تقاضای بالای انرژی Cryptocurrency Mining: آیا می تواند مزایای ارزهای دیجیتال بر تأثیرات مهم زیست محیطی آنها غلبه کند؟

به جرات می توان گفت که معدود اقتصاددانان فکر می کردند که بیت کوین و سایر ارزهای رمزنگاری شده به همان اندازه که در اقتصاد مدرن دارند با موفقیت عمل می کنند. سالهاست که حتی سرمایه گذاران با ریسک ریسک ، نوسانات قیمت بالا و عدم نظارت نظارتی را به عنوان دلایلی برای جلوگیری از سرمایه گذاری های بزرگ در ارزهای رمزنگاری ذکر کرده اند. با این حال ، بیت کوین برای اولین بار در فوریه 2021 50،000 دلار سکه گرفت و علاقه سرمایه گذار به این اشکال مجازی مالی همچنان رو به رشد است.

ارزهای رمزنگاری شده نوعی از امور مالی غیر متمرکز (یا DEFI) است ، به این معنی که معاملات همسالان به همسالان نیاز ندارند بانک ها یا موسسات مالی برای مدیریت ارز باشند. DEFI مزایای بسیاری را به سیستم مالی فعلی از جمله افزایش ورود مالی ، نقدینگی بیشتر و کاهش هزینه های معامله ارائه می دهد. با این حال ، روند دشوار "معدن cryptocurrency" که از طریق آن معاملات رمزنگاری دائماً مورد بررسی ، تأیید و ثبت در blockchains قرار می گیرد ، منجر به تقاضای زیاد برای انرژی می شود.

از آنجا که بیت کوین و ارزهای رمزنگاری مشابه به صورت دیجیتالی طراحی شده اند تا عرضه محدود داشته باشند ، ارز نمی تواند با تورم کاهش یابد. بخش بزرگی از افزایش های اخیر تقاضای رمزنگاری به علاقه سرمایه گذاران به استفاده از ارزهای رمزنگاری شده به عنوان یک پرچین احتمالی در برابر تورم ناشی از COVID-19 قابل توجه است. افزایش تقاضا برای سرمایه گذاری های cryptocurrency باعث شده است که سیستم های رایانه ای که برای استخراج رمزنگاری استفاده می شود ، به طور فزاینده ای انرژی و پر هزینه تر شود. تأثیرات زیست محیطی و اجتماعی ناشی از استخراج رمزنگاری برای تجزیه و تحلیل فشرده و بررسی دقیق است. برای سرمایه گذاران که به دنبال به حداقل رساندن تأثیر خود هستند ، باید ملاحظات مربوط به آسیب های اساسی را که معدن رمزنگاری به رفاه زیست محیطی و اجتماعی وارد می کند ، مورد توجه قرار گیرد.

معدنچیان بیت کوین با تأیید 1 مگابایت یا "بلوک" معاملات بیت کوین با استفاده از فن آوری های رایانه قدرت ، اعتبار کسب می کنند تا اولین کسی باشد که به پاسخ صحیح یک مشکل عددی رسیدند. به طور خاص ، معدنچیان ابتدا باید برای یک شماره شش رقمی شش ضلعی به نام "هش" حل کنند و ثابت کنند که پاسخ آنها اولین راه حل صحیح است. پس از تأسیس "اثبات کار" ، معدنکار با انتقال مستقیم رمزنگاری پاداش می گیرد و معامله تکمیل شده به شبکه دیجیتالی روزافزون که دارای ارزهای رمزنگاری شده به عنوان blockchain است ، اضافه می شود. طبق تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه کمبریج در مورد شدت شبکه معدن cryptocurrency ، بیت کوین به تنهایی از حدود 121. 36 ساعت Terrawatt در سال استفاده می کند. این بیشتر از مصرف سالانه غول های فنی Google ، Apple ، Facebook و Microsoft است. اگر بیت کوین کشور خود بود ، برای مصرف سالانه انرژی در سطح جهانی در سطح جهانی قرار می گرفت. این سطح بالای مصرف انرژی از میزان ثروت ذخیره شده در بیت کوین بسیار فراتر می رود. در سال 2020 ، بیت کوین 0. 61 ٪ از مصرف انرژی جهانی را به خود اختصاص داد در حالی که کل ثروت ذخیره شده در ارز تقریباً 162 میلیارد دلار یا~. 04 ٪ از کل ثروت جهانی.

