سابقه ارز

قبل از اینکه ارز وجود داشته باشد ، ملل مستقیماً کالاها را معامله می کردند و با تبادل آن برای دیگری ، یک کالای خوب را پرداخت می کردند. این در مقیاس ملی بود. با این حال ، بارتر دارای معایب عمده ای بود: نمی توان آن را به واحدهایی با مقادیر مساوی تقسیم کرد ، ارزش باربری که اغلب به کیفیت کالا بستگی داشت و ارزش آن کالاها به طور کلی با گذشت زمان کاهش می یابد. به عنوان مثال ، حیوانات غالباً معامله می شدند ، اما پیر می شدند و سرانجام می میرند ، بنابراین ارزش آنها با گذشت زمان کاهش می یابد ، سرانجام به هیچ چیز. به دلیل مزایای فراوان ، سرانجام پول برای تسهیل تجارت ایجاد شد. پول را می توان به واحدهای مساوی تقسیم کرد که هر یک از آنها ارزش یکسانی دارند و از آنجا که ارزش آن به وضعیت آن بستگی ندارد ، ارزش اسمی آن تغییر نمی کند. بنابراین ، پول ، برخلاف بارتر ، می تواند به عنوان یک واحد حساب و به عنوان یک فروشگاه ارزش ، 2 کارکرد اصلی پول باشد. علاوه بر این ، این یک وسیله بهتر برای مبادله بود: حمل آسانتر ، آسانتر کردن آسان و از بین بردن نیاز که یک معامله گر دقیقاً همان چیزی را که معامله گر دیگر می خواست ، و برعکس. در ابتدا ، شرکای تجاری برای انجام کار خود ، که معمولاً طلا یا نقره بود ، از یک شکل مشترک پول استفاده می کردند. سپس سرانجام مزایای ارز کاغذ آشکار شد ، اما از آنجا که هر کشور ارز خود را صادر می کرد ، برای معاملات بین المللی بسیار مفید نبود ، زیرا قدرت خرید هر ارز بسیار متفاوت است و بسته به میزان ارز کشورها می تواند با گذشت زمان متفاوت باشدصادر شده.

از این رو ، تاریخ ارز را می توان به عنوان یک سری راه حل ها مشاهده کرد که به کشورها اجازه می دهد تا ارز خود را صادر کنند و سیاست های پولی خود را انجام دهند و در عین حال اجازه می دهند تجارت بین المللی با ارائه وسیله ای برای تبادل یک ارز برای دیگری طبق مبادله انجام شود. نرخ بین آنها ، که یا توافق شده یا توسط بازار تعیین شده بود.

پول ، ارز و تجارت خارجی

یکی از خصوصیاتی که پول به آن نیاز دارد این است که کمیاب است. اگر اینگونه نبود ، هیچ ارزشی به عنوان پول نخواهد داشت. به عنوان مثال ، اگر سنگ های معمولی پول بودند ، هر کسی فقط می توانست مقداری از زمین را انتخاب کند و برای کالاهای خود بازرگان بپردازد. اما چرا یک بازرگان هنگامی که او فقط می توانست برای انتخاب سنگ ها ، سنگ را بپذیرد ، می پذیرفت. اگر او فقط می توانست برخی از سنگ ها را انتخاب کند و از آن برای پول استفاده کند ، دیگر نیازی به فروش کالا یا انجام هر کاری نخواهد داشت. هر کس دیگری به همین ترتیب فکر می کند. از این رو ، هیچ اقتصادی وجود نخواهد داشت و چیزی برای خرید با سنگ ها وجود ندارد.

اگرچه در گذشته بسیاری از موارد مختلف برای پول مورد استفاده قرار می گرفت ، اما سرانجام مردم فهمیدند که طلا ماده ایده آل برای پول است. نمی توان آن را تولید یا چاپ کرد ، به راحتی استخراج نشد و پیدا کردن منابع جدید طلا دشوار بود. این که همچنین انعطاف پذیر ترین و قابل انعطاف ترین فلزات بود ، باعث می شد که مد سکه ها را آسان کنید. اما طلا سنگین بود ، و چقدر فرد می تواند حمل کند به شدت محدود است ، زیرا یک قطعه طلای 10 دلاری 10 برابر سنگین تر از یک قطعه طلای 1 دلاری است.

بنابراین دولت ها تصمیم گرفتند که ارز چاپی ، که معمولاً صورتحساب یا یادداشت نامیده می شود ، راه حل است. به عنوان مثال ، یک قبض 10 دلاری وزن آن به اندازه صورتحساب 1 دلار یا صورتحساب 100 دلاری است. این یک راه حل خوب بود ، اما هنوز هم مشکلی داشت. چه چیزی باعث می شود کسی فقط از چاپ پول استفاده کند؟دولت ها با استفاده از روش های مخفی چاپ و تصویب قوانین سخت برای مجازات هر کسی که سعی می کند این مشکل را حل کنند.

اما چه چیزی باعث می شود دولت فقط پول بیشتری را برای پرداخت خود و دیگران چاپ کند؟بسیاری از دولت ها این کار را کرده اند - به عنوان مثال آلمان ، پس از جنگ جهانی اول. در نتیجه ، ارز آنها بی ارزش می شود. برای خرید یک نان نان ، یک چرخ دستی پول نقد طول کشید. آلمانی ها به معنای واقعی کلمه در حال سوختن پول برای گرم نگه داشتن در زمستان بودند. اغلب اوقات ، مردم در چنین اقتصادهایی به ارز سخت می روند ، که یک ارز قابل اعتماد از یک کشور پایدار است ، زیرا هیچ کس نمی خواهد با استفاده از ارز که به طور مداوم کاهش می یابد خریداری یا بفروشد. بنابراین بدیهی است ، باید راهی برای جلوگیری از چاپ پول فقط دولت ها وجود داشته باشد ، و نحوه انجام آن ، این بود که با قانون برابر با چیز دیگری که نمی توان به راحتی ساخته شد ، چاپ شود یا پیدا شود - طلا.

مزایای استفاده از پول با حمایت طلا:

• از آنجا که هر کشور دارای طلا ، ماده طبیعی بود و بیشتر مردم با آن آشنا بودند ، یک اندازه گیری مشترک از ارزش ارائه می داد.
• این امر با نگه داشتن عرضه پول بر اساس استاندارد طلا محدود ، تورم را در معرض بررسی قرار داد ، در نتیجه اقتصادهای تثبیت می شود. تورم نتیجه افزایش تأمین پول برای یک کشور اقتصادی معین است. پول بیشتر باعث می شود قیمت همه چیز بالا برود زیرا باعث افزایش تقاضا برای کالاها و خدمات می شود قبل از اینکه اقتصاد به اندازه کافی برای گسترش عرضه خود داشته باشد - بنابراین قیمت ها بالا می روند. با اتصال مقدار ارز به مقدار طلای که یک کشور در اختیار دارد ، میزان ارز قابل چاپ را محدود می کند.
• تورم پایین برنامه ریزی طولانی مدت را امکان پذیر می کند. بسیاری از پروژه های بزرگ وجود دارد که باید با گذشت زمان هزینه آن را پرداخت کنند. طرح هزینه های آینده بدون دانستن قیمت های آینده غیرممکن خواهد بود.

نرخ ارز ثابت

قبل از اینکه تجارت قابل توجهی بین کشورها وجود داشته باشد ، نیاز به ارز خارجی وجود داشت و وقتی نیاز به وجود داشت ، توسط طلا به خدمت می گرفت ، زیرا طلا توسط بیشتر کشورهای اصلی استفاده می شد. با این حال ، با گسترش تجارت ، نیاز به مبادله ارز به جای طلا وجود داشت زیرا طلا سنگین و حمل و نقل دشوار بود. اما چگونه کشورهای مختلف می توانند ارز خود را از نظر ارز دیگری برابر کنند. این امر با تسویه حساب همه ارزها از نظر میزان طلای که نشان داده شده است-استاندارد تبادل طلا.

استاندارد تبادل طلا

براساس این سیستم ، که از سال 1879 تا 1934 حاکم بود ، ارزش ارزهای اصلی از نظر میزان طلای که می توان آنها را رد و بدل کرد ، ثابت شد و بنابراین ، آنها از نظر هر ارز دیگر ثابت شدند.

مثال: محاسبه نرخ ارز بر اساس استاندارد طلا

هنگامی که ایالات متحده استاندارد طلا را در سال 1879 اتخاذ کرد ، دلار ایالات متحده را با نرخ 20. 67 دلار به یک اونس طلا برساند. همچنین در این زمان ، پوند استرلینگ انگلیس با قیمت 4. 2474 پوند در هر اونس قرار گرفت. برای محاسبه نرخ ارز بین دلار ایالات متحده و پوند انگلیس ، ارزش یک ارز را بر اساس دیگری تقسیم کنید. بنابراین برای محاسبه تعداد دلار ایالات متحده در هر پوند انگلیس:

20. 67 دلار / 4. 2474 = 4. 8665 دلار

برای محاسبه ارزش پوند انگلیس از نظر دلار:

£ 4. 2474 / 20. 67 = £ 0. 2055

توجه داشته باشید که این همان روشی است که محاسبه نرخ صلیب ارز است ، جایی که نرخ بین 2 ارز با محاسبه نرخ ارز آنها با یک ارز 3 Rd که در آن هر دو نرخ ارز با ارز 3th شناخته شده است تعیین می شود.

یكی از الزاماتی كه كشورهایی كه به استاندارد طلا رعایت می كنند ، این بود كه عرضه پول خود را به مقدار مشخصی از طلا حفظ كنند ، بنابراین دولت فقط در صورت بدست آوردن طلا بیشتر می تواند پول بیشتری صادر كند. البته این شرط این بود که مانع از چاپ پول کشورها فقط برای پرداخت خارجی ها شود ، که باید از آن جلوگیری شود زیرا ، در غیر این صورت ، تجارت خارجی وجود ندارد. چرا یک معامله گر ارز را برای کالاهای خود می پذیرد اگر کشور بتواند بیشتر از آن چاپ کند ، از این طریق ارزش ارز موجود در دسترس را کاهش می دهد و از این طریق ارزش ارز که توسط معامله گر کاهش می یابد کاهش می یابد؟

نتیجه این الزام این است که طلا باید آزادانه بین کشورهای مختلف جریان داشته باشد. در غیر این صورت هیچ کشوری نمی تواند بیش از واردات خود صادر کند و بالعکس، و همچنان عرضه ارز خود را به طلایی که در انبار دارد حفظ کند. بنابراین اگر انتقال خالص ارز از یک کشور به کشور دیگر صورت می گرفت، طلا باید دنبال شود.(یا حداقل مالکیت آن. به عنوان مثال، فدرال رزرو نیویورک، طلای بسیاری از کشورها را در اختیار داشت، بنابراین کشورها می توانند با به روز رسانی حساب های خود در فدرال رزرو نیویورک، طلا را تسویه کنند.)

فروپاشی استاندارد طلا

مشکل اصلی استاندارد طلا این بود که اگر کشوری در بازار جهانی رقابتی نبود، با واردات بیشتر و صادرات کمتر، طلای بیشتری را از دست می داد. با وجود طلای کمتر، کشور باید عرضه پول را منقبض کند که به اقتصاد کشور آسیب می رساند. پول کمتر در گردش، اشتغال، درآمد و تولید را کاهش می دهد. پول بیشتر باعث افزایش اشتغال، درآمد و تولید می شود. این اساس سیاست پولی مدرن است که توسط بانک های مرکزی برای تحریک یک اقتصاد کند از طریق افزایش عرضه پول یا حاکم شدن در یک اقتصاد بیش از حد با کاهش عرضه پول اجرا می شود.

در طول دهه 1930، جهان در تنگنای رکود بزرگ بود. کشورها شروع به کنار گذاشتن استاندارد طلا با کاهش مقدار طلای پشتوانه پول خود کردند تا بتوانند عرضه پول را برای تحریک اقتصاد خود افزایش دهند. به این کاهش عمدی ارزش، کاهش ارزش پول گفته می شود. زمانی که برخی از کشورها استاندارد طلا را کنار گذاشتند، آنگاه این استاندارد سقوط کرد، زیرا این سیستمی بود که نمی توانست کار کند مگر اینکه همه کشورهای تجاری با آن موافقت کنند.

