معیارهای مختلف تشخیصی برای حرکات تناوبی پا در بیماران مبتلا به آپنه انسدادی خواب پس از تیتراسیون فشار مداوم هوایی مثبت

مکاتبات: Chung-Chieh Yudivision of ریوی ، مراقبت های ویژه و پزشکی خواب ، بیمارستان یادبود چانگ گونگ ، 222 ، جاده مایجین ، Keelung ، 204 ، تایوان ، جمهوری چین ، تلفن: تلفن +886 22 431 3131 Ext. 3168 ، نمابر: نمابر +886 22 433 5342 ، ایمیل wt. moc. oohay@heihcrotanimret

این اثر توسط Dove Medical Press Limited منتشر و مجوز دارد. شرایط کامل این مجوز در https://www. dovepress.com/terms. php در دسترس است و مجوز Creative Commons را شامل می شود - مجوز غیر تجاری (بدون گزارش ، v3. 0) (http://creativeecommons.org/licenses/by-nc/3. 0/). با دسترسی به کار ، بدین ترتیب شرایط را می پذیرید. استفاده های غیر تجاری از کار بدون اجازه بیشتر از Dove Medical Press Limited مجاز است ، مشروط بر اینکه کار به درستی نسبت داده شود. برای اجازه استفاده تجاری از این کار ، لطفاً به بندهای 4. 2 و 5 شرایط ما (https://www. dovepress.com/terms. php) مراجعه کنید.

چکیده

هدف، واقعگرایانه

حرکت دوره ای پا در خواب (PLM) در بین بیماران مبتلا به آپنه انسدادی خواب (OSA) شایع است. فرکانس PLMS پس از تیتراسیون مداوم فشار هوایی مثبت (CPAP) تغییر می کند. این مطالعه به بررسی اثرات دو معیار تشخیصی PLMS بر شیوع PLMS و میزان تشخیص سندرم پای بی قرار (RLS) در بیماران مبتلا به OSA قبل و بعد از تیتراسیون CPAP پرداخته است.

مواد و روش ها

این مطالعه گذشته نگر شامل بیماران مبتلا به OSA بود که از دسامبر 2012 تا دسامبر 2014 و تیتراسیون CPAP موفقیت آمیز CPAP را دریافت کردند. متغیرهای بالینی و پارامترهای خواب آنها با استفاده از معیارهای تشخیصی PLMS مورد بررسی قرار گرفت: شاخص PLMS (PLMI) ≥5 و ≥ 15. شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS با توجه به PLMI قبل و بعد از CPAP مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج

در بیماران مبتلا به OSA با PLMI از 5 ≥ و 15 ≥ پس از PSG با تیتراسیون CPAP ، شیوع PLMS به ترتیب 20. 1 ٪ (76/378) و 4. 5 ٪ (17/378) بود ، که نشان داد تیتراسیون CPAP افزایش PLMI را افزایش داد. علاوه بر این ، از نظر PLMI ≥5 و 15 ≥ ، PSG با تیتراسیون CPAP منجر به شیوع PLMS به طور قابل توجهی بالاتر از PSG شد (1 /20 ٪ در مقابل 7. 1 ٪ و 4. 5 ٪ در مقابل 0. 8 ٪ ، هر دو P<0.001). PLMI ≥5 also demonstrated a higher RLS detection rate than PLMI ≥15 did (69.2% vs 15.4%; P =0.016).

نتیجه

در بیماران مبتلا به OSA ، تیتراسیون CPAP شیوع PLMS را افزایش می دهد و PLMI بدون در نظر گرفتن اینکه PLMI ≥ 5 یا 15 است. استفاده از معیارهای تشخیصی فعلی ، PLMI ≥ 15 ، برای PLMS ممکن است منجر به دست کم گرفتن شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS در بیماران مبتلا به OSA شود.