از آنجا که بخش های بزرگی از جهان هنوز به یک شبکه انرژی خنثی کربن تبدیل نشده است ، این سیستم انرژی فشرده در افزایش انتشار کربن و آلودگی از منابع سوخت فسیلی نقش دارد. آلاینده هایی مانند اکسیدهای نیتروژن (NOX) و دی اکسید گوگرد (SO2) که با سوزاندن زغال سنگ و گاز طبیعی آزاد می شوند ، به بروز بیشتر بیماریهای تنفسی و قلبی عروقی کمک می کنند. تأثیر متعاقب آن بر سلامت عمومی باعث افزایش بهره وری اقتصادی می شود و به بی عدالتی های زیست محیطی ناشی از نژادپرستی ساختاری و نابرابری درآمدی کمک می کند. در همین حال ، CO2 و سایر گازهای گلخانه ای به آب و هوای گرم کننده ای کمک می کنند که سلامت و معیشت را در مقیاس جهانی تهدید می کند.

علاوه بر این ، مصرف انرژی مورد نیاز برای معدن رمزنگاری با گذشت زمان به طور قابل توجهی افزایش یافته است. از آنجا که معدنچیان به طور مستقیم در cryptocurrency پرداخت می شوند ، سودآوری معدن مستقیماً به قیمت رمزنگاری گره خورده است-پیشرو به رقابت بیشتر معدن و افزایش انگیزه برای افراد برای سرمایه گذاری در سکوهای پر انرژی که ارزهای رمزنگاری شده با سرعت بیشتری دارند. زمان لازم برای تأیید معامله بیت کوین به عنوان نرخ هشدار شناخته می شود-زیرا میانگین نرخ هشدار برای معدن رقابتی در حال افزایش است ، معدنچیان مجبور می شوند در رایانه های سریعتر و پر انرژی تر سرمایه گذاری کنند. بین سال های 2015 و مارس سال جاری ، تخمین مصرف انرژی بیت کوین از 2. 25 TWH به 139. 15 TWH افزایش یافت-تقریباً با افزایش 62 برابر.

کارشناسان بیت کوین علی رغم میزان محدود بیت کوین قابل استخراج ، این سطح بالای مصرف را در آینده از بین نمی برند. خالق نام مستعار بیت کوین ، Satoshi Nakamoto ، یک کلاه سخت از کل سکه های مین را با 21 میلیون نفر قرار داد. برآوردهای فعلی بیت کوین های کل در گردش حدود 18. 5 میلیون نفر است که هنوز هم کمتر از 3 میلیون نفر استخراج نشده است. علاوه بر این ، پاداش های بیت کوین برای معدنچیان به طور خودکار هر چهار سال یکبار نیمی از نرخ تورم رمزنگاری را کاهش می دهد. در حالی که محدودیت های موجود در عرضه ممکن است منجر به کاهش انگیزه برای معدن با گذشت زمان شود ، معاملات با استفاده از بیت کوین پس از استخراج همه بیت کوین های موجود ، هنوز باید تأیید شوند. انگیزه جدید برای معدنچیان هزینه معامله ای خواهد بود که برای کار محاسباتی تصویب نقل و انتقالات پرداخت می شود. پیش بینی می شود این هزینه ها به میزان قابل توجهی افزایش یابد زیرا میزان بیت کوین های اعطا شده است. هرچه بیت کوین کمیاب تر می شود ، سرمایه گذاران نیز به احتمال زیاد می توانند پرتفوی خود را با سایر ارزهای رمزپایه که از فناوری blockchain استفاده می کنند ، تکمیل کنند-تغییر حاصل از آن بعید است که منجر به کاهش قابل توجهی در مصرف انرژی شود.

در جامعه ای که صرفاً از منابع انرژی پاک استفاده می کند ، این تقاضای زیاد انرژی منجر به افزایش انتشار مضر نمی شود. با این حال ، مطابق مطالعه معیار جهانی Cryptoasset ، دانشگاه کمبریج در سال 2021 Cryptoasset ، نسبت به منابع تجدید پذیر در کل انرژی برای استخراج رمزنگاری فقط در حدود 39 ٪ است. اما این رقم به تنهایی نشان دهنده تأثیر کامل زیست محیطی رمزنگاری نیست. سهم انرژی تجدید پذیر عمدتاً از تولید هیدروالکتریک تهیه می شود که نشان داده شده است که اکوسیستم های آبی را مختل کرده و به تنوع زیستی آسیب می رساند. علاوه بر این ، بسیاری از سدها با برنامه ریزی ناکافی اکولوژیکی پیدا شده اند که باعث می شود ردپای کربن بیشتری نسبت به گزینه های سوخت فسیلی کمک کند. این یافته ها حاکی از آن است که ردپای تخمین زده شده از ارزهای رمزپایه دامنه کامل تأثیرات آن را محاصره نمی کند.

