پایان اعتدال بزرگ و بازگشت نوسانات

از اواسط دهه 1980 ، نوسانات کلان اقتصادی به پایین پس از جنگ کاهش یافته است. بحران Covid-19 یکی از بزرگترین شوک اقتصادی در تاریخ مدرن را به همراه داشت و می تواند پایان اعتدال بزرگ یعنی نقطه عطف با نوسانات اقتصادی بالاتر و تغییر به رژیم تورم بالاتر را نشان دهد. این عوامل احتمالاً منجر به نوسانات بازار مالی بالاتر از دو دهه گذشته می شوند. "

از اواسط دهه 1980 ، نوسانات رشد و تورم خروجی در اکثر کشورهای OECD به کمترین میزان پس از جنگ کاهش یافته است. تعدادی از عوامل برای توضیح این دوره ، معروف به "اعتدال عالی" ارائه شده است. اول ، بسیاری از تغییرات ساختاری اتفاق افتاده است: (i) فناوری رایانه ای به طور فزاینده ای به شرکتها امکان می دهد کنترل موجودی را بهینه کنند.(ب) توسعه و مقررات زدایی در بازارهای مالی ، تأمین مالی شرکت ها را برای سرمایه گذاری های خود آسانتر کرده است.(iii) انتقال در کشورهای پیشرفته از اقتصادهای صنعتی به خدمات به هموار سازی چرخه تجارت کمک کرده است. و (IV) رشد تجارت جهانی و حرکت آزاد سرمایه ، انعطاف پذیری اقتصادها را افزایش داده و آنها را با ثبات تر می کند. دوم ، پیشرفت از نظر سیاست اقتصادی حاصل شده است. به طور خاص ، بانک های مرکزی استقلال بیشتری کسب کرده اند ، که این امکان را به آنها داده است تا مسئولیت اصلی خود را برای اطمینان از ثبات قیمت بهتر انجام دهند. بانک های مرکزی در عملیات خود شفاف تر شده و ارتباط آنها با بازارها را بهبود بخشیده اند. نتیجه این تحولات ، لنگر انداختن بهتر انتظارات تورم بوده است. سرانجام ، شوک های اگزوژن نادرتر و بی ثبات تر شده اند. به طور خلاصه ، کاهش نوسانات کلان اقتصادی ناشی از "سیاست خوب" و "موفق باشید" است. با کمال تعجب ، بحران بزرگ مالی به اعتدال بزرگ پایان نداد. به عنوان مثال ، در ایالات متحده ، نوسانات خروجی هرگز به اندازه 10 سال قبل از بحران Covid-19 کم نبود.

از اواسط دهه 1980 ، کاهش نوسانات کلان اقتصادی ناشی از سیاست خوب و موفق باشید.

با این حال ، با نگاهی به آینده ، این سؤال که آیا برخی از عواملی که منجر به اعتدال بزرگ شده اند در جهت مخالف عمل می کنند: تغییر شکل دادن زنجیرهای با ارزش خاص در پی بحران Covid-19 ، شکنندگی بخش خدماتدر صورت اپیدمی ، و افزایش انتظار می رود تورم همه عواملی هستند که راه را برای چرخه های برآمدگی هموار می کنند. این ممکن است به سناریوی ناپایدار "تسلط مالی" منجر شود ، که در آن سیاست های مالی توسعه گرا با سیاست های پولی مسکونی برای کاهش بار بدهی همراه است. اما چنین وضعیتی باعث می شود بانکهای مرکزی در موقعیت سختی قرار بگیرند که دارای فشارهای تورمی باشند و همزمان ثبات مالی را حفظ کنند. در پایان روز ، توانایی ترکیب سیاست برای صاف کردن نوسانات چرخه ای به همان اندازه که در گذشته مؤثر است ، جای سوال دارد. افزایش بدهی های عمومی و تورم می تواند مانعی برای سیاست های تثبیت باشد. سطح بدهی های خصوصی و عمومی با بحران COVID-19 به ارتفاعات جدیدی رسیده است و از قله های قبلی که در پایان جنگ جهانی دوم به دست آمده بود ، فراتر رفت. با نگاهی به آینده ، افزایش سطح بدهی احتمالاً تقاضای داخلی را کاهش می دهد. در حالی که تورم در تسهیل دلهره استقبال می کند ، می تواند بانک های مرکزی را نیز دچار مشکل کند ، به خصوص اگر انتظارات تورم به خوبی لنگر نرود.

