امواج تحریک کننده و اصلاحی

تحریک الکتریکی روده بزرگ در بیماران مبتلا به یبوست

MD Edelberto Mulett Vásquez (1)

(1) دانشیار جراحی عمومی ، جراح عمومی ، کلوپروستولوژیست و دانشجوی دکترا در علوم زیست پزشکی در گروه جراحی Universidad de Caldas در Manizales ، کالدا ، کلمبیا ، SA. نامه: emulettv@une. net.co.

دریافت: 09-09-14 پذیرفته شده: 06-04-15

هدف: هدف از این مطالعه ارائه مروری بر درمانهای فعلی برای یبوست بر اساس تکنیک ها برای تحریک مستقیم یا غیرمستقیم روده بزرگ است.

منابع: این مطالعه بر اساس جستجوهای PubMed ، ScienceDirect.com و ISI Web دانش با استفاده از کلمات کلیدی تحریک الکتریکی روده بزرگ و یبوست است. ما مطالعات مربوط به این تکنیک ها را در انسان و مطالعات تجربی با هدف مداخله در الگوهای تحرک روده بزرگ در کودکان و بزرگسالان در نظر گرفتیم.

نتیجه گیری اصلی: یبوست اختلال تحرک دستگاه گوارش است. علت آن علت چند عاملی است ، تأثیر شدیدی بر کیفیت زندگی بیمار دارد و در بسیاری از موارد در برابر درمان معمولی مقاوم است. جراحی ، که در شدیدترین موارد مورد استفاده قرار می گیرد ، خطر عوارض را دارد و نتایج به دور از آنچه برای درمان بیماران لازم است ، نیست. برخی از داروها برای درمان موارد خفیف تر مؤثر بوده اند ، اما برای موارد شدیدتر اثبات نشده است. استراتژی های دیگر برای افزایش تحرک از جمله روش های مختلف تحریک الکتریکی روده بزرگ تدوین شده است. این بررسی گسترده از ادبیات موجود ، نقطه شروع برای تمرکز تلاش های اضافی در این زمینه است.

نتیجه گیری: تحریک الکتریکی بیماران مبتلا به یبوست شدید یک روش درمانی امیدوار کننده برای دستیابی به ترمیم عملکرد روده بزرگ از دیدگاه فیزیولوژیکی با کمترین تهاجمی ممکن است.

یبوست ، اینرسی کولون ، تحریک الکتریکی ، روده بزرگ ، تحرک دستگاه گوارش ، ترانزیت دستگاه گوارش.

یبوست مزمن یک آسیب شناسی است که در ارزیابی های مختلف جمعیت شیوع 2 ٪ است. نتایج دیگر شیوع 21 ٪ برای زنان و 8 ٪ برای مردان (1) را نشان می دهد ، با بروز کلی بین 2 تا 30 ٪ در جمعیت عمومی (2). گزارش شده است که یبوست مزمن در آمریکای لاتین شیوع تخمین زده شده از 5-21 ٪ ، با یک زن 3: 1: رابطه مردانه (3) و با اثرات B در کیفیت زندگی بیماران و خانواده های آنها را نشان می دهد (4)بشربا توجه به تعداد زیادی از تفسیرهایی که به یبوست و تخلیه داده شده است (5) ، تلاشی برای طبقه بندی علائم و ویژگی های یبوست ، تخلیه و مدفوع با استفاده از معیارهای روم III انجام شده است (6). طیفهای مختلفی در این بیماری وجود دارد که می تواند از نظر بالینی یا از نظر آناتومیک طبقه بندی شود ، با توجه به اینکه آیا یک وضعیت روده پراکنده یا اختلال تخلیه وجود دارد ، اگرچه در بعضی موارد آزمایش های تشخیصی طبیعی است ،اما بیمار علائم قابل توجهی دارد. سپس ، یبوست مزمن کلی به یبوست ترانزیت آهسته طبقه بندی می شود که به بی تحرکی کولون و واکنش بیش از حد کولون ، اختلال تخلیه و سندرم روده تحریک پذیر با شیوع یبوست (یبوست عملکردی) تقسیم می شود (7 ، 8). استراتژی درمانی پس از آن بر اساس تعیین وضعیت روده بزرگ از طریق آزمایشات آزمایشگاهی است که هر یک از این متغیرها را تشخیص می دهد (9). پیچیده ترین بیمارانی که تحت درمان قرار می گیرند ، مبتلایان به بی تحرکی کولون یا یبوست ترانزیت آهسته هستند ، که به عنوان شکل یبوست با تخلیه فرکانس پایین 2-4 هفته توصیف می شود ، و این با اتساع نشان داده شده روده بزرگ یا روده بزرگ همراه نیست(10). درمان های متعدد برای مدیریت یبوست ، از درمان رژیم غذایی که ممکن است در نیمی از موارد (11) انجام شود ، پیشنهاد شده است ، تا زمانی که کلکتومی کل (12) ، روشهای درمانی با وسایل پزشکی ایجاد شده است ، همه بر اساس تحریک الکتریکی یا مغناطیسی ازروده بزرگ یا تنه های عصبی از منشأ آنها در ساکروم و حتی تنه های عصبی محیطی که می توانند به عنوان محرک برای اعصاب روده بزرگ خود باشند (13). با این حال ، دستگاه های تحریک الکتریکی برای عضله قلب یا بافت عصبی طراحی شده اند ، که به سرعت به تحریک الکتریکی پاسخ می دهند ، در حالی که عضله صاف دستگاه گوارش برای پاسخ دادن به کند است و بنابراین پالس های طولانی تر برای تغییر عملکرد آن ضروری هستند (14).

