نظریه مدرن نمونه کارها: MPT چیست و چگونه سرمایه گذاران از آن استفاده می کنند

مشارکت کنندگان Investopedia از طیف وسیعی از پیشینه ها تهیه می شوند و بیش از 20+ سال هزاران نویسنده و ویراستار متخصص وجود داشته اند که مشارکت داشته اند.

پیتر وستفال استاد آمار در دانشگاه تگزاس فناوری است. وی بیش از 30 سال تجربه آماری از جمله تدریس ، تحقیق ، نوشتن و مشاوره دارد. پیتر تحقیقات آماری را با تمرکز بر روشهای آماری پیشرفته ، تجزیه و تحلیل رگرسیون ، تجزیه و تحلیل چند متغیره ، آمار ریاضی و داده کاوی تدریس و انجام می دهد. وی در استفاده از آمار در سرمایه گذاری ، تجزیه و تحلیل فنی و تجارت تخصص دارد.

سوزان یک بازاریاب محتوا ، نویسنده و حقایق است. وی دارای مدرک لیسانس علوم مالی از دانشگاه ایالتی Bridgewater است و به توسعه استراتژی های محتوا برای مارک های مالی کمک می کند.

Investopedia / متیو کالینز

نظریه مدرن نمونه کارها (MPT) چیست؟

نظریه مدرن نمونه کارها (MPT) یک روش عملی برای انتخاب سرمایه گذاری به منظور به حداکثر رساندن بازده کلی آنها در یک سطح قابل قبول از ریسک است. این چارچوب ریاضی برای ساختن یک نمونه کارها از سرمایه گذاری ها استفاده می شود که حداکثر میزان بازده مورد انتظار برای سطح ریسک را به حداکثر می رساند.

هری مارکوویتز ، اقتصاددان آمریکایی پیشگام این نظریه در مقاله خود "انتخاب نمونه کارها" بود که در سال 1952 در مجله مالی منتشر شد. وی بعداً به دلیل کار خود در مورد تئوری مدرن نمونه کارها ، جایزه نوبل دریافت کرد.

یک مؤلفه اصلی نظریه MPT تنوع است. بیشتر سرمایه گذاری ها یا ریسک بالا و بازده بالا یا ریسک کم و بازده کم هستند. ماركوویتز استدلال كرد كه سرمایه گذاران می توانند با انتخاب كمی بهینه از این دو بر اساس ارزیابی تحمل فردی خود نسبت به ریسك ، به بهترین نتیجه خود دست یابند.

غذای اصلی

• نظریه مدرن نمونه کارها (MPT) روشی است که می تواند توسط سرمایه گذاران ریسک پذیر برای ساخت اوراق بهادار متنوع استفاده شود که بازده آنها را بدون سطح غیرقابل قبول ریسک به حداکثر می رساند.
• نظریه مدرن نمونه کارها می تواند برای سرمایه گذاران که سعی در ساخت اوراق بهادار کارآمد و متنوع با استفاده از ETF دارند ، مفید باشد.
• سرمایه گذاران که بیشتر نگران ریسک نزولی هستند ، ممکن است نظریه نمونه کارها پسا مدرن (PMPT) را به MPT ترجیح دهند.

نظریه مدرن نمونه کارها (MPT)

درک نظریه مدرن نمونه کارها (MPT)

نظریه مدرن نمونه کارها استدلال می کند که هرگونه ریسک و ویژگی های بازده هر سرمایه گذاری باید به تنهایی مشاهده شود بلکه باید با چگونگی تأثیر آن بر ریسک و بازده کلی نمونه کارها ارزیابی شود. یعنی یک سرمایه گذار می تواند یک نمونه کارها از دارایی های متعدد را بسازد که منجر به بازده بیشتر بدون سطح بالاتری از ریسک شود.

به عنوان یک گزینه دیگر ، با شروع سطح مطلوب بازده مورد انتظار ، سرمایه گذار می تواند یک نمونه کارها را با کمترین خطر ممکن که قادر به تولید آن بازده است ، بسازد.

