اکثریت قریب به اتفاق حیوانات در تجارت حیات وحش محافظت نمی شوند

همانطور که فیل ها، کرگدن ها و ببرها در کانون توجه قرار می گیرند، هزاران گونه ی دیگر در معرض خرید و فروش قرار می گیرند.

شایان ستایش کلمه ای نیست که معمولاً در مورد مارمولک ها به کار می رود، اما پوست تمساح همه جعبه ها را علامت می زنند. این مارمولک های هم اندازه با چشمان انیمه ای بزرگ، صفحات سر دایناسور مانند و خارهای بدنشان که شبیه کروکودیل ها هستند، به نظر می رسند که مستقیماً از جهان پوکمون خارج شده اند. جای تعجب نیست که آنها حیوانات خانگی عجیب و غریب محبوب را در مکان هایی مانند ایالات متحده ایجاد می کنند.

به طور حکایتی، به نظر می رسد تجارت بین المللی هر 10 گونه پوست کروکودیل، که از گینه نو، جزایر سلیمان و اندونزی آمده اند، در حال افزایش است. با این حال، هیچ کس نمی داند که سالانه چه تعداد از این مارمولک ها در طبیعت صید می شوند، به کجا می رسند، یا اینکه آیا جمعیت آنها تحت تأثیر قرار گرفته است یا خیر. این به این دلیل است که آنها، مانند هزاران هزار گونه دیگر، در کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های جانوران و گیاهان وحشی در خطر انقراض (CITES)، معاهده 45 ساله که قرار است تجارت تجاری بین المللی را تضمین کند، گنجانده نشده اند. حیات وحش گیاهان و حیوانات را به سمت انقراض نمی فرستد.

کریس شپرد، مدیر اجرایی مانیتور، یک سازمان غیرانتفاعی که برای پایان دادن به تجارت غیرقانونی و ناپایدار حیات وحش تلاش می کند، می گوید برای گونه هایی مانند پوست تمساح که توسط CITES نادیده گرفته می شوند، تجارت «تا حد زیادی برای همه رایگان است». ما در حال از دست دادن بسیاری از آنها هستیم زیرا تجارت بدون توجه پیش می رود.

بر اساس وضعیت حفاظت از گونه ها، تحت CITES، حیوانات و گیاهان به یکی از سه فهرستی که سطوح تجارت مجاز را تعیین می کند، اضافه می شوند. گونه های بسیار در خطر انقراض معمولاً از تجارت منع می شوند، در حالی که گونه های کمتر در معرض خطر را می توان با مجوز داد و ستد کرد. امضاکنندگان CITES - تقریباً همه کشورهای جهان - تمام معاملات خود را در یک پایگاه داده باز ثبت می کنند.

اما گیاهان و حیوانات به طور خودکار در فهرست CITES قرار نمی گیرند. در عوض، این به هر کشور بستگی دارد که گونه هایی را که به طور بالقوه توسط تجارت در معرض خطر هستند را به لیست مناسب اضافه کند.

به گفته شپرد، کشورها معمولاً منتظر می مانند تا گونه ای به حالت بحران برسد تا فهرست CITES را پیشنهاد کنند. در آن مرحله، ممکن است برای جبران ضررها خیلی دیر باشد. و در بسیاری از موارد، از آنجایی که پوست تمساح یکی است، ممکن است مطالعات روی یک حیوان یا گیاه در حیات وحش کمیاب باشد و نتوان گفت که چگونه جمعیت آنها چگونه است.

چوپان می گوید ، این مشکل در دامنه حیرت انگیز است: "گونه های موجود در تجارت بین المللی به اندازه موارد ذکر شده ، گونه های زیادی وجود دارد."به عنوان مثال ، تنها 8 درصد از 10،700 گونه خزندگان جهان توسط این پیمان شناخته می شوند. اسکینک تمساح یکی از آنها نیست.

تنها 8 درصد از خزندگان جهان تحت CITES ذکر شده اند ، پیمانی که تجارت بین المللی حیات وحش را تنظیم می کند. پایتون های توپ مانند این ، که توسط میلیون ها نفر از غرب آفریقا صادر شده اند ، از این تعداد درصد اندک هستند.

برای روشن کردن این موضوع ، چوپان و همکار جوردی جانسن یک مطالعه موردی را که در این ماه منتشر شد ، از تجارت بین المللی اسکینک های تمساح انجام دادند. جزایر سلیمان حمایت های داخلی را برای اسکین های تمساح خود صادر می کند ، و پاپوا گینه نو از صادرات مارمولک ها ممنوع می کند ، در حالی که اندونزی سهمیه صادراتی سالانه را برای 3500 نفر صادر می کند.

تعداد کمی از کشورها تجارت در گونه های غیر سیتس را گزارش می دهند ، اما ایالات متحده و تا حدی اروپا استثنائات هستند. چوپان و جانسن داده های تجارت و تشنج ایالات متحده و اروپا را برای همه آثار اسکین های تمساح استخراج کردند. آنها همچنین سعی کردند واردات به ژاپن را مورد بررسی قرار دهند - یک بازار بزرگ دیگر برای حیوانات خانگی عجیب و غریب ، که بسیاری از آنها تحت عنوان CITES ذکر نشده اند - اما دریافتند که آژانس گمرکی کشور توضیحات مفصلی را فراتر از "مارمولک" ارائه نمی دهد.