یبوست مزمن یک بیماری دستگاه گوارش است که می تواند از مزاحمت تا یک بیماری جدی با تغییر در کیفیت زندگی افراد و خانواده های آنها باشد. کودکان مبتلا به یبوست ممکن است در ارزیابی پزشکی ساکت ، جمع شده ، مضطرب و بد به نظر برسند (4) و این شامل مراقبان آنها (8) با تأثیر برابر بر کیفیت زندگی بزرگسالان است (15). پاتوفیزیولوژی یبوست مزمن اولیه چند عاملی است و شامل رژیم غذایی ، جذب و تحرک کولونیک ، عملکرد حرکتی و حسی و عوامل روانشناختی و رفتاری است (16). بنابراین ، هدایت درمان این بیماران ، حتی بیشتر در هنگام تصمیم گیری برای انجام معالجه تهاجمی ، اغلب دشوار است. تشخیص وضعیت با متغیرهای زیادی آسان نیست ، بنابراین مقیاس های مختلف برای هدایت تشخیص مفید هستند ، آنها شدت علائم و تأثیر آنها بر کیفیت زندگی و همچنین پاسخ به درمان و تغییر در علائم در طول زمان را ارزیابی می کنند (17)

بر اساس انواع مختلف و علت های یبوست ، درمان باید با روشهای مختلف تشخیصی هدایت شود: ترانزیت کولون با استفاده از نشانگرهای رادیوپاک یا ایزوتوپ ها ، آزمایشات عملکرد آنورکلی: تست اخراج بادکنک ، دفاعی ، MRI لگن ، اسکینگرافی تخلیه ، مانومتر سنجشی ، الکترومیوگرافی ()18) ، و کپسول بی سیم برای ارزیابی ترانزیت کولون و کل روده (19). سطوح مختلفی از درمان ایجاد شده است: افزایش مصرف فیبر و تغییر در سبک زندگی (7) ، ملین که نتایج متفاوتی را در مدیریت گروه های ویژه بیماران (20 ، 21) ، پلی اتیلن گلیکول (1 ، 22) ، آبیاری ترانسنال (23) نشان می دهد.، 24) ، و داروهای جدیدی مانند پروکاالوپراید ، لوبیپروستون و لیناکلوتید که برای درمان یبوست در هنگام استفاده از مکانیسم های مختلف عمل مؤثر هستند (25 ، 26).

چندین روش جراحی برای درمان بی تحرکی کولون یا اختلالات از بین بردن نیز پیشنهاد شده است ، اما آنها خطر عوارض جراحی را دارند. تکنیک مالون شامل تونل کردن آپاندیس Cecal به پوست برای قرار دادن Enemas Antegrade و تسهیل تخلیه (27 ، 28) است ، با این حال ، این روش عاری از عوارض نیست و در طول پیگیری نیاز به تجدید نظر جراحی دارد (29). کلکتومی کل یک روش اصلی جراحی است که در بیماران مبتلا به بی تحرکی کولون که در برابر درمان معمولی مقاومت می کند استفاده می شود (30) ، با این حال ، بخش قابل توجهی از بیماران نیز دارای ناهنجاری هایی در دستگاه گوارش فوقانی یا تحرک روده کوچک هستند (6) ، که اجازه می دهد تا پایدار باشد. علائم شکمی. از مانومتری آنتروودوودنال برای تمایز این گروه از بیماران استفاده شده است که به طور معمول با علائمی مانند نفخ و درد شکم ادامه نمی یابد ، که منجر به نتیجه رضایت بخش تر خواهد شد (31). با توجه به اختلالات تخلیه یا انسداد در تخلیه ، که نشان دهنده اختلال عملکرد کف لگن است ، یبوست به یک تلاش طولانی برای تخلیه ، درد تخلیه و نیاز به پشتیبانی پرینه یا احساس تخلیه ناقص اشاره دارد (32). طبقه بندی این بیماران به دلیل مداخله علل ، سندرم روده تحریک پذیر ، نوروپاتی پودندال یا اختلال عملکرد کف لگن دشوار است ، که تعریف علت واقعی علائم دشوار است (33). چندین تکنیک جراحی برای این بیماران برای اصلاح فاکتور اتیولوژیک ایجاد شده از انسداد استفاده می شود: تصحیح پرولاپس رکتال یا انسجام داخلی ، تصحیح انتروسل یا سیگموئیدوسل ، برداشتن ترانس رکتال با جزربشربرداشتن ترانس آنال با مگس ها باعث افزایش احساس رکتوم می شود و علائمی را کاهش می دهد که باعث بهبود کیفیت زندگی بیماران می شود (36). این روش انتخاب برای مستطیل و مفهوم داخلی در نظر گرفته می شود ، اما بعد از 11 ماه پیگیری علائم مداوم در 11 ٪ بیماران وجود دارد (37).