واژه های کلیدی: فشار مداوم راه هوایی مثبت ، آپنه انسدادی خواب ، حرکات دوره ای پا در خواب ، پلیسومنوگرافی ، سندرم پا بی قرار

مقدمه

حرکت دوره ای پا در خواب (PLMS) شامل حرکت تکراری پا در شب است که از طریق پلیسومنوگرافی (PSG) ثبت می شود. حرکت دوره ای پا (PLM) شامل 4 حوادث متوالی ≥ 4/0 تا 10 ثانیه حرکات کلیشه ای به طول (LMS) است که در یک بازه 5-90 ثانیه در خواب اتفاق می افتد. 1 اختلال حرکتی اندام دوره ای (PLMD) با حضور PLM همراه با بی خوابی مشخص می شود. PLMD همچنین ممکن است پس از محرومیت از سایر اختلالات خواب ، با هیپرسومنی روز یا خواب آور همراه باشد. 2 PLM اغلب در بیماران مبتلا به سندرم پاهای بی قرار (RLS) وجود دارد. یک مطالعه نشان داد که بیش از 80 ٪ از بیماران مبتلا به RLS دارای PLM هستند. 3 گروه مطالعه بین المللی سندرم پاهای بی قرار (IRLSSG) گزارش داد که PLMS یک معیار حمایتی برای تشخیص RLS است. 4

قبل از سال 2005 ، یک شاخص PLMS (PLMI) از ≥5 از نظر بالینی معنی دار در نظر گرفته شد. 5 طبق این معیار ، مطالعات گزارش شده است که شیوع PLMS در بزرگسالان 6 4-11 ٪ و شیوع PLMS با افزایش سن افزایش یافته است. 7 در سال 2005 ، آکادمی پزشکی خواب آمریکا (AASM) برش فعلی PLMI ≥ 15 را به عنوان معیار PLMD تأسیس کرد. 8 با این حال ، از نظر بالینی ، تفاوت در معیارهای تشخیصی PLMS مورد استفاده ممکن است بر شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS تأثیر بگذارد.

در مطالعات PSG ، PLM ها معمولاً با آپنه خواب انسدادی (OSA) ذکر می شوند. علاوه بر این ، بیماران مبتلا به تنفس با اختلال در خواب ممکن است با RLS همراه باشند. با این حال ، مطالعات بسیار کمی شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS را در بیماران مبتلا به OSA بررسی کرده اند. یک مطالعه گذشته نگر در کانادا PLMS را در 48 ٪ از بیماران مبتلا به OSA گزارش داد. علاوه بر این ، یک مطالعه آینده نگر کوچک نشان داد که RLS در 8. 3 ٪ از بیماران مبتلا به OSA در ایالات متحده رخ داده است. 10 وقوع و ارتباط بالینی بیماران مبتلا به OSA همزیستی با PLM ها نامشخص است.

فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) موثرترین درمان برای OSA است. برخی از مطالعات اشاره کرده اند که انجام درمان CPAP در بیماران مبتلا به OSA ممکن است شیوع PLMS را افزایش دهد. 11 مطالعات همچنین نشان می دهد که وجود PLMS نشان دهنده تنفس اختلال خواب مداوم است. 12 در مقابل، تحقیقات دیگری کاهش PLMI را پس از درمان CPAP گزارش کرد. 13 مطالعات اخیر نشان داده اند که OSA PLMS پس از تیتراسیون CPAP را پوشش می دهد. بنابراین، شیوع و فراوانی PLMS در رابطه با تیتراسیون CPAP در بیماران مبتلا به OSA نامشخص است.

هدف اصلی این مطالعه بررسی دو معیار تشخیصی PLMS و تأثیر آنها بر شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS در بیماران مبتلا به OSA قبل و بعد از تیتراسیون CPAP بود.

مواد و روش ها

شركت كنندگان

این مطالعه گذشته نگر شامل 443 بیمار با شاخص آپنه-هیپوپنه (AHI) ≥5 بود. بیماران بین دسامبر 2012 و دسامبر 2014 هر دو PSG پایه و PSG شب دوم را برای تیتراژ دستی CPAP انجام دادند. در صورت شکست تیتراسیون CPAP، بیماران از مطالعه حذف شدند. همچنین اگر از داروهای دوپامینرژیک یا داروهای ضد افسردگی استفاده می کردند، بیمارانی که می توانند بر PLMS قبل از شروع PSG تأثیر بگذارند، حذف شدند. قبل از بررسی داده ها، این مطالعه توسط هیئت بررسی نهادی بیمارستان یادبود چانگ گونگ (IRB/CGMH شماره 201600860B0) تأیید شد و رضایت آگاهانه برای بررسی سوابق پزشکی آنها لازم نبود. محرمانه بودن بیمار حفظ شد زیرا هیچ شناسه بیمار جمع آوری نشد و خصوصی با دقت محافظت می شود. کلیه فرآیندهای تحقیقاتی مطابق با اعلامیه هلسینکی بود.

