ثبت و خرید سهام - ماژول 3 از 5

در این ماژول، کارگزاران و معامله گران و انواع مختلف طرح های سهام که سهامدار می تواند از بین آنها انتخاب کند، بحث خواهیم کرد.

اصطلاحات «کارگزار» و «معامله» تحت قانون بورس اوراق بهادار سال 1934 تعریف شده اند. بر اساس قانون بورس، کارگزار به عنوان «هر شخصی که در تجارت انجام معاملات اوراق بهادار برای حساب دیگران فعالیت می کند» تعریف می شود.[1] قانون مبادله الف را تعریف می کندفروشنده - دلالبه عنوان "هر شخصی که به خرید و فروش اوراق بهادار به حساب خود، از طریق کارگزار یا غیره" مشغول است.[2]

تعریف قانونی الفدلالشخصی است که از طرف شخص دیگری معاملات انجام می دهد. با این حال، در برخی شرایط ممکن است مشخص نباشد که آیا یک فرد دلال است یا خیر.[3] SEC فهرست غیر جامعی از فعالیت های اضافی که به ثبت کارگزار نیاز دارند ارائه کرده است. در این لیست گنجانده شده است:

الف) ارائه مشاوره سرمایه گذاری یا خدمات مشاور مالی،

(ب) کنترل یا راه اندازی یک پلتفرم برای تجارت اوراق بهادار،

ج) ارائه خدمات پشتیبانی به دلالان ثبت شده و

(د) ارائه خدمات "یاب" مانند یافتن سرمایه گذاران یا شرکت های سرمایه گذاری برای مشتریان.[4]

بر خلاف کارگزار، الففروشنده - دلالکسی است که معاملات را برای حساب خود انجام می دهد. برخی از فعالیت های تجاری که یک فروشنده ممکن است در آن مشغول باشد عبارتند از:

(الف) تبلیغ تمایل به خرید و فروش اوراق بهادار به صورت مستمر، یا

ب) انتشار یا ایجاد اوراق بهادار.

ثبت نام بر اساس قوانین ایالتی و فدرال

طبق قوانین ایالتی و فدرال، نمایندگی ها مشمول شرایط ثبت نام هستند. مهمترین اقدامی که دلالان و فروشندگان باید انجام دهند، ثبت نام در SEC و سازمان های دولتی مربوطه است. کارگزاران و فروشندگان نیز باید به یک سازمان خود نظارتی مانند FINRA بپیوندند.

عدم رعایت این الزامات می تواند منجر به عواقب جدی مانند تحریم های دولتی، جریمه ها و ممنوعیت از صنعت اوراق بهادار شود.

فرآیند عضویت در سازمان خود تنظیمی

کارگزاران و فروشندگان باید برای عضویت در یک سازمان خود نظارتی اقدام کنند. به عنوان مثال ، برای عضویت در FINRA ، کارگزار یا فروشنده باید یک فرم استاندارد به نام یک برنامه عضو جدید ارسال کند. سازمان خود نظارتی صلاحیت تأیید یا انکار درخواست عضویت را دارد. در FINRA ، تأیید عضویت بر اساس توانایی متقاضی در رعایت استانداردهای خاص ، از جمله ارسال یک برنامه کامل و دقیق ، توانایی متقاضی برای رعایت قوانین ، مقررات و قوانین ، تسهیلات تجاری متقاضی ، سرمایه متقاضی و ضبط متقاضی است. سیستم.[5]

فرآیند ثبت نام SEC

در قانون مبادله آمده است که برای هر کارگزار یا فروشنده غیرقانونی است که در صورت عدم ثبت کارگزار یا فروشنده ، انجام هرگونه معامله اوراق بهادار را انجام دهد یا تلاش کند.[6] کارگزاران و فروشندگان با ارسال درخواست ثبت نام ، برای ثبت نام با SEC درخواست می کنند. این برنامه توسط SEC ایجاد شده است و به عنوان "فرم BD" یا "برنامه یکنواخت برای ثبت نام کارگزاروادفرم BD نیاز به افشای اطلاعات گسترده در مورد پیشینه متقاضی دارد. برخی از اطلاعاتی که متقاضی باید فاش کند شامل موارد زیر است:

(1) ماهیت تجارت او ،

(2) ساختار مالکیت تجارت ، و

(3) هرگونه اطلاعات در مورد پیگردهای کیفری ، اقدامات نظارتی یا اقدامات مدنی که علیه متقاضی یا شرکت های وابسته وی انجام شده است.

