با بازگشت گریزلی ها ، ناامیدی از حمایت مداوم ایجاد می شود

Trina Jo Bradley در دروازه یکی از مراتع مزرعه خود. او مانند اکثر دامداران در اینجا ، او تا حد زیادی از گریزلی ها اسکان داده شده است زیرا جمعیت آنها دوباره به وجود آمده است و آنها از کوه های همسایه در دشت های پرجمعیت پخش شده اند. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

Trina Jo Bradley در دروازه یکی از مراتع مزرعه خود. او مانند اکثر دامداران در اینجا ، او تا حد زیادی از گریزلی ها اسکان داده شده است زیرا جمعیت آنها دوباره به وجود آمده است و آنها از کوه های همسایه در دشت های پرجمعیت پخش شده اند.

Trina Jo Bradley در یک چاپ پنجه به اندازه بشقاب ، که به یک ورق برف کم عمق فشار داده می شود ، می چرخد.

او با انگشتان کشیده به پایین می رسد و کف دست خود را بر روی یک لبه آفتاب گرفته است. دست او به سختی یک سوم مسیر را پوشش می دهد.

او می گوید: "این یک پای قدیمی بزرگ است.""این کسی است که شما نمی خواهید مانند آن باشید:" اوه! او در آنجا درست است! "

بردلی ، مانند بسیاری از رانندگان ، حس شوخ طبعی را برای چیزهایی که از کنترل او احساس می کنند ، اعمال می کند.

بردلی چند روز قبل یک جفت گاو را قصاص کرده بود و باقیمانده ها را ، دور از خانه و دور از گاوهای خود ، در یک مزرعه خالی که یک گریزلی آن را پیدا کرده بود ، ریخت. عنوان ناتان روت/NPR

شرح زیر ناتان روت/NPR

بردلی چند روز قبل یک جفت گاو را قصاص کرده بود و باقیمانده ها را ، دور از خانه و دور از گاوهای خود ، در یک مزرعه خالی که یک گریزلی آن را پیدا کرده بود ، ریخت.

در اینجا در جبهه کوهی راکی بزرگ شد ، جایی که پرری با کوه ملاقات می کند ، به ندرت گریزلی ها را می دید. حالا او تمام وقت آنها را می بیند. در بعضی از شب ها ، خانواده وی در خارج از پنجره اتاق نشیمن خود ، چوب های بزرگ گوشتخواران را تماشا می کنند. بردلی می گوید آنها با شکوه هستند.

او می گوید: "تا زمانی که آنها به تجارت خودشان توجه کنند و از گاوهای من دور بمانند ، اگر آنها در اینجا باشند ، می توانم کمتر اهمیت دهم.""من از داشتن آنها در اینجا لذت می برم و فکر می کنم بیشتر رانندگان این کار را انجام می دهند."

مانند اکثر رانندگان ، بردلی و همسرش عمدتاً از خرسهای گریزلی اسکان داده اند زیرا جمعیت آنها دوباره به وجود آمده است و آنها از کوهها به دشتهای پرجمعیت گسترش یافته اند. آنها شروع به ذخیره مواد غذایی برای گاوهای خود در یک ظرف بلند و ضد خرس کرده اند. همسایگان کل مراتع را با شمشیربازی برقی ترسیم کرده اند. دختر بردلی اکنون می داند که حیاط را ترک نکند.

اما ناامیدی در حال رشد است.

بردلی قبل از بیرون آوردن آن برای تغذیه گاوها در مراتع ، خوراک گاو را از یک ظرف ذخیره به قسمت دیگر در پشت کامیون خود منتقل می کند. خرس های اسکان به معنای تغییر عادات و الگوهای دامن زدن است. بردلی و همسرش هم اکنون تغذیه گاو خود را در یک ظرف بلند و ضد خرس ذخیره می کنند و نحوه گوساله آنها را تغییر داده اند. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

بردلی قبل از بیرون آوردن آن برای تغذیه گاوها در مراتع ، خوراک گاو را از یک ظرف ذخیره به قسمت دیگر در پشت کامیون خود منتقل می کند. خرس های اسکان به معنای تغییر عادات و الگوهای دامن زدن است. بردلی و همسرش هم اکنون تغذیه گاو خود را در یک ظرف بلند و ضد خرس ذخیره می کنند و نحوه گوساله آنها را تغییر داده اند.