سن، جنس، شاخص توده بدنی (BMI)، شرایط گردن (NC) و سابقه پزشکی بیماران ثبت شد. پارامترهای دقیق خواب، از جمله کل زمان خواب (TST)، کارایی خواب، درصد خواب موج آهسته (SWS) و حرکت سریع چشم (REM)، میانگین و حداقل اشباع اکسی هموگلوبین، و میانگین غیراشباع اندازه گیری شد. شدت خواب آلودگی در طول روز بر اساس مقیاس خواب آلودگی Epworth (ESS) اندازه گیری شد. 16 RLS بر اساس پنج معیار بالینی تعریف شده توسط IRLSSG در سال 2014 تشخیص داده شد. 17

تیتراژ PSG و CPAP

PSG استاندارد شبانه با استفاده از سیستم PSG رایانه ای (N7000 EMBLA ، Broomfield ، USA) انجام شد. پارامترهای ضبط شده به شرح زیر بود: الکتروانسفالوگرام (EEG) ، الکترووکولوگرام دو طرفه (EOG) ، الکترومیوگرام تیبیالیس قدامی و دو طرفه (EMG) ، الکتروکاردیوگرام (ECG) ، جریان هوا بینی و اورونازال (با استفاده از فشار بینی و ترمیوماتور) ، اکسیژناشباع (از طریق پالس پروب انگشت) ، حرکات قفسه سینه و شکمی (از طریق القاء پلیتیسوگرافی) ، موقعیت بدن و شدت صدا. مراحل خواب با استفاده از معیارهای امتیاز دهی AASM به صورت دستی در دوره های 30 ثانیه ای به دست آمد. 18 تیتراسیون CPAP با استفاده از Autoset Spirit S8 (ResMed ، سیدنی ، استرالیا) در آزمایشگاه خواب در یک شب جداگانه اجرا شد. در مطالعه تیتراسیون CPAP ، تیتراسیون CPAP دستی برای تعیین سطح CPAP بهینه انجام شد. 19 سطح بهینه CPAP به عنوان کمترین فشار مؤثر برای از بین بردن بیشتر حوادث تنفسی ، از جمله آپنه ، هیپوپن و خروپف در تمام موقعیت های بدن و تمام مراحل خواب ، به ویژه در حالت خوابیده به پشت و خواب ، تعریف شد.

امتیاز دهی

آپنه انسدادی به عنوان عدم وجود جریان هوا برای حداقل 10 ثانیه در حضور تلاش تنفسی تعریف شده است ، در حالی که آپنه مرکزی به عنوان عدم وجود جریان هوا بدون تلاش تنفسی همزمان تعریف شده است. هیپوپن در نظر گرفته شد که بیش از 50 ٪ کاهش جریان هوا برای بیش از 10 ثانیه رخ داده است ، و به دنبال آن حداقل 3 ٪ اشباع اکسیژن یا برانگیختگی EEG انجام می شود. 18 AHI به عنوان میانگین تعداد آپنه و هیپوپنا در هر ساعت خواب تعریف شده است. LM باعث افزایش 8 میکرو ولت در ولتاژ EMG از تیبیالیس قدامی راست و چپ در بالای ولتاژ EMG استراحت شد. این افزایش 0. 5-10 ثانیه به طول انجامید. LM با برانگیختگی EEG نیز در طول خواب محاسبه شد ، که اجازه می داد یک شاخص برانگیختگی LM (LMAI) تولید شود. LMS در یک پنجره زمانی گسترده از 0. 5 ثانیه قبل از شروع یک رویداد تنفسی (آپنه یا هیپوپن) اتفاق می افتد تا 0. 5 ثانیه پس از پایان آن شمارش نشود. PLM به عنوان حداقل چهار رویداد LM متوالی با فاصله 5-90 ثانیه در طول خواب تعریف شد. PLMI به عنوان تعداد PLM در ساعت TST به ثمر رسید. 20 دو معیار تشخیصی PLMS با PLMI از 5 ≥ 3 ، 5 و 15 ≥ 2 مورد بررسی قرار گرفت. میزان تشخیص RLS به عنوان درصد بیماران مبتلا به RLS مطابق با معیارهای تشخیصی PLMS تقسیم شده توسط تعداد کل بیماران مبتلا به RLS که با استفاده از معیارهای بالینی تشخیص داده شدند ، تعریف شد.