طبق یافته های این مطالعه ، 15،630 پوست تمساح بین سالهای 2000 تا 2014 وارد ایالات متحده شدند. تقریباً همه در طبیعت گرفتار شدند. بیشتر آنها از اندونزی آمده اند ، اما علی رغم قوانین داخلی که تصرف و صادرات آنها را ممنوع می کند ، از جزایر سلیمان آمده اند. مقامات اروپایی فقط چند گونه انتخابی از اسکین های تمساح را تحت نظر دارند ، اما آنها هنوز 6805 واردات را بین 2000 تا 2016 ثبت کرده اند. محققان همچنین تعدادی از اسکین های تمساح را برای فروش در فروشگاه های حیوانات اهلی ژاپنی و نمایشگاه مشاهده کردند و این نشان می دهد که ژاپن آنها را وارد می کند.

همه گفتند ، داده های موجود برای تجارت Skink تمساح "گیج کننده ، نامنظم و به دور از کامل" بود. داده های پراکنده که آنها قادر به حفر بودند ، کاملاً به کوشش و تمایل کشورهای وارداتی بستگی داشت تا در واقع سوابق ایجاد کنند و آنها را در دسترس عموم قرار دهند.

جان اسکنلون ، دبیرکل پیشین استایت ، که درگیر این تحقیق نبود ، می گوید ، در واقع ، آژانس های گمرکی کشورها فقط خود را با گونه های ذکر شده در فهرست بندی نگران می کنند. اگر حیوانات وارد آن لیست نشوند ، "هیچ گونه چک در مورد اینکه آیا نمونه ها از نظر قانونی تهیه شده اند وجود ندارد و هیچ گزارش اجباری در مورد تجارت وجود ندارد."

قهرمانان مورد نیاز هستند

این شامل بسیاری از گونه های تهدید شده و حتی در معرض خطر در معرض خطر است ، و بسیاری دیگر که در داخل خانه آنها محافظت می شود. وینسنت نیژمان ، انسان شناس در دانشگاه آکسفورد بروکس ، در ایالات متحده می گوید: "آنها هنوز هم به آنها اشاره نمی کنند."

این مشکل به طور نامتناسب بر خزندگان ، دوزیستان ، آهنگ های ترانه ، بی مهرگان ، ماهی و پستانداران کوچک تأثیر می گذارد - گونه هایی که با این وجود هر سال در صدها هزار تا میلیون ها دلار معامله می شوند. شفرد می گوید ، شکارچیان محلی در بسیاری از کشورها به طور فزاینده ای گزارش می دهند که بسیاری از چنین حیوانات برای یافتن یا حتی ناپدید شدن سخت تر می شوند ، اما بیشتر سیاست گذاران ، فعالان و محافظه کاران نسبت به مشکلات این گونه ها فراموشی هستند.

"به طور کلی ، مردم دیدگاه بسیار محدودی نسبت به تجارت بین المللی حیات وحش دارند ، زیرا آنها همیشه همان گونه ها را می بینند ، که همه آنها پستانداران هستند و همه آنها در بیشتر ده ها هزار نفر معامله می شوند."می گوید"برای افرادی که در واقع از دامنه کامل تجارت حیات وحش آگاه هستند ، ده ها هزار بعد از ظهر چهارشنبه است."

انتظار می رود کشورها به طور ناگهانی ده ها هزار گونه نادیده گرفته شده را به استناد اضافه کنند ، واقع بینانه نیست."چه کسی وقت دارد تا به همه این گونه ها نگاه کند و بفهمد دامنه تجارت بین المللی چیست و چگونه بر جمعیت وحشی تأثیر می گذارد؟"نیجمن می گوید."شما به ارتش مردم احتیاج دارید. این کار ساده نیست."

برای به دست آوردن این موضوع ، به جای اینکه یک گونه را به طور همزمان ذکر کنید ، چوپان از اضافه کردن گروه های کامل گیاهان و حیوانات معامله شده ، همانطور که قبلاً برای طوطی ها ، نخبگان ، رپتور ، ارکیده و گربه ها انجام شده بود ، طرفداری می کند. این امر باعث می شود كه كشورها برای نظارت و گزارش تجارت در همه گونه هایی كه تحت چتر گروه محافظ قرار گرفته اند ، كنترل و گزارش دهند ، در صورت شروع كاهش جمعیت ، هشدار اولیه را ارائه می دهند.

شفرد می گوید: "مطمئناً ، مردم شکایت خواهند کرد که کارهای کاغذی بسیار بیشتری وجود دارد ، اما من ترجیح می دهم کارهای بیشتری را انجام دهم که از ناپدید شدن گونه ها انجام می شود.""اگر کشورها به حفاظت از حیات وحش خود اهمیت می دهند ، جلوگیری از استفاده بیش از حد ضروری است."

Wild Life Watch یک پروژه گزارشگری تحقیقاتی بین انجمن نشنال جئوگرافیک و شرکای نشنال جئوگرافیک با تمرکز بر جرم و بهره برداری از حیات وحش است. داستانهای تماشای حیات وحش را در اینجا بخوانید و در مورد مأموریت غیرانتفاعی انجمن National Geographic در Nationalgeographic.org اطلاعات بیشتری کسب کنید. ارسال نکات ، بازخورد و ایده های داستان به [email protected].