شاخص قیمت مصرف کننده

شاخص های اجاره برای ساخت شاخص قیمت مصرف کننده مورد نیاز است که به نوبه خود معمولاً مبنای نرخ تورم گزارش شده است. برای کشورهای اتحادیه اروپا ، شاخص های اجاره ای که برای CPI استفاده می شود (به نام "اجاره در واقع پرداخت شده") مناسب است که به شدت تحت تأثیر اجاره غیر بازار در بخش مسکن اجتماعی قرار بگیرند.(با این حال ، هشدار لازم است زیرا CPI برای کشورهای اتحادیه اروپا که توسط بانک مرکزی اروپا گزارش شده است در وزن گیری کاملاً متفاوت است و برخی از احترام های دیگر از CPI در ایالات متحده و کانادا. در واقع ، در مورد انگلستان ،شاخص قیمت خرده فروشی (RPI) از نظر مفهومی شبیه به CPI ایالات متحده است.) داده ها برای 2000-04 در فدراسیون بسیار مفید فدراسیون مسکن ایتالیایی (2006) آورده شده است (به وب سایت های مربوطه مراجعه کنید). این منبع همچنین دارای یک جدول است که میانگین اجاره بها در سال 2004 برای دو بخش ، مسکن بازار و مسکن اجتماعی را نشان می دهد. شاخص های تولید شده خصوصی برای اجاره بازار بعضی اوقات در دسترس هستند (به عنوان مثال ، به وب سایت های مربوطه مراجعه کنید) ، اما اینها از کیفیت نامشخصی برخوردار هستند.

در ایالات متحده و کانادا ، اکثریت قریب به اتفاق واحدهای اجاره ای واحدهای بازار هستند. اجاره بها برای تخمین مؤلفه اجاره CPI از یک نمونه تصادفی از واحدها جمع آوری می شود. اجاره برای همان واحد در دوره های پی در پی مشاهده می شود. در اصل ، این باید منجر به تخمین های بی طرفانه از تغییر اجاره شود ، اما برآوردهای جایگزین (به وب سایت های مربوطه مراجعه کنید) (Diewert و همکاران ، 2009) نشان می دهد که مؤلفه اجاره ایالات متحده تغییرات اجاره را درک می کند. از جمله دلایل احتمالی این امر ، گزارش عدم امکان تغییر اجاره در هنگام گردش مالی مستاجر و مشکلات در ترکیب واحدهای جدید یا تازه تبدیل شده به نمونه است. این دیدگاه که در کانادا تعصب نزولی وجود دارد ، چنان گسترده ای برگزار می شود که تحلیلگران معمولاً به جای مؤلفه اجاره CPI ، از میانگین اجاره بها از وام های وام مسکن و مسکن کانادا (CMHC) استفاده می کنند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780080471631006391

شاخص های قیمت خانه

اهداف شاخص قیمت خانه

مانند سایر شاخص های قیمت ، مانند شاخص قیمت مصرف کننده ، شاخص های قیمت خانه در نظر گرفته شده است که امکان مقایسه سطح قیمت را با گذشت زمان فراهم می کند. شاخص ها ممکن است برای کل ملل ، برای مناطق در داخل کشورها و برای کلانشهرها و شهرها ساخته شود. ایندکس ها انواع مختلفی از اهداف مفید را ارائه می دهند. یکی از این موارد مربوط به اندازه گیری مقرون به صرفه بودن مالکیت خانه است. با افزایش قیمت خانه با گذشت زمان ، ممکن است خرید خانه ها برای خانواده ها کم و بیش دشوار شود. سطح این مشکل به درآمد خانوار ، ثروت ، نرخ بهره و سایر عواملی که بر قیمت مناسب مالکیت خانه تأثیر می گذارد بستگی دارد. قیمت خانه بر دسترسی خانواده های جدید یا اجاره خانوارها به مالکیت خانه تأثیر می گذارد. آنها همچنین بر توانایی صاحبان خانه های موجود برای جابجایی تأثیر می گذارند. یک صاحب خانه که در یک جامعه با قیمت پایین خانه زندگی می کند ممکن است انتقال به یکی از قیمت های بالا را دشوار کند. کاهش شدید در قیمت خانه ها همچنین ممکن است تحرک را برای خانواده ها غیرممکن کند که بدهی وام مسکن را با درآمد حاصل از فروش برآورده کنند: در چنین مواردی ، صاحبان خانه دارای ارزش منفی هستند.

