راهنمای اساسی برای مدیریت و قابلیت ردیابی الزامات

نحوه ایجاد و استفاده از ماتریس قابلیت ردیابی الزامات

شما می دانید که قابلیت ردیابی الزامات ضروری برای تیم های محصول در طول چرخه عمر توسعه دارای یک موضوع دیجیتالی است. اما شما از کجا شروع می کنید؟چگونه می توانید فرایندی را که به تیم خود خدمت نمی کند ، همانطور که باید بهبود بخشد ، بهبود بخشید؟

ماتریس قابل ردیابی مورد نیاز (RTM) معمولاً اولین انتخاب است. این موانع کم برای ورود ، از جمله سهولت شروع کار و تقریباً بدون هزینه پیش فرض است. ما حتی یک الگوی RTM رایگان ایجاد کرده ایم تا امروز بتوانید شروع کنید.

ابزارهای نرم افزاری مدیریت مورد نیاز ، مانند JAMA Connect ® نیز گزینه ای هستند. در این مقاله توضیح داده خواهد شد:

• ماتریس قابلیت ردیابی مورد نیاز چیست
• انواع مختلف RTM ها چیست؟
• نحوه ایجاد یک ماتریس قابلیت ردیابی الزامات
• هنگامی که یک شرکت به جای استفاده از ماتریس قابلیت ردیابی مورد نیاز در اکسل از استفاده از نرم افزار مدیریت مورد نیاز بهره مند می شود

ماتریس قابل ردیابی الزامات چیست؟

ماتریس ردیابی مورد نیاز (RTM) سندی است که در آن تیم های محصول روابط بین الزامات ، تأیید ، خطرات و سایر مصنوعات را در طول فرآیند توسعه محصول پیگیری می کنند. محتوای RTM ممکن است شامل نیازهای تجاری ، نیازهای سیستم و زیر سیستم ، عناصر طراحی ، موارد آزمون ، نقص و همچنین اطلاعات مربوط به این موارد ، به عنوان مثال ، وضعیت ، بسته به نوع RTM به کار رفته باشد. هدف آن نشان دادن این است که با نشان دادن اثری مستقیم از الزامات فردی تا اجرای و تأیید آنها ، الزامات برآورده شده است

برای اطمینان از درک مشخصی از مؤثرترین روش برای اجرای قابلیت ردیابی الزامات در سازمان خود ، این مقاله همچنین RTM های مدیریت شده دستی را با مواردی که توسط ابزارهای مدیریت چرخه عمر برنامه (ALM) اداره می شوند ، مقایسه می کند. این ابزارهای مدیریت الزامات به طور خودکار روابط ردیابی ایجاد می کنند که از طریق نیازهای سطح پایین و آزمایش ، یک موضوع دیجیتالی را از نیازهای سطح بالا ایجاد می کنند.

هدف استفاده از ماتریس قابل ردیابی الزامات

تیم های محصول باید اطمینان حاصل کنند که آنها در حال ساخت کار درست هستند. برای انجام این کار ، آنها باید داده های مورد نیاز را ردیابی کنند ، از جمله آزمایشاتی که تمام الزامات را برآورده می کند. در برخی از صنایع این اثبات برای ایمنی عملکردی یا رعایت نظارتی لازم است.

قابلیت ردیابی مورد نیاز ، تیم های چند رشته ای را که در تعریف محصول ، طراحی ، ارزیابی و تأیید ریسک درگیر هستند ، امکان پذیر می کند تا موارد کار خود را از فعالیت های خود مرتبط کند و ارتباطات و تأثیر را در سیستم های پیچیده و بسیار بهم پیوسته تجزیه و تحلیل کند. علاوه بر این ، ذینفعان و تنظیم کننده ها می توانند ببینند که الزامات محصول حاصل از تجارت یا حتی مقررات و استانداردها برآورده می شود.