البته در مقطعی، چیز دیگری باید جای آن را بگیرد. در غیر این صورت، تجارت جهانی نمی توانست وجود داشته باشد - حداقل نه به مقداری که در آن زمان رخ می داد. با نزدیک شدن به پایان جنگ جهانی دوم، آشکار بود که به سیستم دیگری نیاز است.

برتون وودز و سیستم میخ قابل تنظیم

رهبران کشورهای متحد در سال 1944 در برتون وودز، نیوهمپشایر گرد هم آمدند تا سیستم بهتری از نرخ ارز ثابت را ایجاد کنند. دلار آمریکا 35 دلار در هر اونس طلا ثابت شد و سایر ارزها بر حسب دلار بیان شدند. این نرخ ثابت رسمی مبادله به عنوان ارزش اسمی ارز (معروف به نرخ مبادله، نرخ برابری ارز) شناخته می شد.

با این حال ، برای جلوگیری از انجام تنظیمات کلان اقتصادی برای حفظ نرخ ارز ، سیستم جدید برای یک PEG قابل تنظیم فراهم شده است ، که اجازه می دهد نرخ ارز در شرایط خاص تغییر یابد. بنابراین ، این سیستم Bretton Woods همچنین به عنوان سیستم PEG قابل تنظیم شناخته می شد. برای عمل این سیستم جدید ، صندوق بین المللی پول (IMF) ایجاد شد.

هر کشور مجبور بود در صندوق بین المللی پول متناسب با جمعیت کشور ، حجم تجارت و درآمد ملی ، حساب خود را حفظ کند. یکی از خدمات ارائه شده توسط صندوق بین المللی پول ، ارائه حساب برای هر یک از کشورهای شرکت کننده که حقوق نقاشی ویژه (SDR) را در اختیار داشتند ، که واحدهایی از حساب بودند که می توانند برای تسویه معاملات صندوق بین المللی پول از طریق انتقال SDR استفاده شوند. اگرچه در ابتدا SDR به طلا چسبیده بود ، اما در حال حاضر با میانگین وزنی ارزهای 5 صادرکننده بزرگ صندوق بین المللی پول برابر است.

سیستم جدید نیاز داشت که هر کشور از نظر طلا یا دلار ایالات متحده ارز خود را ارزیابی کند ، که البته نرخ ارز را در بین همه ارزها ثابت کرد. کشورها موظف بودند نرخ ارز را تا 1 ٪ از PEG حفظ کنند ، اما در صورت نیاز به شرایط خاص ، می توانند اجازه دهند نرخ ارز تا 10 ٪ تغییر کند. با این حال ، اگر این کافی نبود ، کشور باید به دنبال تأیید هیئت صندوق بین المللی پول باشد تا نرخ ارز بیش از 10 ٪ تغییر کند. این امر مانع از کاهش ارز خود به سود خود می شود.

برای حفظ محدودیت ها ، یک کشور می تواند:

• از ذخایر رسمی استفاده کنید ، که ارز خارجی است که توسط یک کشور از مازاد قبلی نگهداری می شود.
• با وام گرفتن ارز خارجی و استفاده از ارز خود به عنوان وثیقه ، از صندوق بین المللی پول وام بگیرید.
• برای پول خود طلا را به یک کشور بفروشید.

سیستم برتون وودز در دهه 1960 شروع به تضعیف کرد ، هنگامی که خارجی ها مبلغ زیادی از دلار آمریکا را از کمک پس از جنگ جهانی دوم و فروش صادرات خود در ایالات متحده جمع کردند. نگرانی هایی در مورد اینکه آیا ایالات متحده طلای کافی برای بازپرداخت همه دلار دارد ، وجود دارد.

با وجود ذخایر طلا به طور پیوسته ، اوضاع نمی تواند پایدار باشد و ایالات متحده تصمیم گرفت این سیستم را رها کند. در سال 1971 ، رئیس جمهور نیکسون اعلام کرد که دلار آمریکا دیگر به طلا قابل تبدیل نخواهد بود ، بنابراین نرخ ارز اجازه شناور شدن داده شد. به دلیل نقش اصلی ایالات متحده ، سیستم برتون وودز نمی تواند پایدار باشد. تا سال 1973 ، این اقدام منجر به سیستم نرخ ارز شناور مدیریت شده امروز شد که امروزه وجود دارد.

