توسعه تاریخی بازارها

تاریخ و انسان شناسی نمونه های بسیاری از اقتصادها را نه بر بازارها و نه در تجارت ارائه می دهد. به عنوان مثال ، تبادل هدایا بین جوامع با منابع مختلف ، به ویژه در تنوع مصرف مصرف و ترغیب تخصص در تولید ، ممکن است شبیه تجارت باشد ، اما از نظر ذهنی معنای متفاوتی دارد. افتخار در دادن ؛دریافت تحمیل بار. رقابت وجود دارد که ببینیم چه کسی می تواند بیشترین سخاوت را نشان دهد ، نه چه کسی می تواند بزرگترین سود را کسب کند. نوع دیگری از مبادله غیر تجاری پرداخت ادای احترام یا حق الزحمه به یک مقام سیاسی بود که پس از آن آنچه را که جمع آوری کرده بود توزیع می کرد. بر این اساس ، تمدنهای بزرگ ، پیچیده و ثروتمند بوجود آمده است که در آن تجارت تقریباً کاملاً ناشناخته بود: شبکه عرضه و توزیع از طریق سیستم اداری اداره می شد. هیرودوت اظهار داشت که پارسیان هیچ بازاری ندارند.

ویژگی متمایز تجارت این است که کالاها نه به عنوان یک وظیفه و نه برای پرستیژ یا خارج از مهربانی همسایه ارائه می شوند بلکه به منظور دستیابی به قدرت خرید هستند. این به وضوح برای همه طرفین راحت است که دارای یک کالای واحد و به طور کلی تأسیس شده باشند. هنگامی که یک کالا به عنوان پول قابل قبول باشد ، استفاده از آن برای ذخیره قدرت خرید ، استفاده از آن را برای هدف اصلی خود تحت الشعاع قرار می دهد. این مانند کالای دیگر متوقف می شود و به تجسم ارزش تبدیل می شود.

منشأ بازارها

به نظر می رسد بازارها به عنوان مراکز بازرگانی سه نقطه جداگانه از مبدا دارند. اولین مورد در نمایشگاه های روستایی بود. یک پرورش دهنده معمولی از خانواده خود تغذیه می کرد و صاحبخانه و صاحب پول را از محصول اصلی خود پرداخت می کرد. او حاشیه ای داشت که محصولات قابل ملاحظه ای را فراهم می کرد ، و او نیازهایی داشت که نتوانست در خانه راضی شود. در آن زمان برای او راحت بود که به بازاری برود که بسیاری از آنها بتوانند برای فروش و خرید ملاقات کنند.

نکته دوم خدمت به صاحبخانه ها بود. اجاره ، اساساً ، در دانه پرداخت می شد. حتی هنگامی که آن را به پول ترجمه شد ، فروش دانه برای تأمین بودجه برای تأمین هزینه های وی لازم بود. پرداخت اجاره یک معامله یک طرفه بود که توسط صاحبخانه تحمیل شد. به نوبه خود ، صاحبخانه از اجاره ها برای حفظ رزمندگان ، مشتری ها و صنعتگران خود استفاده کرد و این منجر به رشد شهرها به عنوان مراکز تجارت و تولید شد. یک کلاس شهری با یک استاندارد زندگی ایجاد شده است و اعضای خود را قادر می سازد تا از یکدیگر و همچنین صاحبخانه ها و مقامات پذیرایی کنند.

سومین و تأثیرگذارترین خاستگاه بازارها در تجارت بین المللی بود. از قدیم الایام، بازرگانان ماجراجو (فینیقی ها، اعراب) جان و سرمایه خود را در حمل محصولات یک منطقه به منطقه دیگر به خطر انداختند. اهمیت تجارت بین المللی برای توسعه سیستم بازار دقیقاً در این بود که توسط اشخاص ثالث انجام می شد. در یک کشور مستقر، معاملات تجاری با توجه به حقوق، تعهدات و رفتار مناسب محدود می شد. برای مثال، در اروپای قرون وسطی، معاملات عمدتاً با مفهوم «قیمت عادلانه» تنظیم می شد، یعنی سیستمی از ارزش گذاری که به تولیدکنندگان و بازرگانان تضمین می کرد که درآمد کافی برای حفظ زندگی در سطحی مناسب با موقعیت های مربوطه شان را داشته باشند. در جامعه. اما در تجارتی که در آن فروشنده در هر دو طرف مشمول هیچ تعهدی نمی شود، هیچ گونه نگهداری ممنوع نیست. اصول صرفا تجاری دارای بازی آزاد هستند. در تجارت (به عنوان مثال، صادرات پشم انگلیسی به بافندگان ایتالیا) بود که اصل تجاری مفاهیم فئودالی از حقوق و وظایف را تضعیف کرد. همانطور که آدام اسمیت مشاهده کرد، زمانی که تجارت نیروهای تولید صنعتی را آزاد کرد، جهشی بزرگ رخ داد.

در طول تاریخ روابط بین تاجر و تولید کننده با پیشرفت تکنیک و با تغییر در قدرت اقتصادی طرفین تغییر کرده است. قرن نوزدهم اوج تاجر واردات و صادرات بود. بازرگانان از یک کشور کلان شهر می توانند خود را در یک مرکز خارجی مستقر کنند، در مورد نیازها و امکانات آن متخصص شوند، و با تنوع زیادی از تولیدکنندگان و مشتریان، در مقیاس نسبتاً کوچک با هر یک از آنها سر و کار داشته باشند. با رشد شرکت های بزرگ، دامنه بازرگان محدود شد. وظایف او تا حد زیادی توسط دپارتمان های فروش کنسرت های صنعتی به عهده گرفته شد. امروزه برگزاری نمایشگاه های بین المللی که در آن محصولات صنعتی برای بازدید توسط مشتریان به نمایش گذاشته می شود، یک نسخه بزرگ و با شکوه از بازار روستایی است. با این حال، کسب و کار شامل سفارش دادن به جای خرید در محل و حمل کالا به خانه است. کارکرد عمده فروش مستقل، مانند تاجر، کاهش یافته است، زیرا کسب وکارهای خرده فروشی بزرگ به مقیاسی رشد کرده اند که بتوانند مستقیماً با تولیدکنندگان معامله کنند. اما مبادلات تخصصی برای کالاهای اولیه هنوز مهم است.