یبوست دلایل گسترده ای دارد. هنگامی که علل ثانویه از جمله داروها ، اختلالات متابولیک ، اختلالات عصبی و سرطان کولورکتال انسدادی دور ریخته شود ، باید تغییرات عملکردی روده بزرگ و روده را ارزیابی کند (6). تحقیقات اساسی و بالینی در مورد تحرک کولون هنوز هم مورد نیاز است تا مشخص شود کدام نوع یا زیرگروه پاسخگو به یبوست درمانی پزشکی می تواند با موفقیت به تحریک الکترو پاسخ دهد و بهترین راه برای دستیابی به آن است (38).

تحریک الکتریکی از نظر بالینی برای کنترل موثر درد ، تقویت عضلات ، بسیج بافت نرم و بهبود زخم ها استفاده می شود. درمان تداخل نوعی تحریک الکتریکی است که از جریانهای فرکانس متوسط استفاده می کند ، به طور معمول با موج سینوسی (39). درمان فعلی تداخل آنزیم های داخل سلولی و سایر مولکول ها را تغییر می دهد که در بسیاری از فرآیندهای متابولیک مهم هستند و ممکن است به توضیح اثرات این روش درمانی کمک کند (40). کنترل تحرک دستگاه گوارش بستگی به عصب سمپاتیک و پاراسمپاتیک بیرونی دارد و عصب ذاتی در سیستم عصبی روده منشأ دارد (41). تحرک را می توان به دلایل مختلف تغییر داد. استراتژی های مختلف برای تحریک روده بزرگ سپس توسط محرک ترانس شکم (42 ، 43) ، با تحریک مستقیم تنه های عصبی آوران ، یا با تحریک مستقیم در دیواره کولون (38 ، 44) و حتی ، بر اساس مطالعات حیوانی ، تدوین شد. با تحریک مغناطیسی عملکردی در سطح گردن رحم با تحریک عصب واگ (45).

روش های مختلفی از تحریک الکتریکی دستگاه گوارش ایجاد شده است (14)

1. الکترودهای عضلانی ، که معمولاً در عضله روده بزرگ قرار می گیرند ، با این مزیت که آنها تماس مستقیم با ارگان را برای مداخله تضمین می کنند و این ضرر که این یک عمل جراحی تهاجمی است.

2. الکترودهای داخل رحمی یا مخاطی. نقطه ضعف اصلی آنها این است که تماس بین الکترود و مخاط نمی تواند تضمین شود.

3. الکترودهای سروز.

4- برق الکتریکی که تحریک الکتریکی با الکترودها (سوزن) است.