نرخ ارز شناور مدیریت شده

نرخ ارز شناور مدیریت شده نرخ هایی هستند که شناور هستند ، اما گاهی اوقات توسط کشورها تغییر می کنند ، با این که بانک های مرکزی آنها مستقیماً در بازار فارکس مداخله می کنند ، معمولاً با خرید یا فروش ارز که کشور می خواهد تأثیر بگذارد ، تا نرخ ارز توسطعرضه یا تقاضا جدید. با این حال ، مداخله مستقیم توسط کشورهای اصلی نادر بوده است. به عنوان مثال ، فدرال رزرو تنها 8 روز در سال 1995 مداخله کرده است و تنها 2 روز در دوره 10 ساله 1996-2006. با این حال ، بسیاری از کشورهای کوچکتر یا ارز خود را به دلار ایالات متحده می چسبانند ، یا مانند سنگاپور ، آن را به سبد ارز می چسبانند.

مهمترین مزیت نرخ ارز قابل انعطاف شناور این است که عدم تعادل را به طور خودکار اصلاح می کند. اگر یک کشور بیش از صادرات وارد کند ، ارز آن در رابطه با ارز کشور وارد کننده کاهش می یابد ، که واردات را گران تر می کند و صادرات ارزان تر می شود ، بنابراین عدم تعادل را معکوس می کند ، یا حداقل آن را کاهش می دهد. همچنین به تنظیم سیستم کمک می کند تا وقایع با تأثیر قابل توجهی در تعادل تجارت ، مانند سنبله در قیمت نفت در سالهای 1973-1974 و 1981-1983 یا هنگامی که کشورها رکودهای قابل توجهی را تجربه می کنند ، تنظیم شود.

یکی دیگر از مزایای مهم نرخ ارز شناور این است که به کشورها این امکان را می دهد تا اقتصادهای خود را از طریق سیاست های پولی مدیریت کنند ، عرضه پول را برای تحریک اقتصاد گسترش دهند یا آن را برای تقویت تورم منعقد کنند. در واقع ، انتشار تغییرات چشمگیر در سیاست های پولی ، مانند افزایش یا کاهش نرخ بهره ، توسط کشورهای اصلی باعث افزایش نوسانات در ارزهای خود می شود ، چه قبل و چه بعد از انتشار خبر. بسیاری از معامله گران به دلیل غیرقابل پیش بینی بودن آن در این مواقع از بازار خارج می شوند. بیشتر وب سایت های اصلی تجارت فارکس تقویم این رویدادها را برای جفت ارز که برای تجارت ارائه می دهند ، دارند.

قبل از اینکه سیستم های چسبیده از بین بروند ، از ترس این که نرخ ارز انعطاف پذیر تجارت را به دلیل تغییرات ناشناخته در نرخ که می تواند بر فروش یا پروژه هایی که زمان می برد ، کاهش می دهد ، کاهش می یابد. با این حال ، این مشکل با قراردادهای FX Forward حل شده است که هرگونه عدم اطمینان در مورد نرخ ارز در آینده را از بین می برد.

تغییر در نرخ ارز خارجی ین در هر دلار و دلار در هر پوند از 1970-2001. منبع: بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک.

صندوق بین المللی پول و بانک جهانی

صندوق بین المللی پول از مرگ سیستم برتون وودز جان سالم به در برد. امروز این پول به کشورهای در حال توسعه یا کشورهای بحران یا کشورهای کمونیستی که به سرمایه داری تغییر می کنند وام می دهد. این امر می تواند در صورت لزوم قوانین سختگیرانه ای را بر سر اقتصادهای دریافت کنندگان وام تحمیل کند تا به آنها در بازپرداخت بدهی خود کمک کند.

سازمان دیگری که توسط توافق نامه برتون وودز ایجاد شده است - بانک بین المللی بازسازی و توسعه (IBRD) یا بانک جهانی نیز زنده مانده است. هدف اصلی بانک جهانی تأمین مالی بازسازی اروپا و آسیا پس از جنگ جهانی دوم بود. امروز ، وام های بانک جهانی ، بیشتر به کشورهای در حال توسعه ، برای پروژه های تجاری و زیرساختی ، وام می دهد و وام ها باید توسط کشور دریافت وام پشتیبانی شود. با این حال ، با بانک های تجاری رقابت نمی کند.