از آنجا که در سال 1975 تحت قانون گونه های در معرض خطر در معرض تهدید قرار گرفت ، جمعیت خرس گریزلی در شمال غربی مونتانا و منطقه بزرگ یلوستون بیش از سه برابر شده است ، به لطف هیچ بخش کوچکی از تحمل و تلاش های سخت درآمد از طرف افرادی مانند بردلی تادرگیری بین انسان و خرس را کاهش دهید.

این تحمل ، دانشمندان و مقامات حیات وحش می گویند ، به عنوان تأثیرات تغییرات آب و هوا ، غرب شلوغ تر می شود و خرس ها در مناطقی که بیش از 100 سال نگذشته اند ، برای آینده خرس های گریزلی مهم است.

تحمل بردلی در حال کاهش است.

خرس ها هیچ ارتباطی با آن ندارند.

منبع ناامیدی او این احساس است که نظر او اهمیتی ندارد و قانون برجسته ای که خرس های گریزلی را به عقب برگرداند ، سوء استفاده می شود.

او می گوید: "من می خواهم ببینم كه قانون گونه های در معرض خطر دقیقاً همان چیزی را كه برای آن نوشته شده است انجام می دهد.""و هنگامی که یک گونه بازیابی می شود ، انجام می شود. و سپس به دولت می رود تا آن را مدیریت کند."

برخی از گاوهای بردلی در مراتع خود در جبهه کوهی راکی ایستاده اند. از آنجا که جمعیت گریزلی دوباره به وجود آمده است ، آنها از کوه های همسایه در دشت های پرجمعیت تر پخش شده اند. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

برخی از گاوهای بردلی در مراتع خود در جبهه کوهی راکی ایستاده اند. از آنجا که جمعیت گریزلی دوباره به وجود آمده است ، آنها از کوه های همسایه در دشت های پرجمعیت تر پخش شده اند.

بهتر از بهبودی انتظار می رود

هنگامی که کریس سروین به عنوان اولین هماهنگ کننده بازیابی خرس Grizzly Bear نامگذاری شد و وظیفه خود را برای نجات و بازگرداندن گونه های نمادین انجام داد ، او خوش بین نبود.

فقط چند صد از پستانداران ماموت در 48 ایالت پایین ایالات متحده باقی مانده بودند که در محدوده پارک ملی یلوستون و چند منطقه بیابان در امتداد مرز کانادا قرار داشتند. مردم در اکثر طرف ها مورد تجاوز قرار می گرفتند ، بسیاری از آنها علاقه ای به زندگی با حیوان ندارند که وزارت کشور به طور مناسب آن را "بسیار تحمل انسان" توصیف می کند.

شش سال قبل ، سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده مداخله کرده بود ، و حمایت های دقیق فدرال را بر روی خرس های گریزلی در ایالات متحده آمریکا قرار می داد.

این وظیفه خدمتکار بود که خرس ها را به جایی برگرداند که به آن حمایت های فدرال احتیاج نداشته باشد.

بی سر و صدا ، او فکر کرد که ریاست مرگ آنها را بر عهده دارد.

دو چرخ دنده گریزلی در مرکز Grizzly و Wolf Discovery در West Yellowstone ، مونت. بیشتر خرس ها هنگامی که آنها یا والدینشان با آنها مشکل دارند یا در تعامل با انسان بسیار راحت هستند ، به مرکز منتقل می شوند. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

دو چرخ دنده گریزلی در مرکز Grizzly و Wolf Discovery در West Yellowstone ، مونت. بیشتر خرس ها هنگامی که آنها یا والدینشان با آنها مشکل دارند یا در تعامل با انسان بسیار راحت هستند ، به مرکز منتقل می شوند.

خرس های گریزلی برای تولید مثل کند هستند. آنها به مقدار زیادی زیستگاه احتیاج دارند. سروین می گوید: "و آنها مردم را می کشند."

هرچند که پس از آن ، از انتظارات او و بیشتر مردم فراتر رفت.

