محاسبه حق بیمه ریسک سهام

دیوید هارپر مدیرعامل و بنیانگذار لاک پشت بیونیک است. او همچنین یک نویسنده منتشر شده با یک کانال محبوب YouTube در مورد موضوعات مالی متخصص است.

گوردون اسکات به مدت 20+ سال یک سرمایه گذار فعال و تحلیلگر فنی اوراق بهادار ، آینده ، فارکس و پنی سهام بوده است. وی عضو هیئت بررسی مالی سرمایه گذاری Investopedia و نویسنده سرمایه گذاری برای پیروزی است. گوردون یک تکنسین بازار منشور (CMT) است. او همچنین عضو انجمن CMT است.

حق بیمه ریسک سهام یک پیش بینی بلند مدت است که بورس سهام از ابزارهای بدهی بدون ریسک بهتر خواهد بود.

سه مرحله محاسبه حق بیمه خطر را به یاد بیاورید:

1. بازده مورد انتظار سهام را تخمین بزنید
2. بازده مورد انتظار اوراق قرضه بدون ریسک را تخمین بزنید
3. تفاوت را برای به دست آوردن حق بیمه ریسک سهام کم کنید

در این مقاله ، با نگاهی به فرآیند محاسبه در عمل با داده های واقعی ، نگاهی عمیق تر به فرضیات و اعتبار حق بیمه خطر می اندازیم.

غذای اصلی

• حق بیمه در معرض خطر پیش بینی می کند که یک سهام در طولانی مدت از سرمایه گذاری های بدون ریسک بهتر عمل می کند.
• محاسبه حق بیمه ریسک را می توان با گرفتن بازده مورد انتظار تخمین زده شده در سهام و تفریق آنها از بازده مورد انتظار تخمین زده شده در اوراق بدون ریسک انجام داد.
• تخمین بازده سهام آینده دشوار است ، اما می توان از طریق رویکرد مبتنی بر درآمد یا سود سهام انجام داد.
• محاسبه حق بیمه خطر نیاز به برخی فرضیات دارد که از ایمن تا مشکوک استفاده می شود.

مرحله اول: بازده کل مورد انتظار سهام را تخمین بزنید

تخمین بازده سهام آینده دشوارترین مرحله (در صورت غیرممکن) است. در اینجا دو روش پیش بینی بازده سهام بلند مدت آورده شده است:

وصل شدن به مدل درآمد

مدل مبتنی بر درآمد می گوید که بازده مورد انتظار برابر با عملکرد درآمد است. تاریخ 15 ساله شاخص S& P 500 ، از 31 دسامبر 1988 ، تا 31 دسامبر 2003 را در نظر بگیرید:

در نمودار بالا ، شاخص S& P 500 (خط بنفش) را به دو قطعه تقسیم می کنیم: درآمد در هر سهم (خط سبز) و P/E متعدد (خط جامد آبی). در هر نقطه ، می توانید EPS را با چند P/E ضرب کنید تا مقدار شاخص را بدست آورید. به عنوان مثال ، در آخرین روز دسامبر 2003 ، شاخص S& P به 1112 رسید (از 1111. 92 جمع شد). در آن زمان ، EPS شرکت های ترکیبی 45. 20 دلار و P/E متعدد بود ، بنابراین ، 24. 6 (45. 20 x 24. 6 = 1112) بود.

با پایان یافتن شاخص سال با P/E تقریباً 25 ، عملکرد درآمد 4 ٪ (25 ÷ 25 = 0. 04) بود. با توجه به رویکرد مبتنی بر درآمد ، بازده اسمی مورد انتظار-قبل از تورم-4 ٪ بود. ایده بصری اساسی به معنای برگشت مجدد است - این تئوری که چند برابر P/E نمی تواند خیلی زیاد یا خیلی کم باشد قبل از بازگشت به برخی از میانه های طبیعی. در نتیجه ، P/E بالا دلالت بر بازده آینده پایین دارد و P/E کم به معنای بازده آینده بالاتر است.