کمک به مشکل محدودیت هزینه های برق است. از آنجا که "اثبات کار" معدن سودآور را دشوار می کند ، معدنچیان انگیزه مستقیمی برای استفاده از ارزانترین و در دسترس ترین منبع برق دارند. نمونه ای از ماراتن گروه معدن مستقر در مونتانا است که به تازگی با کارخانه ذغال سنگ Beowulf Energy همکاری کرده است تا بتواند ارزان قیمت عملیات معدن خود را تأمین کند. در حالی که این معامله به گروه معدن اجازه می دهد تا هزینه های برق خود را کاهش دهد ، کارخانه ذغال سنگ همچنان باز خواهد ماند و همچنان گازهای گلخانه ای مضر را منتشر می کند. تقارن معدنچیان Cryptocurrency برای یافتن منابع برق ارزان به طور نامتناسب بر خانوارهای کم درآمد و جوامع حاشیه نشین که فاقد منابع مالی برای خرید سکوهای معدن رقابتی یا پوشش حق بیمه سبز برای منابع انرژی تجدید پذیر هستند ، تأثیر می گذارد. هزینه های بهداشتی حاصل از انتشار گازهای گلخانه ای Cryptocurrency نیز برای جوامع رنگی تأثیرگذار است که احتمالاً در نزدیکی گیاهان تولید زغال سنگ یا بنزین و منابع زباله صنعتی قرار دارند. این بیرونی های اجتماعی باید به عنوان یک محصول جانبی از معدن رمزنگاری در نظر گرفته شود و باید برای هر مقررات آینده ای که از دسترسی عادلانه به معدن blockchain پشتیبانی می کند ، یکپارچه باشد.

اما آیا این افزایش حاشیه ای در اعتماد به نفس کل باعث می شود بیت کوین نسبت به کالاهای استخراج سنتی که اغلب برای محیط زیست مضر هستند ، کمتر تأثیر بگذارد؟از آنجا که بیت کوین تا حد زیادی طلا را به عنوان یک پرچم در برابر تورم جلب کرده است ، مقایسه اثرات زیست محیطی هر فروشگاه ثروت مناسب است. تقاضای انرژی تخمین زده شده برای عملیات جهانی استخراج طلا 132twh در سال است که حدود 7twh در سال کمتر از برآورد کمبریج فعلی از مصرف بیت کوین است. در حالی که فساد جدی ، استثمار و نقض حقوق بشر صنعت معدن طلا را گرفتار می کند ، و کالای فیزیکی را به طور کلی به یک سرمایه گذاری ناپایدار تبدیل می کند ، تقاضای انرژی بالاتر بیت کوین میزان آسیب های زیست محیطی ناشی از ارزهای مجازی را برجسته می کند.

و با این حال ، بسیاری از شیوه های مصرف کننده دیگر نیز به همین ترتیب هزینه های انرژی بالایی دارند و پوشش رسانه ای بسیار کمتری از تأثیرات آنها دارند. به عنوان مثال ، ارزهای رمزپایه نسبت به لوازم خانگی که پس از استفاده وصل می شوند ، انرژی کمتری مصرف می کنند. چنین مقایسه هایی می تواند برای ایجاد آگاهی بیشتر از عادت های زباله مناسب باشد ، اما افزایش نمایی انرژی مصرفی برای استخراج رمزنگاری ، عمل را برای تأثیر آن متمایز می کند. ردپای کربن برای بیت کوین و سایر ارزهای رمزپایه به احتمال زیاد مدتها قبل از پیشرفت در زیرساخت های ایالات متحده رشد می کند و انرژی تجدید پذیر می تواند منجر به کاهش انتشار شود.

از مزایای ارزهای رمزنگاری نباید غافل شود. عملکرد مالی غیرمتمرکز امکان ورود به مالی بیشتر را فراهم می کند و فناوری blockchain این پتانسیل را دارد که برای ذخیره داده های ارزشمند در تعدادی از زمینه های مختلف استفاده شود. با این حال ، تا زمانی که شاهد جهش در انتقال جهانی به دور از سوخت های فسیلی باشیم ، تأثیرات زیست محیطی ارزهای رمزنگاری قابل توجه خواهد بود. سرمایه گذاران که به دنبال به حداقل رساندن ردپای کربن اوراق بهادار خود هستند ، باید در جای دیگری به نظر برسند تا هزینه های زیست محیطی و اجتماعی استخراج دیجیتال به اندازه کافی کاهش یابد.