چین هیچ یک از 200 میلیارد دلار صادرات ایالات متحده را در معامله تجاری ترامپ خریداری نکرد

دو سال پیش ، رئیس جمهور دونالد ترامپ آنچه را که او "معامله تجاری تاریخی" با چین خوانده بود امضا کرد که به چین متعهد شد 200 میلیارد دلار صادرات اضافی ایالات متحده را قبل از 31 دسامبر 2021 خریداری کند. امروز تنها جنبه غیرقابل انکار "تاریخی" آن توافق ، عدم موفقیت آن است. بشریک درس این است که معاملات را انجام دهید که در صورت بروز حوادث پیش بینی نشده به ناچار انجام نمی شود - در این مورد ، همه گیر و رکود اقتصادی. دیگری فراموش کردن سیاست های مکمل مورد نیاز برای توافق به توافق برای موفقیت نیست.

در پایان ، چین تنها 58 درصد از صادرات ایالات متحده را که متعهد شده بود طبق این توافق نامه خریداری کرده باشد خریداری کرده است ، حتی برای رسیدن به سطح واردات خود از قبل از جنگ تجارت کافی نیست. [1]به عبارت دیگر ، چین هیچ یک از 200 میلیارد دلار صادرات اضافی که توافق نامه ترامپ قول داده بود خریداری نکرد.

توافق "فاز یک" ترامپ با رئیس جمهور "دوست بسیار خوب" خود ، شی جینپینگ ، شستشوی کاملی نبود. این معامله جنگ تجاری مارپیچ او را متوقف کرد. و چندین عناصر آن باید حفظ شود ، به ویژه تعهدات چین برای رفع موانع فنی برای صادرات مزرعه ایالات متحده ، احترام به مالکیت معنوی و باز کردن بخش خدمات مالی خود.

با این حال ، امضای چیزی که مشکل ساز باشد ، اگر غیر واقعی نبود ، از همان ابتدا ، برخی از ایمان بد را از هر دو طرف نشان می دهد. پس از دو سال تشدید تعرفه ها و لفاظی ها در مورد جداشدگی اقتصادی ، این معامله برای کاهش عدم اطمینان از سرمایه گذاری تجاری مورد نیاز برای شروع مجدد صادرات ایالات متحده ، اندکی انجام داد. بیشتر تعرفه های ترامپ به ویژه در مورد ورودی ها ، افزایش هزینه ها را برای شرکت های آمریکایی انجام داده است. و با عدم مذاکره در مورد حذف تعرفه های تلافی جویانه چین ، این توافق نامه ممکن است هرگونه تقاضای چینی برای صادرات ایالات متحده را به دور از بخش خصوصی چین به سمت شرکتهای متعلق به خود جلب کند.

ظهور بیماری همه گیر Covid-19 هر شانس موفقیت را تضعیف کرد. قفل های مربوط به بهداشت عمومی و رکود اقتصادی کوتاه با فروپاشی موقت در تجارت کالا در سطح جهان همراه بود ، حتی اگر واردات چین بیشتر از آن صرفه جویی شود. محدودیت در تحرک همچنین صادرات خدمات ایالات متحده را مانند گردشگری و سفرهای تجاری کم کرد.

اما همه گیر تنها یک عامل بود. به عنوان مثال ، بخش های عمده تولید آمریکا نتوانستند عملکرد صادرات ضعیف خود را در سالهای 2020-2020 معکوس کنند. در مواجهه با تعرفه های جنگ تجاری در سال 2018 ، برخی از خودروسازان برای حفظ دسترسی به مصرف کنندگان چینی ، تولید خود را از ایالات متحده خارج کردند. پس از تصادفات هواپیماهای بوئینگ ، فروش هواپیماهای ایالات متحده در سال 2019 کاهش یافت. در هر دو بخش و با وجود توافق فاز یک ، صادرات ایالات متحده از سر گرفته نشده است.

ترامپ روابط تجاری ایالات متحده و چین را در یک مسیر جدید آغاز کرد و از جنگ تجاری خود در سال 2018 شروع کرد. تقریباً چهار سال بعد ، درس اصلی توافق فاز یک این است که هنوز هم اصطلاحات مختلف برای روابط تجاری مورد نیاز است.