با توجه به اهمیت مسکن در ثروت خانوارها در بسیاری از کشورها ، شاخص های قیمت خانه به خانوارها کمک می کند تا بدون نیاز به ارزیابی منظم ، ارزش خانه های خود را تخمین بزنند. این اطلاعات در تصمیم گیری در مورد بهبود خانه ، وام های سهام خانه ، جابجایی و سایر سرمایه گذاری ها مانند اهداف بازنشستگی مفید است. شاخص های قیمت خانه همچنین توسط سرمایه گذاران نهادی ، مانند دارندگان وام های وام مسکن یا اوراق بهادار تحت حمایت وام ، که باید ارزش دارایی های خود را پیگیری کنند ، استفاده می شود.

شاخص های قیمت خانه برای اهداف مختلف تحقیقاتی ، از جمله تلاش برای درک عملکرد بازارهای مسکن مورد نیاز است. این منطقه گسترده از تحقیقات شامل تلاش برای درک عوامل تعیین کننده سطح قیمت خانه و تغییر در قیمت ها ، اندازه گیری کارآیی بازارهای مسکن و تجزیه و تحلیل حباب های قیمت است. اطلاعات در مورد حرکات قیمت خانه همچنین به اطلاع رسانی مسکن و سیاست های مرتبط ، مانند طراحی مشوق های مالیاتی یا سایر یارانه های در نظر گرفته شده برای تشویق مالکیت خانه کمک می کند.

سرانجام ، شاخص های قابل اعتماد قیمت خانه برای بهره برداری از مشتقات مسکن که برای محافظت در برابر خطر بازار مسکن طراحی شده اند ، ضروری است. اگرچه در استفاده گسترده نیست ، از این ابزارها می توان برای ایجاد محصولات بیمه ای استفاده کرد که به صاحبان خانه اجازه می دهد خود را در برابر ضرر و زیان احتمالی در سهام خانه به دلیل تغییر در بازار مسکن محلی محافظت کنند. آنها در برابر خطر ایدیوسنکراتیک مرتبط با خصوصیات فردی محافظت نمی کنند ، فقط خطر در سطح بازار که صاحب خانه هیچ کنترلی ندارد.

روش های مختلفی برای اندازه گیری تغییرات قیمت خانه با گذشت زمان استفاده شده است. ساده ترین روش ساخت یک سری از قیمت های متوسط فروش است ، اگرچه در برخی موارد داده های فروش طبقه بندی شده و وزن دارند تا آنها را نماینده تر از سهام مسکن کند. بیشتر روشهای دیگر برای ساخت شاخص ها از تکنیک های چند رگرسیون استفاده می کنند. روش هیدونیک قیمت فروش را بر روی ویژگی های خاصیت رگرسیون می کند و در برخی موارد از متغیرهای ساختگی برای دوره های زمانی استفاده می کند. روش فروش مکرر تغییرات در قیمت ها را برای همان خواص در یک سری از متغیرهای ساختگی برای دوره های زمانی انجام می دهد. روشهای ترکیبی روشهای فروش Hedonic و تکرار را با هم ترکیب می کنند. سرانجام ، روشهای مبتنی بر ارزیابی به طور معمول قیمت فروش را با مقادیر ارزیابی شده برای اندازه گیری تغییرات قیمت مقایسه می کنند.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780080471631001168

