ارزهای دیجیتال حاکم: خطرات و چالش های آینده پول

پیشرفت های فن آوری در زیرساخت های سیستم پرداخت متحول شده است. معرفی بیت کوین راه را برای توسعه ارزهای جایگزین هموار کرده و وسیله پرداخت ارجح را تغییر داده است - استفاده از پول نقد کاهش یافته و ارزهای رمزنگاری شده اکنون به عنوان یک واسطه مبادله شناخته می شوند.

روند فرض شده به سمت "جامعه بدون پول" باعث شد تا بانکهای مرکزی صدور ارز به صورت دیجیتالی را در نظر بگیرند - به غیر از این معروف به "ارزهای دیجیتال حاکمیت" یا "ارزهای دیجیتال بانک مرکزی" ("CBDC"). پول دیجیتال Sovereign معمولاً به عنوان "نشانه پرداخت دیجیتال که توسط یک بانک مرکزی صادر شده و کاملاً پشتیبانی می شود و مناقصه قانونی است تعریف می شود.

پول و اشکال مختلف آن

برای درک دلیل منطقی برای تصویب آن ، CBDC باید از ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین و انواع دیگر پول دیجیتال مانند پول الکترونیکی ("پول الکترونیکی") متمایز شود. ارزهای رمزپایه پول دیجیتال تنظیم نشده ای هستند که به صورت ذهنی ارزش گذاری می شوند و توسط یک بانک مرکزی صادر یا تضمین نمی شوند. از طرف دیگر ، پول الکترونیکی به نمایندگی دیجیتال ارز فیات که توسط پول نقد پشتیبانی می شود و توسط موسسات خصوصی صادر می شود ، اشاره دارد. بر خلاف پول الکترونیکی (که علیه پول نقد صادر می شود) و ارزهای مجازی (که هیچ ارزش ذاتی ندارند) ، CBDC ها مناقصه قانونی هستند ، البته به صورت دیجیتالی ، که توسط مقامات پولی مرکزی صادر می شود و یک مسئولیت بانک مرکزی را تشکیل می دهد.

تصویب CBDC به عنوان یک پاسخ سیاستی برای مقابله با اثرات افزایش استفاده از ارزهای رمزپایه دیده می شود ، که انحصار بانک مرکزی را بر تأمین پول تهدید می کند و توانایی آن در اجرای مؤثر سیاست پولی خود را مانع می کند. همچنین اعتقاد بر این است که پتانسیل بهبود سیستم های مالی موجود ، از جمله سیستم های پرداخت و تسویه حساب بین بانکی و مرزی را دارد. علاوه بر این ، از آنجا که CBDC به صورت دیجیتالی است و می تواند به گونه ای طراحی شود که سوابق دیجیتالی را فراهم کند ، به عنوان ابزاری برای کاهش فعالیت های اقتصادی غیررسمی مانند پولشویی و ارائه داده های مربوط به اقتصاد بازار دیده می شود.

مدل ها و پیشنهادات CBDC

مدل های مختلفی برای پذیرش CBDC وجود دارد. پیشنهادات به دنبال تمایز CBDC در مورد دسترسی به CBDC یا فرم CBDC است.

CBDC ممکن است یک CBDC خرده فروشی باشد - صادر شده برای استفاده و نگهداری عمومی، یا CBDC عمده فروشی - صادر شده برای گروه از پیش تعریف شده از کاربران، مانند موسسات مالی. CBDC همچنین ممکن است مبتنی بر توکن یا مبتنی بر حساب باشد. CBDC مبتنی بر حساب شامل کاربرانی است که وجوهی را که به صورت الکترونیکی از طریق حساب های CBDC در بانک مرکزی یا در حساب های تعیین شده موسسات سپرده گذاری تحت نظارت نگهداری می شوند، نگهداری می کنند. در مقابل، CBDC مبتنی بر توکن شامل صدور توکن یا واحد حساب برای کاربران است.

جدا از این چارچوب های اصلی، تغییرات دیگری نیز در ویژگی های طراحی CBDC وجود دارد، مانند: در دسترس بودن (یعنی اینکه دسترسی به CBDC 24/7 مجاز است یا محدود به ساعات کاری بانک مرکزی)، درجه ناشناس بودن کاربر،مکانیسم های انتقال (یعنی اینکه آیا تراکنش ها در یک ساختار متمرکز انجام می شوند که به موجب آن بانک مرکزی مستقیماً به عنوان یک واسطه یا ساختار غیرمتمرکز که در آن انتقال بر مبنای همتا به همتا انجام می شود)، محدودیت هایی برای دارایی های CBDC، قابلیت جایگزینییعنی اینکه آیا CBDC برای جایگزینی یا تکمیل وجه نقد در نظر گرفته شده است و امکان تبدیل همتراز را فراهم می کند) و اقلام تعهدی بهره (یعنی اینکه آیا CBDC دارای بهره است یا خیر).