چین هرگز در مسیر دیدار با هیچ یک از تعهدات خرید اضافی نبود

توافق فاز یک به چین متعهد شد تا خریدهای خود را از کالاها و خدمات ایالات متحده در سالهای 2020 و 2021 با حداقل 200 میلیارد دلار در سطح 2017 افزایش دهد (شکل 1). [2]چین موافقت کرد که حداقل 227. 9 میلیارد دلار صادرات ایالات متحده را در سال 2020 و 274. 5 میلیارد دلار در سال 2021 خریداری کند ، برای کل 502. 4 میلیارد دلار طی دو سال. [3]این توافق نامه همچنین تعهدات قانونی را برای مجموعه مشخصی از تولید ، خدمات ، محصولات کشاورزی و انرژی ، همانطور که در زیر مورد بررسی قرار گرفته است ، تعیین کرده است.

در نهایت ، چین تنها 58 درصد از صادرات ایالات متحده را که متعهد به خرید بیش از 2020-2120 بود ، خریداری کرد. صادرات کالاها و خدمات تحت پوشش ایالات متحده طی دو سال 290. 8 میلیارد دلار بود.

دولت بایدن مقصر نبود ، زیرا چین هرگز برای تحقق تعهدات خرید خود سرعت نمی گرفت (شکل 2). معامله ترامپ در تاریخ 13 دسامبر 2019 توافق شد و در 15 ژانویه 2020 امضا شد. تا پایان ژوئن سال 2020 ، خریدهای چین تنها 55 درصد از هدف دارای امتیاز بود. آنها به 59 درصد از تعهدات پایان سال برای سال 2020 رسیدند. چین هرگز نتوانست به این نتیجه برسد ، زیرا این توافق نامه دوباره بارگذاری شد ، با تعهدات خرید اضافی برای سال 2021 که بیش از 60 درصد بیشتر از سال 2020 بود.

علاوه بر هدف غیرواقعی 200 میلیارد دلاری ، 18 ماه افزایش تعرفه جنگ تجاری که برای جدا کردن این دو اقتصاد طراحی شده بود ، به این معنی بود که صادرکنندگان کالاهای آمریکایی از یک سوراخ شروع شده اند. آنها ابتدا باید ارتباطات خود را با خریداران چینی برقرار کنند تا از سال 2019 - 13. 4 میلیارد دلار پایین تر از سطح پایه 2017 توافق نامه - قبل از اینکه در 200 میلیارد دلار اضافی کنار بیایند ، صعود کنند.

چین در نهایت هیچ یک از 200 میلیارد دلار صادرات اضافی ایالات متحده را که وعده خرید آن را داده بود، نخرید.(در داووس، تنها یک هفته پس از امضای آن، ترامپ به خود می بالید که این قرارداد "وقتی به پایان رسید می تواند به 300 میلیارد دلار نزدیک شود.") در سال های 2020-21، چین 11. 6 میلیارد دلار کمتر از رسیدن به سطح اولیه خرید کاهش یافت. 4]

صادرات تولیدی در جنگ تجاری آسیب دید و بهبود نیافت

چین تنها 59 درصد از تعهد کامل محصولات تولیدی ایالات متحده را در سال 2020-21 خریداری کرد (شکل 3). تولید مهم ترین بخش از نظر اقتصادی معامله بود که 44 درصد از صادرات تحت پوشش ایالات متحده را در سال 2017 تشکیل می داد (جدول پیوست 1). از این میان، خودروها و هواپیماها قبل از جنگ تجاری بر صادرات ایالات متحده تسلط داشتند. هر دو در 2020-21 ضعیف عمل کردند.[5]

مشاهده داده های صادرات ماهانه 2020 21

صادرات خودرو ایالات متحده تنها به 39 درصد از هدف طی سال های 2020-21 رسیده است. رنج این بخش یک داستان هشدار دهنده جنگ تجاری است.[6]در جولای 2018، تعرفه های ترامپ بر واردات از چین شامل قطعات خودرو بود. تلافی تعرفه چین به صادرات خودروهای آمریکا ضربه زد. صادرات خودروی ایالات متحده در سال 2018 به شدت کاهش یافت، زیرا شرکت هایی مانند تسلا و بی ام و با انتقال تولید به مقصد بازار چین به خارج از ایالات متحده به هزینه های بالاتر واکنش نشان دادند.(فورد، یکی دیگر از صادرکنندگان بزرگ، از جمله از طریق برند لینکلن خود، در سال 2018 شکایت کرد که تعرفه های جداگانه فولاد و آلومینیوم ترامپ، هزینه تولید مستقر در آمریکا را به میزان 1 میلیارد دلار افزایش داد.) حتی زمانی که چین تعرفه های تلافی جویانه را لغو کرد، در اوایل سال 2019، ایالات متحده آمریکاصادرات بهبود نیافت