بر اساس اقدامات آماری مانند واریانس و همبستگی ، عملکرد یک سرمایه گذاری واحد از نحوه تأثیر آن بر کل نمونه کارها اهمیت کمتری دارد.

خطر قابل قبول

MPT فرض می کند که سرمایه گذاران ریسک پذیر هستند ، به این معنی که آنها یک سبد کم خطر را برای یک سطح خاص از بازده ریسک پذیر ترجیح می دهند. به عنوان یک موضوع عملی ، گریز از خطر دلالت بر این دارد که بیشتر افراد باید در کلاس های دارایی های متعدد سرمایه گذاری کنند.

بازده مورد انتظار نمونه کارها به عنوان مبلغ وزنی بازده دارایی های فردی محاسبه می شود. اگر یک نمونه کارها حاوی چهار دارایی به همان اندازه وزن با بازده مورد انتظار 4 ٪ ، 6 ٪ ، 10 ٪ و 14 ٪ باشد ، بازده مورد انتظار نمونه کارها خواهد بود:

• (4 ٪ x 25 ٪) + (6 ٪ x 25 ٪) + (10 ٪ x 25 ٪) + (14 ٪ x 25 ٪) = 8. 5 ٪

ریسک نمونه کارها تابعی از واریانس هر دارایی و همبستگی هر جفت دارایی است. برای محاسبه خطر ابتلا به یک سبد چهار دارایی ، یک سرمایه گذار به هر یک از واریانس چهار دارایی و شش مقدار همبستگی نیاز دارد ، زیرا شش ترکیب دو دارایی ممکن با چهار دارایی وجود دارد. به دلیل همبستگی دارایی ، ریسک کل نمونه کارها یا انحراف استاندارد ، پایین تر از آنچه با مبلغ وزنی محاسبه می شود ، پایین تر است.

مزایای MPT

MPT ابزاری مفید برای سرمایه گذارانی است که در تلاش برای ساختن اوراق بهادار متنوع هستند. در حقیقت ، رشد صندوق های مبادله ای مبادله (ETF) با دسترسی آسان تر به سرمایه گذاران به طیف وسیع تری از کلاسهای دارایی ، MPT را مرتبط تر می کند.

به عنوان مثال ، سرمایه گذاران سهام می توانند با قرار دادن بخشی از اوراق بهادار خود در ETF های اوراق قرضه دولتی ، ریسک را کاهش دهند. واریانس نمونه کارها به طور قابل توجهی پایین تر خواهد بود زیرا اوراق قرضه دولتی با سهام همبستگی منفی دارد. اضافه کردن یک سرمایه گذاری اندک در خزانه داری به یک سبد سهام به دلیل این اثر کاهش ضرر ، تأثیر زیادی در بازده مورد انتظار نخواهد گذاشت.

به دنبال همبستگی منفی

به طور مشابه ، از MPT می توان برای کاهش نوسانات یک سبد خزانه داری ایالات متحده با قرار دادن 10 ٪ در یک صندوق شاخص ارزش کوچک یا ETF استفاده کرد. اگرچه سهام با ارزش کوچک به خودی خود بسیار خطرناک تر از خزانه ها است ، اما اغلب در دوره های تورم بالا وقتی که اوراق قرضه ضعیف عمل می کنند ، به خوبی عمل می کنند. در نتیجه ، نوسانات کلی نمونه کارها پایین تر از آن است که اگر کاملاً از اوراق قرضه دولتی باشد. علاوه بر این ، بازده مورد انتظار بیشتر است.

نظریه مدرن نمونه کارها به سرمایه گذاران اجازه می دهد تا نمونه کارها کارآمدتر را بسازند. هر ترکیب احتمالی دارایی ها را می توان در یک نمودار ترسیم کرد ، با خطر این نمونه کارها در محور x و بازده مورد انتظار محور y. این طرح مطلوب ترین ترکیبات را برای یک نمونه کارها نشان می دهد.

به عنوان مثال ، فرض کنید نمونه کارها A بازده مورد انتظار 8. 5 ٪ و انحراف استاندارد 8 ٪ است. فرض کنید که نمونه کارها B بازده مورد انتظار 8. 5 ٪ و انحراف استاندارد 9. 5 ٪ است. نمونه کارها A می تواند کارآمدتر تلقی شود زیرا بازده مورد انتظار یکسان اما ریسک کمتری دارد.