مسکن و اقتصاد کلان

مسکن و شاخص قیمت مصرف کننده

هزینه های مسکن حدود 30 ٪ از شاخص قیمت مصرف کننده ایالات متحده ، اندازه گیری شده توسط اجاره ، اجاره های مجازات مالک و هزینه های نگهداری را تشکیل می دهد. اجاره های منتخب براساس داده های بازارهای اجاره ای است بنابراین دومی برای درک تورم ایالات متحده مهم است. اجاره بها تمایل دارد از سطح قیمت عمومی ، هزینه های وام گرفتن و قیمت خانه با تاخیر قابل توجهی پیروی کند. این بدان معناست که ، به عنوان مثال ، اجاره ایالات متحده احتمالاً حتی پس از تثبیت قیمت خانه های ایالات متحده و سپس شروع به بهبودی ، به کاهش یا افزایش کمتری نسبت به سایر قیمت ها ادامه خواهد داد. بنابراین ، سیاست نرخ بهره که توسط فدرال رزرو دنبال می شود ، بنابراین می تواند نسبت به بهبودی قبلی از رکود اقتصادی مسکن تر باشد.

همه کشورها برای اندازه گیری هزینه های مسکن تحت اشغال مالک از اجاره های مجازات استفاده نمی کنند. در نگاه اول ، جایگزین بارز استفاده از اندازه گیری هزینه کاربر بر اساس EQN است [3]. اما مشکل این است که انتظارات سود سرمایه و حق بیمه خطر غیرقابل کنترل است و هیچ پروکسی به طور کلی توافق وجود ندارد. در منطقه ارزی یورو ، به دلیل اختلافات نهادی و اختلافات در مورد مفاهیم ، شاخص قیمت مصرف کننده هماهنگ مسکن تحت اشغال مالک را به طور کلی حذف نمی کند. بنابراین هزینه های مسکن در اقدامات رسمی تورم ، بیش از همه در کشورهایی که نرخ بالای اشغال مالک مانند اسپانیا و پاسخ به سیاست پولی دارند ، کمتر نماینده هستند. این احتمال وجود دارد که نرخ بالای افزایش قیمت خانه در اسپانیا و تقاضای بازار کار از گسترش صنعت ساختمان به نرخ بالاتر تورم دستمزد در اسپانیا کمک کند. اینها به رقابت اقتصادی در منطقه یورو آسیب رساند و بنابراین به بحران عمیق اقتصادی که اسپانیا تا سال 2009 در آن پیدا کرد ، کمک کرد.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780080471631001181

بیمه گذاران حفاظت از املاک خصوصی و مسکن در ایالات متحده

قیمت بیمه

دفتر آمار کار ایالات متحده شامل مستاجرین و بیمه خانوار در شاخص قیمت مصرف کننده آن (CPI) است. شکل 1 درصد تغییرات در شاخص های قیمت بیمه خانه ، تعمیر وسایل خانگی و قیمت متوسط خانه های یک خانواده موجود را برای دوره 1999-2008 مقایسه می کند. همانطور که از این شکل مشاهده می شود ، قیمت بیمه خانه در مقایسه با 58. 6 ٪ برای تعمیرات خانگی و 43. 5 ٪ برای خانه های یک خانواده تنها 17. 2 ٪ افزایش یافته است. با توجه به اینکه حباب مسکن به افزایش ناپایدار در قیمت خانه (که از سال 2007-08 شروع به سقوط کرد) کمک کرده است ، داده ها حاکی از آن است که هزینه بیمه خانه با سرعت نسبتاً متوسطی مطابق با نرخ کلی تورم افزایش یافته است.

راه دیگر برای دیدن قیمت بیمه خانه ، ترسیم حق بیمه متوسط صاحبان خانه است که همانطور که در شکل 2 برای دوره 2000-06 نشان داده شده است. در این شکل می توانیم ببینیم که میانگین حق بیمه از 508 دلار در سال 2000 به 804 دلار در سال 2006 افزایش یافته است. این افزایش 58. 3 ٪ در کل دوره است. تعدادی از عوامل بر میانگین حق بیمه که به روشی که برای محاسبه CPI برای بیمه خانه استفاده می شود ، تأثیر نمی گذارد. بدیهی است که با افزایش ارزش جایگزینی خانه ها (از جمله ساخت خانه های بزرگتر و بهتر) ، حق بیمه پرداخت شده توسط صاحبان خانه نیز افزایش یافت.