مقامات حیات وحش و گروه های حفاظت شده با حمایت های فدرال ، تصمیم به تغییر نگرش و ایجاد تحمل برای خرس ها گرفتند. آنها برنامه هایی را برای بازپرداخت دامداران برای دام هایی که خرس کشته شده بود ، شروع کردند. آنها جاده ها را در زیستگاه های خرس بستند و در محل های دفن زباله حصار کشیده شده اند.

جمعیت گریزلی در منطقه یلوستون و شمال غربی مونتانا شکوفا شد. امروز ، حدود 1،400 تا 1700 خرس گریزلی در ایالات متحده آمریکا وجود دارد

سروین ، که اکنون بازنشسته شده است ، می گوید: "قانون گونه های در معرض خطر کار می کند.""ما آن را با خرس های گریزلی ثابت کردیم."

در سال 2007 ، سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده موفقیت را اعلام کرد و از گونه های در معرض خطر برای گریزلی های منطقه یلوستون خارج شد. دعاوی گروه های حیات وحش و دولت های قبیله ای به سرعت دنبال شدند و دو سال بعد حمایت های فدرال پس از آنکه یک قاضی فدرال تصمیم گرفت که آژانس به اندازه کافی تأثیر تغییرات آب و هوا را بر منابع غذایی خرس ها در نظر نگرفته است ، دوباره به کار گرفته شد.

در سال 2016 ، هنگامی که Servheen در حال بازنشستگی بود ، آژانس وی سعی کرد دوباره خرس ها را حذف کند. باز هم ، شکست خورد.

یک قاضی فدرال در پاییز گذشته از حمایت گونه های در معرض خطر به Grizzlies در منطقه یلوستون بازگردد ، درست ساعاتی قبل از شکار بسیار مهم خرس ها قرار بود در وایومینگ و آیداهو شروع شود. تلاش برای حذف گریزلی ها در شمال غربی مونتانا نیز متوقف شد.

علامتی که می خواند "شما در کشور خرس هستید ، آگاه باشید" در میان چمن های بلند در کنار رودخانه ماریاس در شمال غربی مونتانا قرار دارد. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

علامتی که می خواند "شما در کشور خرس هستید ، آگاه باشید" در میان چمن های بلند در کنار رودخانه ماریاس در شمال غربی مونتانا قرار دارد.

سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده برای تجدید نظر آخرین تصمیم دادگاه در دسامبر گذشته اعلامیه ای را ارائه داد ، اما قطعنامه می تواند سالها طول بکشد.

برای برخی از کسانی که از حذف کردن حمایت می کنند ، عقب و جلو به نظر نمی رسد که این معامله بزرگ باشد.

تام فرانسه ، یک محافظه کار دیرینه با راکهای شمالی ، پریشان ها و فدراسیون ملی فدراسیون ملی ، می گوید: "من شک ندارم که برخی از افراد بسیار ناامید هستند ، اما نتیجه عدم حذف خرس های گریزلی ، ادامه برنامه های خوب و مؤثر است."مرکز منطقه ای اقیانوس آرام.

وی خاطرنشان می کند ، بسیاری از افرادی که در کشور خرس گریزلی زندگی می کنند ، همچنان با گروه های حفاظت و آژانس های حیات وحش برای محافظت از خرس ها همکاری می کنند.

به نظر می رسد خطر حادتر به نظر می رسد. او نگران است که این تأخیر باعث حمایت عمومی از قانون گونه های در معرض خطر و مهمتر از همه خود خرس ها شود.

او می گوید: "آینده خرس های گریزلی در دست افرادی است که در زیستگاه خرس زندگی می کنند ، کار می کنند و از آن استفاده می کنند.""و اگر این افراد احساس کنند که مهم نیست که چه کاری انجام می دهند ، هیچ کاری تغییر نمی کند ، هیچ چیز به اندازه کافی خوب نیست ، پس آنها زمان کمک به بهبود را سرمایه گذاری نمی کنند."

تابلوهای تبلیغاتی در نزدیکی رودخانه ماریاس که سال گذشته پس از زخمی شدن شدید در اثر اصابت گلوله ، توسط سرویس ماهی و حیات وحش کشته شد. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

تابلوهای تبلیغاتی در نزدیکی رودخانه ماریاس که سال گذشته پس از زخمی شدن شدید در اثر اصابت گلوله ، توسط سرویس ماهی و حیات وحش کشته شد.

"مردم. احساس می کنند که حقوق آنها نقض شده است"

وسلی سارنتو همیشه تلفن همراه خود را بر روی او نگه می دارد ، حتی اگر او اغلب از خدمات سلولی خارج شود.

به عنوان یک متخصص مدیریت خرس برای ماهی های مونتانا ، حیات وحش و پارک ها ، مستقر در جبهه کوهی Rocky Mountain روستایی ، غنی از کشاورزی ، او همیشه با او تماس می گیرد.

سارنتو می گوید: "من ساعت چهار صبح تماس گرفته ام. من ساعت 8 عصر جمعه شب تماس گرفته ام.""معمولاً در حیاط افراد ، خوردن سیب ، غذای سگ - پیدا کردن غذا به طور عمده."

درگیری بین انسان و خرس در سالهای اخیر رو به افزایش است. گریزلیز ، تقریباً همیشه ، به پایان می رسد.

سال گذشته ، دانشمندان در شمال غربی مونتانا ، 51 نفر از خرس های گریزلی را شمارش کردند و آن را به کشنده ترین سال از زمان شروع پیگیری تبدیل کردند.

کار سارنتو تلاش و کاهش آن درگیری ها و مقابله با مواردی است که رخ می دهد. او در جلسات شهر صحبت می کند و در مدارس دولتی ایمنی خرس را می آموزد ، تحمل تحمل و گوش دادن به شکایات را می دهد. او لاشه های دام را از مزرعه خارج می کند.

وقتی درگیری ایجاد می شود ، سارنتو شخصی است که پاسخ می دهد ، اما او همیشه حرف آخر را نمی خورد.

وسلی سارنتو ، زیست شناس خرس در منطقه بردلی ، در دفتر خدمات ماهی و حیات وحش در کنراد ، مونت ایستاده است. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

وسلی سارنتو ، زیست شناس خرس در منطقه بردلی ، در دفتر خدمات ماهی و حیات وحش در کنراد ، مونت ایستاده است.

از آنجا که خرس های گریزلی هنوز در اینجا از فدرال محافظت می شوند ، سارنتو قبل از انجام اقدامات خاص ، مانند جابجایی خرس یا تنظیم تله ، مجبور است با مقامات حیات وحش فدرال تماس بگیرد. او می گوید ، بعضی اوقات می تواند آزار دهنده باشد ، اما او معمولاً مهم نیست.

پویایی قدرت مورد توجه رانندگان قرار نمی گیرد ، اما بسیاری از آنها قبلاً به دولت فدرال مشکوک هستند.

بردلی فکر می کند که مسخره است که سارنتو باید با همتایان فدرال خود بررسی کند و معتقد است که زیست شناسان ایالتی - عاری از نظارت فدرال - بهتر می توانند به خرس های مشکل پاسخ دهند.

سارنتو و دیگران می گویند که کمی تغییر خواهد کرد. او می گوید: "همه چیز ساده خواهد شد."

منتقدان حذف خرس های گریزلی نگران این هستند که مدیریت دولت به معنای خرس های مرده تر باشد ، و آنها درست هستند ، به این ترتیب که مدیریت دولت بدون شک شامل شکار خواهد بود.

وایومینگ و آیداهو در پاییز گذشته مجوزهای شکار 23 گریزلی را صادر کرده بودند ، قبل از این که تصمیم قاضی فدرال حمایت های فدرال را برای خرس ها بازگرداند. مونتانا با اعطای یک فصل شکار کنار رفت ، اما کمتر کسی شک کرد که دولت به زودی همین کار را انجام می دهد.

مدیران حیات وحش ایالتی می گویند که شکار بخش مهمی از مدیریت حیات وحش است و این کار به روشی مسئول و بسیار تنظیم شده انجام می شود. اگر جمعیت خرس زیر یک آستانه خاص قرار گرفت ، به آنها منتقل می شود.