علاقه به تحریک الکتریکی روده بزرگ از مطالعات عوارض جانبی مانند اسهال حاصل شده است که بیماران هنگام استفاده از تحریک الکتریکی برای درمان بی اختیاری ادرار استفاده می شوند (46). هنگام بحث در مورد تحریک الکتریکی اندامهای دستگاه گوارش ، ما مفهوم ضربان ساز را در نظر داریم زیرا تحریک در یک فرکانس مشابه یا کمی بالاتر از فرکانس ذاتی اندام (47) و حضور واقعی یک سایت ضربان ساز در روده بزرگ اتفاق می افتد. روده با پاسخ های الکتروفیزیولوژیکی که آنها را شناسایی می کند ، جستجو می شود (48 ، 49). تحریک الکتریکی نوارهای روده بزرگ باعث آزاد شدن استیل کولین از سلولهای عصبی روده می شود ، که به نوبه خود انقباضاتی را شروع می کند که می تواند انقباضاتی را ایجاد کند که از پیشران کولون پشتیبانی می کند (50) و همچنین افزایش سرعت حمل و نقل کولون بر اساس مطالعات حیوانی که در آن الکترودها بوده اند ، یافت شده استمستقیم قرار داده شده (51). از تکنیک های مختلف برای انجام این کار با نتایج متفاوت استفاده شده است. تحریک الکتریکی transabdominal احتمالاً الیاف عصبی پوستی ، الیاف سمپاتیک و از راه پوست را که به روده یا اعصاب روده می روند ، تحریک می کند (39). با این حال ، مکانیسم عملیاتی جریان مشخص نیست (52 ، 53) ، اگرچه از آن به عنوان عصبی (54 ، 55) یاد می شود. مشخص شده است که این یک روش امیدوارکننده است که باید قبل از عمل جراحی (56) مورد استفاده قرار گیرد ، و همچنین نیاز به روشهای جراحی را برای درمان بیماران مبتلا به یبوست ترانزیت آهسته کاهش می دهد (44). تکنیک تحریک از راه پوست در بیماران بالغ ، بهبود تعداد حرکات روده در هفته و مقیاس اندازه گیری یبوست را نشان داده است (57). ما اکنون تحقیق می کنیم که در صورت پالس های طولانی یا قطار پالس بهترین راه برای تأمین این برق چیست و با قطارهای پالس در حیوانات پاسخ بهتری پیدا کرده ایم (16). مطالعات جدا شده در مورد استفاده از تحریک الکتریکی ترانسنال در بیماران مبتلا به تخلیه اختلال اساساً به دلیل عدم وجود یا کاهش احساس تخلیه گزارش شده است. تحریک الکتریکی در بیماران یبوست ممکن است تاثیری در احیای ضربان ساز رکتوم ، تنظیم هماهنگی آنورکال ، افزایش تحرک کولون یا بهبود احساس رکتال داشته باشد (58 ، 59). تکنیک تحریک تحرک کولون از طریق جایگزینی عصبی روده بزرگ ، که اثر فیزیولوژیکی ایجاد می کند ، در حال حاضر از طریق الکترودهای موجود در فورامن ساکرال انجام می شود ،

بر اساس تکنیکی که برای مدیریت تحریک پذیری دفع کننده و احتباس ادرار استفاده می شود (60). مطالعات تحریک مغناطیسی نخاعی همچنین نشان می دهد که ترانزیت کولون در مطالعات انجام شده در افراد مسن افزایش یافته است (61). این تکنیک های غیر تهاجمی همچنین قادر به بهبود کیفیت زندگی بیماران هستند که هدف نهایی این فناوری است (57 ، 62).

روند فعلی سپس برای دستیابی به تحریک روده بزرگ به چندین فرصت تقسیم می شود و سعی می کند به روشهای تهاجمی نرسد. تحریکی که از جریان فرکانس پایین از طریق 4 الکترودهای متصل به درماتوم های S2 - S3 استفاده می کند ، نشان داده است که حرکات روده روزانه و هفتگی را در بیماران مبتلا به یبوست ایدیوپاتیک افزایش می دهد (63). گروه خاصی از بیماران از بیمارانی که دارای اختلال عملکرد تخلیه در ارتباط با پاسخگویی به هیپو رکتوم ، دیسنرژیا عملکردی کف لگن یا انسداد مکانیکی دستگاه خروجی هستند ، تشکیل شده است. برای آنها ، جراحی شکم یا پرینال گزینه ای نیست ، بنابراین ، تحریک عصبی ساکرال اجازه می دهد تا یک کارآزمایی با حداقل تهاجمی با عوارض کم داشته باشد و باید اولین انتخاب برای کسانی باشد که دارای یبوست ترانزیت آهسته و/یا حساسیت به رکتوم هستند. بنابراین ، تحریک عصبی ساکرال یک روش مؤثر در درمان یبوست مزمن است (64). تحقیقات همچنین به سمت استفاده از گزینه تحریک مستقیم روده بزرگ با استفاده از الکترودهای وارد شده در لایه عضلانی در محل اتصال رکتو سیگموئید لاپاروسکوپی ، متصل به یک محرک قرار داده شده در یک جیب بین جلدی قرار گرفته است تا تعداد کل روده را افزایش دهدحرکات (65). از روشهای تحریک محیطی نیز برای تحریک عضلات دیواره شکم استفاده شده است ، با تحریک الکتریکی عملکردی در سطح عرضی بیرونی و شکم. این یک الگوی تخلیه فزاینده و کاهش در استفاده از ملین (66) را نشان داده است. روش دیگر ، تحریک عصب تیبیال خلفی است که نشان داد افزایش فراوانی حرکات خود به خودی روده پس از 2 هفته از درمان ، از جمله کاهش زمان رویداد تخلیه ، با بهبود بعدی در کیفیت زندگی (67).

