عدم موفقیت در بازار مالی (برنامه مقاله مقاله)

این فیلم به پاسخ احتمالی این سؤال در مورد عدم موفقیت در بازار مالی می پردازد."سیاست های خرد و کلان اقتصادی را که ممکن است برای اصلاح خرابی بازار مالی در اقتصاد انگلیس استفاده شود ، ارزیابی کنید."

عدم موفقیت در بازار مالی (برنامه مقاله مقاله)

عدم موفقیت در بازار مالی هنگامی اتفاق می افتد که پول ، حقوق صاحبان سهام و اوراق بهادار در دستیابی به نتیجه کارآمد و/یا عادلانه. این می تواند منجر به هزینه های اقتصادی و اجتماعی از جمله بی ثباتی کلان و از دست دادن اعتماد و اعتماد به نفس در موسسات مالی شود.

خرابی در بازار مالی شامل تقلب در بازار ، حباب های سوداگرانه ، خرابی اطلاعات و سطح پایین رقابت بازار بین تأمین کنندگان است.

میکرو نقطه 1

یک سیاست خرد برای رفع نارسایی بازار مالی ، ارائه مجوزهای بیشتر برای تشویق بانکهای رقیب کوچکتر برای ورود به صنعت است.

این سیاست باعث افزایش رقابت بانکداری خرده فروشی می شود و بنابراین قدرت انحصار بانکهای مستقر مانند HSBC و بارکلیز را کاهش می دهد. سپس رقابت بیشتر می تواند منجر به نتایج بهتر برای مصرف کنندگان از جمله هزینه های پایین تر از اضافه برداشت و بهبود نرخ بهره برای پس انداز شود.

با این حال ، ما از اقتصاد رفتاری می دانیم که مصرف کنندگان هنگام تصمیم گیری در مورد استفاده از کدام بانک ، از انتخاب پیش فرض قوی برخوردار هستند ، ناراحتی درگیر در تعویض ، به این معنی است که بانک های رقیب اغلب دستیابی به اقتصاد مقیاس مورد نیاز برای رقابت مؤثر را دشوار می کنند.

میکرو نقطه 2

یک سیاست خرد دوم ، معرفی قیمت در نرخ بهره که توسط شرکت های وام خانوار شارژ می شود ، می باشد.

شرکت های وام پرداخت روز غالباً نرخ بهره بسیار بالایی را به خانواده ها پرداخت می کنند که می تواند منجر به افزایش مشکلات بدهی و پریشانی مالی شود. کلاهبرداری از هزینه های بهره باعث کاهش بار بدهی برخی از فقیرترین خانوارها می شود.

یک مشکل احتمالی این خط مشی این است که وام دهندگان به جای رقابت در نرخ بهره پایین ، حداکثر نرخ محاصره را شارژ می کنند. آنها همچنین می توانند هزینه های اضافی را به عنوان راهی برای دستیابی به سقف قیمت تحمیل کنند.

نقطه کلان 1

یک سیاست کلان این است که بانک انگلیس نسبت نقدینگی بالاتری را تحمیل کند. این نسبت دارایی های نقدینگی است که توسط یک بانک به کل دارایی های آنها برگزار می شود.

اگر بانک ها موظفند ذخایر نقدینگی بیشتری داشته باشند ، آنها یک پایگاه سرمایه قوی تری خواهند داشت تا به آنها در برابر رکود آینده در اقتصاد مقاومت کنند که می تواند منجر به افزایش پیش فرض وام و بدهی های بد شود. این به ارتقاء ثبات مالی و کلان اقتصادی برای انگلیس در دراز مدت کمک خواهد کرد.

با این وجود این خطر وجود دارد که کنترل سختگیرانه تر وام های بانکی با استفاده از نسبت های سرمایه ممکن است میزان پولی را که بانک ها قادر به وام دادن به مشاغل هستند که به دنبال تأمین مالی بدهی هستند ، محدود کند. این می تواند سرمایه گذاری تجاری را حفظ کند که به عرضه کل طولانی مدت آسیب برساند

نقطه کلان 2

یک سیاست کلان دیگر این است که بانک های مرکزی به تدریج به سطح عادی نرخ بهره برگردند.

نرخ پایه تعیین شده توسط بانک مرکزی انگلیس از سال 2009 کمتر از 1 ٪ بوده است. نرخ بهره فوق العاده کم فعالیت سوداگرانه در بازارهای دارایی و سهام را تشویق می کند و می تواند منجر به حباب ناپایدار با قیمت دارایی بسیار بالاتر از ارزش منصفانه شود.

روند نزولی بازگشت به نرخ بهره بالاتر بین 3-5 ٪ می تواند بدهی خانوار در سطح تاریخی بالا باشد. میلیون ها نفر در برابر افزایش شدید در هزینه های استقراض آسیب پذیر هستند ، بانک مرکزی باید محتاط باشد.< Pan> با این حال این خطر وجود دارد که کنترل سختگیرانه تر وام های بانکی با استفاده از نسبت های سرمایه ممکن است میزان پولی را که بانک ها قادر به وام دادن به مشاغل هستند که به دنبال تأمین مالی بدهی هستند ، محدود کند. این می تواند سرمایه گذاری تجاری را حفظ کند که به عرضه کل طولانی مدت آسیب برساند