تحلیل آماری

تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از بسته آماری برای علوم اجتماعی (SPSS) برای ویندوز (نسخه 19. 0؛ SPSS Inc., Chicago, IL, USA) انجام شد. ویژگی های بیمار پس از استفاده از معیارهای تشخیصی PLMS (PLMI ≥5 و ≥15) به صورت میانگین ± انحراف استاندارد یا عدد (%) ارائه می شود. برای مقایسه پارامترهای خواب، AHI و PLMI بیماران در ابتدا و بعد از تیتراسیون CPAP از آزمون های رتبه بندی علامت دار Wilcoxon استفاده شد. از ضریب همبستگی پیرسون برای ارزیابی رابطه بین PLMI و AHI قبل از تیتراسیون CPAP و رابطه بین افزایش PLMI و کاهش AHI پس از تیتراسیون CPAP استفاده شد. آزمون مک نمار برای ارزیابی تفاوت در شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS پس از استفاده از PLMI ≥5 یا 15 با PSG به تنهایی و PSG با تیتراسیون CPAP استفاده شد. متغیرهای مرتبط با PLMS از طریق رگرسیون لجستیک چند متغیره با استفاده از PLMI ≥5 و 15 مورد ارزیابی قرار گرفتند. مقدار P

نتایج

شرح موضوع

پس از حذف 20 بیمار با تیتراسیون ناموفق CPAP و 45 بیمار با استفاده از داروی دوپامینرژیک یا داروهای ضد افسردگی، در نهایت 378 بیمار مبتلا به OSA وارد این مطالعه شدند. بیمارانی که معیار تشخیصی PLMS PLMI ≥5 یا ≥15 را در هر دو PSG با و بدون تیتراسیون CPAP داشتند، یک بار PLMS در نظر گرفته شدند. در میان بیماران مبتلا به PLMI ≥5، 27 نفر (7. 1%) تنها پس از PSG و 76 (20. 1%) PLMS بعد از PSG با تیتراسیون CPAP داشتند. در بین بیماران مبتلا به PLMI ≥15، سه نفر (0. 8٪) پس از PSG به تنهایی و 17 (4. 5٪) PLMS بعد از PSG با تیتراسیون CPAP داشتند (شکل 1). مشخصات اولیه بیمار، از جمله سن، جنس، BMI، ESS، NC، AHI، RLS و سابقه گذشته در جدول 1 فهرست شده است. میانگین سنی شرکت کنندگان 49. 5 سال با میانگین BMI 28. 5 کیلوگرم بر متر مربع و 83. 1 درصد از بیماران مرد بودند.

میز 1

طبقه بندی ویژگی های بیمار بر اساس معیارهای تشخیصی PLMS (PLMI ≥5 و ≥15) پس از PSG با تیتراسیون CPAP

یادداشت ها: داده ها به صورت میانگین ± انحراف معیار یا عدد (%) ارائه می شوند.

اختصارات: PLMS، حرکات دوره ای پا در خواب. PLMI، شاخص حرکت دوره ای پا. PSG، پلی سومنوگرافی؛CPAP، فشار مثبت مداوم راه هوایی؛BMI، شاخص توده بدنی؛ESS، مقیاس خواب آلودگی Epworth. NC، شرایط گردن؛AHI، apnea-hypopnea index; RLS، سندرم پای بیقرار؛CKD، بیماری مزمن کلیه؛دیابت، دیابت؛CVA، تصادف عروق مغزی.

جریان مطالعهدر این مطالعه، 443 بیمار با AHI بالای 5 وارد مطالعه شدند. این بیماران هر دو PSG پایه و شب دوم PSG برای تیتراسیون دستی CPAP قرار گرفتند. از بین 443 بیمار، 20 و 45 نفر به ترتیب به دلیل عدم موفقیت در تیتراسیون CPAP و استفاده از داروی دوپامینرژیک یا داروهای ضد افسردگی از مطالعه خارج شدند. در نهایت 378 بیمار در این مطالعه وارد شدند. بیماران با PLMI ≥5 یا ≥15 پس از PSG با تیتراسیون CPAP یک بار PLMS در نظر گرفته شدند. در بین بیماران مبتلا به PLMS، 27 (7. 1%) و 76 (20. 1%) به ترتیب PLMI ≥5 پس از PSG به تنهایی و PSG با تیتراسیون CPAP داشتند، در حالی که تنها سه (0. 8%) و 17 (4. 5%) PLMI داشتند.≥15 بعد از PSG به تنهایی و PSG با تیتراسیون CPAP، به ترتیب.

