t. s. الیوت

t. s. الیوت

توسط آنتونی داخلی و پریکس لوئیس

برای بسیاری از خوانندگان ، T. S. الیوت (1888-1988) مترادف با مدرنیسم است. همه چیز در مورد شعر او مدرنیسم بالا را نشان می دهد: استفاده از اسطوره برای تجربه و نظم تجربه مدرن اتمی. ترکیب کولاژ مانند آن از صداها ، سنت ها و گفتمان های مختلف ؛و تمرکز آن بر روی فرم به عنوان حامل معنی است. نثر انتقادی او استانداردهای زیبایی شناسی را برای انتقادات جدید تعیین کرد ، و معیار ژورنال وی یکی از داوران اصلی سلیقه در دهه 1920 و 1930 بود. اجساد گسترده اما نسبتاً كوچك الیوت-كار زودرس "The Love Song of J. Alfred Prufrock" (1915) ، The Meminal the Waste Land (1922) و چهار کوارتت بعدی (1943) ، كه الیوت شاهکار خود را در نظر گرفت.- او را به عنوان شخصیت اصلی شعر مدرنیستی هم برای همسالان خود و هم برای نسل های بعدی تبدیل کرده است.

توماس استارنز الیوت در 26 سپتامبر 1888 در سنت لوئیس ، میسوری در یک خانواده یونیتار ثروتمند با ریشه در ماساچوست متولد شد. اول در آکادمی اسمیت از سال 1898 تا 1905 و سپس در کالج هاروارد از سال 1906 تا 1909 ، الیوت یونانی ، لاتین ، فرانسوی و آلمانی را آموخت و مهارت های فلسفی را توسعه داد و با سنت های مختلف فلسفی آشنا شد. در حالی که در هاروارد بود ، الیوت به شعر نمادگرای فرانسوی علاقه مند شد و خود را به ویژه به ریمباود ، ورلین و لافورگ جلب کرد. این شاعران برای Ezra Pound نیز تأثیرگذار خواهند بود.

در سال 1911 ، الیوت به عنوان دانشجوی دکترا در هاروارد ثبت نام کرد و عمیقاً در بودیسم و یادگیری سانسکریت می خواند. الیوت پس از تحصیل در آلمان و آکسفورد ، پس از وقوع جنگ جهانی اول در انگلیس مستقر شد و به عنوان معلم و مشهور به عنوان یک بانکدار کار کرد. آنگلوفیلی الیوت ماندگار بود: او در صحنه هنری لندن به همراه پوند ، ویندام لوئیس و دیگران در سال 1927 به یک موضوع انگلیسی تبدیل شد و در همان زمان به آنگلیکانیسم تبدیل شد. به زودی پس از آن ، او نظرات خود را به عنوان "کلاسیک در ادبیات ، سلطنتی در سیاست و آنگلو-کاتولیک در دین" محاصره کرد.

الیوت در سال 1915 با ویوین هیگ وود ازدواج کرده بود. این ازدواج موفقیت آمیز نبود: این دو در سال 1933 از هم جدا شدند و الیوت سرانجام در سال 1938 ویوین (هنوز هم از نظر قانونی همسرش) را به یک بیمارستان روانی متعهد کرد. دبیر در فابر و فابر. این دو تا زمان مرگ الیوت در سال 1965 با هم خوشحال بودند. شعر او "فداکاری به همسرم" یک اعلامیه عمومی نادر از محبت عمیق است که وی برای همسر دوم خود احساس کرد.

اولین قطعه آیه واقعاً بالغ الیوت ، "آهنگ عاشقانه J. Alfred Prufrock" ، که بیشتر زمانی که الیوت فقط بیست و دو بود ، نوشته شده بود ، در استفاده از مونولوگ داخلی ، در ساختار تکه تکه شده و به زبان تصویری شگفت انگیز خود پیشگام بود ("اجازه دهید ما پس از آن برویم ، شما و من ، / وقتی عصر در برابر آسمان پخش شد / مانند یک بیمار که روی یک میز قرار گرفته است"). این Ezra Pound ، سه سال ارشد الیوت را با مدرنیته خود شگفت زده کرد ، که الیوت بدون هیچ گونه تماس مستقیمی با حرکات آوانگارد به دست آورد. پوند ، که در ماه دوم جنگ با الیوت ملاقات کرد ، ترتیب داد که "Prufrock" در ژوئن سال 1915 منتشر شود. مهم شاعران مدرن. او همچنین به عنوان مؤثرترین صدای انتقادی جنبش تبدیل شد ، به عنوان مثال ، در تمدن مدرن ، "شاعر باید بیشتر و جامع تر ، هراسناک تر ، غیرمستقیم تر ، غیرمستقیم تر شود تا مجبور شود در صورت لزوم ، زبان خود را جابجا کند. معنی. "

