روش پنج مرحله ای

در قراردادها با مشتریان ، یک نهاد باید درآمد را به گونه ای تشخیص دهد که مبلغ و زمان توجه دریافت شده برای انتقال کالاها یا خدمات را به تصویر بکشد. برای دستیابی به این هدف ، یک نهاد باید رویکرد پنج مرحله ای را که در استاندارد درآمد ذکر شده است ، اعمال کند:

• مرحله 1: قرارداد را با مشتری مشخص کنید
• مرحله 2: تعهدات عملکرد را در قرارداد مشخص کنید
• مرحله 3: قیمت معامله را تعیین کنید
• مرحله 4: قیمت معامله را به تعهدات عملکرد در قرارداد اختصاص دهید
• مرحله 5: درآمد را تشخیص دهید که (یا به عنوان) نهاد تعهد عملکرد را برآورده می کند

این مقاله به طور خلاصه هر یک از پنج مرحله را نشان می دهد و موضوعات کلیدی را که نهادها هنگام تکمیل هر مرحله باید در نظر بگیرند ، شناسایی می کند. بحث ما در مورد هر شماره فقط خلاصه ای از موضوعاتی است که فیلترهای عمومی باید در نظر بگیرند. برای خواندن تجزیه و تحلیل و دیدن نمونه هایی در مورد هر شماره ، بسیاری از بخش ها با مقالاتی جداگانه مرتبط هستند که به هر موضوع داده شده می پردازند.

مرحله 1: قرارداد را با مشتری مشخص کنید

راهنمایی درآمد یک قرارداد را به عنوان توافق بین دو یا چند طرف تعریف می کند که حقوق و تعهدات قابل اجرا را ایجاد می کند. تنظیم کننده های استاندارد ویژگی های زیر را به عنوان بخش های اساسی یک قرارداد معرفی کردند:

• همه طرفین توافق نامه را تصویب کرده اند. این معیار به این واقعیت می پردازد که یک قرارداد معمولاً فقط پس از تصویب همه طرفین قابل اجرا است. قراردادها ممکن است نوشته شده ، شفاهی یا دلالت بر شیوه های عادی تجارت نهاد باشد. از آنجا که قابلیت اجرای قرارداد یک قانون است ، یک نهاد باید صلاحیت قانونی را که در آن فعالیت می کند ، در نظر بگیرد زیرا قوانین برای اجرای قرارداد ممکن است متفاوت باشد (به عنوان مثال ، برخی از حوزه های قضایی ممکن است به قراردادهای کتبی نیاز داشته باشند).
• همه طرفین متعهد به انجام تعهدات خود هستند. بندهای خاتمه هنگام پرداختن به این معیار باید ارزیابی شوند. استاندارد بیان می کند که اگر هر یک از طرفین حق یک طرفه را داشته باشند که یک تعهد کاملاً بدون عملکرد را خاتمه دهند ، هیچ قراردادی وجود ندارد.
• حقوق هر حزب قابل شناسایی است. این ترتیب باید کالاها یا خدمات ارائه شده را به وضوح مشخص کند. اگر تعهدات عملکردی قابل شناسایی نباشد ، تعیین زمان انتقال کنترل غیرممکن است ، که پیش نیاز برای شناخت درآمد است.
• شرایط پرداخت مشخص می شود. تا زمانی که حق قابل اجرا برای دریافت پرداخت در ازای کالاها یا خدمات وجود داشته باشد ، نیازی به قیمت معاملات صریح در قرارداد نیست. این قرارداد باید جزئیات کافی را در بر بگیرد تا قیمت آن به طور منطقی تخمین زده شود. در هنگام تعیین شرایط پرداخت ، نهاد باید در نظر بگیرد که آیا هرگونه قانون یا موارد قانونی وجود دارد که مشتری می تواند از آن برای غلبه بر تعهدات قراردادی برای پرداخت استفاده کند.
• این قرارداد دارای ماده تجاری است. یک قرارداد فقط در صورتی وجود دارد که انتظار می رود ریسک ، زمان یا میزان جریان نقدی به یک نهاد به عنوان نتیجه مستقیم قرارداد تغییر کند.
• جمع آوری محتمل است. این استاندارد به فروشندگان نیاز دارد تا ریسک اعتباری مشتری را در آغاز قرارداد ارزیابی کنند. مطابق با راهنمایی های فعلی ، یک فروشنده فقط می تواند درآمد را در صورت دریافت پرداخت دریافت کند. برای اطلاعات بیشتر ، به مقاله ما در مورد جمع آوری مراجعه کنید.

اشخاص باید هنگام پرداختن به مرحله 1 موارد زیر را در نظر بگیرند:

توجه هنگامی که یک قرارداد وجود ندارد ، توجه دریافت کرد

هنگامی که یک فروشنده برای توافق نامه ای که به عنوان یک قرارداد واجد شرایط نباشد ، پرداخت می کند ، فروشنده فقط در صورت بروز یکی از دو رویداد زیر ممکن است درآمد را تشخیص دهد (ASC 606-10-25-7):

• این توافق نامه خاتمه یافته است و پرداخت دریافتی غیرقابل برگشت است
• فروشنده هیچ کالایی یا خدمات را به مشتری مدیون نیست ، و همه یا به طور قابل ملاحظه ای از قیمت معاملات دریافت شده است و غیرقابل برگشت است

ما نمونه ای از رمزگذاری استانداردهای حسابداری (ASC) 606 را برای نشان دادن این نکته خلاصه کردیم: یک توسعه دهنده املاک و مستغلات برای فروش یک ساختمان به مشتری که قصد دارد رستوران را باز کند ، وارد قرارداد می شود. توسعه دهنده یک سپرده غیر قابل استرداد دریافت می کند و مبلغ باقی مانده بدهی با گذشت زمان از درآمد رستوران پرداخت می شود. خطر قابل توجهی وجود دارد که مبلغ باقیمانده جمع آوری نشود ، بنابراین یک قرارداد وجود ندارد. به همین ترتیب ، سپرده پیش رونده غیرقابل برگشت به عنوان درآمد شناخته نمی شود تا اینکه به طور قابل توجهی تمام توجه دریافت شود یا رستوران بسته شود (خاتمه قرارداد). مثال کامل در ASC 606-10-55-95 تا 98 یافت می شود.

ترکیب قراردادها

استاندارد جدید به یک فروشنده نیاز دارد تا وقتی در همان زمان یا نزدیک وارد می شوند ، قراردادهای متعدد را با همان مشتری در یک قرارداد ترکیب کنند و حداقل یکی از معیارهای زیر را رعایت کنند (ASC 606-10-25-9):

• قراردادها به عنوان یک بسته واحد با یک هدف تجاری مذاکره می شوند
• مبلغ پرداختی برای یک قرارداد به عملکرد قرارداد دیگر بستگی دارد
• حداقل برخی از کالاها یا خدمات وعده داده شده در قراردادها یک تعهد اجرایی واحد است

اصلاحات قرارداد (قسمت اول، قسمت دوم، قسمت سوم)

طرفین قرارداد ممکن است قیمت معامله و/یا دامنه قرارداد را تغییر دهند (یعنی اصلاح حقوق قابل اجرا و تعهدات اجرای هر یک از طرفین). این تغییرات بسته به شرایط ممکن است به عنوان یک قرارداد جداگانه یا اصلاحی در قرارداد موجود در نظر گرفته شود که به نوبه خود ممکن است زمان درآمد را تغییر دهد. اگر (1) کالاها یا خدمات متمایز اضافی را شامل شود، اصلاح یک قرارداد جداگانه است، و (2) قیمت معامله به میزانی افزایش می یابد که با قیمت فروش مستقل کالاها یا خدمات اضافی قابل مقایسه است (ASC 606-10-25).-12).

مرحله 2: تعهدات عملکرد را در قرارداد مشخص کنید

تعهد عملکرد، قول انتقال کالا یا خدمات به مشتری است. این مرحله مستلزم آن است که واحد تجاری تمام تعهدات عملکرد متمایز را در یک قرارداد شناسایی کند. یک کالا یا خدمات زمانی متمایز است که (1) مشتری بتواند به تنهایی یا با منابعی که مشتری قبلاً به آنها دسترسی دارد از کالا یا خدمات منتفع شود، و (2) کالا یا خدمات می تواند مستقل از سایر تعهدات مربوط به عملکرد منتقل شود. قرارداد (حتی اگر با کالاها یا خدمات دیگری منتقل شود). کالاها یا خدماتی که متمایز تلقی نمی شوند باید با کالاها یا خدمات دیگر ترکیب شوند تا زمانی که بسته متمایز شود. مقاله ما را ببینید، متمایز در چارچوب یک قرارداد.

این استاندارد به واحدهای تجاری دستور می دهد تا تعهدات عملکردی را که به صراحت در قرارداد ذکر شده است و همچنین هر تعهدی را که مشتری ممکن است به دلیل سابقه تجاری تثبیت شده انتظار داشته باشد، در نظر بگیرند. به عنوان مثال، اگر یک فروشنده همیشه حمل و نقل رایگان کالا را به مشتری ارائه کرده باشد به طوری که مشتری انتظار دارد کالایی که خریداری می کند به صورت رایگان تحویل داده شود، در این صورت حمل و نقل نشان دهنده یک تعهد عملکرد است - حتی اگر به صراحت در قرارداد ذکر نشده باشد. وظایف اداری مانند امضای قرارداد یا فعال سازی خدمات مخابراتی، کالا یا خدماتی را منتقل نمی کند و نباید به عنوان یک تعهد اجرایی تلقی شود.

مسائل زیر ممکن است بر ارزیابی یک واحد تجاری از تعهدات عملکرد تأثیر بگذارد:

اصلی در مقابل نماینده (گروس در مقابل خالص)

هنگامی که احزاب دیگر در ارائه کالا یا خدمات به مشتری یک نهاد درگیر هستند ، نهاد باید تعیین کند که آیا تعهد عملکرد آن ارائه خوب یا خدمات (اصلی) است یا ترتیب دادن طرف مقابل برای ارائه خوب یا خدمات (عامل). این تعیین بر میزان درآمدی که نهاد تشخیص می دهد تأثیر می گذارد. اگر نهاد اصلی باشد ، مبلغ ناخالص دریافت شده از مشتری را به عنوان درآمد تشخیص می دهد. اگر نهاد نماینده باشد ، فقط مبلغ هزینه یا کمیسیون دریافتی را برای تسهیل در فروش تشخیص می دهد.

ضمانت نامه

استاندارد دو نوع ضمانت مختلف را متمایز می کند ، که به گونه ای متفاوت حساب می شوند:

• ضمانت از نوع تضمین-این ضمانت فقط تضمین می کند که عملکرد خوب یا خدمات همانطور که وعده داده شده است. این یک تعهد عملکرد مشخص نیست.
• ضمانت نامه از نوع خدمات-برخی از ضمانت نامه ها مزایایی فراتر از آنچه ضمانت نامه های تضمین کننده ارائه می دهند ، ارائه می دهند. این ضمانت نامه ها یک تعهد عملکردی متمایز ایجاد می کنند.

گزینه های مشتری برای کالاها یا خدمات اضافی

بسیاری از قراردادها گزینه هایی را برای کالاها یا خدمات اضافی مانند تجدید قرارداد تخفیف یا امتیاز وفاداری مشتری در اختیار مشتری قرار می دهند. اگر گزینه حق ماده ای را برای مشتری فراهم کند ، گزینه مشتری یک تعهد عملکرد متمایز است. هیچ خط روشن وجود ندارد که آنچه را که یک ماده مناسب را ایجاد می کند ، تعریف کند. با این حال ، حق باید از هر تخفیف موجود در دسترس باشد ، اگر مشتری با نهاد وارد قرارداد شود.

هزینه های غیر قابل بازپرداخت

هزینه های پیش رو غیرقابل بازپرداخت می تواند به همان روش گزینه های مشتری منجر به تعهد عملکردی متمایز شود. هزینه پیش فرض غیر قابل برگشت اغلب مربوط به فعالیتی است که نهاد لازم است در آغاز قرارداد یا در نزدیکی آن انجام شود که در انتقال یک کالای یا خدمات وعده داده شده دخالت نمی کند.