فروش هواپیما، موتور و قطعات ایالات متحده به چین حتی بدتر شد و تنها به 18 درصد از هدف 2020-2021 رسید. اگرچه این صنعت کمتر تحت تاثیر تعرفه های جنگ تجاری قرار گرفت، فروش ایالات متحده به چین در سال 2019 به دنبال دو سقوط هواپیمای بوئینگ 737 مکس کاهش یافت. بین مارس 2019 و اواخر سال 2020، این مدل زمین گیر شد و بوئینگ تولید خود را در اوایل سال 2020 متوقف کرد. چین سفارش های خود را در آوریل 2020 لغو کرد، و اگرچه متن قانونی اعتبار برای "سفارش ها و تحویل ها" هواپیما را مجاز می داند (تاکید شده است)، سفارش های اضافی نیز وجود داشت. با وجود شکایت دولت بایدن مبنی بر اینکه سیاست چین فروش را متوقف می کند، تا پایان سال 2021 به طور عمومی اعلام نشده است.(صادرات 737 MAX ممکن است در نهایت از سر گرفته شود، زیرا تنظیم کننده های چینی در دسامبر 2021 به خطوط هوایی دستور دادند تا تغییرات مورد نیاز برای پرواز مجدد این مدل در چین را اعمال کنند.)

همه صادرات تولیدی در سال های 2020-21 عملکرد ضعیفی نداشتند. تجهیزات پزشکی مورد نیاز برای درمان COVID-19 رونق گرفت. صادرات نیمه هادی ها و تجهیزات تولیدی ایالات متحده نیز شتاب گرفت - به لطف ترکیبی از ذخیره سازی توسط شرکت های چینی، زیرا کنترل صادرات ایالات متحده در سال های 2019-2020 تهدید به قطع شرکت هایی مانند Huawei و SMIC و همچنین افزایش تقاضا برای تراشه های مورد نیاز برای لوازم الکترونیکی مصرفی و سرورهای داده شد. به دلیل تغییر همه گیر به کار از راه دور، تحصیل در مدرسه و اوقات فراغت ایجاد شده است.

COVID-19 صادرات خدمات را ویران کرد

خدمات دومین بخش بزرگ معامله بود که 37 درصد دیگر از صادرات ایالات متحده به چین را شامل می شد. زمانی که فاز یک قرارداد امضا شد، در اوایل سال 2020، تعهدات خرید خدمات چین مسلماً معقول ترین بود.[7]درخواست خرید نسبتاً متوسط بود. تعرفه های جنگ تجاری مستقیماً به صادرات خدمات ایالات متحده ضربه نزده است. بنابراین نقطه شروع فاز یک آنها در واقع بالاتر از سطح پایه 2017 بود. در نهایت، چین تعهدات بیشتری را در این توافق بر عهده گرفت که انتظار می رود به نفع صادرات خدمات باشد. این کشور قول داد که بازار خود را به روی ارائه دهندگان خدمات مالی خارجی باز کند (فصل 4) و موافقت کرد که حمایت از حقوق مالکیت معنوی (فصل 1) را بهبود بخشد و انتقال اجباری فناوری خارجی را محدود کند (فصل 2) که به طور بالقوه به نفع صادرات خدمات ایالات متحده است که به عنوان "به نفع صادرات خدمات ایالات متحده ثبت شده است"هزینه های مالکیت معنوی."

با این حال، صادرات خدمات ایالات متحده به چین در سال های 2020-21 کاهش یافت و تنها به 54 درصد تعهد رسید (شکل 4).[8]سفر بیش از نیمی از صادرات خدمات ایالات متحده به چین در سال های قبل از 2019 را تشکیل می داد. هم گردشگری و هم سفرهای تجاری در سال 2020 در نتیجه همه گیری 90 درصد کاهش یافت. صادرات خدمات آموزشی ایالات متحده - دانشجویان چینی که در کالج ها و دانشگاه های آمریکایی تحصیل می کنند - نیز کاهش یافت.