اختصارات: AHI، apnea hypopnea index. PSG، پلی سومنوگرافی؛CPAP، فشار مثبت مداوم راه هوایی؛PLMI، حرکت دوره ای پا در شاخص خواب. PLMS، حرکت دوره ای پا در خواب.

پارامترهای PLMI و خواب پس از PSG با تیتراسیون CPAP

در بیماران با PLMI ≥5، PLMI در 60 بیمار (78. 9%) افزایش و در بقیه (16=n، 21. 1%) پس از تیتراسیون CPAP کاهش یافت. در بیماران با PLMI ≥15، PLMI در 15 بیمار (88. 2%) افزایش و در بقیه (2=n، 11. 8%) پس از تیتراسیون CPAP کاهش یافت. پارامترهای PLMI، AHI و خواب بیماران مبتلا به PLMI ≥5 و ≥15 پس از PSG با تیتراسیون CPAP در جدول 2 فهرست شده است. تیتراسیون CPAP به طور قابل توجهی اشباع نشدن شبانه و معماری خواب را بهبود بخشید. خواب TST، SWS و REM هر دو گروه افزایش یافت. در میان بیماران با PLMI ≥5 و ≥15، در مقایسه با PSG پایه، تیتراسیون CPAP AHI را کاهش داد (4. 45±5. 92 در مقابل 25. 26±55. 68 و 4. 61±3. 00 در مقابل 53. 02±25. 42، هر دو P<0.001) and increased PLMI (10.09±6.98 vs 4.08±4.91, P P =0.002, respectively). PLMI (r=−0.611, P <0.001) was negatively correlated with AHI before CPAP and the increase of PLMI (r=0.426, P <0.001) was positively correlated with the decrease of AHI from baseline PSG to CPAP titration among OSA patients coexisting with PLMS.

جدول 2

پارامترهای خواب بیماران با PLMI ≥5 (n=76) و ≥15 (n=17) پس از PSG با تیتراسیون CPAP

توجه: داده ها به عنوان میانگین ± SD ارائه شده اند.*قابل توجه در P

اختصارات: PLMI ، شاخص حرکات پانویی پا. PSG ، Polysomnography ؛CPAP ، فشار مداوم هوایی مثبت ؛TST ، زمان خواب کامل ؛SE ، راندمان خواب ؛SWS ، خواب موج آهسته ؛REM ، حرکت سریع چشم ؛AHI ، شاخص آپنه هیپوپنا ؛سائو_2,اشباع Oxyhemoglobin ؛LMAI ، شاخص برانگیختگی حرکت پا.

شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS

شیوع PLMS با استفاده از PLMI ≥5 یا ≥ 15 بعد از PSG به تنهایی و PSG با تیتراسیون CPAP در جدول 3 ذکر شده است. شیوع PLMS پس از PSG با تیتراسیون CPAP به طور قابل توجهی بالاتر از PSG بود که به تنهایی صرف نظر از معیارهای تشخیصی (PLMI ≥5: 20. 1 ٪ در مقابل 7. 1 ٪ ؛ PLMI ≥15: 4. 5 ٪ در مقابل 0. 8 ٪ ؛ هر دو P<0.001). Moreover, different PLMS diagnostic criteria significantly affected PLMS prevalence both after PSG alone and PSG with CPAP titration.

جدول 3

شیوع PLMS با توجه به معیارهای تشخیصی PLMS (PLMI ≥5 و 15 ≥) پس از PSG به تنهایی و PSG با تیتراسیون CPAP طبقه بندی شده است

توجه: داده ها به صورت شماره (٪) ارائه می شوند.*قابل توجه در P

مخفف: PLMS ، حرکات دوره ای پا در خواب ؛PLMI ، شاخص حرکات پانویی پا. PSG ، Polysomnography ؛CPAP ، فشار مداوم هوایی مثبت.

میزان تشخیص RLS همچنین تحت تأثیر معیارهای تشخیصی PLMS بود (جدول 4). در کل ، 13 بیمار طبق معیارهای تشخیصی IRLSSG تشخیص داده شدند. از آنها ، هفت (8 /53 ٪) و دو (4 /15 ٪) به ترتیب PLMI از 5 ≥ و 15 ≥ بعد از PSG به تنهایی داشتند. با این حال ، نتایج معنی دار نبود. در مقابل ، نه (2 /69 ٪) و دو بیمار (4 /15 ٪) PLMI از 5 ≥ و 15 ≥ بعد از PSG با تیتراسیون CPAP به ترتیب داشتند و نتایج معنی دار بود.