تعهدات آماده

برخی از نهادها ممکن است از طریق مشخصات قرارداد یا از طریق شیوه های تجاری عرفی ، وظیفه داشته باشند که آماده ارائه کالا یا خدمات به مشتری شوند. درآمد دریافت شده برای تعهدات آماده آماده در طی دوره زمانی به رسمیت شناخته می شود که یک نهاد خدمات آماده آماده را ارائه می دهد.

حقوق بازده

هنگامی که یک شرکت محصولی را با حق بازده به فروش می رساند ، در صورت بازگشت آن موظف است محصول را بپذیرد. حق بازده یک تعهد عملکردی متمایز نیست ، اما تنوع را به قیمت معامله می افزاید. بنابراین ، حقوق بازده باید هنگام ارزیابی توجه متغیر در نظر گرفته شود.

مرحله 3: قیمت معامله را تعیین کنید

قیمت معامله میزان ملاحظه ای است که یک نهاد انتظار دارد برای انتقال کالاها یا خدمات موعود حق داشته باشد. مقدار توجه می تواند ثابت ، متغیر یا ترکیبی از هر دو باشد. قیمت معامله به تعهدات عملکرد مشخص شده در قرارداد اختصاص می یابد. این مبالغ اختصاص یافته به عنوان درآمد در صورت تحقق تعهدات عملکرد یا به عنوان درآمد شناخته می شوند.

یک نهاد ممکن است هنگام تعیین قیمت معامله ، گزینه های آینده را برای یک قرارداد از نظر محروم کند. این نهاد همچنین ممکن است مبلغ اشخاص ثالث را در نهایت جمع آوری کند ، مانند مالیات فروش ، هنگام تعیین قیمت معامله.

قیمت معامله آسان است که تعیین شود چه زمانی مبلغ ثابت پول نقد به طور همزمان با کالاها یا خدمات منتقل شده دریافت می شود. موقعیت های دیگر نیاز به قضاوت بیشتری دارند ، مانند موقعیت های ذکر شده در زیر:

توجه متغیر

توجه هنگامی که میزان توجه به دلیل زمان بندی ، عملکرد یا سایر عوامل در معرض تغییر باشد ، متغیر است. توجه متغیر می تواند از تخفیف ، تخفیف ، بازپرداخت ، اعتبار ، مشوق ها و سایر موارد مشابه حاصل شود. قیمت معامله تخمین میزان توجه است که نهاد انتظار دارد دریافت کند. در مواردی که عدم اطمینان در مورد مبلغ توجه وجود داشته باشد ، باید محدودیت در مورد این ملاحظات نیز در نظر گرفته شود.

مؤلفه تأمین مالی قابل توجه

هنگامی که مشتری قبل یا بعد از ارائه کالاها یا خدمات به طور قابل توجهی پرداخت می کند ، معامله ممکن است حاوی یک مؤلفه تأمین مالی قابل توجه باشد. اگر انتظار می رود فاصله بین پرداخت و تحویل کمتر از یک سال باشد ، نیازی به تنظیم قیمت معامله برای تأمین اعتبار قابل توجه نیست. یک مؤلفه تأمین مالی در قیمت معامله باید ارزش زمان پول را در نظر بگیرد. این نیاز تضمین می کند که اشخاص درآمد را با مبلغی که منعکس کننده پرداخت نقدی است که مشتری در زمان انتقال کالاها یا خدمات به آنها (قیمت فروش نقدی) انجام داده است ، به جای اینکه کالاها یا خدمات را به میزان قابل توجهی ارائه دهند ، تشخیص دهند. بشر

توجه بدون نقص

بعضی اوقات مشتری به صورت کالا ، خدمات ، سهام یا سایر موارد عدم توجه به آن پرداخت می کند. ارزش منصفانه توجه غیرقانونی در قیمت معامله گنجانده شده است. اگر ارزش منصفانه قابل تعیین نباشد ، از قیمت فروش مستقل کالا یا خدمات منتقل شده استفاده می شود.