در سال 1922 ، وضعیت وی با انتشار زمین زباله تأیید شد. همانطور که در همان سال با اولیس جیمز جویس ظاهر شد ، شعر 434 خطی به مارک 1922 به عنوان یک سال جادویی در مدرنیسم عالی کمک کرد. زباله ها هر دو آشوب مدرنیته را تشخیص داده و نمونه ای از چگونگی هنر می توانند این تجربه را ارائه دهند. پس از جنگ جهانی اول ، این احساس گسترده از فرسودگی و بحران فرهنگی را ابراز کرد. مانند اولیس ، آن را تقلید و استخراج می کند تا صدای مختلف زندگی شهری را ایجاد کند تا یک پلیفونی حیرت انگیز و پیچیده ایجاد کند ، و مانند رمان جویس از الگوی بازگشتی و موازی های اسطوره ای برای ارائه برخی از هارمونی ارگانیک استفاده کرد.

الیوت برای چهار دهه آینده به انتشار شعر ، درام و نثر انتقادی ادامه داد. مردان توخالی او در سال 1925 یک کار ناامیدکننده از نسلی بود که توسط جنگ زخم خورده بود ، اما همچنین به سمت تبدیل بعدی وی اشاره کرد ، در حالی که مقاله "سنت و استعداد فردی" (1919) در مورد پیوند غیرقابل توصیف بین شعرهای حال و گذشته بحث می کند و حاوی الیوت استفرمولاسیون مشهور ماهیت غیر شخصی آفرینش شاعرانه. پس از تبدیل الیوت به آنگلیکانیسم ، شعر او خم کلامی تر شد ، زیرا او با موضوعات زمانی و ابدیت ، شعر به عنوان شکست اجتناب ناپذیر و به عنوان ایده آل غیرقابل توصیف ، در چهار کوارتت کشتی گرفت.

الیوت پس از نوشتن یک نمایشنامه تحت تأثیر اکسپرسیونیست ، آگونیست های سوئینی ، در سالهای 1926-1926 (اولین بار در سال 1933 اجرا شد) ، پس از تبدیل خود به یک درام بسیار متفاوت از درام ، نمایشنامه صفحه نمایش تبدیل شد. قتل او در کلیسای جامع ، که برای اولین بار در فصل خانه کلیسای جامع کاترنربری در سال 1935 اجرا شد ، داستان شهادت توماس A بکت ، آرتبیشوپ کانتربری را روایت می کند. الیوت درام را به عنوان "رسانه ایده آل" برای آیه و "مستقیم ترین وسیله" سودمندی اجتماعی "برای شعر تصور می کرد. با این حال ، نمایشنامه های بعدی او از تئاتر تجاری که کنوانسیون های آنها برای تجدید نظر در نظر گرفته شده بود ، به طور فزاینده ای قابل تشخیص نیست.

به عنوان سردبیر فابر و فابر ، الیوت کار بسیاری از نویسندگان جوان از جمله W. H. Auden و Djuna Baes ، گرچه سیاست محافظه کار او ، اما بیشترین عجیبی را در After Strange Gods (1934) ابراز کرد ، اما با دیدگاه نویسندگان جوانتر در دهه 1930 مغایرت داشتند. پس از جنگ جهانی دوم ، الیوت ، که اکنون یک ویراستار ادبی تأثیرگذار است ، شعر متن ترانه چپ را پشت سر می گذارد تا بتواند درام به طور فزاینده ای بنویسد. وی در سال 1948 جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد.