چرا صندوق بین المللی پول از شکننده ترین کشورها غایب است؟

صندوق بین المللی پول (IMF) کار خود را در کشورهای شکننده ارزیابی می کند. من اخیراً به یکی از مشاوره های منطقه ای آنها پیوستم. این امر باعث شد كه صندوق بین المللی پول در سه حوزه مهم ، رویکرد خود را در شكسته ترین كشورها سازگار كند: در جایی كه كارمندان صندوق بین المللی پول مجاز به بازدید هستند ، نحوه نزدیک شدن به ظرفیت سازی و ساختار كلی درگیری زودهنگام آن.

کارمندان صندوق بین المللی پول باید بتوانند به کشورهای شکننده تر سفر کنند

فوق العاده است که به دلایل امنیتی کارکنان ماموریت صندوق بین المللی پول نمی توانند از کشورهای شکننده و مهم مانند سومالی و افغانستان بازدید کنند. کارمندان بانک جهانی می توانند. کارکنان سازمان ملل متحد می توانند. مقامات انگلیس می توانند. حتی کارمندان ODI می توانند. لفاظی مدیریت صندوق بین المللی پول از اهمیت کشورهای شکننده قوی است ، اما عدم حضور مداوم سازمان در چند حالت شکننده کلیدی باعث تمسخر این ادعا می شود-و تعهد به رفتار با همه اعضا یکنواخت. این غیبت همچنین دستورالعمل های شکننده دولت صندوق بین المللی پول را تضعیف می کند که بر نیاز به "درک عمیق تر از زمینه سیاسی" تأکید می کند. نمایندگان غیر IMF ، با سخنرانی تحت قانون Chatham House در مشاوره ، به نظر می رسید که صندوق بین المللی پول دارای سیستم های امنیتی و بودجه لازم است. به نظر می رسد این محدودیت یکی از مدیریت داخلی است.

از آنجا که مرگ غم انگیز نماینده ساکن صندوق بین المللی پول بسیار قدردانی در افغانستان به ما یادآوری می کند ، چنین درگیری ذاتاً خطرناک است. بنابراین مطمئناً هیچ کس پیشنهاد نمی کند که کارمندان صندوق بین المللی پول باید از مکانهای خطرناک بازدید کنند. مانند کارمندان سایر موسسات ، چنین بازدیدهایی باید به صورت داوطلبانه انجام شود.

با این حال ، همه آژانس های بین المللی دیگر نحوه مدیریت خطرات و یافتن کارکنان مایل به رفتن را کشف کرده اند. قابل قبول نیست که یک نهاد جهانی از مقیاس و اهمیت صندوق بین المللی پول هنوز این مشکل را حل نکرده است. سهامداران آنها باید بسیار نگران باشند که عدم تحمل عدم موفقیت صندوق بین المللی پول در حل و فصل این امر را تحمل کرده اند. اگر ارزیابی فقط یک چیز را تغییر دهد ، باید این اصلاحات اساسی باشد.

یک رویکرد انعطاف پذیر تر برای ایجاد ظرفیت مورد نیاز است

کمک های فنی صندوق بین المللی پول توسط متخصصان متمرکز بر فقط یک منطقه ارائه می شود. با این حال ، حالت های شکننده اغلب به پشتیبانی بسیار انعطاف پذیر نیاز دارند - همانطور که تجربه خود ODI نشان داده است و تحقیقات در انجام توسعه متفاوت برجسته شده است. شکننده ترین کشورها از ظرفیت بسیار محدودی برخوردار هستند و در هر زمان فقط با چند مسئله سیاست درگیر می شوند. در این کشورها بهتر است مشاورانی با یک مجموعه مهارت کلی و یک بازپرداخت انعطاف پذیر برای پاسخ به مطالب مهمترین مسائل داشته باشیم.

ابزاری جدید برای ساختار درگیری زودهنگام مورد نیاز است

نقطه ورود سطح زمین برای پشتیبانی رسمی صندوق بین المللی پول از هر کشور یک برنامه تحت نظارت کارکنان است. اما این فقط می تواند هنگامی شروع شود که صندوق بین المللی پول از نظر منطقی اطمینان داشته باشد که یک کشور توانایی توسعه و اجرای یک برنامه استاندارد صندوق بین المللی پول را دارد. این یک چشم انداز فوری واقع بینانه برای شکننده ترین کشورها مانند سوریه ، لیبی یا سودان جنوبی نیست. من پیشنهاد می کنم که صندوق بین المللی پول می تواند چارچوب سیاست معیار معیار را به این کشورها ارائه دهد. این یک برنامه صندوق بین المللی پول تأمین مالی نخواهد بود ، به مقامات این امکان را می دهد تا مجموعه ای از اهداف مدیریت کلان اقتصادی و مالی را که کشور می خواهد پیشرفت کند ، شناسایی کنند. مسائل و اهداف برای زمینه کشور بسیار خاص خواهد بود و ممکن است به بررسی دلایل اصلی درگیری های گذشته توجه کند. برای مجموعه موضوعات یا سطح جاه طلبی از اهداف خاص ، هیچ طرح جهانی وجود نخواهد داشت. مقامات از صندوق بین المللی پول می خواهند تا پیشرفت خود را در برابر مجموعه ای از کشورهایی که مایل به تقلید هستند ، محک بزنند. صندوق بین المللی پول سپس برای سنجش پیشرفت و اطمینان از مجالس ملی ، عموم و اهدا کنندگان مبنی بر توجیه ادعاهای پیشرفت هر دولت ، تلاش می کند. چنین چارچوبی باعث می شود صندوق بین المللی پول با مقامات درگیر شود و از توسعه بخش اصلی هر گفتگوی ملی که نیاز به ظهور درگیری دارد ، حمایت کند.

برخی از روسای ماموریت صندوق بین المللی پول احتمالاً در حال حاضر این کار را به صورت غیررسمی انجام داده اند و طراحی ساز جدید باید تجربه خود را جلب کند. ارائه یک ساختار چارچوب رسمی ، صندوق بین المللی پول نقش آشکاری در تعامل و بحث عمومی می دهد. و کشور را قادر می سازد تا از تجربه در سایر کشورهای شکننده بهره مند شود.

همه آژانس های توسعه می دانند که کشورهای شکننده بزرگترین چالش ها را مطرح می کنند و اولویت هستند. صندوق بین المللی پول فوراً لازم است تا نقش تخصصی خود را در تسریع انتقال آنها از شکنندگی به مقاومت بازی کند. توسعه سیستم های شفاف و پاسخگو و مؤثر برای مدیریت اساسی مالی و اقتصادی کارکردهای کلیدی برای هر کشور است. این یک چالش اساسی برای کشورهایی است که خود را پس از درگیری های آسیب زا بازسازی می کنند. و اولین کاری که صندوق بین المللی پول باید انجام دهد این است که در آنجا باشد.