انواع مختلف RTM - با مثال

در سطح بالایی ، سه نوع ماتریس ردیابی نیازمند وجود دارد: قابلیت ردیابی رو به جلو ، قابلیت ردیابی به عقب و قابلیت ردیابی دو طرفه. هر نوع ماتریس قابلیت ردیابی برای اطمینان از نیازهای سطح بالا به سطوح مناسب انتزاع تجزیه شده است ، الزامات سطح پایین به یک نیاز سطح بالاتر گره خورده است ، و این که موارد آزمایش تأیید با نتایج آنها وجود دارد. تفاوت این است که در کدام جهت رویدادها کاربر قادر به مشاهده است - به موقع ، به عقب در زمان یا هر دو. تفاوت در انواع بر اساس اطلاعاتی که کاربر باید از ماتریس جمع کند قابل توجه است: به عنوان مثال ، آیا تمام نیازهای زیر سیستم من به نیاز سیستم ردیابی می شود؟آیا تأیید برای تمام نیازهای من تصویب شده است؟اگر این نیاز سطح بالا را تغییر دهیم ، تأثیرات پایین دست چیست؟

یک ماتریس ردیابی رو به جلو از مشتری ، یا سطح بالا ، به سیستم و نیازهای زیر سیستم نیاز دارد تا به کلیه مصنوعات طراحی پایین دست مربوطه و موارد آزمایش بپردازد. پیگیری قابلیت ردیابی رو به جلو ، تیم ها را قادر می سازد از تغییرات و تأثیر بالقوه آن تغییرات در هر زمان در طول توسعه مطلع شوند. علاوه بر این ، این تضمین می کند که هر یک از نیازها نه تنها برآورده می شوند بلکه تأیید و تأیید می شوند.

مثال: در اواسط روند توسعه ، یک شرکت رایانه در لپ تاپ جدید خود نیاز به وزن را کاهش می دهد. تیم ها می توانند از قابلیت ردیابی رو به جلو برای بررسی تأثیر تغییر در پروژه استفاده کنند. هرگونه الزامات مرتبط یا مصنوعات حاصل از آن می تواند بر این اساس تنظیم شود و موارد آزمایش را می توان برای اطمینان از پوشش کامل آزمون تنظیم کرد.

یک ماتریس ردیابی به عقب (گاهی اوقات ماتریس ردیابی معکوس نامیده می شود) از محصولات کار تأیید شده شروع می شود و به الزامات بالادستی و نیازهای مشتری که آنها برآورده می کنند ردیابی می شود. این ردیابی به دلیل ایجاد مصنوعات خاص و چگونگی تناسب قطعات مختلف یک سیستم با یکدیگر، قابل مشاهده است. ردیابی از این طریق به آزمایش کنندگان امکان می دهد شکاف ها یا الزامات گمشده را پیدا کنند. به علاوه، تیم ها می توانند با اطمینان از اینکه نیازهای سطح پایین تر مستقیماً به نیازهای تجاری، مشتری و/یا مقررات مربوط می شوند، دامنه را مدیریت کرده و از خزش دامنه جلوگیری کنند.

مثال: در ادامه مثال بالا، قابلیت ردیابی به عقب یا معکوس به تیم های تولید کننده لپ تاپ این امکان را می دهد که به نیاز مشتری که باعث تغییر در وزن مورد نیاز شده است نگاه کنند. آنها همچنین ممکن است بخواهند تعیین کنند که آیا هر یک از الزامات پروژه خارج از محدوده است یا خیر، بنابراین می توانند آن را حذف کنند تا نیاز وزن جدید را برآورده کنند و همچنان به موقع تحویل دهند.

ماتریس ردیابی دوطرفه ترکیبی از هر دو قابلیت ردیابی رو به جلو و عقب در یک مکان است. این نوع بهینه قابلیت ردیابی است زیرا به تیم ها از طریق ساخت، آزمایش، تغییرات و نقص ها و برگشت دید کامل از نیازها و مشخصات الزامات مشتری می دهد.

اگر از قابلیت ردیابی دوطرفه استفاده می شد، شرکت تولیدکننده رایانه در مثال های بالا فقط باید در یک مکان برای همه اطلاعات در RTMهای رو به جلو و عقب نگاه کند.