بردلی می تواند کمتر به شکار اهمیت دهد. ناامیدی او بیشتر در مورد آنچه که او به عنوان یک وعده شکسته می بیند ، و احساس اینکه در نحوه مدیریت خرس ها هیچ حرفی ندارد.

سارنتو می شنود که ناامیدی از بسیاری از افراد محلی که با آنها در تعامل هستند. به گفته وی ، برخی حتی همکاری با وی را در پروژه ها متوقف کرده اند.

وی می گوید: "من مطمئناً برخی از دشمنی را با قانون گونه های در معرض خطر می شنوم ، زیرا افرادی که با گونه های در معرض خطر زندگی می کنند احساس می کنند که حقوق آنها به آن نقض می شود.""این اهداف بهبودی فراتر از آنچه در ابتدا توافق شده بود ، پیش می رود."

یک علامت هشدار دهنده خرس در سواحل دریاچه فرانسیس در والیر ، مونت. سارنتو سال گذشته پس از ابراز نگرانی از ساکنان ، یک زن گریزلی زن را در دریاچه فرانسیس منتشر کرد و آزاد کرد. گریزلی هیچ درگیری ایجاد نکرد. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

یک علامت هشدار دهنده خرس در سواحل دریاچه فرانسیس در والیر ، مونت. سارنتو سال گذشته پس از ابراز نگرانی از ساکنان ، یک زن گریزلی زن را در دریاچه فرانسیس منتشر کرد و آزاد کرد. گریزلی هیچ درگیری ایجاد نکرد.

اختلاف نظر در مورد بازیابی یعنی

این سؤال که چه چیزی بهبودی را تشکیل می دهد - چه تعداد خرس باید در آنجا وجود داشته باشد و کجا - در قلب خرس گریزلی بحث و گفتگو است و پاسخ دادن به آن دشوار است ، زیرا این کار بسیار بیشتر از علم است.

قانون گونه های در معرض خطر می گوید که گونه ای هنگامی که دیگر در معرض خطر انقراض در کل یا بخش قابل توجهی از دامنه آن نباشد ، بازیافت می شود ، و بعید است که چنین "در آینده ای قابل پیش بینی" چنین شود.

این فضای زیادی برای تفسیر باقی می گذارد.

و تفسیرها بسیار متفاوت است.

یک گریزلی در مرکز Grizzly و Wolf Discovery در West Yellowstone. امروز ، حدود 1،400 تا 1700 خرس گریزلی در زیرنویس همبستگی Claire Harbage/NPR مخفی وجود دارد

شرح زیر Claire Harbage/NPR

یک گریزلی در مرکز Grizzly و Wolf Discovery در West Yellowstone. امروز ، حدود 1،400 تا 1700 خرس گریزلی در ایالات متحده آمریکا وجود دارد

در سال 1993 ، هیئت مدیره زیست شناسان فدرال ، ایالتی ، قبیله ای و محلی و ذینفعان ، به نام کمیته بین سازمانی Grizzly Bear ، یک برنامه بهبودی برای خرس های گریزلی را در 48 ایالت پایین ارائه داد. این اهداف برای هر یک از پنج جمعیت گریزلی که هنوز در جنوب کانادا زندگی می کنند ، اهداف جمعیتی را تعیین می کند.

برای خرس های منطقه یلوستون ، هدف 500 خرس بود. هنگامی که در سال 1975 به عنوان تهدید به آنها درج شدند ، تعداد 136 خرس باقی مانده بود. امروزه دانشمندان تخمین می زنند که بیش از 700 خرس در اکوسیستم وجود دارد.

رودخانه ماریاس در شمال غربی مونت. خرس های گریزلی از آلاسکا تا مرکز مکزیک زندگی می کردند ، از ساحل اقیانوس آرام تا میسوری. امروز ، آنها فقط 2 درصد از آن محدوده تاریخی زندگی می کنند ، که در جیب های جدا شده زندگی می کنند. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

رودخانه ماریاس در شمال غربی مونت. خرس های گریزلی از آلاسکا تا مرکز مکزیک زندگی می کردند ، از ساحل اقیانوس آرام تا میسوری. امروز ، آنها فقط 2 درصد از آن محدوده تاریخی زندگی می کنند ، که در جیب های جدا شده زندگی می کنند.

