبادله در پرونده /etc /vfstab به طوری که پرونده مبادله به طور خودکار هنگام بوت شدن سیستم فعال می شود.

فرمان mkfile

دستور MKFile پرونده ای را ایجاد می کند که برای استفاده به عنوان یک منطقه مبادله نصب شده با NFS یا یک منطقه مبادله محلی مناسب باشد. بیت چسبنده تنظیم شده است و پرونده با صفر پر شده است. می توانید با استفاده از پسوندهای K ، B یا M ، اندازه پرونده مبادله را در بایت (پیش فرض) یا در Kbytes ، بلوک یا MBytes مشخص کنید.

جدول زیر گزینه های فرمان MKFile را نشان می دهد.

یک پرونده خالی ایجاد می کند. اندازه ذکر شده است. با این حال ، بلوک های دیسک تا زمانی که داده ها برای آنها نوشته نشود اختصاص نمی یابد.

نام و اندازه پرونده های ایجاد شده را گزارش می کند.

فقط هنگام ایجاد یک فایل مبادله NFS از گزین ه-n استفاده کنید.

نحوه ایجاد یک فایل مبادله و در دسترس بودن آن

می توانید یک فایل مبادله را بدون مجوزهای ریشه ایجاد کنید. با این حال ، برای جلوگیری از رونویسی تصادفی ، ریشه باید صاحب پرونده مبادله باشد.

در صورت لزوم دایرکتوری برای پرونده مبادله ایجاد کنید.

فایل مبادله را ایجاد کنید.

پرونده مبادله اندازه nnn (در Kbytes ، بایت یا mBytes) با نام پرونده ای که مشخص می کنید ایجاد شده است.

پرونده مبادله را فعال کنید.

برای مشخص کردن پرونده مبادله باید از نام مسیر مطلق استفاده کنید. پرونده مبادله اضافه شده و در دسترس است تا زمانی که سیستم فایل از بین نرود ، سیستم دوباره راه اندازی می شود ، یا پرونده مبادله حذف می شود. به خاطر داشته باشید که در حالی که برخی از فرآیند یا برنامه در حال تعویض در پرونده مبادله هستند ، نمی توانید یک سیستم فایل را از بین ببرید.

یک ورودی برای پرونده مبادله را به پرونده /etc /vfstab اضافه کنید که نام مسیر کامل پرونده را مشخص می کند و SWAP را به عنوان نوع سیستم فایل تعیین می کند.

تأیید کنید که پرونده مبادله اضافه شده است.

توجه داشته باشید -

اگر یک فایل مبادله فعال نمی شود ، اطمینان حاصل کنید که سرویس زیر در حال اجرا است:

مثال 21-1 ایجاد یک فایل مبادله و در دسترس بودن آن

مثالهای زیر نحوه ایجاد یک فایل مبادله 100 MByte به نام /Files /SwapFile را نشان می دهد.

حذف یک فایل مبادله از استفاده

اگر فضای مبادله ای بی نیاز دارید ، می توانید آن را حذف کنید.

نحوه حذف فضای مبادله ای بی نیاز

فضای مبادله را بردارید.

نام پرونده مبادله به گونه ای حذف می شود که دیگر برای تعویض در دسترس نباشد. خود پرونده حذف نشده است.

پرونده /etc /vfstab را ویرایش کرده و ورودی را برای پرونده مبادله حذف کنید.

فضای دیسک را بازیابی کنید تا بتوانید از آن برای چیز دیگری استفاده کنید.

اگر فضای مبادله یک پرونده است ، آن را حذف کنید. یا اگر فضای مبادله روی یک برش جداگانه قرار دارد و مطمئن هستید که دیگر به آن احتیاج نخواهید داشت ، یک سیستم پرونده جدید ایجاد کرده و سیستم پرونده را سوار کنید.

تأیید کنید که پرونده مبادله دیگر در دسترس نیست.

مثال 21-2 از بین بردن فضای مبادله غیر ضروری

مثالهای زیر نحوه حذف پرونده مبادله /پرونده ها /swapfile را نشان می دهد.