مشاهده داده های صادرات فصلی 2020 21

دیگر تعهدات فاز یک چین که بر صادرات خدمات تأثیر می گذارد نیز هیچ بازدهی فوری نشان نداد، اگرچه می تواند در بلندمدت مفید باشد. برای مثال، هم صادرات خدمات مالی و هم هزینه های مالکیت معنوی، هر کدام اندکی در سال های 2020 و 2021 کمتر بودند. در مجموع، آنها 20 درصد از صادرات خدمات ایالات متحده به چین را در سال 2017 تشکیل دادند.[9]

صادرات کشاورزی در جنگ تجاری آسیب دید، یارانه دریافت کرد و سپس بهبود یافت.

برای دولت ترامپ، کشاورزی مهم ترین بخش سیاسی معامله بود، علیرغم اینکه تنها 14 درصد از صادرات تحت پوشش را شامل می شد. زمانی که تعرفه های تلافی جویانه چین به صادرات مزارع ایالات متحده در سال های 2018-2019 لطمه زد، ترامپ ده ها میلیارد دلار یارانه فدرال به این بخش اعطا کرد. در روزهای منتهی به انتخابات سال 2020، دولت گزارشی را منتشر کرد که در آن از فروش مجدد مزارع به چین حمایت می کرد - بدون توجه به مشکلات مداوم پیش روی تولید، انرژی و صادرات خدمات ایالات متحده. صادرات مزرعه ایالات متحده به سطح سال 2017 بازگشت و در نهایت به 83 درصد از تعهدات 2020-2021 رسید (شکل 5).

مشاهده داده های صادرات ماهانه 2020 21

دانه سویا تقریباً 60 درصد صادرات محصولات کشاورزی ایالات متحده به چین را در سال 2017 تشکیل می داد. این دانه ها در اثر جنگ تجاری ویران شدند و از 12 میلیارد دلار به تنها 3 میلیارد دلار در سال 2018، زمانی که چین تعرفه های تلافی جویانه اعمال کرد، کاهش یافت. اگرچه صادرات سویا توانست به سطح قبل از جنگ تجاری در سال های 2020-21 برسد، اما همچنان بیش از 30 درصد از هدف خود فاصله داشت.

محصولاتی مانند گوشت خوک، ذرت، گندم و سورگوم فراتر از انتظارات بودند، البته نه لزوماً به دلیل توافق. شیوع محلی تب خوکی آفریقایی باعث شد چین در سال 2019 واردات گوشت خوک از ایالات متحده را قبل از توافق برجام افزایش دهد.(در سال های 2020-21، واردات گوشت خوک چین از سایر نقاط جهان نیز به طور میانگین حدود پنج برابر میزان سال 2017 بود.) پس از اینکه چین شروع به پیروی از حکم حل و فصل اختلافات سازمان تجارت جهانی (WTO) در سال 2019 علیه تعرفه های پر نشده خود کرد، واردات ذرت و گندم افزایش یافت. سهمیه های نرخ.[11](در مقایسه با سال 2017، واردات چین از سایر نقاط جهان در سال 2020-2021 تقریباً 350 درصد برای ذرت و 200 درصد برای گندم بیشتر بود.) برخی از صادرات مزارع نیز از تعهدات خرید سود کمتری بردند اما از فصل توافقنامه بهره بردند. 3، که برخی از موانع نظارتی غیرعلمی چینی را که تجارت را تحت تأثیر قرار می داد، از بین برد.

سایر غذاهای دریایی و محصولات کشاورزی از اثرات جنگ تجاری بازنگشتند. برای مثال، صادرات خرچنگ آمریکا پس از اعمال تعرفه های چینی، به حدود نیمی از هدف خود در سال های 2020-2021 دست یافت. صادرات پوست و پوست خام ایالات متحده به کمتر از یک سوم رسید.