حق بیمه در معرض خطر و خطر بازار اغلب به صورت متناوب مورد استفاده قرار می گیرد ، حتی اگر اولی به سهام اشاره کند در حالی که دومی به تمام ابزارهای مالی اشاره دارد.

از نظر گرافیکی ، ما همچنین می توانیم ببینیم که چرا برخی از دانشگاهیان هشدار داده اند که بازده سهام دهه آینده نمی تواند با بازده های دو رقمی دهه 1990 همگام شود. 10 سال از سال 1988 تا 1998 را در نظر بگیرید و حباب حاد را در پایان دهه حذف کنید. EPS با نرخ سالانه 6. 4 ٪ رشد کرد ، اما شاخص S& P 16 ٪ رشد کرد.

این تفاوت از به اصطلاح گسترش چندگانه ناشی می شود-افزایش در چند P/E از حدود 12 تا 28. شکاک های دانشگاهی از منطق ساده استفاده می کنند. اگر در اواخر سال 2003 از پایه P/E چند حدود 25 شروع کنید ، فقط می توانید بازده های بلند مدت تهاجمی را درک کنید که با گسترش بیشتر P/E چندین رشد درآمد را پیشی می گیرد.

وصل شدن به مدل سود سهام

مدل سود سهام می گوید که بازده مورد انتظار برابر است با عملکرد سود سهام به علاوه رشد سود سهام. این همه در یک درصد بیان شده است. در اینجا سود سهام در S& P 500 از سال 1988 تا 2003 است:

این شاخص سال 2003 با سود سهام 1. 56 ٪ به پایان رسید. ما فقط باید یک پیش بینی طولانی مدت از رشد سود سهام بازارها را در هر سهم اضافه کنیم. یکی از راه های انجام این کار فرض رشد سود سهام با رشد اقتصادی خواهد بود. و ما چندین اقدام اقتصادی برای انتخاب از جمله محصولات ناخالص ملی (GNP) ، سرانه تولید ناخالص داخلی و سرانه تولید ناخالص ملی داریم.

به عنوان مثال بیایید تولید ناخالص داخلی واقعی را 4 ٪ بگیریم. برای استفاده از این اقدام برای برآورد بازده سهام آینده ، باید یک رابطه واقع گرایانه بین آن و رشد سود سهام را تصدیق کنیم. این یک جهش بزرگ است که فرض کنیم 4 ٪ رشد تولید ناخالص داخلی واقعی به رشد 4 ٪ سود سهام در هر سهم تبدیل می شود. رشد سود سهام به ندرت در صورت وجود ، با رشد تولید ناخالص داخلی همگام بوده و دو دلیل خوب وجود دارد.

اول ، کارآفرینان خصوصی سهم نامتناسب از رشد اقتصادی را ایجاد می کنند - بازارهای عمومی اغلب در رشد سریع اقتصاد شرکت نمی کنند. دوم ، رویکرد سود سهام مربوط به رشد سهم است و نشتی وجود دارد زیرا شرکت ها با صدور گزینه های سهام ، پایگاه سهم خود را رقیق می کنند. در حالی که درست است که بازپرداخت سهام دارای اثر جبران کننده است ، اما به ندرت رقیق شدن گزینه های سهام را جبران می کنند. بنابراین ، شرکت های بازرگانی عمومی رقیق کننده های خالص قابل توجه هستند.

تاریخ به ما می گوید رشد واقعی تولید ناخالص داخلی 4 ٪ ترجمه ، در بهترین حالت ، تقریباً 2 ٪ رشد سود سهام واقعی در هر سهم یا 3 ٪ اگر خوش بین باشیم. اگر پیش بینی رشد خود را به سود سهام اضافه کنیم ، حدود 3. 5 ٪ تا 4. 5 ٪ (1. 56 ٪ + 2 تا 3 ٪ = 3. 5 ٪ به 4. 5 ٪) می رسیم. ما اتفاق می افتد که 4 ٪ پیش بینی شده توسط مدل درآمد را مطابقت دهیم ، و هر دو شماره قبل از تنظیم تورم به صورت اسمی بیان می شوند.

