منبع تصویر - https://bit. ly/3kGBHHU

این مقاله توسط خانم Somya Jain از موسسه مطالعات حرفه ای Vivekananda نوشته شده است. قوانین و مقررات مختلف مربوط به بازار سهام را به همراه مقررات مربوطه تجزیه و تحلیل می کند.

فهرست مطالب

مقدمه

بازار سهام به بازاری عمومی گفته می شود که خرید، فروش و انتشار سهام یک شرکت سهامی عام را تشویق می کند. این پلتفرمی است که تجارت در ابزارهای مالی را با درگیر کردن سرمایه گذاران در چنین معاملاتی تسهیل می کند. سهام نشان دهنده مالکیت کسری در یک شرکت ثبت شده است و بنابراین، بازار سهام مکانی است که در آن می توان مالکیت چنین دارایی هایی را خرید و فروش کرد. هدف بازار سهام دوجانبه است و اساس چارچوب نظارتی حاکم بر بازار را تشکیل می دهد.

1. اولین هدف بازار سهام تحقق سرمایه مورد نیاز شرکت ها است. شرکت ها با جذب سرمایه از عموم مردم می توانند فعالیت های توسعه و توسعه را انجام دهند. در مقایسه با استقراض، منبع بسیار بادوام تری برای کسب سرمایه است زیرا از تحمیل بدهی جلوگیری می کند.
2. ثانیاً، بازار سهام فرصتی را برای سرمایه گذاران فراهم می کند تا سهمی از سود را در شرکت های دولتی به دست آورند. سرمایه گذاران می توانند با فروش سهام خود به قیمت افزایش یافته یا با به دست آوردن سود سهام منظم سود کسب کنند.

به طور کلی، معاملات مذکور از طریق یک پلتفرم معاملات الکترونیکی و تحت مجموعه ای از مقررات تعریف شده انجام می شود. بازار سهام در هند عمدتاً توسط دو بورس اوراق بهادار اداره می شود، بورس اوراق بهادار بمبئی (از این پس BSE نامیده می شود) و بورس ملی (از این پس NSE نامیده می شود). شرکت ها سهام خود را برای اولین بار در بورس اوراق بهادار از طریق IPO عرضه می کنند. سپس سرمایه گذاران می توانند این سهام را از طریق بازار ثانویه معامله کنند. برای محاسبه عملکرد بازار سهام شاخص های مختلفی تدوین شده است. گفته می شود که این شاخص به عنوان شاخصی از عملکرد بازار به طور کلی یا بخشی در بازار عمل می کند. دو شاخص برجسته در بازار سهام هند Sensex و Nifty هستند. Sensex قدیمی ترین شاخص بازار برای سهام است که شامل سهام 30 شرکت برتر فهرست شده در BSE است. به طور مشابه، Nifty شامل 50 سهام برتر فهرست شده در NSE است.

چارچوب نظارتی در مورد بازار سهام

بازار سهام یک بازیگر اصلی در بخش مالی است که شرکت های کوچک و بزرگ را تشکیل می دهد. بنابراین، تنظیم بازارها به گونه ای که به نفع بخش شرکت ها و سرمایه گذاران باشد، ضروری می شود. علاوه بر این، بازار سهام نیز در معرض آسیب منافع بیشتر مردم قرار دارد. از این رو، چندین قانون برای حمایت از سرمایه گذاران و تضمین تبادل عادلانه مالکیت شرکتی در بازارهای آزاد وضع شده است. برخی از قوانین و مقررات برجسته حاکم بر بازار اوراق بهادار در هند عبارتند از:

1. قانون قراردادهای اوراق بهادار (مقررات)، 1956

قانون قراردادهای اوراق بهادار (تنظیمات) 1956 (که از این پس SCRA نامیده می شود) و قوانین مربوط به قراردادهای اوراق بهادار (Rregulation) 1957 با هدف تنظیم بورس اوراق بهادار و معاملات در چنین اوراق بهادار با هدف جلوگیری از سفته بازی های نامطلوب در آنها تنظیم شد. این قانون همچنین به دنبال تنظیم خرید و فروش اوراق بهادار خارج از محدوده بورس اوراق بهادار از طریق صدور مجوز به معامله گران سهام است.