از این رو مشخص است که برای گروه بیماران مبتلا به یبوست ترانزیت آهسته گزینه های مختلفی وجود دارد که بیمار را به روشهای دارای عوارض قابل توجهی درآورد ، و در بیشتر موارد عوارض ایجاد می شود و هدف بهبودی بیمار را برآورده نمی کند. روشهای مختلفی وجود دارد که می توان قبل از رسیدن به روشهای جراحی مورد بررسی قرار گرفت.

1. یبوست Rao S.: ارزیابی و درمان اختلالات تحرک کولون و آنوکتال. Clin Clin Gastroenterol North Am. 2007 ؛ 36: 687-711.[پیوندها]

2. Bassotti G ، Villanacci V ، Creţoiu D ، Creţoiu SM ، Becheanu G. پایه سلولی و مولکولی یبوست مزمن: گرفتن برچسب عملکردی/ایدیوپاتیک. جهانی J Gastroenterol. 2013 ؛ 19: 4099-105.[پیوندها]

3. Schmulson Wasserman M ، Francisconi C ، Olden K ، Aguilar Paíz L ، Bustos-Feández L ، Cohen H ، et al.consenso LatinoAmericano de Estreñimiento Crónico. Gastroenterol Hepatol. 2008 ؛ 31: 59-74.[پیوندها]

4. Dolgun E ، Yavuz M ، Celik A ، Ergün MO. تأثیر یبوست بر کیفیت زندگی کودکان و مادران. Turk J Pediatr. 2013 ؛ 55: 180-5.[پیوندها]

5.costilla VC ، Foxx-Orenstein AE. یبوست: درک مکانیسم ها و مدیریت. کلینیک Geriatr Med. 2014 ؛ 30: 107-15.[پیوندها]

6. Shahid S ، Ramzan Z ، Maurer AH ، Parkman HP ، Fisher RS. بیش از یک اختلال حمل و نقل کولون ساده. J Clin Gastroenterol. 2012 ؛ 46: 150-4.[پیوندها]

7. Lindber G ، Hamid S ، Malfertheiner P ، Thomsen O ، Feandez L ، Garisch J ، et al. Estreñimiento: Una Perspectiva Mundial. omge2010 ؛ 1-15.[پیوندها]

8. Wang C ، Shang L ، Zhang Y ، Tian J ، Wang B ، Yang X ، et al. تأثیر یبوست عملکردی بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در کودکان پیش دبستانی و خانواده های آنها در XI AN ، چین. PLOS یکی. 2013 ؛ 8: 1-8.[پیوندها]

9.cook IJ ، Talley NJ ، Benninga M ، Rao SS ، Scott S. یبوست مزمن: نمای کلی و چالش ها. Neurogastroenterol Motil. 2009 ؛ 21 (عرضه 2): 1-8.[پیوندها]

10. Zhao RH ، Baig KM ، Wexner SD ، Woodhouse S ، Singh JJ ، Weiss EG ، et al. ناهنجاری پپتید YY و سلولهای سیستم ایمنی پلی پپتید لوزالمعده در مخاط کولون بیماران مبتلا به اینرسی کولون. Dig Dis Sci. 2004 ؛ 49: 1786-90.[پیوندها]

11. Gonzalez-Martínez M ، Ortiz-Olvera N ، Méndez-Navarro J. رمان روشهای دارویی برای مدیریت یبوست مزمن. J Clin Gastroenterol. 2014 ؛ 48: 21-8.[پیوندها]

12. Teent CH ، Bastawrous A ، Morin N ، Ellis C ، Hyman N ، Buie W. پارامترهای تمرین برای ارزیابی و مدیریت یبوست. دیس روده بزرگ. 2007 ؛ 50 (12): 2013-22.[پیوندها]

13. Cinning PG ، Scott SM. تشخیص جدید و درمان اختلالات حرکتی کولون. Curr Opin Pharmacol. 2011 ؛ 11: 624-9.[پیوندها]

14. Lin Z ، Sarosiek I ، McCallum R. تحریک الکتریکی دستگاه گوارش برای درمان اختلالات دستگاه گوارش: معده ، چاقی ، بی اختیاری مدفوع و یبوست. Clin Clin Gastroenterol North Am. 2007 ؛ 36 (3): 713-34.[پیوندها]

15. Gwee K ، Ghoshal U ، Gonlachanvit S ، Chua A ، Myung S ، Rajindrajith S ، et al. مدیریت مراقبت های اولیه یبوست مزمن در آسیا: ابزار یبوست مزمن ANMA. J Neurogastroenterol Motil. 2013 ؛ 19: 149-60.[پیوندها]