باید تأکید کرد که قیمت بیمه خانه می تواند در بین صاحبان خانه و خانه ها بسیار متفاوت باشد. عوامل زیادی بر این تنوع از جمله محل خانه تأثیر می گذارد. همه موارد دیگر برابر است ، قیمت بیمه صاحبان خانه در مناطق شهری و مناطق مشمول خطرات قابل توجه آب و هوایی از جمله طوفان ها به طور قابل توجهی بیشتر است.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780080471631004975

پایگاه داده ها و سیستم های آماری: اقتصاد (عمومی)

بررسی هزینه مصرف کننده

بررسی هزینه های مصرف کننده (CE) ، که توسط BLS انجام شده است ، هدف اصلی ارائه وزن برای محاسبه شاخص قیمت مصرف کننده است. این مطالعات دارای سابقه طولانی است: اولین نظرسنجی در سالهای 1888-91 ، در سال 1901 انجام شد تا اندازه گیری بهتری از تورم قیمت در مواد غذایی داشته باشد ، سومین سال در 1917-19دو نفر بعدی در دوران افسردگی دهه 1930 برای بررسی مسائل فقر ، و ششم ، هفتم و هشتم در سال 1950 ، اوایل دهه 1960 و اوایل دهه 1970. نسخه فعلی در اوایل دهه 1980 آغاز شد ، هنگامی که این نظرسنجی اصلاح شد تا یک مطالعه مداوم با نمونه های جدید تقریباً هر سال دیگر ظاهر شود.

این نظرسنجی در مورد هزینه های خانوار در لیست طولانی از طبقه بندی عمده محصولات (به عنوان مثال ، پوشاک ، غذا ، تفریحی ، مسافرت ، بیمه ، اتومبیل ، دوقلوهای خانگی) به جزئیات عظیمی می پردازد و تخمین هزینه های مصرف کننده را در دوره های زمانی گذشته برای این دسته ها ارائه می دهد. علاوه بر این ، از پاسخ دهندگان خواسته می شود که یک دفترچه خاطرات دقیق را حفظ کنند ، جایی که هر کالای خریداری شده را طی یک دوره 2 هفته گزارش می دهند. اطلاعات دفتر خاطرات و داده های هزینه برای طبقه بندی محصول (به عنوان مثال ، لباس برای پاسخ دهنده ، برای همسر ، برای هر کودک) برای تهیه تخمین کل هزینه های مصرف کننده ادغام می شوند. علاوه بر داده های مصرف ، CES شامل اطلاعات دقیق در مورد درآمد است ، و همچنین دارای برخی از داده های دارایی به همراه جمعیتی استاندارد است.(اطلاعات بیشتر در مورد CE را می توان از وب سایت آنها بدست آورد: http://www. bls. gov/cex/.)

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780080970868410329

پایگاه داده ها و سیستم های آماری: اقتصاد (اقتصاد کلان)

اعداد شاخص

تغییر در قیمت ها و مقادیر در سطح کل با استفاده از شماره شاخص ها اندازه گیری می شود. مشهورترین شاخص احتمالاً CPI است. CPI ها پیش از تاریخ توسعه حسابهای ملی که بیش از یک قرن در برخی از کشورها تهیه و منتشر شده اند. CPI برای اندازه گیری میانگین نرخ تغییر در قیمت کالاهای مصرفی و خدمات خریداری شده توسط خانوارها طراحی شده است.

با کمال تعجب ، تا سالهای اخیر هیچ دستورالعمل توافق شده بین المللی در مورد روشهای اقتصادی مناسب برای استفاده برای محاسبه CPI ها وجود نداشت ، اما در پایان دهه 1990 همان گروه از آژانس های آماری بین المللی که مسئولیت تجدید نظر و به روزرسانی SNA را به عهده گرفتند. تصمیم گرفت در مورد تولید مجموعه جدیدی از دستورالعمل های بین المللی برای CPI همکاری کند. این ابتکار منجر به انتشار در سال 2004 از یک کار مهم مرجع جدید با عنوان کتابچه راهنمای فهرست قیمت مصرف کننده: نظریه و عمل (ILO و همکاران ، 2004). این دفترچه راهنما شامل یک بررسی معتبر ، جامع و به روز از تئوری اساسی اقتصادی و آماری و همچنین توصیه های عملی در مورد چگونگی ساخت CPI است.

متداول ترین نوع شاخص قیمت آن است که تغییر در ارزش کل یک سبد مشخص کالا و خدمات بین دو دوره زمانی را در نتیجه تغییر در قیمت های آنها اندازه گیری می کند و مقادیر را ثابت نگه می دارد. یکی از مزیت های این نوع شاخص این است که ، از نظر مفهومی ، می توان دقیقاً دید که چه چیزی را اندازه گیری می کند. سوال دشوار این است که تصمیم بگیریم کدام یا "سبد" از کالاها و خدمات را انتخاب کنید. شاخصی که از سبد اوایل دو دوره استفاده می کند ، شاخص Laspeyres (Laspeyres ، 1871) نامیده می شود ، در حالی که شاخصی که از سبد دوره بعدی استفاده می کند ، شاخص Paasche نامیده می شود (Paasche ، 1874).

به راحتی نشان داده می شود که شاخص Laspeyres همانطور که به تازگی تعریف شده است برابر با میانگین حسابی وزنی نسبت قیمت های فردی در دو دوره ، با استفاده از مخارج در دوره اول به عنوان وزنه ها است.. از Paasche. دلایل اقتصادی خوبی برای انتظار چنین همبستگی منفی وجود دارد ، زیرا ابزار منطقی حداکثر رساندن مصرف کنندگان با تغییر مصرف خود از کالاها و خدماتی که قیمت آنها بیشتر بالا رفته و جایگزین آنها با جایگزین هایی که قیمت های آنها بالا رفته است ، نسبت به تغییرات در قیمت های نسبی واکنش نشان می دهند. کمترین. این به عنوان "اثر جانشینی" شناخته می شود. بنابراین شاخص Paasche تمایل به وزن کمتری نسبت به لاسپیرس به کالاها و خدماتی دارد که بیشترین افزایش قیمت را تجربه کرده اند. هرچه تنوع در نسبت قیمت ها بیشتر باشد ، اثر جایگزینی قوی تر می شود و "تعداد شاخص" بین شاخص های لاسپیرس و Paasche بیشتر می شود.

از آنجا که هر دو دوره مقایسه شده به همان اندازه مهم هستند ، در اصل ممکن است دلیلی برای ترجیح لاسپیرس به Paasche یا برعکس وجود نداشته باشد. در این شرایط ، سازش آشکار این است که به نوعی میانگین این دو را بدست آورید. چندین میانگین از این دست را می توان پیش بینی کرد ، اما یکی از مواردی که بیشترین پشتیبانی را به خود جلب کرده است ، میانگین هندسی ساده لاسپیرس و پاسه است که توسط ایروینگ فیشر (1922) پیشنهاد شده است. فیشر نشان داد که شاخص حاصل از یک فهرست خوب رفتار شده است که دارای خواص آماری مطلوب بسیاری است: به فصل 16 (توسط اروین دی ویرت) از دفترچه راهنمای CPI (2004) مراجعه کنید. به عنوان "شاخص ایده آل" فیشر شناخته می شود.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780080970868710099