صادرات انرژی با مصرف کربن اهداف غیرواقعی داشت اما به طور پیوسته رشد می کرد

از نظر تاریخی ، ایالات متحده صادر کننده انرژی بزرگی برای چین نبوده است. ترامپ سعی کرد با ایجاد تعهد زیادی برای محصولات انرژی فشرده کربن ، این مسئله را تغییر دهد (شکل 6). صادرات انرژی ایالات متحده در سال 2021 بیش از سطح جنگ قبل از دوره قبل از دو برابر بود ، حتی اگر خریدهای چین تنها به 37 درصد از تعهدات در طی 2020-2120 برسد. زغال سنگ ، نفت خام و گاز طبیعی مایع همه در افزایش این امر نقش داشته است.

مشاهده داده های صادرات ماهانه 2020 21

تعدادی از عوامل بر فروش انرژی تأثیر گذاشتند. انرژی بخشی بود که عدم تحقق تعهدات ممکن است تا حدی توسط محدودیت های ظرفیت (شناخت) توضیح داده شود. به گفته بلومبرگ ، به عنوان مثال ، در ژانویه سال 2020 ، صنعت آمریكا به دولت ترامپ اطلاع داد كه فاقد ظرفیت انجام تعهدات است. [12](بازده به گسترش ظرفیت صادرات نیز ممکن است نامشخص باشد ، اگر سیاست بلند مدت ایالات متحده با کاهش اعتماد به نیروگاه های زغال سنگ تحت فشار قرار دادن چین به دفعبنیزه باشد.) این واقعیت که تعهدات به ارزش (دلار) نوشته شده است و نه حجم(به عنوان مثال ، بشکه های روغن) اصطلاحات همچنین به معنای این بود که آنها از شوک قیمت مصون نیستند. قیمت نفت خام به طور خلاصه در آوریل 2020 منفی شد و ارزش فروش را کاهش داد. تا پاییز سال 2021 ، آنها از یک سال قبل دو برابر شده بودند و ارزش فروش را بیش از حد وارد کردند.

چالش های جدید اقتصادی اقتصادی بر زنجیره های تأمین و تورم را تحت تأثیر قرار داده است

اقتصادهای ایالات متحده ، چینی و جهانی در سالهای 2020 تا 2020 چندین شوک را تجربه کردند که بر خریدهای چین در صادرات ایالات متحده تأثیر گذاشت. برخی ارزش خریدهای ضبط شده را افزایش دادند ، برخی دیگر آن را کاهش دادند.

شروع Covid-19 در اوایل سال 2020 منجر به رکود کوتاه اما تیز ایالات متحده در آوریل و ماه مه شد. تولید ناخالص داخلی ایالات متحده برای سال منعقد شده است. رشد اقتصادی چین در سال 2020 کمتر از انتظارات بود ، تنها 2. 2 درصد. در حالی که تجارت جهانی به طور خلاصه در آوریل 2020 فروپاشید ، واردات چین در سال 2020 مسطح به پایان رسید. صادرات کالاها و خدمات ایالات متحده به جهان بدتر شد و 15 درصد پایین تر از سال 2019 به پایان رسید.

اقتصاد جهانی در سال 2021 بهبود یافت و رشد اقتصادی چین به 8. 1 درصد و ایالات متحده 5. 7 درصد افزایش یافت. واردات کالاهای چینی از جهان در سال 2021 31 درصد بیشتر بود و صادرات کالاها و خدمات ایالات متحده به جهان 18 درصد به پایان رسید.

تجارت جهانی کالاها در نیمه دوم سال 2020 دوباره به وجود آمد و در سال 2021 رونق گرفت ، تا حدودی به این دلیل که Covid-19 تقاضای مصرف کننده را به سمت کالاها و به دور از خدمات تغییر داد. تقاضای فوق العاده برای کالاهای وارداتی باعث ایجاد استرس در زیرساخت های حمل و نقل - به ویژه در مسیر چین به ایالات متحده - با کمبود ظروف ، کشتی ها ، کامیون ها ، کارگران و موارد دیگر می شود. چقدر این استرس به صادرات کالاهای ایالات متحده به چین آسیب می رساند.