جدول 4

میزان تشخیص RLS با توجه به معیارهای تشخیصی PLMS (PLMI ≥5 و 15 ≥) پس از PSG به تنهایی و PSG با تیتراسیون CPAP طبقه بندی شده است

توجه: داده ها به صورت شماره (٪) ارائه می شوند.*قابل توجه در P

مخفف: RLS ، سندرم پا بی قرار ؛PLMS ، حرکات دوره ای پا در خواب ؛PLMI ، شاخص حرکات پانویی پا. PSG ، Polysomnography ؛CPAP ، فشار مداوم هوایی مثبت.

عوامل مرتبط با PLM

نتایج رگرسیون لجستیک چند متغیره از عوامل مرتبط با PLMS پس از استفاده از دو معیار تشخیصی (PLMI ≥5 و 15) در جدول 5 ارائه شده است. برای PLMI ≥5 ، RLS (OR: 15. 101 ، 95 ٪ CI: 3. 965-57. 515 ؛ P<0.001) and chronic kidney disease (OR: 3.633, 95% CI: 1.084 12.172; P =0.037) were independently associated with PLMS; however, no variables were associated with PLMS for PLMI ≥15.

جدول 5

تجزیه و تحلیل چند متغیره از ویژگی های مرتبط با PLMS برای PLMI ≥5 و 15 ≥

توجه: *قابل توجه در P

مخفف: PLMS ، حرکات دوره ای پا در خواب ؛PLMI ، شاخص حرکات پانویی پا. BMI ، شاخص توده بدنی ؛ESS ، مقیاس خواب آلودگی Epworth ؛AHI ، شاخص آپنه هیپوپنا ؛RLS ، سندرم پا بی قرار ؛CKD ، بیماری مزمن کلیه.

بحث

در نمونه ای از بیماران متوالی با OSA ، معیارهای مختلف تشخیصی PLMS و کاربرد CPAP تأثیر معنی داری بر شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS داشتند. شیوع و فرکانس PLMS هنگامی که PSG با تیتراسیون CPAP در مقایسه با زمان استفاده PSG به تنهایی ترکیب شد ، بیشتر بود. شیوع PLMS و میزان تشخیص RLS در زمانی که PLMI ≥ 5 از زمانی بود که PLMI 15 ≥ بود ، بیشتر بود.

به نظر می رسد PLMS در بیماران مبتلا به OSA بیشتر از جمعیت عمومی است. شیوع PLMS در بیماران مبتلا به OSA با PLMI ≥ 5 در کانادا 9 و 33 ٪ در ایالات متحده بود. با این حال ، مطالعات بسیار کمی شیوع PLMS را در بیماران آسیایی مبتلا به OSA بررسی کرده اند. در مطالعه ما ، 20. 1 ٪ از بیماران مبتلا به OSA دارای PLMS با PLMI از 5 بودند. این داده ها شیوع PLMS پایین تر در بیماران مبتلا به OSA در تایوان را نسبت به کشورهای غربی نشان می دهد. با استفاده از معیار تشخیصی PLMS PLMI ≥ 15 ، رن و همكاران گزارش دادند كه شیوع PLMS در نمونه 364 بیمار مبتلا به OSA در چین 20. 1 ٪ بود. 22 در مطالعه ما ، شیوع PLMS در بیماران مبتلا به PLMI از 15 ≥ 4. 5 ٪ پایین تر از مقادیر گزارش شده توسط رن و همکاران بود ، با این حال ، ما نمی توانیم به وضوح دلیل این شیوع نسبتاً کم PLMS را روشن کنیم. در یک مطالعه ژاپنی ، در بین بیماران مبتلا به PLMI ≥ 15 ، زنان شیوع PLMS بالاتری نسبت به مردان داشتند. 23 مطالعه ما نسبت مردان/زنان بالاتری (9/4/4) نسبت به مطالعه رن و همکاران (مردان/زنان = 1/1) داشت. بنابراین ، نسبت های مختلف جنسیتی ممکن است به شیوع PLMS نسبتاً کم در مطالعه ما منجر شود.

