اصول سرمایه گذاری در بازار سهام را در انگلستان بیاموزید

سهام یا سهام ابزاری برای مشارکت در مالکیت یک شرکت است. سهام و نحوه خرید سهام در انگلستان چیست؟به طور خاص ، یک سهام نشانگر حداقل سهمیه ای است که سرمایه یک نوع خاص از شرکت در آن تقسیم می شود (دقیقاً به نام شرکت های سهام مشترک).

ارزش هر سهم معمولاً توسط اساسنامه شرکت تعیین می شود. در غیر این صورت ، امنیت باید مبلغ اصلی و تعداد کل سهام صادر شده را نشان دهد. مقدار اسمی لزوماً با ارزش شماره همزمان نیست (سهام را می توان با درخواست مبلغی بالاتر از ارزش اسمی ، یعنی با "حق بیمه") و نه با ارزش بازار امنیت (تعیین شده توسط مسابقه بین عرضه ، صادر کرد. و تقاضا در بازار).

اینها ابزارهای اعتباری هستند ، یعنی ابزارهایی که دارای حق هستند که می تواند به راحتی به شخص دیگری منتقل شود. حقوق و تعهدات موجود ممکن است تحت مالکیت دارنده (سهام ثبت شده) یا هر کسی باشد که در یک زمان معین (سهام تحمل) در اختیار دارد. فقط سهام پس انداز می تواند به شکل تحمل باشد.

سهام عادی به دارندگان حقوق برابر می دهد ، از جمله حق رأی در جلسات سهامداران. با این حال ، دسته های دیگری از سهام نیز وجود دارد.

اساسنامه شرکت ممکن است انواع خاصی از سهام را فراهم کند ، هر کدام با مجموعه ای از حقوق متفاوت مشخص می شوند. مثلا:

سهام ترجیحی: امتیازات خاصی را اعطا کنید (بازده بیشتر در تعیین سود سهام یا حق پیشگیری در توزیع دارایی ها در صورت انحلال) اما حق رأی را فقط به جلسات سهامداران فوق العاده محدود می کنید.

سهام پس انداز: مزایای اقتصادی خاصی (در توزیع سود و بازپرداخت سرمایه) را به شما اعطا می کند اما از مشارکت و رای گیری در جلسات سهامداران شرکت جلوگیری می کند. طبق قانون ، آنها تنها سهام هستند که می توانند "تحمل" کنند.

سهام حق سهام حق انحصاری: آنها حق رأی دادن در جلسات سهامداران را نمی دهند بلکه امکان به اشتراک گذاری سود باقی مانده پس از پرداخت سهام عادی را فراهم می کنند.

سهام با افزایش و چندین رای: با همان ارزش اسمی در مقایسه با سایر سهام صادر شده توسط همان شرکت ، آنها تعداد بیشتری از آرا را در جلسه سهامداران اعطا می کنند.

سهام همچنین می تواند باشد:

لیست شده: مذاکره (خرید و فروش) اوراق بهادار در بازار مالی صورت می گیرد.

لیست نشده: مذاکره معمولاً مستقیماً با توافقات خصوصی بین سهامداران انجام می شود و این می تواند خرید و فروش را پیچیده تر کند.

برای مشاغل، زیرا هر سهم نشان دهنده نوعی تامین مالی برای تجارت آنها برای شرکت ها است.

به سرمایه گذار/پس انداز آگاه چون با خرید سهام (تعداد متناسب با مبلغ پذیره نویسی) حق اداری (مانند حق رای در مجمع سهامداران) و اقتصادی (تقسیم سود برایبه عنوان مثال) مشارکت در جامعه. خرید سهام می تواند راهی برای سرمایه گذاری پس انداز شما در ابزاری باشد که بازده آن بسته به عملکرد شرکت متفاوت است.«دسته های» متفاوت سهام به سرمایه گذار این فرصت را می دهد که تصمیمات سرمایه گذاری را مطابق با استراتژی های خود (علاقه بیشتر به بازده یا مدیریت؟) یا با تحمل ریسک خود اتخاذ کند.

نقاط توجه

مالکیت سهام به معنای مشارکت در ریسک تجاری شرکتی است که در آن سرمایه گذاری کرده اید (ما در مورد سرمایه ریسک صحبت می کنیم). این بدان معنی است که بازده (سود سهام) به عملکرد نتایج شرکت بستگی دارد: در مواجهه با فرصت بالقوه برای بازدهی بالاتر از بازده سایر اوراق بهادار (به عنوان مثال اوراق قرضه) وجود دارد - و آگاهی از این امر ضروری است.- خطر بالقوه از دست دادن همه یا بخشی از سرمایه سرمایه گذاری شده (ریسک)، به عنوان مثال در صورت ورشکستگی شرکت که منجر به انحلال دارایی های آن می شود.

بهره و سایر هزینه ها

هزینه هایی که به معنای دقیق مربوط به سرمایه گذاری در اوراق بهادار است، مربوط به کمیسیون های قابل پرداخت به واسطه های درگیر برای خرید و فروش اوراق بهادار و نگهداری آن ها است (باز کردن «حساب اوراق بهادار» ضروری است).

هرگونه درآمد حاصل از سرمایه گذاری در اوراق بهادار مشمول مالیات است.

قوانین

• مالکیت یک سهم به دارنده یک سری حقوق اقتصادی و اداری اعطا می کند:
• دریافت سهم سودی که شرکت (در مجمع) برای تقسیم بین سهامداران ایجاد کرده است (سود سهام).
• دریافت بازپرداخت ارزش سهم (دائمی) ناشی از دارایی های تصفیه در صورت انحلال شرکت؛
• انصراف یا اعمال اختیار (در صورت افزایش سرمایه سهام)
• شرکت و رای دادن در مجامع؛
• به چالش کشیدن تصمیمات نامعتبر سهامداران؛
• افشا و کنترل، برای مثال با مراجعه به دفاتر شرکت و پیش نویس صورت های مالی.

خطاهای تکراری

توسط احساسات هدایت می شود: خوش بینی ، سرخوشی ، بدبینی ، پشیمانی ، همه حالات عاطفی هستند که بر تصمیمات سرمایه گذاری ما تأثیر می گذارند. به عنوان مثال ، خوش بینی می تواند ما را مایل به ریسک بیش از حد کند. یا ترس از اشتباه کردن می تواند ما را به دنبال انتخاب توده ها سوق دهد (تأثیراتی که در امور مالی به عنوان "رفتار گله" شناخته می شود) حتی اگر مناسب نباشند.

تنوع ضعیف: ارزش یک سهم واحد به سرنوشت یک شرکت واحد مرتبط است ، بنابراین نگه داشتن سهام فقط یک نوع بسیار خطرناک است. این خطر را می توان با تنوع ، یعنی با سرمایه گذاری در سهام مختلف (به عنوان مثال ، از بخش های مختلف محصول یا کشورها) کاهش داد. با این حال ، این رفتار هنوز به اندازه کافی گسترده نیست ، به ویژه در بین سرمایه گذاران کوچک.

گریزی از دست دادن: در حالی که ضرر و زیان مرتبط با یک سرمایه گذاری را نمی پذیرید ، می توان تصمیم گرفت خطرات دیگری را برای "بازگشت به تعادل" ، با نتایج بالقوه مضر اتخاذ کند. در حقیقت ، مطالعات متعددی نشان می دهد که "درد" که پس از ضرر تجربه می شود بیشتر از "لذت" یک سود است. به همین دلیل است که مردم تمایل دارند سهام اولیه را که در آن پول می گیرند بفروشند ، بنابراین فرصتی برای درآمد بالاتر از دست نمی دهند.