پایگاه داده ها و سیستم های آماری: کار و کار

مفاهیم بین المللی

کنفرانس های دوره ای بین المللی آماری کارشناسی ارشد آمار کارگران ، قطعنامه ها و دستورالعمل هایی را برای اندازه گیری آمار کار تعیین کرده اند (ILO ، 2000) ، از جمله توصیه هایی در مورد آمار اشتغال و بیکاری ، آمار هزینه های کار ، آمار دستمزد ، شاخص های قیمت مصرف کننده و اعتصاب و اعتصاب. این دستورالعمل ها به عنوان الگویی برای کشورهایی که در تلاشند تا آمارهای ملی را در مورد موضوع مورد نظر تهیه کنند ، خدمت می کند و آنها را تا حدی معیار برای مقایسه های بین المللی نیز ارائه می دهند. به عنوان مثال ، استانداردهای ILO برای اندازه گیری نیروی کار ، اشتغال و بیکاری توسط بسیاری از کشورها دنبال می شود. با این حال ، تفسیرهای مختلف از این دستورالعمل ها ، به ویژه با توجه به جنبه های مختلف بیکاری ، اختلافاتی را در کشورهایی ایجاد می کند که نیاز به تعدیل برای افزایش مقایسه نرخ بیکاری دارند (سورنتینو ، 2000). توصیه ها و دستورالعمل های ILO به صورت آنلاین در http://www. ilo. org/stat/lang-en/index. htm در دسترس است.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780080970868410743

آینده مدیریت اضطراری

تغییر آب و هوا

حقایق علمی و تشدید هزینه های اجتماعی و اقتصادی ، پرداختن به تغییرات آب و هوا را به یک مسئله مهم برای مدیریت اضطراری تبدیل می کند ، همانطور که چندین سال است. به گفته NOAA ، ایالات متحده از سال 1980 250 فاجعه آب و هوا و آب و هوا را پایدار کرده است که برای آن خسارت ها/هزینه های کلی به 1 میلیارد دلار رسیده است (از جمله تعدیل شاخص قیمت مصرف کننده به سال 2019). هزینه کل این 250 رویداد از 1. 7 تریلیون دلار فراتر می رود (NOAA ، 2019).

در سال 2019 ، 6 رویداد آب و هوا و فاجعه آب و هوا رخ داده است که ضرر بیش از 1 میلیارد دلار هرکدام در سراسر ایالات متحده وجود دارد. این وقایع شامل 2 رویداد سیل و 4 رویداد شدید طوفان بود. به طور کلی ، این وقایع منجر به کشته شدن 15 نفر شد و تأثیرات اقتصادی قابل توجهی بر مناطق تحت تأثیر قرار داد. در ایالات متحده ، در سال 2018 14 میلیارد دلار رویداد رخ داده است.

NOAA (2019)

براساس گزارش اخیر AON ، در سراسر جهان ، 42 رویدادهای فاجعه طبیعی یک میلیارد دلاری در سال 2018 رخ داده است که بالاتر از میانگین 31 رویداد مربوط به 2000 و بالاتر از 36 رویداد در سال 2017 بود. این گزارش خاطرنشان کرد که 2017 و 2018هزینه ترین سال های برگشت به عقب را برای هر دو ضرر اقتصادی (653 میلیارد دلار آمریکا) به ثبت رساند و فقط به دلیل وقایع مرتبط با آب و هوا و خسارات بیمه شده در همه خطرات (237 میلیارد دلار آمریکا) (Aon ، 2018).

سوابق NOAA نشان می دهد که سال 2018 چهارمین سال گرم در رکورد ، قدمت 1880 بود و دومین سال گرم (پشت سال 2017) بدون تأثیر مستقیم یک رویداد El Niño بود.

آمار آژانس مدیریت اضطراری فدرال (FEMA) نشان می دهد که هزینه های اقتصادی 394 حوادث فاجعه طبیعی سال 2018 به 225 میلیارد دلار رسیده است ، با این که بیمه شامل 90 میلیارد دلار از کل کل ایالات متحده است و چهارمین هزینه ترین سال را در رکورد خسارات بیمه شده ایجاد می کند.