16. Sallam HS ، Chen J. تحریک الکتریکی کولونیک: استفاده بالقوه برای درمان ترانزیت کولون با تأخیر. دیس کولورکتال. 2013 ؛ 15: E244-9.[پیوندها]

17. تابوت B ، علل C. مقیاس ارزیابی یبوست در بزرگسالان: بررسی ادبیات از جمله شاخص عملکرد روده جدید. متخصص Rev Gastroenterol Hepatol. 2011 ؛ 5: 601-13.[پیوندها]

18. García-Armengol J ، Moro D ، Dolores M ، Alós R ، Solana A ، Vicente J. Defecación INCHTRUCTIVA. Métodos Diagnósticos y Tratamiento. cir esp. 2005 ؛ 78 (SUPL 3): 59-65.[پیوندها]

19. Rao S ، Meduri K. برای تشخیص یبوست چه چیزی لازم است؟بهترین کلینیک RES Clin Gastroenterol. 2011 ؛ 25: 127-40.[پیوندها]

20. فورد AC ، Talley NJ. ملین برای یبوست مزمن در بزرگسالان. BMJ2012 ؛ 345: 1-5.[پیوندها]

21. Miles C ، Fellowes D ، Goodman M ، Wilkinson M. Laxatives برای مدیریت یبوست در بیماران مراقبت تسکینی (بررسی). پایگاه داده Cochrane Syst Rev. 2006 ؛ 4: 1-25.[پیوندها]

کودکان (BARC). مقاله 2013 در مطبوعات.[پیوندها]

23. Christensen P ، Krogh K. Transanal آبیاری برای دفع اختلال: یک بررسی منظم. Scand J Gastroenterol. 2010 ؛ 45: 517-27.[پیوندها]

24. کریستینسن P ، Krogh K ، Buntzen S ، Payandeh F ، Laurberg S. نتیجه طولانی مدت و ایمنی آبیاری ترانسنال برای یبوست و بی اختیاری مدفوع. دیس روده بزرگ. 2009 ؛ 52 (2): 286-92.[پیوندها]

25. Thayalasekeran S ، Ali H ، Tsai H. روشهای درمانی رمان برای یبوست. جهانی J Gastroenterol. 2013 ؛ 19: 8247-51.[پیوندها]

26. Singh S ، Rao S. مدیریت دارویی یبوست مزمن. Clin Clin Gastroenterol North Am. 2010 ؛ 39: 509-27.[پیوندها]

27. Poirier M ، Abcarian H ، Nelson R. Malone Antegrade Continent enema: جایگزینی برای برداشتن در اختلالات دفع شدید. دیس روده بزرگ. 2007 ؛ 50 (1): 22-8.[پیوندها]

28. Christison-Lagay ER ، Rodriguez L ، Kurtz M ، St Pierre K ، Doody DP ، Goldstein AM. Enemas Colonic Antegrade و انحراف روده در مدیریت کودکان با یبوست غیرقابل تحمل بسیار مؤثر است. J Pediatr Surg. 2010 ؛ 45 (1): 213-9.[پیوندها]

29. Bani-Hani AH ، Cain MP ، Kaefer M ، Meldrum KK ، King S ، Johnson CS ، et al. Enema Continence Malone Antegrade: بررسی نهادی. j urol2008 ؛ 180 (3): 1106-10.[پیوندها]

30. Lembo A ، Camilleri M. یبوست مزمن. n Engl J Med. 2003 ؛ 349: 1360-8.[پیوندها]

31. Glia A ، Åkerlund JE ، Lindberg G. نتیجه کلکتومی برای یبوست انتقال آهسته در رابطه با وجود اختلال در روده کوچک. دیس روده بزرگ. 2004 ؛ 47: 96-102.[پیوندها]

32. McNevin MS. نمای کلی از اختلالات کف لگن. سورگ کلینیک شمال AM. 2010 ؛ 90: 195-205.[پیوندها]

33. Boccasanta P ، Venturi M ، Stuto A ، Bottini C ، Caviglia A ، Carriero A ، et al. برداشت رکتال ترانسنال برای انسداد خروجی: یک آزمایش آینده نگر و چند مرکز. دیس روده بزرگ. 2004 ؛ 47: 1285-97.[پیوندها]

34. Hedrick TL ، Friel CM. یبوست و انسداد خروجی لگن. Clin Clin Gastroenterol North Am. 2013 ؛ 42: 863-76.[پیوندها]

35. Levitt M ، Mathis KL ، Pemberton JH. درمان جراحی برای یبوست در کودکان و بزرگسالان. بهترین کلینیک RES Clin Gastroenterol. 2011 ؛ 25: 167-79.[پیوندها]