توجه به مشتری پرداخت یا قابل پرداخت

برخی از قراردادها به یک نهاد نیاز دارند تا به مشتری پرداخت کند. نمونه های متداول شامل هزینه های اسلات ، تبلیغات تعاونی ، خرید ، محافظت از قیمت ، کوپن و تخفیف است. در بیشتر موارد ، پرداخت به مشتری ، قیمت معامله (کاهش درآمد به رسمیت شناخته شده) را کاهش می دهد ، اما در برخی موارد ممکن است خرید (هزینه) از مشتری باشد.

هزینه های غیر قابل بازپرداخت

نمونه های متداول از هزینه های پیش پرداخت غیرقابل برگشت شامل هزینه های پرداخت شده برای عضویت یا هزینه فعال سازی برای خدماتی مانند اینترنت است. این هزینه ها از قبل برای حق یک سرویس یا خوب در آینده پرداخت می شود بدون اینکه ضمانت پرداختی برای پرداخت آن بازگردد. یک نهاد باید تصمیم بگیرد که آیا این هزینه مربوط به انتقال آینده خاص کالاها یا خدمات است و تصمیم می گیرد که آیا این هزینه گزینه تجدید با قیمت کاهش یافته را نشان می دهد یا خیر.

مرحله 4: قیمت معامله را اختصاص دهید

هنگامی که یک قرارداد شامل بیش از یک تعهد عملکرد است ، فروشنده باید کل توجه را به هر تعهد عملکرد بر اساس قیمت فروش مستقل نسبی خود اختصاص دهد. در صورت عدم مشاهده ، فروشنده باید قیمت فروش مستقل را تخمین بزند. ASC 606 هیچ روشی را برای برآورد قیمت فروش مستقل ممنوع نمی کند ، تا زمانی که تخمین نمایانگر دقیقی از قیمت در یک معامله جداگانه باشد. استاندارد به سه روش قابل قبول اشاره می کند: ارزیابی بازار تعدیل ، هزینه مورد انتظار به علاوه حاشیه و باقیمانده. این روشها در قیمت فروش مستقل مورد بحث قرار گرفته است.

تخصیص توجه متغیر و تخفیف های حجم

اگر در یک قرارداد چندین تعهد عملکردی وجود داشته باشد ، فروشنده باید تعیین کند که آیا توجه متغیر یا تخفیف وجود دارد یا خیر. توجه متغیر و تخفیف ها فقط باید به تعهدات عملکردی که به آنها مربوط می شود اختصاص یابد.

اصلاحات قرارداد (قسمت اول، قسمت دوم، قسمت سوم)

هنگامی که دامنه و/یا قیمت معامله تغییر می کند، بسته به شرایطی که در بالا ذکر شد، این اصلاح به عنوان یک قرارداد جداگانه یا تغییر در قرارداد موجود در نظر گرفته می شود. اگر قرارداد به عنوان تغییری در قرارداد موجود در نظر گرفته شود، تغییرات باید طبق همان روشی که در شروع قرارداد استفاده می شود، به هر تعهد اجرایی تخصیص داده شود.

مرحله 5: شناسایی درآمد زمانی که یا به عنوان تعهدات عملکرد برآورده شده است

گام نهایی در بکارگیری استاندارد شناسایی درآمد، شناسایی درآمد زمانی است که تعهدات عملکرد در قرارداد انجام می شود. برای تعهدات عملکردی که در یک مقطع زمانی انجام می شوند، درآمد در زمان انجام تعهد عملکرد شناسایی می شود. برای اجرای تعهدات انجام شده در طول زمان، واحد تجاری باید تصمیم بگیرد که چگونه پیشرفت و تکمیل تعهد عملکرد را به طور مناسب اندازه گیری کند.