این قانون شرایط مختلف مربوط به اوراق بهادار را تشریح می کند و رویه های دقیقی را برای به رسمیت شناختن بورس ها توسط دولت مرکزی/SEBI، رویه فهرست بندی اوراق بهادار شرکت ها و معاملات مربوط به خرید و فروش اوراق بهادار از طرف سرمایه گذاران تعیین می کند. کنترل مستقیم و غیرمستقیم بر تمام جنبه های معاملات اوراق بهادار را فراهم می کند. به طور عمده، دولت مرکزی دارای صلاحیت نظارتی بر موارد زیر است:

• تنظیم و نظارت بر بورس
• قراردادها در اوراق بهادار
• عرضه اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار

برای درک بهتر قانون در تنظیم بازار سهام، تحلیل مفاد مربوطه این قانون ضروری است. برخی از احکام مادی عبارتند از:

شناخت بورس اوراق بهادار

این قانون بر لزوم تجارت اوراق بهادار فقط در بورس های معتبر سهام برای کاهش ریسک های مرتبط با آن تاکید می کند. طبق بخش 3 SCRA، هر بورس اوراق بهادار که مایل به شناسایی است باید درخواست خود را به دولت مرکزی ارائه دهد. به همراه درخواست آیین نامه تنظیم و کنترل قراردادها و همچنین رونوشتی از ضوابط کلی مربوط به اساسنامه بورس اوراق بهادار ارائه شود.

بخش 4 قانون با اعطای چنین شناختی به بورس اوراق بهادار سروکار دارد. اگر دولت مرکزی پس از انجام تحقیق دقیق ، راضی باشد که بورس اوراق بهادار مایل به رعایت کلیه الزامات دولت و کلیه قوانین و آیین نامه بورس اوراق بهادار با منافع سرمایه گذاران است و در آن قرار دارد. انطباق با شرایط اختصاص یافته برای معاملات منصفانه ، سپس دولت مرکزی می تواند به بورس اوراق بهادار اعطا کند. با این حال ، دولت می تواند شرایط خاصی را قبل از اعطای بورس به بورس اوراق بهادار مانند صلاحیت عضویت ، شیوه ورود قراردادها توسط بورس و غیره تحمیل کند.

بخش 19 SCRA به وضوح مشخص می کند که فقط مبادلات بورس شناخته شده در بورس سهام عمل می کنند و هر شخصی که تجارت می کند یا با یک بورس سهام غیر شناخته شده وارد قرارداد می شود ، ممنوع است.

این قانون همچنین شامل مقررات مربوط به برداشت شناخت اعطا شده به بورس است. طبق بند 5 قانون ، اگر دولت مرکزی بر این عقیده باشد که بورس اوراق بهادار منافع تجارت یا منافع عمومی را تضعیف می کند ، پس دولت با ارائه اخطار و ارائه یک اعلامیه به بورس اوراق بهادار را پس می گیردفرصتی برای شنیدن در بورس اوراق بهادار.

شرکت سازی و تغییر شکل

بخش 4A SCRA باعث می شود که هر یک از بورس اوراق بهادار شناخته شده و از بین برود. در مورد شرکت های مربوط به شرکت ، بخش 2 (AA) این قانون ، شرکت را به معنای جانشینی یک بورس اوراق بهادار شناخته شده تعریف می کند که بدنه ای از افراد یا جامعه به بورس اوراق بهادار دیگری است که یک شرکت گنجانیده برای کمک ، تنظیم و کنترل آن استمعامله اوراق بهادار. بخش 2 (AB) دفع مجدد را به عنوان جداسازی مالکیت و مدیریت از حقوق تجارت اعضای بورس اوراق بهادار شناخته شده مطابق طرح تأیید شده تعریف می کند.