مرحله دوم: نرخ مورد انتظار "بدون ریسک" را تخمین بزنید

نزدیکترین چیزی که به یک سرمایه گذاری طولانی مدت ایمن است ، امنیت محافظت شده از تورم خزانه داری (نکات) است. از آنجا که پرداخت کوپن و اصلی برای تورم نیمه سالانه تنظیم می شوند ، بازده نکات در حال حاضر عملکرد واقعی است. نکات واقعاً عاری از ریسک نیستند-اگر نرخ بهره به بالا یا پایین حرکت کند ، به ترتیب قیمت آنها پایین یا بالا حرکت می کند. با این حال ، اگر پیوند نکاتی را به بلوغ نگه دارید ، می توانید با نرخ واقعی بازده قفل کنید.

در نمودار بالا ، ما عملکرد 10 ساله خزانه داری (خط آبی) را با عملکرد واقعی معادل آن (بنفش) مقایسه می کنیم. عملکرد واقعی به سادگی تورم را کسر می کند. هرچند خط سبز کوتاه مهم است. این بازده 10 ساله در طول سال 2002 است. ما انتظار داریم عملکرد تنظیم شده تورم در خزانه 10 ساله معمولی (بنفشه) با نکات 10 ساله (سبز) از نزدیک پیگیری کند. در اواخر سال 2003 ، آنها به اندازه کافی نزدیک بودند. بازده نکات 10 ساله فقط 2 ٪ خجالتی بود و عملکرد واقعی خزانه داری حدود 2. 3 ٪ بود. بنابراین ، بازده واقعی 2 ٪ به بهترین حدس ما در بازده واقعی آینده در یک سرمایه گذاری اوراق بهادار ایمن تبدیل می شود.

یک دارایی دولتی مانند اوراق قرضه یک دارایی بدون ریسک محسوب می شود زیرا بعید است که دولت به طور پیش فرض به نفع باشد.

مرحله سوم: بازده تخمین زده شده اوراق بهادار از بازده تخمین زده شده سهام را کم کنید

هنگامی که پیش بینی بازده اوراق بهادار را از بازده سهام کم می کنیم ، حق بیمه تخمین زده شده از حقوق صاحبان سهام 1. 5 ٪ تا +2. 5 ٪ را دریافت می کنیم:

انواع فرضیات

این مدل یک پیش بینی را انجام می دهد و بنابراین به فرضیات نیاز دارد - به اندازه کافی برای برخی از کارشناسان برای رد کردن مدل به طور کامل. با این حال ، برخی از فرضیات نسبت به سایرین ایمن تر هستند. اگر مدل و نتیجه آن را رد کردید ، مهم است که دقیقاً بدانید که در کجا و چرا با آن مخالف هستید. سه نوع فرض وجود دارد ، از امن تا مشکوک.

اول ، این مدل فرض می کند که کل بازار سهام از اوراق بهادار بدون ریسک در دراز مدت بهتر خواهد بود. اما می توانیم بگوییم که این یک فرض ایمن است زیرا امکان بازده متفاوت بخش های مختلف و مبهم های کوتاه مدت بازار را فراهم می کند. سال تقویم 2003 را بگیرید ، که در طی آن S& P 500 در حالی که تجربه کاهش متوسطی در چند P/E را تجربه کرد ، 26 ٪ پرید.

هیچ مدل حق بیمه ریسک سهام چنین پرش را پیش بینی نمی کرد ، اما این پرش مدل را باطل نمی کند. این امر عمدتاً توسط پدیده هایی ایجاد شده است که نمی توانند در طول مسافت طولانی پایدار باشند: افزایش 17 درصدی در EPS ترکیبی به جلو (یعنی تخمین EPS برای چهار محله آینده) و افزایش 60 ٪ تقریباً باورنکردنی در EPS دنباله دار (طبق S& P ،از 27. 60 دلار تا 45. 20 دلار).

