پیشنهاد عمومی اولیه (IPO)

یک پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) اولین فروش سهام است که توسط یک شرکت به عموم مردم صادر می شود. قبل از IPO ، یک شرکت یک شرکت خصوصی در نظر گرفته می شود ، معمولاً با تعداد کمی از سرمایه گذاران (بنیانگذاران ، دوستان ، خانواده و سرمایه گذاران تجاری مانند سرمایه داران سرمایه گذاری یا سرمایه گذاران فرشته).

هنگامی که یک شرکت از طریق IPO عبور می کند ، عموم مردم قادر به خرید سهام هستند و برای اولین بار بخشی از شرکت را در اختیار دارند. IPO اغلب به عنوان "عمومی در حال رفتن" گفته می شود ، و روند کارآزمایی معمولاً توسط یک بانک سرمایه گذاری هدایت می شود.

دلایلی که شرکت ها از طریق IPO عبور می کنند

شرکت هایی که به دنبال رشد هستند ، اغلب از یک پیشنهاد عمومی اولیه برای جمع آوری سرمایه استفاده می کنند. بزرگترین مزیت IPO سرمایه اضافی است که افزایش یافته است.

سرمایه جمع آوری شده می تواند برای خرید ملک ، کارخانه و تجهیزات اضافی (PPE) ، تحقیق و توسعه صندوق (R& D) ، گسترش یا پرداخت بدهی های موجود استفاده شود. همچنین افزایش آگاهی از یک شرکت از طریق IPO وجود دارد که به طور معمول موجی از مشتریان جدید بالقوه ایجاد می کند.

بزرگترین IPO در ایالات متحده:

• گروه Alibaba IPO با 21. 8 میلیارد دلار افزایش یافته (سپتامبر 2014)
• ویزا IPO با 17. 9 میلیارد دلار افزایش یافته است (مارس 2008)
• IPO فیس بوک با 16 میلیارد دلار افزایش یافته (مه 2012)
• جنرال موتورز IPO با 20. 1 میلیارد دلار افزایش یافته است (نوامبر 2010)

   

علاوه بر این ، سرمایه گذاران خصوصی/شرکای موسس/سرمایه داران سرمایه گذاری می توانند از IPO به عنوان یک استراتژی خروج استفاده کنند. به عنوان مثال ، هنگامی که فیس بوک عمومی شد ، مارک زاکربرگ نزدیک به 31 میلیون سهم به ارزش 1. 1 میلیارد دلار آمریکا فروخت. یک پیشنهاد عمومی یکی از رایج ترین راه هایی است که سرمایه داران سرمایه گذاری می کنند و پول قابل توجهی کسب می کنند.

دلیل اصلی برای عمومی شدن ... برای جمع آوری پول!

مراحل در یک پیشنهاد عمومی اولیه (IPO)

اولین قدم در یک پیشنهاد عمومی اولیه استخدام یک بانک سرمایه گذاری یا بانک ها برای رسیدگی به IPO است. بانکهای سرمایه گذاری می توانند با یک رهبری همراه باشند ، یا یک بانک می تواند به تنهایی کار کند.

در مرحله بعد ، همه افراد درگیر در IPO - تیم مدیریت ، حسابرسان ، حسابداران ، بانکهای تحت نویسندگی ، وکلا و کارشناسان کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) - در جلسه ای برای بحث در مورد پیشنهاد و تعیین زمان تشکیل پرونده شرکت می کنند. جلسات مشابه در کل مراحل تحریریه اتفاق می افتد.

پس از جلسه ، برای اطمینان از دقیق بودن اظهارات ثبت نام ، باید دقت لازم را بر روی شرکت انجام داد. وظایف شامل دقت در بازار ، دقت قانونی و IP ، دقت مالی و مالیاتی است.

نتیجه نهایی دقت لازم ، بیانیه ثبت نام S-1 است. اطلاعات موجود در بیانیه شامل صورتهای مالی تاریخی ، داده های کلیدی ، نمای کلی شرکت ، عوامل خطر و موارد دیگر است.

یک جلسه تحلیلگر قبل از IPO پس از ارائه بیانیه ثبت نام S-1 برای آموزش بانکداران و تحلیلگران در مورد این شرکت برگزار می شود. بانکداران و تحلیلگران نیز در مورد نحوه فروش شرکت به سرمایه گذاران خلاصه شده اند. دفترچه مقدماتی نیز می تواند تهیه شود.

قبل از بازاریابی برای تعیین اینکه آیا سرمایه گذاران نهادی مانند بخش و شرکت و قیمتی که احتمالاً مایل به پرداخت هر سهم هستند ، انجام می شود. در رابطه با ارزیابی داخلی ، محدوده قیمت برای پیشنهادات توسط بانک ها تعیین شده است. بیانیه ثبت نام S-1 با محدوده قیمت اصلاح می شود.

پس از اتمام کار قبل از بازاریابی و بیانیه ثبت نام S-1 ، تیم مدیریت برای دیدار با سرمایه گذاران و بازاریابی شرکت سفر می کند. این یک فرایند بسیار مهم است زیرا سفارشات مربوط به تعداد سهام توسط سرمایه گذاران و قیمتی که مایل به پرداخت آن هستند مشخص می شود. دامنه قیمت ممکن است بیشتر اصلاح شود.