زمانی که کنترل کالا یا خدمات به مشتری منتقل می شود، یک تعهد عملکرد برآورده می شود. این استاندارد کنترل را اینگونه تعریف می کند: «توانایی هدایت استفاده از دارایی و به دست آوردن اساساً تمام مزایای باقی مانده از آن».(ASC 606-10-20). در اینجا چندین موضوع وجود دارد که شرکت ها باید در اعمال مرحله 5 استاندارد در نظر بگیرند:

تعیین اینکه آیا یک تعهد عملکرد در طول زمان برآورده می شود

شرکت ها موظفند تعیین کنند که آیا هر یک از تعهدات عملکرد در طول زمان برآورده شده است یا خیر. هر تعهدی که در طول زمان برآورده نمی شود، در یک برهه از زمان انجام می شود. تعهدی در طول زمان برآورده می شود که یکی از معیارهای زیر را داشته باشد:

• مشتری به طور همزمان منافع ارائه شده توسط واحد تجاری را به عنوان واحد تجاری دریافت و مصرف می کند.
• عملکرد واحد تجاری، دارایی هایی را ایجاد یا افزایش می دهد که مشتری در حین ایجاد/تقویت دارایی ها کنترل می کند.
• عملکرد دارایی با استفاده جایگزین برای واحد تجاری ایجاد نمی کند و واحد تجاری دارای حق قابل اجرا برای پرداخت برای عملکرد تکمیل شده تا به امروز است (ASC 606-10-25-27)

شاخص های انتقال کنترل

هنگامی که یک تعهد عملکرد در یک نقطه از زمان برآورده می شود، شرکت ها باید تعیین کنند که چه زمانی کنترل به مشتری منتقل می شود تا مشخص شود چه زمانی باید درآمد شناسایی شود. استاندارد چندین نمونه از شاخص هایی را ارائه می دهد که انتقال کنترل اتفاق افتاده است. این شاخص ها و شاخص های مشابه باید در تعیین زمان شناسایی درآمد در نظر گرفته شوند.

روش های ورودی در مقابل روش های خروجی

هنگامی که یک تعهد عملکرد با گذشت زمان برآورده می شود ، شرکت ها باید تعیین کنند که آیا استفاده از یک ورودی یا خروجی بهتر است ، رضایت از تعهد عملکرد را نشان می دهد. روش خروجی پیشرفت را با نتایج حاصل از آن و مقدار منتقل شده اندازه گیری می کند. روش ورودی پیشرفت را بر اساس مواد مصرفی یا تلاش های صرف شده در تولید اندازه گیری می کند.

استاندارد از روش خروجی استفاده می کند زیرا تمایل دارد بهتر منعکس کننده انتقال کالا و خدمات به مشتری باشد. با این حال ، استاندارد به فیلترها اجازه می دهد تا در صورت بهتر نشان دادن انتقال کالا و خدمات ، از یک روش جایگزین استفاده کنند.

تعهدات آماده

وعده های یک نهاد برای ایستادن برای انجام یک سرویس یا انتقال یک کالای کالایی گاهی اوقات تعهدات عملکرد را تشکیل می دهد. در این موارد ، فیلترها باید مشخص کنند که آیا مناسب است که درآمد را به صورت مستقیم تشخیص دهد یا از روش دیگری استفاده کند. استاندارد نمونه های مختلفی از تعهدات عملکرد را در 606-10-25-18 ارائه می دهد.

محموله

محموله زمانی است که یک شرکت کالاهای خود را به یک واسطه برای فروش به کاربر نهایی منتقل می کند. در تنظیمات محموله ، درآمد نباید تا زمانی که کنترل از شرکت به واسطه یا مشتری از طریق واسطه منتقل شود ، تشخیص داده شود.

صورتحساب و تنظیمات

برخلاف ترتیبات محموله ، در صورتحساب و ترتیبات ، مشتری کالاهایی را از یک شرکت خریداری کرده و درخواست کرده است که این شرکت کالا را حفظ کند تا اینکه مشتری آماده دریافت کالا باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این موضوع ، مقاله مرتبط را بخوانید.

استفاده از روش پنج مرحله ای: Golden Grain Energy ، LLC

Golden Grain Energy (GGE) یک شرکت خصوصی است که با تبدیل شدن ذرت محلی به اتانول تمیز ، به تولید ذرت آیووا شمالی اضافه شده است. در 10-Q از سال 2021 ، GGE برخی از راهنمایی های روش پنج مرحله ای و نحوه اعمال آن را در معاملات و قراردادهای تجاری خود طی کرد.