36. Reboa G ، Gipponi M ، Ligorio M ، Logorio M ، Marino P ، Lantieri F. تأثیر برداشت رکتال ترانسنال بر روی عملکرد آنورکال در بیماران مبتلا به سندرم دفع انسداد. دیس روده بزرگ. 2009 ؛ 52 (9): 1598-604.[پیوندها]

37. Titu L ، Riyad K ، Carter H ، Dixon A. برداشتن رکتال ترانسنال برای انسداد انسداد: یک داستان احتیاط آمیز. دیس روده بزرگ. 2009 ؛ 52: 1716-22.[پیوندها]

38. Altomare DF ، Giuratrabocetheta S. دفع تخریب الکتریکی در یبوست: آیا ما روش درستی را اجرا می کنیم؟Cirugía Española. 2011 ؛ 89 (5): 267-8.[پیوندها]

39. Chase J ، Robertson V ، Southwell B ، Hutson J ، Gibb S. مطالعه آزمایشی با استفاده از تحریک الکتریکی از راه پوست (جریان تداخل) برای درمان یبوست مقاوم در برابر درمان مزمن و خیساندن در کودکان. J Gastroenterol Hepatol. 2005 ؛ 20: 1054-61.[پیوندها]

40. بز GC. درمان فعلی تداخل. Br J SP Med. 1990 ؛ 24: 87-92.[پیوندها]

41. Benarroch EE. سیستم عصبی روده: سازمان عملکردی و پیامدهای عصبیعصب شناسی. 2007؛ 69: 1953-7.[لینک ها]

42. Leong L، Yik Y، Catto-Smith AG، Robertson VJ، Hutson JM، Southwell BR. اثرات طولانی مدت تحریک الکتریکی از طریق شکم در درمان کودکان مبتلا به یبوست آهسته ترانزیتJ Pediatr Surg. 2011؛ 46 (12): 2309-12.[لینک ها]

43. اسماعیل ک، چیس جی، گیب اس، کلارک ام، کاتتو اسمیت ای، رابرتسون وی، و همکاران. تحریک الکتریکی روزانه از طریق شکم در خانه باعث افزایش اجابت مزاج در کودکان مبتلا به یبوست آهسته ترانزیتی شد: یک مطالعه آزمایشی. J Pediatr Surg. 2009؛ 44 (12): 2388-92.[لینک ها]

44. Yik Y, Leong L, Hutson J, Southwell B. تأثیر درمان با تحریک الکتریکی از طریق پوست بر نرخ عمل آپاندیکوستومی برای کودکان مبتلا به یبوست مزمن - یک تجربه تک موسسه. J Pediatr Surg. 2012؛ 47: 1421-6.[لینک ها]

45. Lin V، Nino-Murcia M، Frost F، Wolfe V، Hsiao I، Perkash I. تحریک مغناطیسی عملکردی کولون در افراد مبتلا به آسیب نخاعی. Arch Phys Med Rehabil. 2001؛ 82: 167-73.[لینک ها]

46. کجباف زاده ع، شریفی راد ل، برادران ن، نجات ف. تأثیر تحریک الکتریکی تداخلی کف لگن بر پارامترهای یورودینامیک و بی اختیاری کودکان مبتلا به میلومننگوسل و بیش فعالی دترسور. اورولوژی. 2009؛ 74: 324-9.[لینک ها]

47. Sanmiguel CP، Casillas S، Senagore A، Mintchev MP، Soffer EE. تحریک الکتریکی عصبی دستگاه گوارش، تحرک کولون را در یک مدل سگ مزمن ترانزیت تاخیری کولون افزایش می دهد. نوروگاستروانترول موتیل. 2006؛ 18:647-53.[لینک ها]

48. Shafik A, El-Sibai O. Rectal pacing: پارامترهای ضربان قلب مورد نیاز برای تخلیه رکتوم افراد عادی و یبوست. J Surg Res. 2000؛ 88:181-5.[لینک ها]

49. Shafik A, Shafik A, El-Sibai O, Ahmed I. حرکت کولون در بیماران مبتلا به یبوست ناشی از اینرسی کولون. Med Sci Monit. 2003؛ 9: CR243-8.[لینک ها]

50. Sevcencu C. مکانیسم های گوارشی فعال شده توسط تحریک الکتریکی برای درمان اختلالات حرکتی در دستگاه گوارش: بررسی. نورومدولاسیون. 2007؛ 10:100-12.[لینک ها]

51. Vaucher J، Cerantola Y، Gie O، Letovanec I، Virag N، Demartines N، و همکاران. تحریک الکتریکی کولون میانگین زمان انتقال را در مدل خوک کاهش می دهد. نوروگاستروانترول موتیل. 2010؛ 22:88-92، e31.[لینک ها]