بخش 4B قانون، رویه ای را برای شرکت سازی و غیرمتقابل سازی تعیین می کند. بیان می کند که همه بورس های اوراق بهادار شناخته شده طبق بخش 4A باید طرحی را برای شرکت سازی و غیرمتقابل سازی به هیئت بورس و اوراق بهادار هند (که از این پس SEBI نامیده می شود) برای تصویب آن ارائه کنند. پس از آن، اگر SEBI قانع شود که این طرح برای منافع تجاری و همچنین منافع عمومی مطلوب است، این طرح توسط SEBI در روزنامه رسمی و توسط بورس معتبر در دو روزنامه منتشر می شود. اما اگر SEBI عقیده دارد که این طرح برای منافع عمومی مضر است، می تواند طرح را رد کند و پس از ارائه فرصت شنیدن به بورس مربوطه، آن را در روزنامه اعلام کند. علاوه بر این، SEBI ضمن تصویب این طرح، این اختیار را دارد که محدودیت های لازم مانند محدود کردن حق رای و اختیارات تعیین نمایندگان توسط سهامدارانی که کارگزاران بورس اوراق بهادار مربوطه هستند و غیره را اعمال کند. انتشار سهام برای عموم باید اطمینان حاصل کند که حداقل 51 درصد از سرمایه سهام آن توسط مردم به غیر از سهامدارانی که دارای حقوق معاملاتی هستند در مدت 12 ماه نگهداری می شود.

فهرست و حذف از فهرست

درج به پذیرش اوراق بهادار برای معامله در بورس اوراق بهادار اشاره دارد. هر شرکت سهامی عام که مایل به انتشار سهام یا اوراق قرضه برای عموم است باید در بورس اوراق بهادار شناخته شده پذیرفته شود. با عرضه اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار، امتیاز انحصاری افزایش سرمایه در اختیار شرکت ها قرار می گیرد. اما شرکت ها قبل از عرضه بهادار خود ملزم به رعایت الزامات مقرر در بورس هستند. این فهرست مزایای متعددی را برای شرکت مربوطه، سرمایه گذاران و عموم مردم فراهم می کند زیرا دسترسی آسان به وجوه را تضمین می کند، نقدینگی اوراق بهادار را فراهم می کند، کنترل و نظارت مؤثر بر معاملات و غیره را فراهم می کند.

بخش 21 SCRA برای هر شخصی که از طریق درخواست در هر بورس اوراق بهادار شناخته شده، می خواهد اوراق بهادار خود را در فهرست قرار دهد، الزامی می کند که از تمام شرایط توافق نامه پذیرش با آن بورس اوراق بهادار تبعیت کند. بنابراین، شرکت ناشر موظف است شرایط مندرج در قرارداد پذیرش را انجام دهد. قانون 19 SCRR فهرستی از اسناد و سایر مشخصاتی را که برای ارائه به بورس اوراق بهادار شناخته شده در هنگام درخواست برای عرضه در بورس اوراق بهادار آن ضروری است، بیان می کند.

در مورد حذف ، این حذف دائمی اوراق بهادار از بورس اوراق بهادار شناخته شده است. این حذف می تواند زمانی انجام شود که شرکت نتواند الزامات مربوط به مقامات مربوطه را رعایت کند ، یا شرکت برای مدت طولانی معاملات را مشاهده نکرده است یا شرکت داوطلبانه آرزو دارد که از بورس اوراق بهادار حذف شود. بنابراین ، حذف می تواند به دو نوع طبقه بندی شود:

1. حذف اجباری-

حذف اجباری به حذف دائمی اوراق بهادار از بورس اوراق بهادار شناخته شده به عنوان یک اقدام مجازات به دستور بورس به دلیل عدم رعایت شرط های پیش بینی شده توسط مقامات مربوطه اشاره دارد.

بخش 21A SCRA ، بورس اوراق بهادار شناخته شده را قادر می سازد تا اوراق بهادار را از هر بورس شناخته شده در هر زمینه ای که طبق این قانون مقرر شده است ، حذف کند ، مشروط بر اینکه یک فرصت معقول برای شنیدن به شرکت اعطا شود.

قانون 21 SCRR زمینه های مختلفی را که وظیفه حذف اوراق بهادار یک شرکت را بر عهده دارند ، مطرح می کند. دلایلی مانند عدم رعایت توافق نامه لیست ، تعلیق در تجارت برای بیش از 6 ماه ، ضرر مداوم به مدت 3 سال ، معاملات نادر در طی 3 سال قبل ، درصد نگه داشتن عمومی کمتر از حداقل استانداردهای مورد نیاز و غیره است. واد

علاوه بر این ، آیین نامه SEBI (حذف سهام سهام عدالت) 2009 به دنبال ایجاد یک روش دقیق برای حذف اوراق بهادار است. این اظهار داشت که در ابتدا ، هیئت مدیره بورس اوراق بهادار شناخته شده ، پس از تصمیم گیری در مورد حذف اوراق بهادار ، یک اعلامیه عمومی برای دعوت نمایندگی توسط افراد آزار دهنده صادر می کند. پس از تصویب دستور حذف و صدور اطلاعیه عمومی در همین مورد ، یک ارزشمند مستقل منصوب می شود که ارزش منصفانه سهام را تعیین می کند و در آخر ، سهام توسط مروج با ارزش عادلانه به دست می آید.