سرانجام ، تورم قیمت متوسط ممکن است در واقع به چین کمک کند تا تعهدات خرید را برآورده کند ، زیرا این توافق نامه به ارزش (نه حجم) نوشته شده است. براساس داده های CPB World Trade Monitor ، واردات چین و قیمت صادرات ایالات متحده در اوایل سال 2020 قبل از بهبودی سریع کاهش یافت. تا مارس 2021 ، قیمت واردات چین 10 درصد بیشتر از دسامبر 2019 بود. تا اکتبر 2021 ، آنها 22 درصد بیشتر بودند. قیمت صادرات ایالات متحده در مارس 2021 نسبت به دسامبر 2019 7 درصد بیشتر بود. تا اکتبر 2021 ، آنها 16 درصد بیشتر بودند.

صادرات ایالات متحده به چین احتمالاً بدون جنگ تجاری و توافق فاز یک بیشتر خواهد بود

آیا جنگ تجاری برای صادرکنندگان ما ارزش آن را داشت؟جواب تاکنون نه. فرض کنید که در سال 2018-21 ، کالاهای ایالات متحده از محصولات فاز یک با همان سرعتی که واردات چین از آن محصولات از جهان را صادر کرده است ، صادر شده است و صادرات خدمات ایالات متحده به چین با نرخ صادرات خدمات ایالات متحده به جهان افزایش یافته است. بشرصادرات کالاها و خدمات آمریكا در سال 2018-21 با توافق نامه جنگ تجاری و فاز یك به چین حدود 19 درصد كمتر بود (شکل 7).

این برآوردها حاکی از آن است که ایالات متحده در سال 2018 از تلفات صادرات جنگ تجاری 24 میلیارد دلار (16 درصد) و 30 میلیارد دلار (20 درصد) در سال 2019 جلوگیری می کند. صادرات همچنین در سال 2020 و 40 میلیارد دلار 27 میلیارد دلار (18 درصد) بالاتر بوده و 40 میلیارد دلار (18 درصد) بالاتر بوده و 40 میلیارد دلار (18 درصد) بالاتر بوده است (18 میلیارد دلار (18 درصد) بیشتر بوده و 40 میلیارد دلار (18 درصد) بیشتر بوده و 40 میلیارد دلار (18 درصد) بیشتر بوده و 40 میلیارد دلار نیز در سال 2018 و 40 میلیارد دلار (18 درصد) بیشتر بوده و 40 میلیارد دلار (18 درصد) بیشتر بوده است. 23 درصد) در سال 2021 بالاتر از فاز یک. بدون ضرر صادرات در سال های 2018-19 ، مالیات دهندگان آمریکایی نیز نیازی به پاس کردن این لایحه برای ده ها میلیارد دلار یارانه های مزرعه ندارند.

جنگ تجاری همچنین از طریق تأثیر تعرفه های ایالات متحده برای اقتصاد ایالات متحده هزینه بر داشت. مطالعات اقتصادی بی شماری مستند شده است که تأثیر تعرفه ها افزایش قیمت ها و آسیب رساندن به مصرف کنندگان و شرکت های آمریکایی که ورودی های وارداتی را خریداری می کنند ، آسیب رساندن به رقابت آمریکا با کاهش اشتغال و فروش است.[13] برخی از بخش ها و کارگران ممکن است از تعرفه های ایالات متحده بهره مند شوند ، اما این دستاوردها بیشتر از ضرر دیگران جبران شده و منجر به آسیب کلی به اقتصاد ایالات متحده می شود.

صادرات محصولات ایالات متحده که تحت پوشش تعهدات خرید قرار نمی گیرند بدتر از محصولات تحت پوشش

تعهدات خرید در توافق نامه فاز یک 27 درصد از صادرات کالاهای ایالات متحده در سال 2017 را به چین حذف کرد. چین انگیزه کمی برای خرید چنین کالاهایی از ایالات متحده در سالهای 2020 - 2020 داشت ، زیرا اعتبار آنها نبود.

به طور طبیعی ، صادرات ایالات متحده به چین از محصولات بدون تعهدات خرید حتی بدتر از محصولات تحت پوشش این توافق نامه در سالهای 2020-212 (به عنوان مثال ، شکل 7) را ببینید. دولت ترامپ ممکن است محصولاتی را به عنوان بی اهمیت تلقی کرده باشد ، زیرا 9 از 20 محصول برتر کشف نشده با ارزش شامل کلمات "زباله" یا "ضایعات" یا "در جای دیگر مشخص نشده یا مشخص شده" در توضیحات خود است. با این حال ، کاهش صادرات در آنجا به سادگی کاهش می یابدهرگونه افزایش در محصولات تحت پوشش ، یک به یک را جبران کنید.

