سواد دیجیتالی در آموزش

فن آوری های اطلاعاتی و ارتباطی (ICT) به همه زمینه های زندگی معاصر نفوذ کرده اند. در این زمینه ، سواد دیجیتال بسیار بیشتر از توانایی مدیریت رایانه ها شده است - دقیقاً مانند سواد سنتی و عددی ، مجموعه ای از مهارت های اساسی را شامل می شود که شامل استفاده و تولید رسانه های دیجیتال ، پردازش اطلاعات و بازیابی ، مشارکت در شبکه های اجتماعی است. برای ایجاد و به اشتراک گذاری دانش و طیف گسترده ای از مهارت های محاسباتی حرفه ای. سواد دیجیتالی اشتغال را بهبود می بخشد زیرا این یک مهارت دروازه است ، که توسط بسیاری از کارفرمایان هنگام ارزیابی کاربردی شغلی ، مورد نیاز بسیاری از کارفرمایان است. همچنین به عنوان یک کاتالیزور کار می کند زیرا امکان کسب مهارت های مهم زندگی دیگر را فراهم می کند. منشأ کلمه سواد به توانایی خواندن و نوشتن اشاره دارد. توضیحات اولیه سواد مربوط به رایانه نیز بر دستیابی به مجموعه قوانین و قابلیت های فنی متمرکز است. با این حال ، تا اواخر قرن بیستم ، این تعریف به طور قابل توجهی گسترش یافته است. طبق تعریف کار ، که در جلسه تخصصی یونسکو ژوئن 2003 در پاریس توافق شده است ، "سوادآموزی توانایی شناسایی ، درک ، تفسیر ، ایجاد ، برقراری ارتباط ، محاسبه و استفاده از مطالب چاپی و نوشتاری مرتبط با زمینه های مختلف است. سوادآموزی شامل ادامه یادگیری در امکان دستیابی به افراد برای دستیابی به اهداف خود ، توسعه دانش و پتانسیل خود و مشارکت کامل در جامعه و جامعه گسترده تر است. "(یونسکو ، 2004).

مؤلفه های سواد دیجیتال

سواد دیجیتال یک مفهوم چتر برای خوشه های مهارت مهم است که نام آنها اغلب به عنوان مترادف استفاده می شود. با این حال ، محتوای آنها دقیقاً یکسان نیست. سوادآموزی ICT به مجموعه ای از مهارت های کاربر اشاره دارد که مشارکت فعال در جامعه ای را امکان پذیر می کند که در آن خدمات و عرضه های فرهنگی از رایانه پشتیبانی و در اینترنت توزیع می شوند. سواد فنی (قبلاً سواد رایانه ای نامیده می شد) مستلزم درک عمیق تر از فناوری دیجیتال است و شامل مهارت های محاسبات کاربر و فنی است. سواد اطلاعاتی بر یکی از جنبه های اصلی جامعه دانش ما متمرکز است: امکان مکان یابی ، شناسایی ، بازیابی ، پردازش و استفاده از اطلاعات دیجیتال بهینه . 1 در این مقاله ، ما اصطلاح سواد دیجیتال را به کار می بریم زیرا ارتباط نزدیکی با دیگران داردسوادهای اساسی (به عنوان مثال خواندن و نوشتن ، صلاحیت ریاضی) که بخش های جدایی ناپذیر از آموزش هستند. مهارت زندگی. یونسکو شاخص هایی را برای توسعه جوامع دانش مشخص می کند و آنها را با سیستم های نقطه عطف تأسیس شده تر برای سایر زمینه های مهم مهارت ادغام می کند. در ماه مه 2007 ، شورای آموزش و پرورش در مورد چارچوب منسجم 16 شاخص اصلی برای نظارت بر پیشرفت به سمت اهداف لیسبون در آموزش و آموزش نتیجه گیری کرد. بسیاری از آنها ارتباط مستقیمی با سواد دیجیتال دارند - مهارت های فناوری اطلاعات و ارتباطات ، مهارت های مدنی ، یادگیری برای یادگیری مهارت ها ، مشارکت بزرگسالان در یادگیری مادام العمر. مقادیر بالا در این مناطق هدفمند مطمئناً نیاز به توسعه صلاحیت دیجیتال دارد. شاخص های دیگر نیز ممکن است مهارت های فناوری اطلاعات و ارتباطات را درگیر کنند. به عنوان مثال ، تحرک متقابل ملی دانش آموزان در آموزش عالی از طریق دوره های یادگیری ترکیبی که شامل دانش آموزان مسافرتی است که با روند یادگیری همسالان خود در خانه در ارتباط هستند ، امکان پذیر است. توسعه حرفه ای معلمان و مربیان ، یکی دیگر از شاخص های اصلی ، بیشتر از طریق دوره های ترکیبی یا یادگیری الکترونیکی که در آن مهارت های روش شناختی جدید به دست می آید و سپس در محیط کار اعمال می شود ، حاصل می شود. این نمونه ها اهمیت سواد دیجیتال را برای دستیابی به اهداف جامعه اطلاعات نشان می دهد. سواد دیجیتال یک مهارت زندگی است زیرا همه زمینه های موجودی معاصر را هدف قرار می دهد. در هفت مورد از شانزده شاخص سوادآموزی ، سواد دیجیتال نقش اصلی را ایفا می کند.