1. حذف داوطلبانه-

حذف داوطلبانه به حذف دائمی اوراق بهادار به خواسته های خود شرکت از بورس اوراق بهادار شناخته شده اشاره دارد. چنین حذف ها تا حد زیادی در صورت وجود ادغام یا ادغام یا به دلیل عدم عملکرد سهام صورت می گیرد.

آیین نامه SEBI 2009 کل روند حذف اوراق بهادار را از طریق حذف داوطلبانه تعیین می کند. در ابتدا ، این شرکت موظف است قبل از حذف اوراق بهادار از طریق قطعنامه ویژه در جلسه عمومی شرکت ، تأیید قبلی سهامداران را بدست آورد. به سهامداران نیز گزینه خروج داده می شود که به موجب آن همه سهامداران فرصتی برای خروج از سرمایه گذاری های انجام شده توسط آنها خواهند گرفت. پس از این ، شرکت یا مروج شرکت پیشنهادی را ارائه می دهند که در آن مایل به دستیابی به سهام سهامداران هستند و سپس داوطلبان قیمت تسلیم سهام را به دست می آورند. سپس قیمت قطع شده توسط شرکت با کمک بانکداران سرمایه گذاری و ادغام بانکداران تصمیم می گیرد. اگر در آخر ، سهامداران با کاهش قیمت موافقت کنند ، شرکت حداقل 90 درصد از سهام را به دست می آورد و درخواست نهایی ظرف 1 سال از قطعنامه ویژه به بورس اوراق بهادار انجام می شود ، در غیر این صورت ، کل این حذفمردود شدن.

هیئت اوراق بهادار و مبادله هند نهاد نظارتی برای بازار اوراق بهادار و کالا در هند است. طبق تعریف ذکر شده در بند 3 قانون هیئت اوراق بهادار و بورس اوراق بهادار هند ، 1992 (از این پس قانون SEBI) ، SEBI یک نهاد شرکتی استو غیر منقول و قرارداد ، و باید شکایت کند و به نام خودش شکایت شود. قانون SEBI به SEBI این امکان را می دهد تا از علاقه سرمایه گذاران در اوراق بهادار محافظت کند ، تا توسعه و تنظیم بازار اوراق بهادار را ارتقا بخشد.

بخش 11 قانون SEBI چندین کارکرد یا نقش بازی SEBI را در محافظت و تنظیم بازار اوراق بهادار نشان می دهد. برخی از کارکردها عبارتند از:

• تنظیم تجارت در بورس اوراق بهادار و سایر بازارهای اوراق بهادار.
• تنظیم و ثبت نام واسطه هایی مانند کارگزاران ، کارگزاران ، کارگزاران ، بانکداران بازرگان و غیره.
• ممنوعیت شیوه های تجارت کلاهبرداری و ناعادلانه مانند تقلب در قیمت ، دستکاری و غیره و کنترل تجارت خودی.
• ارتقاء آموزش سرمایه گذاران و آموزش واسطه های بازارهای اوراق بهادار.
• تنظیم پیشنهادات و دستیابی به سهام قابل توجه.
• هزینه های پرداخت ، بازرسی کتاب ، انجام تحقیقات برخی از کارکردهای دیگر SEBI است.

این قانون همچنین به SEBI چندین اختیار مرتبط با بازار اوراق بهادار می دهد. SEBI این اختیار را دارد که دستورات مربوط به انجام تحقیقات، صدور دستورالعمل ها و وضع جریمه ها را در صورتی که هر اقدامی از سوی شرکت برای منافع سرمایه گذاران مضر باشد، صادر کند. این می تواند دستوراتی مانند تعلیق معاملات، محدود کردن دسترسی به بازار، الصاق حساب های بانکی واسطه ها و غیره را صادر کند. علاوه بر این، SEBI می تواند قضاوت کند، مقررات وضع کند و همچنین اختیارات و وظایف خود را تفویض کند.