با پایان تعهدات خرید ، ایالات متحده به یک استراتژی تجاری جدید با چین نیاز دارد

جنگ تجاری رئیس جمهور ترامپ و مرحله توافق برای تغییر سیاست گذاری اقتصادی چین اندکی انجام نداد. به نظر می رسد پکن قصد دارد تا با محوریت و محوریت بازار کمتر شود. با مهلت 31 دسامبر 2021 برای 200 میلیارد دلار تعهدات خرید در حال حاضر ، سیاست گذاران ایالات متحده به دنبال رویکرد متفاوتی هستند. [14]

یک شروع به استراتژی جدید ، ایالات متحده را درگیر کرده است که با سایر اقتصادهای مهم کار می کند. پیشرفته ترین تا به امروز تلاش آن با اتحادیه اروپا است ، از جمله از طریق شورای تجارت و فناوری. شناسایی آنچه که ، به طور خاص ، ایالات متحده و اتحادیه اروپا در مورد رویکرد چینی ها گران است ، برای شروع کار و در نهایت مذاکره در مورد قوانین جدید ، مورد نیاز است. حتی اگر سیاست گذاران موافق باشند که تعهدات خرید چند جانبه باید بخشی از یک راه حل بلند مدت برای روابط تجاری چین با جهان باشد ، آنها باید درس های مناسب از تجربیات ایالات متحده را تحت توافق فاز یک بیاموزند.

یادداشت

1. این پست وبلاگ به روزرسانی می کند-و با بررسی تجارت خدمات ، ارزیابی های گسترده ای از خریدهای کالاهای چین نسبت به اهداف دارای رتبه بندی شده منتشر شده در اکتبر 2020 ، فوریه 2021 و اکتبر 2021 (به روز شده در دسامبر 2021) گسترش می یابد. یک ردیاب جداگانه از ماه مه 2020 منتشر شد و خرید ماهانه را نسبت به اهداف دارای امتیاز برای تعهدات کالا به روز کرد و با تکیه بر انتشار داده های ماهانه از سرشماری ایالات متحده و آداب و رسوم چینی.

3. این توافق نامه همچنین امکان ارزیابی با استفاده از داده های واردات چینی را فراهم می کند. برای خریدهای چین با استفاده از آمار واردات از آداب و رسوم چینی ، به Chad P. Bown مراجعه کنید. 2022. ایالات متحده و چین فاز یک ردیاب: خریدهای چین از کالاهای ایالات متحده. نمودار PIIE. با این حال ، داده های واردات چینی برای واردات خدمات از ایالات متحده در دسترس نیست.

4- اگرچه صادرات ایالات متحده به چین در سال 2021 بیش از سطح 2017 با 4. 4 میلیارد دلار بود ، صادرات ایالات متحده به چین در سال 2020 16. 0 میلیارد دلار پایین تر از سطح 2017 بود.

5- هنگام توجیه روزنامه نگاران در مورد جزئیات توافق نامه مرحله یک در دسامبر سال 2019 ، رابرت لایتایزر نماینده تجارت ایالات متحده از انتشار جزئیات اهداف خاص محصول از تولید ، خدمات ، کشاورزی و انرژی جدا شد و اظهار داشت که "قضاوت ما این استاین چیزها را عمومی کنید ، زیر شاخه ها می توانند تأثیر بازار داشته باشند ، که به نفع کسی نیست. اما ما آنها را خواهیم داشت و آنها را در سند طبقه بندی شده نگه خواهیم داشت. "(Bown 2021 ، ص 30). اهداف 2020 و 2021 ارائه شده در اینجا برای 17 محصول کالا و 5 زیرمجموعه خدمات فقط تخمین زده می شود که در ضمیمه جدول 2 تعریف شده است.

6. تحمل صادرات اتومبیل ایالات متحده به چین طولانی مدت کمبود نیمه هادی را که به فروش خودرو در سطح جهانی آسیب می رساند از سال 2021 پیش بینی می کند.

7. به عنوان مثال ، شکل 2 در Chad P. Bown را ببینید. 2020. خطرات غیرقابل ارزیابی از معامله فاز یک ایالات متحده و چین. ساعت سیاست تجارت و سرمایه گذاری PIIE ، 21 ژانویه.