فرم تکمیل شده باید از طریق سیستم سپرده گذاری ثبت نام entral که توسط FINRA اداره می شود ، ثبت شود. پس از ارائه کارگزار دلال درخواست ثبت نام ، SEC چهل و پنج روز فرصت دارد تا ثبت نام را اعطا کند یا اقدامات را برای تعیین اینکه آیا ثبت نام باید رد شود یا خیر.

قبل از محاکمه انکار ، به متقاضی اطلاعیه ای ارائه می شود که دلایل انکار در انتظار را بیان می کند. متقاضی سپس فرصتی برای حضور در جلسه دادرسی قبل از SEC خواهد داشت ، جایی که وی فرصتی برای ارائه پرونده خود خواهد داشت و استدلال می کند که چرا درخواست وی نباید رد شود.[7]

اگر شخصی درگیر سوء رفتار خاص باشد ، درخواست وی در معرض انکار خودکار است. این نوع رد صلاحیت به عنوان "رد صلاحیت قانونی" طبق قانون مبادله گفته می شود. برخی از نمونه های سوء رفتار که ممکن است منجر به رد صلاحیت قانونی شود عبارتند از:

(1) اخراج یا تعلیق از عضویت یا مشارکت در هر سازمان خود نظارتی ، از جمله معادل خارجی یک سازمان خود نظارتی ،

(2) به دادگاه دستور داد كه مرتكب تخلفات آینده قوانین اوراق بهادار شود ،

(3) از ارتباط با یک دلال دلال با SEC منع شده یا به حالت تعلیق درآمده است.

(4) در ده سال گذشته به جرم جرم یا تخلف محکوم شد ، و

(5) اظهارات دروغین یا حذف در هر برنامه ، گزارش یا اقدام.[8]

اگر متقاضی مشمول رد صلاحیت قانونی باشد ، می تواند درخواست کند که SEC وی را از انکار رهایی دهد. پس از بررسی حقایق این پرونده ، SEC می تواند تصمیم بگیرد تا متقاضی را از اساسنامه رد صلاحیت رهایی دهد و در صورت اعطای درخواست ، این درخواست تصویب شود و متقاضی مجاز به کار در صنعت اوراق بهادار باشد.

علاوه بر الزامات مقررات فدرال ، کارگزار یا فروشنده مسئولیت اطمینان از رعایت قوانین هر ایالت را بر عهده دارد. مشابه قانون فدرال ، طبق قانون ایالتی ، ثبت نام کارگزار یا فروشنده می تواند به دلیل سوء رفتار ، رد شود ، ابطال شود یا به حالت تعلیق درآید. به عنوان مثال ، طبق قانون کنتاکی ، برخی از دلایلی که ممکن است ثبت نام کارگزار یا فروشنده رد شود ، ابطال یا تعلیق شود شامل موارد زیر است:

(1) محکومیت یک جنایت یا آغاز دادرسی جنایی علیه کارگزار دلال ،

(2) نقض مقررات اداری دولتی ، و

(3) مشارکت در شیوه های نامشخص یا غیر اخلاقی در اوراق بهادار یا صنعت مرتبط.[9]

معافیت از ثبت نام

بسته به تجارت کارگزار یا فروشنده ، او ممکن است از الزامات ثبت نام SEC معاف باشد. فعالیت های تجاری و صنایعی که معاف هستند عبارتند از:

(1) انجام مشاغل صرفاً در مقاله تجاری ، پذیرش بانکدار و صورتحساب های تجاری ،

(2) انجام تجارت فقط در یک ایالت ، که به استثناء کارگزار "درون" نیز گفته می شود

(3) افراد خارجی که با یک کارگزار یا فروشنده ثبت شده در ایالات متحده ارتباط ندارند ،