تیم مدیریت با بانکهای سرمایه گذاری ملاقات می کند تا در مورد قیمت نهایی معامله بر اساس سفارشات تصمیم بگیرند. اگر سفارشات زیادی وجود داشته باشد (واگذار شده) ، این شرکت سهام را بالاتر می برد.

پس از قیمت IPO ، بانکهای سرمایه گذاری سهام را به سرمایه گذاران اختصاص می دهند و سهام شروع به تجارت در بازار برای خرید و فروش مردم می کند.

چالش های یک لیست عمومی

اگرچه فواید عمومی برای عمومی وجود دارد ، اما اشکالاتی قابل توجه نیز وجود دارد. یک پیشنهاد عمومی عمومی (IPO) می تواند از شش ماه تا یک سال به هر جایی برسد. در این مدت ، تیم مدیریت شرکت احتمالاً روی IPO متمرکز است و پتانسیل رنج سایر مناطق تجارت را ایجاد می کند.

در ایالات متحده ، شرکت های دولتی توسط کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) کنترل می شوند. شرکت های دولتی از هزاران سهامدار تشکیل شده و مشمول قوانین و مقررات هستند. هیئت مدیره باید تشکیل شود و اطلاعات مالی و حسابداری قابل شنیدن باید به صورت سه ماهه ارائه شود.

عمومی شدن یک فرآیند گران است ، به همین دلیل ، از نظر تاریخی ، فقط شرکت های خصوصی با اصول قوی و پتانسیل سودآوری بالا از طریق IPO عبور می کنند. سرانجام ، اطلاعات یک شرکت دولتی به راحتی بصورت آنلاین در دسترس است که ممکن است برای رقبا مفید باشد.

ارزیابی شرکت

بانکداران سرمایه گذاری زمان زیادی را صرف تلاش برای ارزش گذاری شرکت در عمومی می کنند. در نهایت این سرمایه گذاران خواهند بود که تصمیم می گیرند شرکت هنگام تصمیم گیری در این پیشنهاد و چه زمانی سهام را خریداری و فروش می کند پس از شروع تجارت در بورس ، چه چیزی ارزش آن را دارد.

روشهای اصلی که بانکداران برای ارزش گذاری شرکت قبل از عمومی استفاده می کنند عبارتند از:

• (تجزیه و تحلیل جریان نقدی تخفیف / تجزیه و تحلیل DCF)

با ترکیب این سه روش ، بانکداران می توانند در مورد آنچه فکر می کنند یک ارزش معقول است ، یک سرمایه گذار مایل به پرداخت هزینه تجارت باشد.

ارزش گذاری می تواند بیشتر از یک علم باشد تا یک علم باشد و به همین دلیل ، بسیاری از IPO ها در چند روز اول تجارت خود دارای نوسانات زیادی هستند.

زیر قیمت IPO

با وجود تمام کارهای ارزیابی ذکر شده در بالا ، هنوز تمایل به کاهش قیمت IPO در هنگام عمومی شدن شرکت ها وجود دارد (یعنی ، آنها عمداً قیمت قابل توجهی پایین تر از قیمت معاملات روز اول خواهند داشت). به عنوان مثال ، شرکت LinkedIn با 45 دلار سهم عمومی شد اما در پایان روز 122 دلار معامله شد. این اغلب به عنوان "ترک پول روی میز" گفته می شود.

تحریریه یک پیشنهاد عمومی می تواند برای یک شرکت فاجعه بار باشد. فرض کنید شرکت قیمت IPO سهم خود را با 20 دلار در هر سهم قیمت گذاری کند. اگر سهام در نهایت با 40 دلار سهم معامله شود ، این نشان می دهد که شرکت A 20 میلیون دلار (1 میلیون * 20 دلار) دریافت کرده است که اگر IPO کم ارزش نباشد می تواند 40 میلیون دلار (1 میلیون * 40 دلار) درآمد کسب کند.

یک تئوری محبوب در امور مالی شرکت در مورد اینکه چرا IPO ها با قیمت زیر قیمت کم می شوند می توانند با مثال زیر نشان داده شوند:

فرض کنید دو دسته از سرمایه گذاران وجود دارند که در IPO - خودی ها و بقیه بازار (افراد خارجی) سرمایه گذاری می کنند. خودیها ارزش واقعی شرکت را می دانند و در صورت گران بودن از آن دور می شوند. اگر IPO کم ارزش باشد ، خودی سهام را خریداری می کند.

افراد خارجی ارزش واقعی شرکت را نمی دانند اما می دانند که خودیها می دانند. با این دانش ، افراد خارجی با عملکرد خودی پیروی می کنند:

1. اگر IPO کم ارزش باشد ، همه سهام را خریداری می کنند.
2. اگر IPO بیش از حد گران باشد ، خودی ها خریداری نمی کنند. با دانستن این موضوع ، افراد خارجی نیز به این پیشنهاد خریداری نمی کنند.

بنابراین ، به نفع صادرکننده و بانک آن است که این پیشنهاد را کم ارزش کند.

منابع بیشتر

با تشکر از شما برای خواندن راهنمای CFI برای ارائه اولیه عمومی (IPO). برای ادامه یادگیری و پیشرفت حرفه خود ، منابع زیر مفید خواهد بود: