مدیریت ریسک FX: توسعه سیاست - قسمت اول

در هنگام طراحی یک سیاست کلی مدیریت ریسک FX ، عوامل زیادی وجود دارد. در اینجا ما روند تجزیه و تحلیل تأثیر هر یک را بررسی می کنیم و سپس آنها را در سیاستی جمع می کنیم که به طور مؤثر ریسک را مدیریت می کند

در سه سه مقاله قبلی ما چندین جنبه از قرار گرفتن در معرض خطر FX را مورد بررسی قرار داده ایم و در مورد روشهای تجزیه و تحلیل و کاهش آنها بحث کرده ایم. این مناطق در شکل یک نشان داده شده است.

یک ابزار مشترک در کل نقشه ارز بوده است و این ، همراه با شبیه سازی مونت کارلو ، اغلب یک روش مهم در تعیین "بهترین" پاسخ برای هر نوع خطر است. با این حال ، تعامل چهار منطقه ذکر شده در بالا می تواند منجر به پاسخ های متناقض شود. به عنوان مثال ، قرار گرفتن در معرض ریسک در تولید نقدی برای یک دوره مشخص ممکن است با استفاده از قراردادهای ارزی یا پرداخت بدهی ارز کاهش یابد. با این حال ، یک هدف اهرم ترازنامه بدهی خالص به EBITDA ، که اغلب یک معیار اعتباری مهم است ، ممکن است به منظور مدیریت مؤثر ، به ترکیبی متفاوت از بدهی ارز نیاز داشته باشد.

یکی دیگر از عناصر این چالش ، حسابداری و درمان مالیاتی ناشی از این سیاست است. غالباً هدف از این نگرانی ها به حداقل رساندن سود مستقیم ارز یا ضرر در صورت درآمد است که می تواند در داخل و خارجی به عنوان "مدیریت ضعیف" ظاهر شود. این دستاوردهای مستقیم یا ضرر و زیان مستقیم نیز غالباً مشمول مالیات یا بالقوه برای حرکت سود سهام بالادست در یک گروه است. استانداردهای حسابداری محدودیت های دیگری را بر روی رویکرد با قوانین پیچیده ای در مورد اینکه آیا سود FX یا ضرر می تواند به ذخایر یا خیر ، تحمیل می کند ، اعمال می کند. غالباً استانداردهای حسابداری مستلزم قرار گرفتن در معرض ارز در برابر دارایی های کتاب است و این موارد گاهی اوقات تأثیر کمی در معرض FX اقتصادی که نقشه ارز نشان می دهد ، وجود ندارد. درمان سودهای ارزی و خسارات ناشی از تعادل بین شرکت می تواند به ویژه در این زمینه چالش برانگیز باشد.

به نظر می رسد که موارد فوق کافی نیست ، یک طرف نرم برای مدیریت ریسک FX وجود دارد که شامل پیام رسانی و ارتباطات داخلی و ارائه خارجی قرار گرفتن در معرض و عملکرد است. به عنوان مثال ، مدیریت عملیاتی غالباً سود و زیان محلی FX را بسیار ناخواسته یا بدتر می داند ، اگر یک حرکت ارز به نفع آنها کار کند و نتایج را بهبود بخشد ، گاهی اوقات سعی در بازی در بازار FX می کند. دروغ نیست که بگوییم نویسنده در این زمینه اظهارنظرهایی را شنیده است "آیا می توانیم به P& L و بدهی های ذخایر" بپردازیم "، و" ارز خارجی بر ما تأثیر نمی گذارد زیرا ما به همه چیز در نرخ بودجه نگاه می کنیم ".

اگر معاملات در یک ارز انجام شود ، درک در مورد قرار گرفتن در معرض اصلی ارز می تواند دشوار باشد اما کالای اصلی یا خدمات به طور مؤثر در دیگری قیمت گذاری می شود. قرار گرفتن در معرض ارز کوتاه مدت با اصرار تأمین کنندگان یا مشتریان در ارز عملکردی نهاد قابل کاهش است ، اما در صورت این مورد ، قرار گرفتن در معرض ارز در میان مدت تا طولانی مدت را از بین نمی برد. این حرکت طولانی مدت در نرخ ارز است که می تواند حاشیه ها و حتی موقعیت های رقابتی را با گذشت زمان از بین ببرد. این مهم است که خط مشی مدیریت ریسک FX می تواند زمان کافی را برای اجرای پاسخ تجاری خریداری کند.

در جدول اول برخی از نگرانی های مختلف که یک سیاست مدیریت ریسک FX اغلب باید به آن بپردازد ، خلاصه می کند.

از این بحث مشخص است که تعیین سیاست واقعی برای اجرای آن اغلب دور از پیش رو است. توسعه بهترین راه حل از نظر فنی تنها نقطه شروع هنگام اجرای یک سیاست مدیریت ریسک ارزی است. خزانه دار باید با توجه به آنچه در تجارت کار می کند و خرید و فروش مورد نیاز از مدیریت عملیاتی و ارشد را انجام می دهد ، یک رویکرد عملی را اتخاذ کند.

شناسایی خطرات

اگر چالش ایجاد یک سیاست مدیریت ریسک FX کمی بیش از حد به نظر می رسد ، پس از نظر عملی از کجا شروع می کنید؟به عبارت ساده ، اگر درجه ای از پیچیدگی وجود دارد ، با نقشه ارزی شروع کنید. نکته مهم در اینجا این است که نقشه ارز باید منعکس کننده قرار گرفتن در معرض ارز باشد کهممکن استارز که در آن معاملات در حساب ها ثبت می شود باشد. این ممکن است به این معنی باشد که مشتریان و تأمین کنندگان ممکن است در ارز عملکردی شرکت معامله کنند ، اما قیمت های تعیین شده توسط یک ارز دیگر حاکم است. آیا آنها به سادگی با تبدیل قیمت های خود با نرخ نقطه ، از قرار گرفتن در معرض FX در قیمت هایی که شرکت می بیند عبور می کنند؟اگر قیمت ها در تجارت خود ما ثابت به نظر می رسد ، این به این دلیل است که تأمین کننده در حاشیه ای برای پوشش قرار گرفتن در معرض FX خود ساخته است؟

اصل اصلی هنگام تولید نقشه ارزی ، در نظر گرفتن این قرار گرفتن در معرض ارز اساسی است. این امر می تواند پیچیده تر باشد که بعد از زمان در نظر گرفته شود. قیمت تأمین کننده ممکن است برای یک دوره در ارز عملکردی شرکت ما ثابت باشد ، اما در صورت اتصال منبع عرضه به یک ارز دیگر ، این موارد تحت تأثیر حرکات FX قرار می گیرند. یک مثال متداول در اینجا می تواند این باشد که بازار ممکن است به شدت تحت تأثیر ارز دیگری باشد: بنگاه درگیر در بازارهایی که دارای ورودی کالاهای قابل توجهی هستند ، بدون توجه به اینکه آیا قیمت تأمین کننده خود را به ارز خود می بیند ، تحت تأثیر نرخ FX USD خواهد بود. در واقع ، هنگامی که قیمت کالا تنها بخشی از کل هزینه است ، تخمین میزان قرار گرفتن در معرض FX می تواند به یک مفهوم بسیار چالش برانگیز برای توضیح و تجزیه و تحلیل تبدیل شود.

بیایید با ایجاد نقشه ارز خود شروع کنیم. شکل دو ساختار گروهی ساده متشکل از چهار موجودیت را نشان می دهد. تمام مقادیر به عنوان معادل GBP نشان داده شده است. نقشه ارز تصویری بسیار متفاوت از قرار گرفتن در معرض ارز این گروه را در مقایسه با آنچه از یک ادغام سنتی ساخته شده در اطراف ارز عملکردی هر نهاد قابل مشاهده است ، نشان می دهد. جریان نقدی ارز غیر عملکردی قابل توجهی در شرکتهای تابعه وجود دارد ، به این معنی که مشخصات واقعی ارز برای EBITDA گروه با یک ادغام متشکل از توجه به ارز عملکردی شرکتهای تابعه بسیار متفاوت است. مطمئناً با نگاهی به ادغام ارزهای عملکردی (سمت چپ شکل دو) مشخص نخواهد بود که تقریباً نیمی از EBITDA گروه به یورو بوجود می آید ، زیرا شرکت های تابعه USD بزرگترین سود را کتاب می کنند. هزینه های دلار باید در جای دیگر گروه "مخفی" باشد که سطح کلی سهم USD را در EBITDA در مقایسه با سود شرکت در مقایسه قرار دهد.

