گروه های خطر برای سرطان موضعی پروستات

برای سرطانهایی که گسترش نیافته اند (مرحله اول تا III سرطانهای) ، بسیاری از پزشکان اکنون از اطلاعات مربوط به سرطان (مانند گروه T ، سطح اولیه PSA ، گروه درجه و نتایج بیوپسی پروستات) استفاده می کنند تا آنها را به گروه های خطر زیر تقسیم کنند.

گروه بسیار کم خطر

این سرطانهای پروستات کوچک هستند ، در معاینه احساس نمی شوند ، فقط در یک منطقه کوچک از پروستات یافت می شود و در خارج از پروستات رشد نکرده اند (CT1C). آنها یک گروه درجه 1 (نمره گلیسون 6 یا کمتر) و سطح PSA پایین (کمتر از 10) و معیارهای طبقه بندی دیگر دارند. آنها معمولاً بسیار آهسته رشد می کنند و بعید به نظر می رسد که هیچ علائمی یا سایر مشکلات سلامتی ایجاد کنند.

گروه کم خطر

سرطان های پروستات در این گروه هنوز در خارج از پروستات رشد نکرده اند ، دارای یک گروه درجه 1 (نمره گلیسون 6 یا کمتر) و سطح PSA پایین (کمتر از 10) هستند ، اما کمی بزرگتر هستند (CT1 تا CT2A) ، از بسیارسرطانهای خطرناک.

گروه ریسک میانی (مطلوب یا نامطلوب)

این گروه از سرطانهای پروستات را می توان در امتحان احساس کرد یا می توان در یک آزمون تصویربرداری مشاهده کرد. سرطان ممکن است در بیش از نیمی از یک طرف پروستات (CT2B) یا در هر دو طرف پروستات [CT2C] یافت شود ، و یا دارای یک گروه درجه 2 یا 3 (نمره گلیسون 7) و/یا a باشدسطح PSA بین 10 تا 20 نانوگرم در میلی لیتر. طبقه بندی اضافی گروه ریسک میانی را به دسته های مطلوب و نامطلوب تقسیم می کند.

گروه پرخطر

سرطان های پروستات در این گروه در خارج از پروستات (CT3A) رشد کرده اند یا یک گروه درجه 4 یا 5 (نمره گلیسون 8 تا 10) دارند یا سطح PSA بیش از 20 دارند.

گروه بسیار پرخطر

این سرطانهای پروستات خطر بسیار بالایی برای رشد تومور ، بازگشت یا گسترش به غدد لنفاوی مجاور دارند و یک یا چند ویژگی زیر دارند:

• تومور به وزیکول های منی (CT3B) یا به سایر بافت های کنار پروستات (CT4) گسترش یافته است
• بافت بیوپسی مناطقی را با الگوی گلیسون 5 نشان می دهد (نمره گلیسون 9 یا 10 یا گروه درجه 5)
• آنها 2 یا 3 ویژگی موجود در گروه پرخطر را دارند (به بالا مراجعه کنید)
• بیش از 4 قطعه بیوپسی گروه 4 یا 5 درجه هستند (نمره گلیسون 8 تا 10)

گروه ریسک می تواند به تعیین اینکه آیا آزمایش های دیگری انجام شود ، کمک می کند و همچنین به راهنمایی گزینه های اولیه درمانی کمک می کند. سرطان در گروه های ریسک پایین تر احتمال رشد و گسترش در مقایسه با گروه های گروه ریسک بالاتر را دارد.

اگر سرطان پروستات دارید که به غدد لنفاوی مجاور یا سایر قسمت های بدن گسترش نیافته است، ممکن است بخواهید از پزشک خود بپرسید که سرطان شما در کدام گروه خطر قرار می گیرد تا انتخاب های درمانی خود را بفهمید.

راه های دیگر برای اندازه گیری خطر رشد و گسترش سرطان پروستات

علاوه بر گروه های خطر بالا، پزشکان هنوز در مورد بهترین استفاده از انواع دیگر آزمایش ها و مدل های پیش آگهی برای کمک به تصمیم گیری مؤثرترین گزینه های درمانی برای فرد یاد می گیرند. اگر پزشکتان استفاده از یکی از این راه ها را برای کمک به تعیین گزینه های درمانی پیشنهاد می کند، از او بخواهید آنچه را که می تواند به شما بگوید و همچنین احتمال دقیق بودن آن را توضیح دهد.

آزمایشات ژن و پروتئین برای سرطان پروستات

برای مردان مبتلا به سرطان پروستات که موضعی است (فکر نمی شود در خارج از پروستات منتشر شده باشد)، یک مسئله اصلی این است که تشخیص سرعت رشد و گسترش سرطان اغلب دشوار است. این می تواند تصمیم گیری در مورد نیاز به درمان فوری سرطان و همچنین اینکه کدام نوع درمان ممکن است گزینه های خوبی باشد را دشوار کند.

برخی از انواع تست های آزمایشگاهی، که به عنوان تست های ژنومی، مولکولی یا پروتئومی شناخته می شوند، می توانند همراه با اطلاعات دیگر (مانند گروه های خطر بالا) برای کمک به پیش بینی بهتر سرعت رشد یا گسترش سرطان پروستات و در نتیجه، استفاده شوند. به تصمیم گیری در مورد اینکه چه گزینه های درمانی ممکن است بهترین باشند و چه زمانی باید داده شوند کمک کند. این آزمایش ها بررسی می کنند که کدام ژن یا پروتئین در داخل سلول های سرطان پروستات فعال هستند. نمونه هایی از این آزمایش ها عبارتند از:

• Oncotype DX Prostate: این آزمایش فعالیت ژن های خاصی را در سلول های سرطانی پروستات گرفته شده از بافت بیوپسی اندازه گیری می کند و آن را به عنوان یک امتیاز در مقیاس 0 تا 100 گزارش می کند (نمره های بالاتر نشان دهنده سرطانی است که احتمال رشد و گسترش سریع تری دارد،و همچنین خطر مرگ ناشی از سرطان پروستات).
• پرولاریس: این آزمایش فعالیت مجموعه متفاوتی از ژن ها را در سلول های سرطان پروستات گرفته شده از بافت بیوپسی اندازه گیری می کند و آن را به عنوان یک امتیاز در مقیاس 0 تا 10 گزارش می کند (نمرات بالاتر نشان دهنده سرطانی است که احتمال رشد و گسترش سریع تر آن را دارد. و همچنین خطر مرگ ناشی از سرطان پروستات).
• ProMark: این آزمایش فعالیت مجموعه ای از پروتئین ها را در سلول های سرطان پروستات گرفته شده از بافت بیوپسی اندازه گیری می کند و آن را به عنوان امتیازی گزارش می کند که به پیش بینی احتمال رشد و گسترش سریع سرطان کمک می کند.
• رمزگشایی: برای مردانی که جراحی را برای درمان سرطان خود انتخاب می کنند، این آزمایش فعالیت ژن های خاصی را در سلول های سرطان پروستات از بافت جراحی اندازه گیری می کند. این آزمایش می تواند به تعیین خطر بازگشت سرطان در سایر قسمت های بدن پس از جراحی کمک کند و در نتیجه، اگر این مردان باید درمان اضافی را در نظر بگیرند.

این آزمایش ها برای یافتن زمینه های بیشتری که می توانند در خطر ابتلا به سرطان پروستات و تصمیم های درمانی مفید باشند، به مطالعه ادامه می دهند.