تجمع بدهی یک تغییر کامل بازی از دیدگاه کلان مالی است. سخت تر شدن شرایط پولی (افزایش نرخ بهره کوتاه مدت و طولانی مدت) به ناچار منجر به اصلاح دارایی ریسک می شود و باعث "رکود ترازو" می شود. ناگفته نماند که اقتصادها ممکن است در آینده با شوک های برونزا روبرو شوند (مانند همه گیر ، شوک های آب و هوایی و درگیری). به طور خلاصه ، هر دو "سیاست خوب" و "موفق باشید" ممکن است همزمان از بین بروند. افزایش نوسانات خروجی اخیر با افزایش به همان اندازه زیاد نوسانات درآمد شرکت ها همراه بوده است ، در حالی که نوسانات تورم در این مرحله باقی مانده است. به لطف ترکیب سیاست فوق العاده فراوان و عدم تورم ، نوسانات بازار تاکنون موجود بوده است. این ممکن است دوام نداشته باشد. چرخه های تجاری بی پروا به ناچار با تجدید حیات در بازارهای مالی همراه می شوند.

چرخه های تجاری بی پروا به ناچار با تجدید حیات در بازارهای مالی همراه می شوند.

آیا نوسانات بازار احتمالاً کم باقی می ماند یا بالاتر می رود؟

سال گذشته بازارهای مالی مرحله ای از نوسانات شدید را پشت سر گذاشتند. بازارهای سهام در طی یک ماه بیش از 30 ٪ کاهش یافت و دلالت بر نوسانات به سطحی که از زمان بحران مالی جهانی دیده نمی شود ، با VIX بالاتر از 80 ٪ حرکت می کند. این فروش پس از یک بازگشت شدید ، که شاخص ها را تا پایان سال به سطح قبل از بحران بازگرداند. بازارهای باند نیز بسیار بی ثبات بوده اند. اوراق قرضه مستقل در اوج بحران به شدت تجمع کرد و به دنبال آن یک بازار خرس. به عنوان یک مرجع ، بلومبرگ بارکلس طولانی خزانه داری ایالات متحده ، که اوراق قرضه خزانه داری را که بیش از 10 سال یا بیشتر از آن بلوغ می شود ، جمع می کند ، نسبت به سال گذشته 26 ٪ کاهش می یابد. گسترش اعتبار در مدت مشابه به طور قابل توجهی بالا و پایین حرکت کرده است. قیمت نفت مستحق دریافت جایزه در مسابقه نوسانات است ، با این که قرارداد WTI 1 ماهه از 50 دلار به 15 دلار در یک ماه منتقل می شود و در واقع منفی می شود (-40 دلار) ، به دلیل یک گلوت بی سابقه در توپی کوشینگ برای چند روز. آیا این حرکات شدید قیمت دارایی نوسانات بازار را برای مدت طولانی بازنشانی می کند؟در واقع ، آنها این کار را نکردند. اگرچه نوسانات بازار اوراق قرضه در سه ماهه اول سال 2021 همچنان بالا ماند ، اما به دلیل رشد بالاتر از حد انتظار و چشم انداز تورم در پشت برنامه های محرک ایالات متحده و شتاب های واکسیناسیون تسریع ، سهام عدالت و اعتبار به شدت کاهش یافت. حرکت قبلی بازار طی دو دهه گذشته باعث ایجاد سنبله های کوتاه مدت در نوسانات قیمت دارایی شده است اما رژیم نوسانات و سطح متوسط را در دوره های طولانی تر تغییر نداده است. به عنوان مثال ، در زمینه اروپایی ، Brexit یا بحران یورو باعث ایجاد سنبله های نوسانات شد اما هر دو تحقق یافته و دلالت بر این داشتند که به زودی پس از آن در کلاس های دارایی ، از جمله اوراق قرضه پیرامونی استرلینگ یا یورو ، به سرعت کاهش یافتند. بنابراین ، این شوک ها در انزوا برای تنظیم مجدد نوسانات بازار کافی نبوده است ، عمدتاً به این دلیل که پاسخ مالی و پولی "هر چه می شود" موفق به آرامش ترس سرمایه گذار شد. سال گذشته ، نوسانات قیمت دارایی نتیجه یک بحران اقتصادی بود که سزاوار همه افراد فوق العاده است. با این وجود اگر نوسانات دارایی متقاطع خیلی سریع کاهش یافته باشد ، به این دلیل است که زمینه اساسی اجازه نمی دهد در غیر این صورت یا به این دلیل که شرکت کنندگان در بازار معتقدند که رژیم "اعتدال عالی" هنوز شیوع دارد. بنابراین ، بحران COVID-19 تنها در صورتی که یک یا چند عامل را تعریف کند ، این یک رژیم نوسانات بالاتر خواهد بود ، که این رژیم را تعریف می کند (و نوسانات رانندگی) پس از بحران تغییر می کند.