استراتژی SEBI توسط چهار عنصر اداره می شود:

• هدف آن ایجاد ظرفیت سرمایه گذاران از طریق آموزش و آگاهی است تا سرمایه گذار را قادر سازد تا تصمیمات سرمایه گذاری آگاهانه بگیرد.
• برای در دسترس قرار دادن تمام جزئیات مرتبط برای سرمایه گذاری در حوزه عمومی. SEBI یک رژیم نظارتی مبتنی بر افشا را اتخاذ کرده است که در آن از هر واسطه و ناشر انتظار می رود اطلاعات مربوط به سرمایه گذاری ها، بازارها، محصولات و غیره را افشا کند تا سرمایه گذاران بتوانند تصمیمات آگاهانه بگیرند.
• هدف این است که بازار از طریق سیستم ها و شیوه های ایمن برای معاملات ایمن شود. بنابراین، SEBI اقداماتی مانند تسویه چرخشی T+2 را انجام داده است که بیان می کند کل تسویه اوراق بهادار ظرف 2 روز قبل از تاریخ معامله، سیستم معاملاتی مبتنی بر صفحه، غیر مادی شدن اوراق بهادار و غیره انجام می شود.
• در نهایت، رسیدگی به شکایات سرمایه گذاران را تسهیل می کند. مطابق قانون اوراق بهادار (اصلاح) سال 2014، یک مکانیسم جامع داوری در بورس ها و سپرده گذاری ها برای حل و فصل اختلافات سرمایه گذاران ایجاد شده است. علاوه بر این، مقرراتی برای بورس اوراق بهادار برای مسدود کردن منابع به عنوان صندوق های حمایت از سرمایه گذاران ایجاد شد.

SEBI بارها و بارها متعهد شده است که مقررات متعددی را در مورد جنبه های مختلف مربوط به اوراق بهادار معرفی کند. آنها برای محافظت از یکپارچگی بازار اوراق بهادار و ترویج و توسعه همان بازار به صورت فعال آغاز شدند. برخی از این مقررات عبارتند از: مقررات SEBI (Issue of Capital and Disclosure Requirements)، 2018، SEBI (شرایط تعهدات فهرست و الزامات افشا)، 2015، مقررات SEBI (ممنوعیت تجارت خودی)، 2015، SEBI (ممنوعیت غیرقانونی و غیرقانونی)مقررات مربوط به بازار اوراق بهادار، 2003 و غیره.

1. قانون شرکتها، 2013

قانون شرکت ها ، 2013 ، معاملات مربوط به این موضوع ، تخصیص و انتقال اوراق بهادار و جنبه های مدیریت شرکت را نشان می دهد. این نشان می دهد استانداردهای افشای در موضوعات عمومی مربوط به سرمایه ، مدیریت شرکت ، شرکتهای ذکر شده و برداشت از عوامل خطر. همچنین تنظیم ، استفاده از حق بیمه و تخفیف در مورد موضوعات ، حقوق و مسائل مربوط به پاداش ، پرداخت بهره و سود سهام ، تهیه گزارش های سالانه و سایر اطلاعات را تنظیم می کند.

در بخش 40 قانون ، این امر برای هر شرکتی ، با ارائه پیشنهاد عمومی ، برای ارسال درخواست به یك یا چند بورس اوراق بهادار شناخته شده برای درخواست مجوز برای اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار ، اجباری می كند.

این قانون در مورد پیچیدگی های صدور سهام و بدهی های شرکت ها بحث می کند. در ادامه روند صدور اوراق بهادار از طریق پیشنهاد عمومی ، قرار دادن خصوصی ، مسئله پاداش ، مسئله حقوق و غیره را توضیح می دهد.

1. قانون سپرده گذاری ، 1996

سپرده گذاری سازمانی است که اوراق بهادار یک سهامدار از طریق کمک یک شرکت کننده سپرده گذاری به صورت الکترونیکی نگهداری می شود. یک شرکت کننده سپرده گذاری می تواند یک بانک ، موسسه مالی ، کارگزار یا هر واحد دیگری باشد که طبق دستورالعمل SEBI واجد شرایط باشد. قانون سپرده گذاری ، 1996 چارچوبی قانونی برای ایجاد سپرده گذاری فراهم می کند. هدف از این قانون ، خنثی سازی اوراق بهادار توسط سرمایه گذاران است و اوراق بهادار را به صورت قارچ در دسترس قرار می دهد که آزادانه منتقل می شود و انتقال سهام را از وظیفه تمبر آزاد می کند. دو نوع سپرده گذار در هند- اوراق بهادار ملی Depority Limited (NSDL) و خدمات سپرده گذاری مرکزی (هند) محدود (CDSL) وجود دارد.