(4) عمل به عنوان صادرکننده ای که فقط اوراق بهادار را برای حساب شخصی خود می فروشد و نه حساب دیگران ،

(5) آژانس های بیمه.[10]

نیازمندی

قوانین حاکم بر کارگزار یا مناسب بودن فروشنده برای کار در صنعت اوراق بهادار بر رفتار و سوء رفتار متمرکز است. قوانین اوراق بهادار برای محافظت از منافع عمومی و محافظت از مصرف کنندگان از بازیگران بد در صنعت اوراق بهادار طراحی شده است.

از همه مهمتر ، کارگزاران و فروشندگان باید طبق قوانین اوراق بهادار فدرال و ایالتی کلیه مقررات ضد کلاهبرداری را رعایت کنند. این قوانین کارگزاران و نمایندگی ها را از مشارکت در سوء رفتار مانند ایجاد سوءاستفاده عمدی یا عدم افشای اطلاعات مهم منع می کند. کارگزاران و فروشندگان همچنین در ارتباط با فروش یا خرید اوراق بهادار از انجام اقدامات و شیوه های کلاهبرداری یا دستکاری ممنوع هستند.

کارگزاران و فروشندگان وظایف خاصی را به مشتریان خود بدهکار هستند ، از جمله وظیفه معاملات منصفانه. دامنه این وظیفه شامل دستورالعمل انجام موارد زیر است:

(1) سفارشات را به سرعت اجرا کنید ، و اطلاعات مهم را فاش کنید

(2) قیمت های معقول و منطقی مربوط به بازار غالب ، و

(3) هرگونه تضاد منافع را به طور کامل فاش کنید.[11]

وظایف اضافی که کارگزاران و فروشندگان به مشتریان خود مدیون هستند ، شامل وظیفه مناسب بودن و وظیفه بهترین اجرای آن است. براساس وظیفه مناسب بودن ، کارگزاران و فروشندگان باید سرمایه گذاری های خاص یا استراتژی های سرمایه گذاری مناسب را برای نیازهای مشتری خود توصیه کنند و باید مبنای معقولی برای توصیه های خود داشته باشند. وظیفه بهترین اعدام به این معنی است که آنها باید تلاش کنند تا مطلوب ترین شرایط را برای مشتریان خود بدست آورند. [12]

قوانین مسئولیت مالی

کارگزاران و فروشندگان همچنین باید طبق قانون مبادله و مقررات SEC چندین قانون مسئولیت مالی را رعایت کنند. این قوانین برای محافظت از مشتریان در برابر آسیب های ناشی از خرابی کارگزار یا تجارت فروشنده طراحی شده اند.

براساس این قوانین ، کارگزاران و فروشندگان باید حداقل سطح سرمایه را حفظ کنند و باید از بودجه مشتری محافظت کنند. حداقل قاعده سرمایه به این معنی است که همیشه باید سرمایه خالص بیشتری نسبت به حداقل حداقل لازم برای فعالیت در یک تجارت اوراق بهادار داشته باشد.[13] قانون 15C3-1 مبالغ خالص سرمایه ای را که برای کارگزاران و فروشندگان مورد نیاز است ، تشریح می کند:

1. 250،000 دلار برای یک دلال دلال که دارای وجوه مشتری یا اوراق بهادار است ،

2. 100،000 دلار برای یک دلال دلال که معاملات مشتری را بر اساس پرداخت در مقابل پرداخت پاک می کند و حساب های حاشیه یا تجارت را به عنوان اصلی برای حساب خود ارائه نمی دهد ،

3. 50،000 دلار برای یک دلال دلال که معاملات و حساب های مشتری را به یک دلال کارگزار ثبت شده دیگری معرفی می کند که حساب ها را به صورت کاملاً فاش شده حمل می کند. یا