برخی از گروه های حیات وحش و طرفداران گریزلی این تعداد و روش شمارش جمعیت دولت فدرال را زیر سوال می برند. برخی دیگر معتقدند که اهداف بهبودی اولیه خیلی کم تعیین شده است.

جرمی بروسکوتتر ، استاد دانشکده محیط زیست و منابع طبیعی می گوید: "من فکر می کنم افرادی که این مورد را دعوی می کنند ، برای گروه های حفاظت ، این مربوط به بهبودی است که به معنای بهبودی است و دیدگاه شما در مورد این در آینده چه خواهد بود."دانشگاه ایالتی اوهایو."آیا این جمعیت در مناطق بیابان جدا شده یا بازگرداندن آنها به مناطق وسیعی از محدوده تاریخی خود است؟"

خرس های گریزلی از آلاسکا تا مرکز مکزیک زندگی می کردند ، از ساحل اقیانوس آرام تا میسوری. امروز ، آنها فقط 2 درصد از آن محدوده تاریخی زندگی می کنند ، که در جیب های جدا شده زندگی می کنند.

عدم اتصال بین جمعیت دلیل اصلی این بود که قاضی فدرال در اواخر سال گذشته حمایت از گونه های در معرض خطر را برای خرس ها احیا کرد. جمعیت جدا شده تنوع ژنتیکی زیادی ندارند و نگرانی هایی وجود دارد که شکار حیوان مانع از پیوند آنها شود.

مقامات حیات وحش معتقدند که این ارتباطات به طور طبیعی و با گذشت زمان اتفاق می افتد. آنها خاطرنشان می کنند که خرس های گریزلی در حال فرار از آنجا هستند ، و به مکانهایی که برای نسل ها نبوده اند ، وارد می شوند.

دن آش ، مدیر سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده تحت رئیس جمهور باراک اوباما می گوید: "اکوسیستم بزرگ یلوستون به ظرفیت حمل خود برای خرس ها رسیده است. این خرس ها را صادر می کند.""سؤالی که این نکته در مورد اینکه آیا آنها باید حذف شوند ، بیشتر یک سؤال مبتنی بر ارزش است."

او می گوید ، این سؤال در مورد قانون گونه های در معرض خطر کمتر است ، و بیشتر سؤال در مورد اخلاق شکار غنائم یا آنچه شخص به عنوان تعداد قابل قبولی از خرس ها می داند.

آش می گوید: "این یک گفتگوی کاملاً مشروع است.""اما داشتن این بحث در مورد فرآیند حذف این گفت و گو را تغذیه می کند که قانون گونه های در معرض خطر شکسته شده است ، و این که یک گونه در لیست قرار می گیرد ، از بین بردن آن غیرممکن است. و در دراز مدت ، اینطور نیستبه خرس یا چشم انداز حفاظت از گونه های تهدید شده و در معرض خطر کمک کنید. "

سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده معتقد است که خرس های گریزلی منطقه یلوستون بیش از دهه بازیابی شده است. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده معتقد است که خرس های گریزلی منطقه یلوستون بیش از دهه بازیابی شده است.

حملات قانونگذاری ، حمایت عمومی

روایتی که Ashe به آن اشاره می کند - این که قانون گونه های در معرض خطر ناقص است زیرا حیوانات از آن خارج نمی شوند - یک مورد محبوب برای جمهوریخواهان کنگره و دیگران مخالف قانون است.

تا حدودی ، زیرا حقیقت برای استدلال وجود دارد.

در تاریخ 45 ساله قانون گونه های در معرض خطر ، کمتر از 2 درصد از گونه هایی که ذکر شده اند بازیابی و حذف شده اند.

سناتور جان باراسو ، رئیس مجلس سنا ، گفت: "به عنوان پزشک ، اگر من 100 بیمار را به بیمارستان بپذیرم و فقط سه مورد تحت معالجه من برای مرخص شدن به اندازه کافی بهبود یابم ، لیاقت این را دارم که مجوز پزشکی خود را از دست بدهم."کمیته محیط زیست و کارهای عمومی ، در طی دادرسی در مورد قانون گونه های در معرض خطر سال گذشته.