قیمت دارایی در کل می تواند بی ثبات تر از رژیم "اعتدال بزرگ" باشد که حداقل به دو دلیل پیش می رود: (1) چرخه اقتصادی کوتاهتر و /یا بی ثبات تر. و (2) تنوع پایین تر در کلاسهای دارایی.

1. اگر "موفق باشید و سیاست های خوب" در همان زمان و بدون مکانیسم با اندازه گیری مجدد از بین بروند ، باید چرخه های اقتصادی کوتاهتر ، بی ثبات تر و حتی غیرقانونی را انتظار داشته باشیم. یک نتیجه می تواند منحنی های عملکرد باند ناپایدار ، با چرخه های تندتر و صاف کننده کوتاه تر و در نتیجه یک عامل تخفیف ناپایدار باشد. چرخه اقتصادی کوتاهتر به معنای درآمد شرکتهای بی ثبات تر است و شرکت ها صدور اوراق بهادار سررسید را دشوارتر می دانند زیرا سرمایه گذاران درخواست حق بیمه بالاتری را برای محافظت در برابر چرخه پیش فرض کوتاه تر می خواهند. در این زمینه احتمالاً نوسانات نوسانات می تواند بالاتر باشد.

در طول دهه های گذشته ، شوک های مختلف باعث ایجاد سنبله های موقت شده اند اما برای تنظیم مجدد نوسانات بازار ، به لطف پاسخ های مالی و پولی کافی نبوده است.

2. عامل تغییر دوم می تواند تنوع کمتری باشد. منبع اصلی تنوع در بازارهای مالی ، همبستگی منفی بین اوراق قرضه حاکمیت و سهام است. این همبستگی منفی که از اواسط دهه 1990 ایجاد شده است مانند کمک فنر عمل می کند. بانک های مرکزی بر این مکانیسم جذب در کاهش نرخ سیاست و خرید اوراق قرضه بلند مدت از طریق QE تأکید می کنند. اما هم همبستگی پیوند/عدالت منفی و هم تسکین پولی در یک رژیم تورم پایین امکان پذیر است که انتظارات تورم در یک روند تورم بلند مدت به خوبی لنگر می رود. پایان "اعتدال بزرگ" می تواند محیطی باشد که تورم بالاتر از دو دهه گذشته باشد و انتظارات تورم را بدون نیاز به وجود آورد. در این محیط ، همبستگی بین اوراق قرضه و سهام نزدیک به صفر یا مثبت است (به جز در مراحل فروش بازار سهام). بانک های مرکزی قادر به حفظ سیاست های پولی سست در طی دوره های طولانی نخواهند بود و اوراق بهادار متعادل توسط قطعات اوراق قرضه خود کمتر محافظت می شود. بنابراین ، سرمایه گذاران تمایل دارند که با استفاده از پول نقد ، موقعیت های سهام خود را روشن و خاموش کنند و این منجر به نوسانات بالاتر بازار سهام می شود.

بحران COVID-19 می تواند نقطه عطفی به سمت نوسانات بالاتر چرخه اقتصادی و/یا تغییر به رژیم تورم بالاتر باشد. این عوامل احتمالاً منجر به نوسانات بازار مالی بالاتر از دو دهه گذشته می شوند. با این حال ، تا زمان تأیید تغییر ، سرمایه گذاران در الگوی "اعتدال عالی" باقی می مانند و نوسانات قیمت دارایی را به سطح متوسط پایین خود باز می گرداند.