ساخت یک مدل

مرحله بعدی ساختن مدلی است که تکرار پول نقد و سود کسب و کار تعریف شده در شرایط ارز است. مدل باید به چندین چیز دست یابد:

1. تکرار عملکرد تجاری مورد انتظار با نرخ FX مورد انتظار.
2. خروجی های کلیدی مانند درآمد ، سود عملیاتی و EBITDA را ارائه دهید.
3. بازتاب عملکرد نقدی با عناصری مانند Capex و سرمایه در گردش نیز در شرایط ارز تعریف شده است
4. سرانجام ، براساس این عملکرد نقدی ، رقم بدهی بسته شده را تحویل دهید

این ممکن است که معیارهای دیگر و KPI ها برای تجارت مهم باشند و اینها باید در مدل گنجانیده شوند.

با یک نقشه ارزی و یک مدل موجود ، ما در مدیریت ریسک به ابزار مورد علاقه من برمی گردیم: شبیه سازی مونت کارلو. زیبایی این ابزار این است که به خصوص در هنگام پرداختن به مواجهه هایی که اغلب در خزانه داری با آنها روبرو می شویم بسیار انعطاف پذیر است. اینها می توانند ترکیبی منحصر به فرد از ورودی های مربوط به بازار ، مانند نرخ FX ، الزامات فنی مانند درمان حسابداری و سپس پیامدهای اقتصادی مانند جریان نقدی ، بدهی خالص و EBITDA داشته باشند. جمع کردن اینها در زیر یک مدل ترکیبی و سپس آزمایش خروجی زیر 1000 ورودی ورودی به طور تصادفی ، واقعاً میزان خطر را زنده می کند. این امکان را برای آزمایش راه حل های مختلف فراهم می کند. به طور خاص راه حل های محافظت از مانند گزینه ها می توانند گنجانیده شوند ، و اگر مانند من ، فکر توضیح و توجیه گزینه CFO شما را با ترس و وحشت پر می کند ، قادر به نشان دادن نتایج در معیارهای واقعی و KPI ها از طریق یک شبیه سازی مونت کارلو مطمئناً کمک می کندگزاره قابل درک و واقعی تر است.

بعد کجا؟

در این مقاله ما برخی از مضامین کلی را در مورد ایجاد یک سیاست مدیریت ریسک FX منسجم پوشش داده ایم. ما همچنین یک ساختار گروهی بسیار مستقیم رو به جلو را با مخلوط های ارزی متضاد در ساختار آن معرفی کرده ایم که از یک ارز عملکردی در مقابل دیدگاه نقشه ارز نگاه می کند. بدیهی است که قرار گرفتن در معرض معاملات FX در هر نهاد در گروه وجود دارد.

در مقاله بعدی ما روند استخراج یک سیاست مدیریت ریسک FX برای این گروه را طی خواهیم کرد ، و اولویت های مختلف کاهش نوسانات FX در حساب سود و زیان ، نسبت اهرم ترازنامه و در نظر گرفتن قرار گرفتن در معرض ارز در حال ظهور بازار از این کشور را متعادل خواهیم کرد. برزیل واقعی. سرانجام با تعیین این موضوع در یک زمینه جهانی که رقبا دارای هزینه های مختلف هزینه ارز و درآمد هستند ، به عنصر استراتژیک پرداخته می شود تا تجزیه و تحلیل کند که چه تاثیری حرکات ارزی شدید بر موقعیت رقابتی گروه ما خواهد داشت.