دوم ، این مدل مستلزم آن است که رشد واقعی سود سهام در هر سهم یا EPS ، برای آن موضوع-به نرخ رشد تک رقمی بسیار پایین در دراز مدت محدود شود. این فرض ایمن به نظر می رسد اما به طور منطقی مورد بحث قرار می گیرد. از یک طرف ، هر مطالعه جدی در مورد بازده های تاریخی (مانند مواردی که رابرت آرنوت ، پیتر برنشتاین یا جرمی سیگل) این واقعیت غم انگیز را اثبات می کند که چنین رشد به ندرت برای یک دوره پایدار از 2 ٪ بالاتر می رود.

از طرف دیگر ، خوش بیگاه ها این امکان را فراهم می کنند که فناوری بتواند جهشی ناپیوسته در بهره وری را رها کند که می تواند منجر به رشد بالاتر شود. از این گذشته ، شاید اقتصاد جدید تقریباً در اطراف خم باشد. اما حتی اگر این اتفاق بیفتد ، مطمئناً مزایا به جای همه سهام به بخش های منتخب بازار تعلق می گیرد. همچنین ، قابل قبول است که شرکت های معامله شده عمومی می توانند رفتار تاریخی خود را معکوس کنند ، خرید بیشتر سهام را انجام دهند ، گزینه های کمتری را به سهام اعطا کنند و اثرات فرسایش رقیق را معکوس کنند.

سرانجام ، فرض مشکوک مدل این است که سطح ارزیابی فعلی تقریباً صحیح است. ما فرض کرده ایم که ، در پایان سال 2003 ، چند P/E از 25 25 و بازده قیمت و سود سهام 65 (عملکرد سود سهام 1. 5 1 1 1) در حال پیشبرد است. واضح است که این فقط یک حدس است! اگر بتوانیم تغییرات ارزیابی را پیش بینی کنیم ، شکل کامل مدل حق بیمه ریسک سهام به شرح زیر می خواند:

خط پایین

حق بیمه ریسک سهام به عنوان تفاوت بین بازده واقعی تخمین زده شده در سهام و بازده واقعی تخمین زده شده در اوراق امن محاسبه می شود-یعنی با کم کردن بازده بدون ریسک از بازده دارایی مورد انتظار (این مدل فرض کلیدی را ایجاد می کند که ارزیابی فعلیچند برابر تقریباً صحیح است).

نرخ لایحه خزانه داری ایالات متحده (T-L-Bill) اغلب به عنوان نرخ بدون ریسک استفاده می شود. نرخ بدون ریسک صرفاً فرضی است ، زیرا تمام سرمایه گذاری ها خطر ضرر دارند. با این حال ، نرخ پایین ترك از آنجا كه آنها دارایی های بسیار نقدینگی هستند ، قابل فهم است و دولت آمریكا هرگز به تعهدات بدهی خود پیش فرض نكرده است.

هنگامی که سود سهام سهام در سهام به اندازه کافی نزدیک به بازده نکات است ، تفریق به راحتی حق بیمه را به یک عدد واحد کاهش می دهد-نرخ رشد بلند مدت سود سهام پرداخت شده برای هر سهم.

حق بیمه ریسک سهام می تواند راهنمایی هایی را برای سرمایه گذاران در ارزیابی سهام ارائه دهد ، اما تلاش می کند براساس عملکرد گذشته خود ، بازده آینده سهام را پیش بینی کند. فرضیات مربوط به بازده سهام می تواند مشکل ساز باشد زیرا پیش بینی بازده آینده می تواند دشوار باشد. حق بیمه ریسک سهام فرض می کند که بازار همیشه بازده بیشتری را نسبت به نرخ بدون ریسک فراهم می کند ، که ممکن است یک فرض معتبر نباشد. حق بیمه ریسک سهام می تواند راهنما برای سرمایه گذاران باشد ، اما ابزاری با محدودیت های قابل توجهی است.