4. 5،000 دلار برای یک دلال دلال که بودجه مشتری یا اوراق بهادار را دریافت نمی کند ، نگه می دارد یا مدیون آن است یا حساب های مشتری یا اوراق بهادار تجاری غیر از یک آژانس یا مبنای اصلی بی خطر را حمل می کند.[14]

کارگزاران و فروشندگان نیز باید سوابق خاصی را حفظ کنند، از جمله:

(1) لکه های تجاری که معاملات، دریافت ها یا تحویل اوراق بهادار را مشخص می کنند،

(2) تراز آزمایشی،

(3) سوابق محاسبات شرکت کارگزاری از سرمایه خالص و کل بدهی،

(4) سوابق مطابقت، و

(5) سوابق شکایات.[15]

دلالان و فروشندگان تابع قوانین و مقررات مهمی هستند. بنابراین چگونه یک مشتری می داند که یک دلال یا فروشنده از قانون پیروی می کند؟خوشبختانه، مصرف کنندگان توانایی جمع آوری اطلاعات در مورد شرکت های کارگزاری و کارگزاران فردی را از طریق برنامه BrokerCheck FINRA دارند. از طریق این برنامه، مشتری می تواند اطلاعاتی مانند:

(1) گزارش خلاصه ای که یک نمای کلی از شرکت ارائه می دهد،

(2) مشخصات مالکیت شرکت،

(3) سابقه شرکت، از جمله هرگونه ادغام، اکتساب یا تغییر نام،

(4) شرح عملیات شرکت، فهرست مجوزها و ثبت های فعال آن، انواع کسب وکارهایی که انجام می دهد و جزئیات دیگر، و

(5) احکام داوری و هرگونه رویداد نظارتی یا انضباطی در سوابق شرکت.[16]

مشتریان همچنین می توانند از طریق برنامه افشای عمومی مشاور سرمایه گذاری SEC به اطلاعات مشاور سرمایه گذاری دسترسی داشته باشند. از طریق این برنامه، یک سرمایه گذار ممکن است:

(1) جستجو برای یک شرکت مشاور سرمایه گذاری،

(2) وضعیت ثبت نام مشاور را بررسی کنید،

(3) افشای فعلی مشاور را که از طریق فرم ADV تشکیل شده است مشاهده کنید،

(4) وب سایت تنظیم کننده ایالتی را پیدا کنید و

(5) وب سایت FINRA BrokerCheck را پیدا کنید.[17]

علاوه بر منابع فدرال ارائه شده توسط FINRA و SEC، یک مصرف کننده می تواند با تماس با تنظیم کننده های ایالتی خود، اطلاعاتی در مورد مشاوران سرمایه گذاری و کارگزاران کسب کند.

انواع طرح های خرید سهام

طرح های خرید مستقیم سهام

خریداران می توانند سهام را بدون کمک کارگزار سهام خریداری کنند. طرح خرید مستقیم سهام یکی از راه هایی است که مصرف کننده می تواند سهام را مستقیماً از یک شرکت خریداری کند.

مزایای یک برنامه خرید مستقیم سهام این است که خریدار نیازی به پرداخت هزینه کارگزار یا کمیسیون ندارد و ممکن است به جای پرداخت هزینه کل سهم ، بتواند سهام یک شرکت را با سرمایه گذاری یک دلار خاص خریداری کند.[18] سهام همچنین می تواند از طریق بدهی های حساب چک خودکار خریداری شود. به عنوان مثال ، طبق برنامه خرید مستقیم سهام Home Depot ، سهام را می توان با حداقل پرداخت 500 دلار خریداری کرد و سهام اضافی را می توان با 50 دلار افزایش از طریق پرداخت ماهانه خودکار خریداری کرد.[19] اگر طبق برنامه خرید مستقیم سهام مجاز باشد ، خریدار می تواند سود سهام خود را به طور خودکار در سهام شرکت سرمایه گذاری کند.