یک مطالعه بزرگ چند ملیتی که شامل 15391 بزرگسال از ایالات متحده و پنج کشور اروپایی گزارش شده است که شیوع RLS در جمعیت عمومی 7. 2 ٪ بود. 24 با این حال ، شیوع RLS در جمعیت تایوانی (1. 57 ٪) گزارش شده است که به دلیل اختلافات ژنتیکی بسیار پایین تر از قفقازی ها است. 25 مطالعه ما شیوع RLS بالاتر (3. 4 ٪) در بیماران مبتلا به OSA را نسبت به جمعیت عمومی در تایوان نشان داد. علاوه بر این ، پزشکان فکر می کنند که وقوع PLMS احتمالاً پس از محرومیت از سایر عوامل رسوب ، با RLS همراه است زیرا PLM در بیشتر بیماران مبتلا به RLS ذکر شده است. در مطالعه ما ، ما میزان تشخیص RLS را در بیماران PLMS با استفاده از دو معیار بررسی کردیم و دریافتیم که تنها دو نفر از 13 بیمار مبتلا به RLS دارای PLMI از 15 ≥ بودند ، در حالی که از 13 بیمار مبتلا به RLS دارای PLMI ≥ 5 بودند. علاوه بر این ، RLS یک عامل مستقل بود که از معیار تشخیصی PLMS از PLMI ≥5 استفاده شد ، در حالی که هیچ رابطه ای برای PLMI ≥ 15 مشاهده نشد. اگرچه RLS باید با معیارهای بالینی تشخیص داده شود ، با استفاده از معیار تشخیصی PLMI ≥ 15 در عمل بالینی می تواند بر میزان تشخیص RLS تأثیر بگذارد. متخصصان مختلف PSG را برای اختلالات مختلف خواب ترتیب می دهند و ممکن است به طور معمول علائم RLS را که تشخیص RLS را از دست می دهد ، ارزیابی نکنند. در مطالعه ما ، PLMI ≥5 میزان تشخیص RLS بالاتر از PLMI ≥ 15 (69. 2 ٪ در مقابل 15. 4 ٪) را نشان داد. اگر PLMS از طریق PSG با تیتراسیون CPAP کشف شود ، به پزشک یادآوری می کند که علائم بالینی را بررسی کرده و میزان تشخیص RLS را افزایش دهد. بنابراین ، مطالعه ما می خواهد PLMI ≥5 یا ≥ 15 ، تیتراسیون CPAP را نشان دهد و به طور معمول علائم RLS عوامل مهمی برای تأثیرگذاری بر میزان تشخیص PLM ها و RL ها باشد.

مطالعات متعددی درباره علت شناسی تغییر PLMI از PSG پایه به تیتراسیون CPAP بحث کرده اند و تئوری های مختلفی ارائه شده است. یک مطالعه در سال 1989 نشان داد که درمان CPAP می تواند PLMS را بدتر کند. 11 مطالعات بعدی نشان داده است که تأثیر CPAP بر PLMI ممکن است با امتیاز PLMS که رویدادهای تنفسی به اندازه کافی توسط CPAP کنترل می شود، مرتبط باشد. 14 و 15 در مقابل، یاماشیرو و کرایگر گزارش کردند که PLMI پس از تیتراسیون CPAP کاهش یافت. 13 یک تحقیق اخیر این فرضیه را مطرح کرد که درمان CPAP باعث بهبود برانگیختگی های باقی مانده مرتبط با تلاش تنفسی می شود که ممکن است منجر به کاهش PLMI شود. 14 در مطالعه ما، تنها نسبت کمی از بیماران PLMI کاهش یافته و بیماران با نسبت بالا PLMI پس از تیتراسیون CPAP افزایش یافته بودند. این بدان معناست که مکانیسم تشخیص امتیاز PLMS و درمان CPAP باعث بهبود برانگیختگی های مرتبط با تلاش تنفسی در انواع مختلف بیماران OSA می شود. با این وجود، PLMI از PSG پایه به تیتراسیون CPAP با کاهش AHI در بیماران مبتلا به OSA و PLMS بدون توجه به PLMI ≥5 یا ≥15 افزایش یافت. یک همبستگی منفی بین PLMI و AHI قبل از تیتراسیون CPAP و یک همبستگی مثبت بین افزایش PLMI و کاهش AHI پس از تیتراسیون CPAP نشان داده شد. این داده ها نشان می دهند که مکانیسم تشخیص PLMS نقش مهم تری دارد. این یافته ها با یافته های Hedli و همکاران 15 مطابقت دارد که نشان می دهد رویدادهای تنفسی ممکن است PLMS را که با درمان CPAP ظاهر می شود، پنهان کند. علاوه بر این، معیارهای امتیازدهی فعلی AASM تأکید می کنند که PLM تنها در صورتی باید شمارش شود که PLM خود به خود باشد و ناشی از حوادث تنفسی نباشد. بنابراین، رویدادهای LM که در عرض 0. 5 ثانیه پس از آپنه یا هیپوپنه رخ می دهند، به عنوان LM های مربوط به تنفس در نظر گرفته می شوند و در طی امتیاز دهی دستی حذف می شوند. شیوع PLMS در بیماران مبتلا به OSA ممکن است در PSG اولیه دست کم گرفته شود. تظاهر واقعی PLMS باید پس از انجام درمان OSA، مانند CPAP، رخ دهد.

شناخت و توزیع PLMS واقعی و LMهای مرتبط با رویداد تنفسی در بیماران مبتلا به OSA به طور قابل توجهی مورد بحث قرار گرفته است. مطالعات اخیر نشان داده است که حذف همه LMهای مرتبط با حوادث تنفسی احتمالاً یک عمل نادرست است زیرا توزیع LMهای مربوط به تنفس عمدتاً در یک بازه زمانی 2- تا 10. 25 ثانیه در حوالی پایان رویدادهای تنفسی افزایش می یابد. 26، 27 Manconi و همکاران گزارش کردند که LMهای مربوط به تنفس در ابتدا یا وسط حوادث تنفسی افزایش نمی یابند، بلکه فقط در انتهای رویدادهای تنفسی جمع می شوند. 28 این یافته ها نشان می دهد که مدت و توزیع LM های مربوط به تنفس در مقایسه با معیارهای AASM برای امتیاز دهی به LM ها متفاوت است. پس از اعمال معیارهای AASM، بسیاری از موارد PLMS را می توان از شمارش هایی که تحت درمان CPAP حذف نشده اند، به دلیل ناپدید شدن بیشتر حوادث تنفسی حذف کرد.

تجزیه و تحلیل علائم پرخوابی نشان داد که ESS یک عامل مستقل مرتبط با وقوع PLMS بر اساس PLMI ≥5 یا ≥15 به عنوان معیار تشخیصی PLMS در بیماران مبتلا به OSA نیست. Chervin و همکاران و Haba-Rubio و همکاران نیز گزارش کرده اند که OSA و PLMS همزمان با افزایش پرخوابی مرتبط نیستند. ما پیشنهاد می کنیم که PLMS درمان نمی شود حتی اگر PLMI بعد از درمان CPAP بدون هیچ گونه علائم بالینی افزایش یابد. تحقیقات بیشتر برای تأیید اینکه آیا PLMS و OSA همزمان منجر به عواقب افزایشی، مانند حوادث قلبی عروقی می شود، مورد نیاز است.

این مطالعه دارای محدودیت های خاصی است. اول، ما PLMD را بررسی نکردیم. تشخیص PLMD مستلزم حذف سایر اختلالات خواب است. با این حال، تمام این اختلالات خواب را نمی توان با یک بررسی نمودار ساده شناسایی کرد. بنابراین، ما PLMD را در این مطالعه لحاظ نکردیم. دوم، این مطالعه یک مطالعه گذشته نگر بود و ما داده های پیگیری را پس از درمان طولانی مدت CPAP به دست نیاوردیم. مطالعات آینده نگر اضافی برای ارزیابی اثر CPAP طولانی مدت بر PLMS در بیماران مبتلا به OSA مورد نیاز است. سوم، شرایط معمول پزشکی یا رفتاری (مانند میالژی، استاز وریدی، ادم ساق پا، آرتریت، گرفتگی پا، ناراحتی در وضعیت، ضربه زدن معمولی پا) را می توان با RLS اشتباه گرفت. یک مطالعه گذشته نگر با بررسی نمودار ممکن است تقلیدهای RLS را به طور کامل حذف نکند.

نتیجه

تیتراسیون CPAP شیوع PLMS را افزایش می دهد، که نشان می دهد OSA PLMS را پوشش می دهد. شیوع PLMS و نرخ تشخیص RLS زمانی که PLMI ≥5 بود بیشتر از زمانی بود که PLMI ≥15 بود. بنابراین، معیارهای فعلی AASM برای امتیازدهی به LMها و معیار تشخیصی PLMS با PLMI ≥15 نیاز به بررسی مجدد دارند.

قدردانی

نویسندگان از همه پزشکان و اعضای مرکز خواب در بیمارستان یادبود چانگ گونگ، کیلونگ، تایوان تشکر می کنند.