می توان یک منحنی شیب دار به سمت بالا را برای اتصال همه کارآمدترین اوراق بهادار ترسیم کرد. این منحنی را مرزی کارآمد نامیده می شود.

سرمایه گذاری در یک نمونه کارها در زیر منحنی مطلوب نیست زیرا بازده را برای یک سطح معین از ریسک به حداکثر نمی رساند.

انتقاد از MPT

شاید جدی ترین انتقاد از MPT این باشد که اوراق بهادار را بر اساس واریانس ارزیابی می کند تا خطر نزولی.

یعنی دو پرتفوی که دارای یک سطح واریانس و بازده یکسان هستند ، تحت نظریه مدرن نمونه کارها به همان اندازه مطلوب تلقی می شوند. یک نمونه کارها ممکن است به دلیل ضررهای کوچک مکرر ، این واریانس را داشته باشد. دیگری می تواند این واریانس را به دلیل کاهش نادر اما دیدنی داشته باشد. بیشتر سرمایه گذاران ضررهای کوچک مکرر را ترجیح می دهند ، که تحمل آن آسان تر خواهد بود.

نظریه نمونه کارها پسا مدرن (PMPT) سعی دارد با به حداقل رساندن ریسک نزولی به جای واریانس ، نظریه مدرن نمونه کارها را بهبود بخشد.

سوالات متداول

تفاوت بین تئوری مدرن نمونه کارها و نظریه نمونه کارها پس از مدرن چیست؟

نظریه مدرن نمونه کارها (MPT) یک پیشرفت در سرمایه گذاری شخصی بود. این نشان می دهد که یک سرمایه گذار محافظه کار می تواند با انتخاب ترکیبی از سرمایه گذاری های کم خطر و ریسک پذیر بهتر از آن باشد که با انتخاب های کم خطر انجام شود. مهمتر از همه ، این نشان می دهد که گزینه با ارزش تر خطر کلی اضافی را اضافه نمی کند. این ویژگی اصلی تنوع نمونه کارها است.

نظریه نمونه کارها پسا مدرن (PMPT) با این فرضیات اساسی مغایرت ندارد. با این حال ، فرمول ارزیابی ریسک در یک سرمایه گذاری را به منظور تصحیح آنچه توسعه دهندگان آن به عنوان نقص در اصل درک می کنند ، تغییر می دهد.

پیروان هر دو نظریه از نرم افزاری استفاده می کنند که به MPT یا PMPT متکی هستند تا اوراق بهادار ایجاد کنند که با سطح ریسکی که به دنبال آنها هستند مطابقت داشته باشند.

فواید نظریه مدرن نمونه کارها چیست؟

از تئوری مدرن نمونه کارها می توان برای تنوع بخشیدن به یک نمونه کارها استفاده کرد تا بتواند در کل بازده بهتری داشته باشد بدون اینکه خطر بیشتری داشته باشد.

یکی دیگر از مزایای نظریه مدرن نمونه کارها (و تنوع) این است که می تواند نوسانات را کاهش دهد. بهترین راه برای انجام این کار ، انتخاب دارایی هایی است که همبستگی منفی دارند ، مانند خزانه های ایالات متحده و سهام کوچک.

در نهایت ، هدف از نظریه مدرن نمونه کارها ایجاد کارآمدترین نمونه کارها ممکن است.

اهمیت مرز کارآمد در MPT چیست؟

مرزی کارآمد سنگ بنای نظریه مدرن نمونه کارها است. این خطی است که نشانگر ترکیبی از سرمایه گذاری ها است که بالاترین سطح بازده را برای کمترین سطح ریسک فراهم می کند.

هنگامی که یک نمونه کارها در سمت راست مرز کارآمد قرار می گیرد ، نسبت به بازده پیش بینی شده خود ریسک بیشتری دارد. هنگامی که در زیر شیب مرزهای کارآمد قرار می گیرد ، سطح پایین تری نسبت به خطر را ارائه می دهد.