52. Clarke M ، Catto-Smith A ، King S ، Dinning P ، Cook IJ ، Chase J ، et al. تحریک الکتریکی transabdominal باعث افزایش امواج فشار فشار کولون در یبوست حمل و نقل آهسته کودکان می شود. J Pediatr Surg. 2012 ؛ 47 (12): 2279-84.[پیوندها]

53. پارک MI. آیا درمان تحریک الکتریکی می تواند برای بیماران مبتلا به نسوز یبوست مزمن به درمان بیوفیدبک مفید باشد؟J Neurogastroenterol Motil. 2013 ؛ 19: 279-80.[پیوندها]

54. Clarke M ، Chase J ، Gibb S ، Robertson V ، Catto-Smith A ، Hutson JM ، et al. کاهش زمان حمل و نقل کولون پس از تحریک الکتریکی تداخل از راه پوست در کودکان با یبوست ترانزیت آهسته. J Pediatr Surg. 2009 ؛ 44: 408-12.[پیوندها]

55. Van Wunnik B ، Baeten C ، Southwell B. Neuromodulation برای یبوست: تحریک ساکرال و ترانس پوستی. بهترین کلینیک RES Clin Gastroenterol. 2011 ؛ 25: 181-91.[پیوندها]

56. Yik Y ، Ismail K ، Hutson J ، Southwell B. تحریک الکتریکی از راه پوست خانگی برای معالجه کودکان با یبوست صعود کند. J Pediatr Surg. 2012 ؛ 47: 1285-90.[پیوندها]

57. Querorto M ، Vitton V ، Bouvier M ، Abysique A ، Portier G. درمان تداخل: یک درمان جدید برای یبوست حمل و نقل آهسته. یک مطالعه مقدماتی در بزرگسالان. دیس کولورکتال. 2013 ؛ 15: E35-9.[پیوندها]

58. Chang H ، Myung S ، Yang S ، Yoon I ، Kwon O ، Jung H ، et al. یبوست عملکردی با اختلال در احساس رکتوم توسط درمان تحریک الکتریکی بهبود یافته است: گزارش یک مورد. دیس روده بزرگ. 2004 ؛ 47 (6): 933-6.[پیوندها]

59. Jung K ، Yang D ، Yoon I ، Seo S ، Koo H ، Lee H ، et al. درمان تحریک الکتریکی در یبوست عملکردی مزمن: پنج سال تجربه در بیماران نسوز به درمان بیوفیدبک و با حساسیت رکتوم. J Neurogastroenterol Motil. 2013 ؛ 19 (3): 366-73.[پیوندها]

60. Kenefick N ، Nicholls R ، Cohen R ، Kamm M. تحریک عصب ساکرال دائمی برای درمان یبوست ایدیوپاتیک. Br J Surg. 2002 ؛ 89: 882-8.[پیوندها]

61. Wang C ، Tsai P. اثربخشی تحریک مغناطیسی نخاعی در افراد مسن با یبوست مزمن. J Chin Med Assoc. 2012 ؛ 75 (3): 127-31.[پیوندها]

62. Clarke M ، Chase J ، Gibb S ، Hutson M ، Southwell R. بهبود کیفیت زندگی در کودکان با یبوست ترانزیت آهسته پس از درمان با تحریک الکتریکی از راه پوست. J Pediatr Surg. 2009 ؛ 44: 1268-72.[پیوندها]

63. Kim J ، Yi S. اثرات تحریک درماتوم ساکرال جریان کم با فرکانس پایین بر یبوست ترانزیت آهسته ایدیوپاتیک. J Phys Ther Sci. 2014 ؛ 26 (6): 831-2.[پیوندها]

64. توماس G ، Dudding T ، Rahbour G ، Nicholls R ، Vaizey C. تحریک عصب ساکرال برای یبوست. Br J Surg. 2013 ؛ 100: 174-81.[پیوندها]

65. Martellucci J ، Valeri A. تحریک الکتریکی کولونیک برای درمان یبوست آهسته انتقال: یک مطالعه مقدماتی مقدماتی. Surg Endosc. 2014 ؛ 28: 691-7.[پیوندها]

66. Singleton C ، Bakheit A. درمان موفقیت آمیز یبوست مزمن با تحریک الکتریکی عملکردی عضلات شکم: گزارش موردی. موارد J Med. 2013 ؛ 4: 581-3.[پیوندها]

67. Zhang N ، Huang Z ، Xu F ، Xu Y ، Chen J ، Yin J ، et al. عصبی از راه پوست در عصب تیبیال خلفی و ST36 برای یبوست مزمن. مکمل مکمل مبتنی بر شواهد. 2014 ؛ 2014: 1-7.[پیوندها]