بانک های مرکزی در حوزه های قضایی مختلف در حال انجام تحقیقات خود در مورد امکان سنجی و مزایای انتشار CBDC خود هستند. یک مطالعه اخیر نشان می دهد که هفتاد درصد از بانک های مرکزی مورد بررسی در مطالعه و اکتشاف CBDC مشغول هستند. برخی از مطالعات از کار مفهومی به آزمایش و اجرای واقعی پیشرفت کرده اند.

جمهوری جزایر مارشال یکی از اولین کشورهایی است که قوانینی را برای صدور و تصویب CBDC خود تصویب کرد. در سال 2018، قانونی را تصویب کرد که به موجب آن Sovereign، یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز مبتنی بر فناوری بلاک چین، به عنوان ارز قانونی که برای پرداخت تمام بدهی ها، هزینه های عمومی و مالیات استفاده می شود، اعلام کرد. چین همچنین اخیراً یوان دیجیتال خود را به عنوان بخشی از برنامه آزمایشی خود در اختیار عموم قرار داده است.

در حالی که پروژه های مطالعه امکان سنجی CBDC فراوان است، یک نظرسنجی انجام شده نشان می دهد که تنها تعداد کمی از بانک های مرکزی به دلیل چالش های راه اندازی CBDC قصد قطعی برای انتشار CBDC خود را دارند.

ملاحظات سیاست: ریسک ها و چالش ها

صدور CBDC چندین خطرات و چالش را نشان می دهد. یکی از نگرانی های اصلی تأثیر آن بر عملکرد یک بانک مرکزی است. حفظ CBDC مسئولیت های دیگری را بر روی بانکهای مرکزی ، مانند حریم خصوصی داده ها و محافظت از مصرف کننده ، که به طور سنتی در وظیفه مرجع پولی مرکزی نیستند ، تحمیل می کند.

معرفی CBDC همچنین ممکن است بر ثبات مالی و اقتصادی تأثیر بگذارد. CBDC به بانک ها اجازه می دهد تا یک حساب بدون ریسک در اختیار مردم قرار دهند که "می تواند به عنوان وسیله ای برای پرداخت ، واحد حساب و یک فروشگاه ارزش استفاده شود."این ممکن است باعث شود "اجرای بانکی" به CBDC باشد زیرا حساب ها به طور مستقیم با بانک های مرکزی باز می شوند ، گزینه ای بدون ریسک را نشان می دهند و اعتبار را به راحتی و با اصطکاک کمتری نسبت به برداشت پول از سپرده های نگهدارنده با بانک های خصوصی ، به طور خاص ، در مواقع استرس مالی ، در دسترس قرار می دهند.

تغییر از سپرده ها با بانک های تجاری به حساب های بدون ریسک مستقیم با بانک مرکزی می تواند به طور بالقوه بخش بانکی تجاری را جدا کند. دسترسی گسترده به حساب های بانکی مرکزی ممکن است منجر به کاهش استفاده از واسطه های مالی که در ارائه خدمات پرداخت مشغول به کار هستند ، کاهش یابد.

همچنین نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها را ایجاد می کند. بر خلاف پول نقد ، CBDC برای ضبط داده های کاربران و معاملات به گونه ای قابل برنامه ریزی برای از بین بردن حریم خصوصی و ناشناس بودن کاربران و اعطای قدرت نظارت اضافی به دولت است.

سرانجام ، این خطرات عملیاتی مانند تهدیدات امنیت سایبری را ایجاد می کند و هزینه های عملیاتی قابل توجهی را ارائه می دهد. گسترش لیست افراد با دسترسی مستقیم به پول بانک مرکزی ، نیاز به مقدار زیادی از مشتری با زیرساخت هایی دارد که ممکن است بانک های مرکزی ظرفیت تأمین آن را نداشته باشند.

با توجه به خطرات ذاتی ، اتخاذ شکل جدیدی از پول باید یک روند محتاطانه و تدریجی باشد. صدور CBDC یک رویکرد یک اندازه مناسب نیست. در حالی که CBDC مزایای قانع کننده ای را ارائه می دهد ، بدون هزینه ها و چالش های قابل توجهی نیست که ممکن است از مزایای درک شده بالاتر باشد.

م. کارلا مپالو به عنوان سردبیر فارغ التحصیل مجله حقوق و تجارت NYU فعالیت می کند. او نامزد شرکت LLM در NYU است که در آنجا بر ادغام و مالکیت ، امور مالی و اوراق بهادار تمرکز دارد. او پیش از حضور در NYU ، به عنوان همکار ارشد گروه شرکت و تجاری یک موسسه حقوقی درجه یک در فیلیپین کار کرد.