ضرر یک برنامه خرید مستقیم سهام این است که سهامدار از مشاوره مالی یا مدیریت حساب از یک کارگزار بهره نمی برد. در حالی که سهامدار نیازی به پرداخت هزینه کارگزار ندارد ، اما وی هنوز ملزم به پرداخت هزینه خدمات حساب است. با این وجود ، برنامه های خرید مستقیم سهام راهی را برای مردم فراهم می کند تا با حداقل سرمایه گذاری اولیه ، خرید سهام را انجام دهند.

شرکت هایی که یک برنامه خرید مستقیم سهام ارائه می دهند ، به یک سرمایه گذار اجازه می دهند به صورت آنلاین یا از طریق ارسال فرم های ثبت نام کاغذ ثبت نام کنند. برخی از شرکت های مشهور که این برنامه ها را ارائه می دهند عبارتند از Exxon Mobil ، Coca-Cola ، Walmart ، AT& T ، Verizon و Ford.[20]

برنامه های خرید سهام کارمندان

دربرنامه خرید سهام کارمندانفایده ای است که به کارمندان یک شرکت اجازه می دهد سهام را با نرخ تخفیف خریداری کنند.

برنامه خرید سهام کارمندان Home Depot تصویری از نحوه عملکرد یک برنامه معمولی را ارائه می دهد. کارمندان ممکن است تا 20 ٪ از دستمزد خود را برای خرید سهام Home Depot با نرخ تخفیف کنار بگذارند. پس از 6 ماه ، از مبلغ تعیین شده برای خرید سهام شرکت استفاده می شود.[21]

مانند برنامه های خرید مستقیم سهام ، یکی از مزایای برنامه خرید سهام کارمندان این است که خریدار نیازی به پرداخت هزینه کارگزار یا کمیسیون ندارد. با این حال ، سهامدار فایده ای برای دریافت مشاوره مالی و مدیریت حساب از یک کارگزار ندارد و هزینه های مدیریت حساب باید پرداخت شود.

بسیاری از شرکت های معامله شده عمومی به کارمندان خود این فرصت را می دهند که در برنامه های خرید سهام کارمندان از جمله Computerhare ، Nordstrom و Intuit شرکت کنند. هر طرح دارای نرخ تخفیف خاص خود و دوره های برگزاری برای مشارکت است.[22]

برنامه های سرمایه گذاری مجدد سود سهام

برنامه های سرمایه گذاری مجدد سود سهام به صاحب سهام اجازه می دهد سود سهام را به طور خودکار در سهام شرکت بیشتری سرمایه گذاری کند. براساس این نوع برنامه ، صاحب سهام می تواند با بهره گیری از ترکیب ، درآمد را افزایش دهد.[23] برنامه های سرمایه گذاری مجدد سود نیز به برنامه های "قطره" گفته می شود. برای اینکه سود سهام به طور خودکار سرمایه گذاری مجدد شود ، صاحب سهام باید توافق نامه ای با شرکت امضا کند ، اگرچه همه شرکت ها سود سهام را پرداخت نمی کنند یا برنامه های قطره ای را ارائه نمی دهند. سهام را می توان تحت یک برنامه قطره ای از طریق یک کارگزار یا از طریق نوع دیگری از برنامه خریداری کرد. به عنوان مثال ، اگر این طرح به سهامدار اجازه دهد سود سهام را مجدداً سرمایه گذاری کند ، می تواند یک برنامه خرید سهام مستقیم نیز باشد.

برنامه های سهام پرداخت غیر اختصاصی

برخی از برنامه های سهام سود سهام را پرداخت نمی کنند. اگر سهام سود سهام خود را پرداخت نکند ، سود بالقوه سهامدار محدود به سود سرمایه است که سود خالص مثبت از فروش سهام است.[24] برخی از شرکت های مشهور سود سهام ، از جمله فیس بوک را پرداخت نمی کنند.[25] اینها به شرکت متکی هستند که به سرعت در حال رشد ارزش برای جذب سرمایه گذاران هستند.

در ماژول بعدی ما ، ما به پویایی نقل و انتقالات سهام ، محدودیت در نقل و انتقالات و قوانینی که حاکم بر نقل و انتقالات است ، خواهیم پرداخت.