علاوه بر این ، آمار نشان می دهد که آتش سوزی کالیفرنیا به دلیل تغییر آب و هوا 500 ٪ بزرگتر است. در دهه گذشته ، نیمی از 10 آتش سوزی بزرگ ایالت و 7 مورد از 10 آتش سوزی مخرب آن ، از جمله آتش سوزی اردوگاه 2018 ، کشنده ترین آتش سوزی ایالت تا کنون دیده شده است. از سال 1972 ، منطقه سوخته سالانه کالیفرنیا بیش از پنج برابر افزایش یافته است ، روندی که به وضوح به آب و هوای گرم کننده مربوط می شود. طی 5 دهه گذشته ، آتش سوزی جنگل های تابستان تقریباً 800 ٪ افزایش یافته است.

یک مطالعه ، بخشی از ارزیابی ملی آب و هوا ، که در سال 2018 منتشر شد ، نشان داد که طوفان ها ، از جمله کاترینا ، ایرما و ماریا ، در صورت عدم وقوع گرم شدن کره زمین ، حدود 5 ٪ -10 ٪ باران بیشتر از آنچه که انجام می شود ، می ریزند. افزایش بارش باعث افزایش خطر کلی سیل شده است.

این یک مسئله و تأثیراتی است که از بین نمی رود.

این سؤال باقی مانده است ، چگونه مدیریت اضطراری فدرال ، ایالتی و محلی با این موضوع سروکار خواهد داشت. فناوری های جدید برای شناسایی خطر بهبود یافته و ارزیابی ریسک باید با حمایت فنی و مالی FEMA در رابطه با سایر آژانس های فدرال شناسایی و توسعه یابد. پس از توسعه ، نتایج باید در برنامه ریزی و عملکرد و عملیات بازیابی و همچنین ارائه تمرکز برای اقدامات کاهش قبل و postdisaster گنجانیده شود. علاوه بر این ، ضروری است که هرگونه ارزیابی مجدد یا تغییر در برنامه ملی بیمه سیلاب (NFIP) تأثیرات بلند مدت را که تغییرات آب و هوایی قبلاً داشته است و در آینده در معرض مالی بیمه ملی سیلاب به رسمیت می شناسدسرمایه. این ممکن است نیاز به تغییرات قابل توجهی در ساختار نرخ و الزامات دستورالعمل NFIP داشته باشد.

متأسفانه ، اگر مدیران اضطراری ایالتی و محلی به دنبال رهبری و جهت گیری از FEMA باشند ، در آنجا نیست. تغییرات آب و هوایی در واقع تحت دولت ترامپ از این نوشتار وجود ندارد. در برنامه استراتژیک جدید FEMA کلمات "تغییر آب و هوا" ظاهر نمی شوند ، و همچنین هیچ اشاره ای به تأثیرات مداوم و آینده این پدیده وجود ندارد. بدیهی است که رهبری در مورد این موضوع مهم باید از مدیران اضطراری ایالتی ، محلی و جامعه حاصل شود.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780128171394000105

تنظیم اقتصادی مدیریت ترافیک هوایی

مارگارت Arblaster ، در مدیریت ترافیک هوایی ، 2018

کلاه قیمت (یا مسیرهای قیمت)

کلاه های قیمت (یا مسیرهای قیمت) نوعی "تنظیم تشویقی" است. با رویکرد کلاه قیمت ، سطح کلی قیمت ها در یک دوره زمانی محدود می شود تا حد بالایی که اغلب با تورم منهای یک عامل بهره وری مرتبط است ، یعنی CPI - X یا RPI - X. 25 مشوق هایی برای راندمان هزینه وجود دارد زیرا تنظیم شده تنظیم شدهشرکت قادر است در طی دوره کلاه قیمت ، سود را از کاهش هزینه باز دارد. کاربران در نهایت از سطح هزینه کمتری در بررسی قیمت های آینده بهره می برند. ویژگی اصلی تنظیم درپوش قیمت در عمل این است که نرخ بازده "منصفانه" در پایگاه سرمایه ، براساس درک تنظیم کننده از پس انداز کارآیی و قیمت های ورودی در دوره کنترل ، تعیین شده است (Graybu et al. 2002).