8- این DA TA تخمین زده می شود و فقط اطلاعات مربوط به حالت را شامل می شود. پاورقی F از ضمیمه 6. 1 توافق نامه می گوید: "همه شماره های خدمات نشان دهنده عرضه مرزی خدمات (حالت 1) است ، به استثنای اعدادخدمات مالی و بیمه و خدمات ابری ، که شامل عرضه مرزی خدمات و ارائه خدمات از طریق حضور تجاری (حالت 3) است. "

9. این داده ها احتمالاً شامل تسویه حساب در ژوئیه سال 2020 است که در آن هواوی موافقت کرده است 1. 8 میلیارد دلار به Qualcomm بپردازد تا اختلاف نظر در مورد هزینه های مالکیت معنوی را حل کند.

10. با این حال ، دولت ترامپ می خواست چین 10 میلیارد دلار محصول مزرعه ایالات متحده را خریداری کند که نتوانسته است به این معامله بپردازد. پاورقی B ضمیمه 6. 1 از توافق نامه های توافق نامه (تأکید بر اضافه شده) ، "به درخواست ایالات متحده ، چین در تلاش برای خرید و واردات 5 میلیارد دلار در سال محصولات کشاورزی ایالات متحده تحت پوشش این فصل ، علاوه بر حداقل مبلغدر اینجا آمده است "(تأکید اضافه شد). از جمله 10 میلیارد دلار اضافی به این معنی است که صادرات ایالات متحده تنها به 73 درصد و نه 83 درصد از تعهد 2020-21 رسیده است.

11. به جوزف گلاوبر و سیمون لستر مراجعه کنید. 2021. سهمیه نرخ نرخ چین برای برخی از محصولات کشاورزی: در برابر دانه: آیا WTO می تواند بازارهای چین را باز کند؟بررسی تجارت جهانی 20 ، شماره. 4: 405-420.

12. Jennifer A. Dlouhy ، Shawn Donnan ، and Nick Wadhams ، "Big Oil هشدار داد که تیم ترامپ تیم تجارت چین غیر واقعی بود" ، بلومبرگ ، 12 فوریه 2020.

13. به مری آمیتی ، استفان ردینگ و دیوید وینشتاین مراجعه کنید. 2019 ، تأثیر جنگ تجاری 2018 بر قیمت و رفاه ایالات متحده. مجله دیدگاههای اقتصادی 33 ، شماره. 4: 187 210 ؛Pablo D. Fajgelbaum ، Pinelopi K. Goldberg ، Patrick J. Kennedy و Amit K. Khandelwal. 2019. بازگشت به حمایت گرایی ، فصلنامه اقتصاد 135 ، شماره. 1: 1-55 ؛آلبرتو کاوالو ، گیتا گوپینات ، برنت نیمان و جنی تانگ. 2021. گذرگاه تعرفه در مرز و فروشگاه: شواهدی از سیاست تجارت ایالات متحده ، بررسی اقتصادی آمریکا: بینش 3 (1): 19-34 ؛کایل هندلی ، فاریا کامال ، و رایان پادشاه. 2020. افزایش تعرفه واردات ، کاهش رشد صادرات: هنگامی که زنجیره های تأمین مدرن با حمایت از سبک قدیمی ، مقاله کار NBER 26611 ؛و هارون فلاین و جاستین آر. پیرس. 2019. تفکیک اثرات تعرفه های 2018-2019 در یک بخش تولیدی در سطح جهانی ایالات متحده ، FEDS مقاله کار 2019-086. برای یک نظرسنجی ، به Pablo D. Fajgelbaum و Amit K. Khandelwal مراجعه کنید. آیندهتأثیرات اقتصادی جنگ تجاری ایالات متحده و چین. بررسی سالانه اقتصاد.

14. ماده 6. 2. 3 در این توافق نامه آمده است: "طرفین طرح می كنند كه مسیر افزایش در مبلغ کالاهای تولیدی ، کالاهای كشاورزی ، محصولات انرژی و خدمات خریداری شده و واردات از ایالات متحده به چین ادامه خواهد داد ، در سالهای تقویم 2022 ادامه خواهد یافت. از طریق 2025. "

ضمیمه