در بخش 3 قانون مشخص شده است که برای ایجاد یک سپرده گذاری به عنوان سپرده گذاری ، گواهی شروع تجارت از SEBI لازم است. سپرده گذاری را می توان طبق مقررات SEBI (سپرده گذاران و شرکت کنندگان) ثبت کرد ، سال 2018 و گواهی شروع با شرایط مقرر در این قانون قابل اجرا است.

بخش 8 (1) قانون این امکان را برای سرمایه گذاران فراهم می کند که اوراق بهادار را به صورت فیزیکی یا غیر مادی نگهداری کنند. با این حال، SEBI اصلاحیه ای را در مقررات مربوطه SEBI (شرایط تعهدات فهرستی و الزامات افشای) 2015 اعمال کرده است که از طریق آن شرکت های پذیرفته شده در بورس را از پذیرش درخواست انتقال اوراق بهاداری که به صورت فیزیکی نگهداری می شوند از سال 2019 منع کرده است. بنابراین، معاملات در غیر مادی شدهفرم طبق دستورالعمل های صادر شده توسط SEBI به هنجار جدید تبدیل شده است.

در بند 9 این قانون آمده است که کلیه اوراق بهاداری که توسط سپرده گذاران نگهداری می شود ماهیتا قابل تعویض خواهند بود. این بدان معناست که اگر سرمایه گذار بخواهد گواهینامه امنیتی را دریافت کند، حق دریافت دقیقاً همان گواهی را که تسلیم کرده است، از دست خواهد داد.

بند 10 قانون، حقوق مختلف سپرده گذاران و صاحبان ذی نفع اوراق بهادار را برشمرده است. مالک ذی نفع از کلیه حقوق و مزایا برخوردار بوده و مشمول کلیه تعهدات مذکور نسبت به اوراق بهادار سپرده گذار خواهد بود. از سوی دیگر، سپرده گذاران به منظور انتقال مالکیت به عنوان مالکان ثبت شده تلقی می شوند و هیچ حق رای نسبت به اوراق بهادار مالکان ذی نفع نخواهند داشت.

جدای از قوانین فوق الذکر، قانون جلوگیری از پولشویی، 2002 نیز نقشی حیاتی در محافظت از سرمایه گذاران در برابر رفتارهای متقلبانه احتمالی شرکت ها هنگام معامله با اوراق بهادار ایفا می کند. هدف اصلی این قانون جلوگیری از پولشویی است که به معنای هرگونه معامله مرتبط با عواید حاصل از جرم یا پنهان کردن چنین عواید است. طبق بند 12 قانون، هر شرکت بانکی، مؤسسه مالی یا واسطه ای که تحت قانون SEBI ثبت می شود، باید از سوابق همه تراکنش ها اطمینان حاصل کند، اطلاعات تراکنش ها را به مدیر ارائه کند و سوابق هویت همه خود را تأیید و نگهداری کند. مشتریان

نتیجه

بازار اوراق بهادار برای رشد، توسعه و قدرت اقتصادهای بازار حیاتی است و بلوغ یک اقتصاد بر اساس استحکام بازار اوراق بهادار تعیین می شود. بنابراین، تحلیل قوانین و مقررات مختلف مربوط به بازار اوراق بهادار ضروری است. واسطه های بازار اوراق بهادار شامل شرکت های بورسی، سرمایه گذاران، بورس و سپرده گذاران باید به خوبی از قوانین حاکم بر بازار اوراق بهادار آگاه باشند که بدون آن مؤسسه نمی تواند منبع اصلی اقتصاد خود را ساده سازی کند.

منابع

LawSikho یک گروه تلگرامی برای تبادل دانش حقوقی، ارجاع و فرصت های مختلف ایجاد کرده است. می توانید روی این لینک کلیک کرده و عضو شوید:

ما را در اینستاگرام دنبال کنید و برای محتوای حقوقی شگفت انگیز در کانال یوتیوب ما مشترک شوید.