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b9780128111111850072

بازارهای مسکن و سیاست کلان اقتصادی

محل مسکن در سیاست جدید اقتصاد کلان

ارزیابی مجدد نقش سیاست کلان اقتصادی پیامدهای مهمی در رابطه بین بخش مسکن و تنظیمات سیاست کلان اقتصادی داشت. همانطور که در بالا ذکر شد ، یک اصول اصلی پولی این بود که تورم یک پدیده پولی باقی مانده است و دولت ها می توانند با حفظ نرخ پایین و پایدار تورم ، به بهترین وجه در طولانی مدت به رشد اقتصادی کمک کنند. پس از دهه 1980 ، نقش اصلی بانکهای مرکزی ، که مهمترین آنها در استرالیا ، آمریکای شمالی و اروپای غربی است به عنوان حفظ نرخ پایین تورم اندازه گیری شده تعریف شد. تغییرات در سطح عمومی قیمت ها با استناد به رفتار هزینه یک "متوسط خانوار" اندازه گیری می شود و با تغییر در شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) منعکس می شود. به طور معمول ، مسکن بزرگترین مؤلفه واحد در بیشتر بودجه های خانوار را نشان می دهد. بنابراین شیوه ای که هزینه مسکن در سطح اندازه گیری شده تغییر قیمت درج شده است ، به طور بالقوه بر سطح اندازه گیری شده تورم تأثیر می گذارد.

تا به امروز ، عدم وجود اجماع در بین دانشگاهیان و آژانسهای آماری در مورد تکنیک مناسب برای استفاده در هنگام درج هزینه مسکن-به ویژه مسکن تحت اشغال مالک-در CPI وجود دارد. در ایالات متحده ، دفتر آمار کار از اجاره بازار مشاهده شده انواع مشابهی از مسکن برای تخمین هزینه مسکن برای صاحبان مشاغل استفاده می کند. پیشنهاد شده است که با استفاده از یک رویکرد متفاوت - درج اطلاعات مربوط به قیمت فروش خانه های فروخته شده پس از سال 2000 - نرخ اندازه گیری شده تورم تقریبا 3. 8 ٪ در سال ، حدود 1. 5 درصد بالاتر از رقم گزارش شده را به همراه داشته باشد. در این صورت ، بعید است که نرخ بهره در ایالات متحده به همان اندازه که در طی چنین دوره زمانی طولانی انجام می داد ، پایین بماند.

چگونگی به درستی درج اقدامات هزینه های مسکن در اندازه گیری گسترده سطح عمومی قیمت ، توصیف تا حدودی دنیوی از یک سؤال اساسی تر است که توسط بانک های مرکزی در دهه 1990 و 2000 با آن روبرو است. به دنبال دوره های سیاست های پولی انبساط در دهه 1990 و 2000 ، بسیاری ابراز نگرانی کردند که حباب های دارایی دارایی به طور بالقوه می توانند اقتصاد را بی ثبات کنند. یک سؤال اساسی که ذهن سیاست گذاران را در این مدت اشغال کرده بود این بود که آیا سیاست پولی باید "به باد تکیه دهد" و سعی در محدود کردن این حباب های دارای قیمت دارایی قبل از ترکیدن داشته باشد و تأثیرات مضر بر اقتصاد واقعی داشته باشد (به مقاله پولی مراجعه کنیدسیاست ، اثرات ثروت و مسکن). افزایش شدید قیمت مسکن در زمان های مختلف در این دوره در ایالات متحده ، اروپا و استرالیا این مسئله را مورد توجه قرار داده است ، اگرچه این بحث همچنان حل نشده است.