این انتقاد برخی از اطلاعات مرتبط دیگر را نادیده می گیرد.

حفاظت مدت زمان زیادی طول می کشد. صدها سال طول کشید تا خرس های گریزلی شکار ، به دام افتاده و به آستانه خارج شدن از 48 ایالت تحتانی برسد. دانشمندان و محافظه کاران می گویند غیر منطقی است که انتظار داشته باشید که آنها طی چند دهه بهبود یابند.

همچنین این واقعیت را نادیده می گیرد که قانون گونه های در معرض خطر در تحقق هدف اصلی خود بسیار موفق بوده است: جلوگیری از انقراض. نود و نه درصد از حیواناتی که تحت این قانون ذکر شده اند هنوز هم وجود دارند.

با توجه به مرکز تنوع بیولوژیکی ، در آخرین کنگره ، 116 حمله علیه قانون گونه های در معرض خطر انجام شده است. صورتحساب ها و سواران به آنها اضافه شده اند تا گونه های خاص را حذف کنند ، حفاظت از زیستگاه ها را محدود کنند و از بودجه برای گونه هایی مانند موش پرش چمنزوی نیومکزیکو جلوگیری کنند. هیچکدام به قانون نرفتند.

تخمین زده می شود 900 پوند گریزلی سال گذشته توسط FWS پس از ترسیدن در یک گاراژ در یک جامعه Hutterite در نزدیکی والتر ، مونت ، اسیر شد. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

تخمین زده می شود 900 پوند گریزلی سال گذشته توسط FWS پس از ترسیدن در یک گاراژ در یک جامعه Hutterite در نزدیکی والتر ، مونت ، اسیر شد.

بتانی پنبه ، مدیر برنامه حیات وحش برای Wildearth Guardians می گوید: "همه این سواران و همه این لوایح مستقل ناکام هستند و فکر می کنم به این دلیل است که حمایت عمومی از قانون گونه های در معرض خطر در واقع بسیار ، بسیار بالا است."خرس های گریزلی را ذکر کنید.

یک مطالعه جدید نشان داد که اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی ها ، صرف نظر از منطقه یا ایدئولوژی سیاسی ، از قانون برجسته محیط زیست پشتیبانی می کنند. به نظر می رسید که عقب و جلو قانونی بر روی خرس های گریزلی تأثیر قابل توجهی ندارد.

پاتون می گوید: "این نگرانی [که حذف گونه ها به قانون گونه های در معرض خطر آسیب نمی رساند] به نوعی تهدیدی بوده است که بیش از یک دهه است که تراز شده است و ما ندیده ایم که این واقعیت اثبات شده باشد."

هرچند یک استثناء قابل توجه وجود دارد.

در سال 2011 ، پس از سالها طولانی و بسیار محتاطانه پشت و جلو در مورد حذف گرگهای خاکستری-مشابه آنچه اکنون با گریزلیز اتفاق می افتد-کنگره گامی بی سابقه ای برداشت.

یک اقدام دو حزب ، که توسط سناتور جان تستر ، D-Mont. ، و نماینده مایک سیمپسون ، R-Idaho ، به یک سوار بودجه متصل شده بود که محافظت از گونه های در معرض خطر را از گرگهای خاکستری در ایالت های خود محروم می کرد.

این یک گام خارق العاده بود که برخی نگران یک سابقه خطرناک را تعیین می کردند.

با وجود مخالفت با صدای بلند ، این اقدام به تصویب رسید.

درست در خارج از پارک ملی یلوستون ، یک گوسفند بیگورن پس از نوشیدن نمک از بزرگراه ، برف را طی می کند. Claire Harbage/NPR Hide Caption

شرح زیر Claire Harbage/NPR

درست در خارج از پارک ملی یلوستون ، یک گوسفند بیگورن پس از نوشیدن نمک از بزرگراه ، برف را طی می کند.

این اولین و تنها زمانی بود که کنگره قانون گونه های در معرض خطر را کنار زد و گونه ای را به تنهایی حذف کرد. دیگران از آن زمان سعی کرده اند از این پرونده پیروی کنند.

در کنگره گذشته، قانونگذاران پیشنهاد کردند که گونه ای از موش های جهنده، گرگ های مکزیکی، سوسک دفن کننده آمریکایی، صدف های آب شیرین و خرس گریزلی از فهرست حذف شوند.

پیشنهاد خرس گریزلی توسط نماینده لیز چنی از ایالت ویو، به وزارت کشور دستور می داد تا خرس های موجود در اکوسیستم بزرگ یلوستون را از فهرست خارج کند و بازبینی قضایی آینده را ممنوع کند.

اشی می گوید: «ما نمی خواهیم که کنگره داور سرنوشت گونه ها شود. هر چه این مدت طولانی تر باشد، احتمال اینکه مردم برای یافتن راه حل سیاسی تلاش کنند بیشتر می شود.»

"وقتت رو تلف میکنی"

ترینا جو بردلی در پشت یک اتاق کنفرانس شلوغ می ایستد و به مجموعه ای از یادداشت های خط خورده نگاه می کند.

او شروع می کند: "سلام، نام من Trina Bradley است و من نایب رئیس انجمن دامداری رودخانه ماریا هستم."ما سهم خود را از خرس ها داریم.

بردلی بیش از 220 مایل از مزرعه خود راند تا به جمعیت سخنرانی کند. او کمتر از دو دقیقه صحبت می کند.

بردلی کامیون خود را بیرون می راند تا به گاوهای مرتع غذا بدهد. او تقریباً به تمام جلسات برنامه ریزی و کمیته خرس گریزلی در ایالت می رود و با زیست شناسان فدرال و ایالتی در مورد برنامه های آنها با خرس ها صحبت می کند. زیرنویس پنهان کلر هاربیج/NPR

شرح زیر Claire Harbage/NPR

بردلی کامیون خود را بیرون می راند تا به گاوهای مرتع غذا بدهد. او تقریباً به تمام جلسات برنامه ریزی و کمیته خرس گریزلی در ایالت می رود و با زیست شناسان فدرال و ایالتی در مورد برنامه های آنها با خرس ها صحبت می کند.

مسئولان حیات وحش که در جلوی اتاق جمع شده بودند او را می شناسند. او تقریباً در هر جلسه برنامه ریزی و کمیته خرس گریزلی در ایالت صحبت می کند و قانونگذاران و زیست شناسان فدرال و ایالتی را در مورد برنامه هایشان با خرس ها تحت فشار قرار می دهد.

سال ها پیش، پدرش با او به جلسه آمد و دیگر برنگشت.

به او گفت: داری وقتت را تلف می کنی."آنها اهمیتی نمی دهند."

برادلی می گوید، ناامیدی به حدی رسیده است که او و برخی از همسایگانش دیگر حتی در صورت نیاز با بیولوژیست خرس تماس نمی گیرند. آنها نکته ای را نمی بینند.

او می گوید که آنها خیلی از انتهای طناب خود گذشته اند، "دیگر حتی نمی توانند آن را ببینند."

بردلی هنوز آنجا نیست. او هنوز به این جلسات می آید و با زیست شناسان محلی کار می کند و نماینده همسایگانش و دیگرانی است که مدت هاست دست از کار کشیده اند.

او به فیلمنامه خود نگاه می کند.

او می گوید: «دو چیز وجود دارد که با دامدارانی مثل من امتیاز کسب می کند."همدلی و نتایج."

بردلی دروازه یکی از مراتع را می بندد که گاوهایش در آنجا چرا می کنند. او دوست دارد بیشتر روزها گریزلی در اطراف داشته باشد و دوست دارد حیوانات را بزرگتر و خوب ببیند، اما در حال حاضر همه چیز گیر کرده است. زیرنویس پنهان کلر هاربیج/NPR

شرح زیر Claire Harbage/NPR

بردلی دروازه یکی از مراتع را می بندد که گاوهایش در آنجا چرا می کنند. او دوست دارد بیشتر روزها گریزلی در اطراف داشته باشد و دوست دارد حیوانات را بزرگتر و خوب ببیند، اما در حال حاضر همه چیز گیر کرده است.