این شرکت درآمد مطابق با موضوع ASC 606 را ثبت می کند. درآمد هنگامی که مشتری کنترل کالاها یا خدمات موعود را به مبلغی بدست آورد که نشان دهنده توجه این واحد باشد که انتظار دارد در ازای آن کالاها یا خدمات دریافت کند ، شناخته می شود. این شرکت مصلحت عملی مربوط به مؤلفه تأمین مالی قرارداد را پذیرفته است. این شرکت روش پنج مرحله ای را که در راهنمایی برای کلیه قراردادها با مشتریان بیان شده است ، اعمال می کند. این شرکت به طور کلی در تنظیمات خود با مشتریان یک تعهد عملکردی واحد دارد. هنگامی که شرکت پس از انتقال کنترل به مشتریان ، فعالیت های حمل و نقل و حمل و نقل را انجام می دهد (به عنوان مثال ، هنگام انتقال کنترل قبل از تحویل) ، آنها فعالیت های تحقق در نظر گرفته می شوند و بر این اساس ، هزینه ها در صورت تشخیص درآمد مربوطه جمع می شوند. این شرکت هزینه های قرارداد را هنگام تحمل هزینه می کند زیرا دوره استهلاک کمتر از یک سال است.

درآمدهای مربوط به قراردادها با مشتریان هنگام کنترل کالاها یا خدمات وعده داده شده به مشتریان ما ، به مبلغی که نشانگر توجه است که انتظار داریم در ازای آن کالاها یا خدمات دریافت کنیم ، تشخیص داده می شود. فعالیتهای اصلی که از آن درآمد حاصل می کنیم عبارتند از: فروش اتانول ، فروش دانه های تقطیر کننده و فروش نفت ذرت.

تمام درآمد شناخته شده در صورت درآمد ، درآمد حاصل از قراردادها با مشتریان در نظر گرفته می شود. تفکیک درآمد با توجه به خط تولید ، همراه با حساب های دریافتنی از قراردادهای با مشتریان ، همانطور که در تبصره 5 فاش شده است. هزینه های حمل و نقل که توسط شرکت در فروش اتانول ، دانه های تقطیر کننده و روغن ذرت به طور خاص قابل شناسایی نیست و در نتیجه قابل شناسایی نیستدرآمد حاصل از فروش اتانول ، دانه های تقطیر کننده و نفت ذرت بر اساس قیمت خالص فروش گزارش شده از بازاریاب آن به این شرکت ثبت می شود. هزینه های اجاره نامه راه آهن که توسط این شرکت در فروش و حمل و نقل محصولات دانه تقطیر شده انجام شده است ، در هزینه کالاهای فروخته شده گنجانده شده است.

GGE برخی از مشکلات متداول را که باید هنگام استفاده از روش پنج مرحله ای پاسخ داده شود ، تجزیه کرده است. این شرکت مشخص کرده است که تمام درآمد خود را تحت ASC 606 قرار می دهد و بنابراین باید این روند را طی کند. GGE تعیین کرده است که معمولاً فقط در قراردادهای خود یک تعهد عملکردی واحد دارد. هیچ مؤلفه تأمین مالی قابل توجهی در مورد هزینه های قرارداد وجود ندارد و بنابراین آنها را متحمل می شود. سرانجام ، این شرکت مشخص کرده است که هزینه های حمل و نقل و حمل و نقل به طور خاص قابل شناسایی و مشخص نیست و بنابراین درآمد خود را از چندین منبع بر اساس قیمت خالص فروش ثبت می کند.

منابع مشورت شده

• ASC 606 10-25-1 ، 25-4 ، 25-7 ، 25-9 تا 25-15 ، 25-18 تا 25-27
• ASU 2014-09: "درآمد حاصل از قراردادها با مشتریان."صفحه 2.
• ASC 10-32-2A ، 32-21 تا 32-24
• ASU 2016-10: "درآمد حاصل از قراردادها با مشتریان."صفحات 7-9.