آموزش سفر به جوانان دارای ناتوانی در یادگیری بلیط برای سوار شدن می دهد

در اواخر سال گذشته ، رنه لوکبانا مانسیتو توسط تاکسی به کالج و از کالج گرفته شد. اوتیسم و ناتوانی در یادگیری خفیف او بسیار مشکل ساز بود تا به او اجازه دهد راه خود را انجام دهد. اکنون ، این 18 ساله با خوشحالی به یک ایستگاه می رود ، قطار را می گیرد و سپس به یک اتوبوس تغییر می کند تا به دوره هنرهای نمایشی خود برسد. او هرگز دیر نشده است.

رنه یک داستان موفقیت "آموزش مسافرتی" است: دادن به کودکان و نوجوانان بزرگتر با پشتیبانی نیاز به اعتماد به نفس برای استفاده از حمل و نقل عمومی دارند. این یک گام مهم در آماده سازی آنها برای زندگی مستقل بزرگسالان است ، اما همچنین می تواند به معنای صرفه جویی قابل توجهی برای شوراهای نقدی باشد که با افزایش صورتحساب برای حمل و نقل در خانه به مدرسه روبرو هستند.

در انگلستان ، به تنهایی ، شوراها سالانه 1 میلیارد پوند برای تاکسی ها ، مینی بوس ها و سایر ترتیب سفر برای فرزندان به مدرسه یا کالج هزینه می کنند. همپشایر اذعان می کند که با 32 میلیون پوند ، بیشتر از آنچه که برای مددکاران اجتماعی کودکان انجام می دهد ، بیشتر در چنین مسافرتی صرف می کند.

آلیسون میشالسکا ، رئیس انجمن مدیران خدمات کودکان ، می گوید: "هر شورای بزرگ دیگر شهرستان همین داستان را برای گفتن دارد. این جهنمی از پول زیادی است که به طور بالقوه در یک مکان اشتباه در سیستم گره خورده است. "ADCS می خواهد یک بررسی دولت از مسئولیت های شورا برای حمل و نقل مدرسه ، که آن را ناپایدار توصیف می کند. این امر به ویژه می خواهد تغییراتی در قوانینی داشته باشد که شوراها را برای تأمین هزینه حمل و نقل برای کودکانی که نیاز به پشتیبانی ندارند ، اما بسته به سن ، از نزدیکترین مدرسه با آموزش دولت ، بیش از دو یا سه مایل زندگی می کنند.

من وقتی به تنهایی سفر می کنم ، اصلاً عصبی نیستم - خوب ، گاهی اوقات کمی. اما من نسبت به چیزها احساس مثبت می کنم

تا زمانی که چنین بررسی ای صورت نگیرد - و به نظر می رسد که وزارت آموزش و پرورش هیچ برنامه ای برای یک نفر ندارد - شوراها باقی مانده اند تا هزینه های خود را به بهترین شکل ممکن در اختیار داشته باشند. اما یک بررسی ADCS نشان داد که 64 ٪ از هزینه های حمل و نقل مدرسه در سالهای 2015-16 به کودکان دارای نیازهای آموزشی و معلولیت ویژه (SEND) رفت و در لندن به 98 ٪ افزایش یافت. در این نظرسنجی کل هزینه های آن سال با 969،000 پوند تخمین زده شده است و نشان می دهد که تعداد فرزندان فرستاده شده در حال رشد است.

آیا همه دانش آموزان Send نیاز به حمل و نقل همراه دارند؟دای پاول، مدیر اجرایی گروه HCT، یک شرکت اجتماعی حمل ونقل با گردش مالی 50 میلیون پوندی، می گوید که بیش از یک چهارم کودکان و جوانانی که رانندگان او با کشتی به مدرسه می روند و از مدرسه می روند، نمی روند یا حداقل، نمی خواهندبا توجه به مهارت ها و اعتماد به نفس استفاده از حمل و نقل عمومی.

پاول می گوید: ما ۲۵ سال است که بچه های معلول را حمل می کنیم و متوجه شده ایم که بسیاری از آنها به آن نیازی ندارند."ما فکر کردیم، باید بتوانیم کاری در مورد آن انجام دهیم. البته مقامات [محلی] بسیار مشتاق پس انداز هستند، اما این شانس زندگی بهتر برای بچه ها است که نتیجه بزرگ تر است.»

HCT برای کودکان و جوانانی مانند رنه آموزش سفر ارائه می دهد. چندین مؤسسه خیریه معلولین و کودکان ابتکارات مشابهی را اجرا می کنند، اما HCT متمایز است زیرا به نظر می رسد این خدمات برخلاف منافع تجاری اصلی آن، به عنوان یک ارائه دهنده حمل و نقل است، و به این دلیل که با افزایش سرمایه گذاری برای آموزش در مقیاس بزرگ از طریق اجتماعی، این ایده را به سطح جدیدی می برد. اوراق قرضه تاثیر (Sibs).

در منطقه شورای رنه در لمبث، جنوب لندن، HCT در حال کار برای ارائه آموزش سفر به حداکثر 200 کودک بالای 11 سال است که می تواند در هزینه های آینده آنها 3. 5 میلیون پوند صرفه جویی کند. در نورفولک، جایی که HCT در اوایل این ماه شروع به ارائه آموزش کرد، قصد دارد بیش از 400 کودک را به وسایل حمل و نقل عمومی ببرد و 6. 3 میلیون پوند برای شورا صرفه جویی کند.

بر اساس این رویکرد، شوراها هیچ هزینه ای پرداخت نمی کنند، مگر اینکه آموزش موفقیت آمیز باشد. از طریق Sibs، که گونه ای از این قراردادهای پرداخت به نتیجه هستند، HCT می تواند هزینه و ریسک را با ارائه سهمی در موفقیت به سرمایه گذاران اجتماعی تقسیم کند. سرمایه گذار HCT Bridges Fund Management است که 480, 000 پوند در طرح Lambeth گذاشته است و همچنین در حال تامین مالی Norfolk و پروژه سوم در Surrey است.

HCT حمایت بیشتری را از صندوق قرعه کشی بزرگ دریافت کرده است که 101000 پوند به هزینه های توسعه و 1. 1 میلیون پوند برای سه پروژه اختصاص داده است که شامل 197000 پوند برای Lambeth می شود.

رنه یکی از 17 فارغ التحصیل دوره آموزشی مسافرتی در لمبث است. بعد از اینکه درخواست کرد برای این طرح در نظر گرفته شود، مورد ارزیابی قرار گرفت و سپس یک مربی مسافرتی تعیین شد، که با او در مورد مسائلی مانند ایمنی جاده، آب و هوای نامناسب و آگاهی از غریبه ها کار کرد، در حالی که آنها با هم در طول مسیر از خانه خانوادگی او در بریکستون سفر کردند. به کالج Lewisham Southwark، در محله همسایه Lewisham. سفر تا یک ساعت طول می کشد.

در طی چند هفته - میانگین شش تا هشت - مربی به تدریج از رنه جدا شد تا اینکه تمام سفر را به تنهایی انجام داد. پس از ثبت نام، چک های نقطه ای در سه، شش و 12 ماهگی انجام می شود.

در جنوب لندن، آموزش سفر شامل آموزش به جوانان برای اجتناب از تماس با باندها است. عکس: فرانک بارون/ گاردین

لارا کانر، یکی از مدیران پروژه لامبث HCT، می گوید در صورت اختلال همیشه یک مسیر جایگزین آموزش داده می شود. در واقع، رنه گاهی اوقات تصمیم می گیرد به جای گرفتن قطار نیمه راه، اتوبوس ها را مستقیماً به دانشگاه برساند.

در جنوب لندن، به جوانان آموزش داده می شود که از تماس با باندها اجتناب کنند. بنابراین، آموزش سفر ممکن است شامل همراه شدن توسط کارمند HCT دیگری باشد که کارآموز او را نمی شناسد و از آنها می خواهد پول یا تلفن خود را تحویل دهند. کانر می گوید: «این در مورد ایجاد تعادل است."شما نمی خواهید زنگ خطری ایجاد کنید، اما جوانان آسیب پذیر هستند و نمی خواهید آنها را در تمام عمرشان در پشم پنبه بپیچید."

لوئیز کیتنگا-ماکادی، مادر رنه، اعتراف می کند که نگران این بوده که اجازه دهد او به تنهایی سفر کند. او می گوید: «من می ترسیدم زیرا وقتی می بیند مردم در حال دعوا هستند، ناراحت می شود و مردم در این منطقه چاقو حمل می کنند. اما او همیشه به محض اینکه به هر کجا که می رود به من اطلاع می دهد.»

توانایی سفر مستقل به این معنی است که رنه اکنون می تواند تا دیروقت در کالج برای باشگاه ها و فعالیت ها بماند. او همچنین در طول هفته و آخر هفته ها خود را به کلیسا، گروه های جوانان و موسیقی در سایر نقاط جنوب لندن می برد. او در حال یادگیری نواختن گیتار است و مشتاقانه منتظر است که آپارتمان خود را داشته باشد، ازدواج کند و خانواده داشته باشد.